Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эльванген аббаттығы (Kloster Ellwangen) – Швабия герцогтығында құрылған ең алғашқы бенедиктин монастыры. Ол бүгінгі Эльванген-ан-дер-Ягст қаласында, Баден-Вюртемберг жерінде, Штутгарттан шамамен 100 км (60 миль) солтүстік-шығысқа қарай орналасқан.
Ellwangen Abbey (Kloster Ellwangen) was the earliest Benedictine monastery established in the Duchy of Swabia, at the present day town of Ellwangen an der Jagst, Baden Württemberg, about 100 km (60 mi) north east of Stuttgart.
Императорлық аббатхана
Пасау епископы болған игумен Ерманрих (874 ж. қайтыс болған) жазған монастырь хроникасына сәйкес, монастырь 764 жылы Аламаннияда Херульф және оның ағасы Ариольф құрған. Екеуі де Лангр қаласының хор-епископтары ретінде тарихқа енген. Ельвангеннің алғашқы жылдарында аббат Линдольф пен Эрфинан тұрды, олар құрметті авторлар еді. Аббат Гебхард осы жерде Әулие Ульрихтің өмірбаянының бір бөлігін жазды, бірақ оны аяқтамай қайтыс болды. Игумен Ерманрих (шамамен 845 ж.) Әулие Солус туралы өмірбаян жазды. Монах Адалберо 894 жылы Аугсбург епископы болды. Аббат Лиутберт, сондай-ақ Аббат Хатто (891 ж.) Майнц архиепископтары болды. Әулие Гебхард, Ельванген аббаты, 995 жылы Аугсбург епископы болды. Шамамен X ғасырдың ортасында Аббат Мило Сент-Галл аббаттығына бару үшін тағайындалған келушілердің бірі болды. Аббаттықтың қаржы есептеріне сәйкес, олар шикі бал сатып алып, емдік мақсатта қолданылатын балға негізделген латтвег пастасын дайындаған. 981 жылы императорлық монастырь Италиядағы жорықтары үшін 30 қарулы атты әскерді тегін беріп, Киелі Рим императоры Оттон II-ге көмектесуге міндетті болды. 1431 жылдың ақпанында аббатхана Киелі Рим императоры Зигмунд пен оның сарайын Нюрнбергке қайтып келген кезде қабылдап, олардың қонақжайлылығын қамтамасыз етті. Гусит соғысы кезінде аббатхана, басқа шіркеу мекемелерімен бірге, Бранденбург сайлаушысы Фридрих I-нің 1431 жылдың тамызындағы жорығы үшін аттармен, қару-жарақпен, бронямен және арбалармен жабдықталған әскери контингент беруге міндетті болды. Сонымен қатар, олар өз аумағын болжамды гусит шабуылдарынан қорғауға дайын болу керек еді. Алайда, сол уақытта монастырлық өмір төмендеп, 15 ғасырдың бірінші жартысында Ельвангендегі бенедиктин тәртібі аяқталды. 1460 жылдың 14 қаңтарында Папа Пий II-нің келісімімен, ол проваст басшылығымен тұрақты канондық колледжге айналдырылды.
According to the monastery chronicles authored by Abbot Ermanrich (d. 874), who became Bishop of Passau, the abbey was established in Alamannia about 764 by Herulph and his brother Ariolf, both documented as Chorbishops of Langres. Ellwangen in its early days was home to Abbots Lindolf and Erfinan, who were respected authors. Abbot Gebhard wrote part of the Life of Saint Ulrich there, but died before completing it. Abbot Ermanrich (c. 845) wrote a biography of Saint Solus. The monk Adalbero was made Bishop of Augsburg in 894. Abbot Liutbert became Archbishop of Mainz, as also did Abbot Hatto (891). Saint Gebhard, Abbot of Ellwangen, became Bishop of Augsburg in 995. Abbot Milo about the middle of the tenth century was one of the visitors appointed for the visitation of the Abbey of St. Gall. Financial accounts of the abbey indicate that it purchased raw honey to make lattweg, a honey based paste for medicinal use. In 981 the imperial monastery had to provide Otto II, Holy Roman Emperor with 30 armored riders free of charge for his campaigns in Italy. In February 1431, the abbey bore the cost of hosting Sigismund, Holy Roman Emperor and his court, on the Emperor's return to Nuremberg. During the Hussite Wars, the abbey was required, along with other ecclesiastical institutions, to provide a military contingent, complete with horses, weapons, armor, and wagons for Frederick I, Elector of Brandenburg's campaign of August 1431. It also had to provide for the defense of its own territory against potential Hussite raids. At the same time however, the conventual life declined and the Benedictine occupation of Ellwangen came to an end in the first half of the 15th century. On 14 January 1460 with the consent of Pope Pius II it was converted into a college of secular Canons Regular under the rule of a provost.
Ғимараттар
Дін мақсаттары үшін қолданылмай қалған болса да, көптеген шіркеу ғимараттары әлі де сақталған. 1802 жылғы секуляризация кезінде аббаттық таратылып, оның мүлкі Вюртемберг герцогтығына өтті. Қазіргі заманғы соңғы Роман стиліндегі Киелі Вит базиликасы 12 ғасырдағы алдыңғы ғимарат өртенгеннен кейін 1233 жылы киеліленді. Бүгінде ол Эльванген қаласының приход шіркеуі болып табылады. 1467 жылы монастырь қосылып, 17 ғасырда интерьері барокко стилінде кеңінен жаңартылды. 1737 жылдан бастап ол тағы да Рококо элементтерімен безендірілді, олардың ішінде Карло Карлонедің еңбектері де бар. 1964 жылы Папа Павел VI шіркеуді кіші базилика мәртебесіне көтерді. Эльванген қамалы (Schloss ob Ellwangen) 1460 жылдан бастап князь-провосттардың резиденциясы қызметін атқарды. Ол шамамен 1726 жылы барокко стилінде қайта салынды. 1802 жылдан бастап Вюртемберг үйінің меншігіне өткен қамал, 1815/16 жылдары принцесса Катарина мен оның күйеуі Жером Бонапарттың қысқа мерзімге жер аударылған орны болды. Қазіргі таңда қамалды Баден-Вюртемберг штаты басқарады. Онда мұражай және жастар жатақханасы орналасқан.
Most of the ecclesiastical buildings still exist, though they are no longer used for religious purposes. In the secularisation of 1802 the abbey was dissolved and its assets taken over by the Duchy of Württemberg. The present day Late Romanesque Basilika St. Vitus (Ellwangen) [de] was consecrated in 1233, after a 12th century preceding building had been devastated by a blaze. Today it serves as the parish church of Ellwangen. A cloister was added in 1467 and in the 17th century the interior was largely refurbished in a Baroque style. From 1737 onwards it was again decorated with further Rococo supplements, among them works by Carlo Carlone. In 1964 the church was elevated to the status of a basilica minor by Pope Paul VI. Ellwangen Castle (Schloss ob Ellwangen) from 1460 on served as the residence of the Prince provosts. It was rebuilt in a Baroque style about 1726. From 1802 a property of the House of Württemberg, it was for a short time the place of exile of Princess Catharina and her husband Jérôme Bonaparte in 1815/16. The castle is today administered by the State of Baden Württemberg. It hosts a museum and a youth hostel.