Кіріспе

Араб және мальтий тілдерінде дауыссыз дыбыстар екі топқа бөлінеді: күн әріптері (حروف شمسية) және ай әріптері (حروف قمرية). Бұл бөлініс араб грамматикасындағы маңызды ереже – алдыңғы араб анықталған артиклінің (الـ) әрпі (ل) осы дауыссыз дыбысқа сіңіріле ме, сіңірмей ме, соған байланысты жасалады. Фонетикалық тұрғыдан алғанда, күн әріптері – тіл ұшымен жасалатын дауыссыз дыбыстар, ал ай әріптері – басқа дауыссыз дыбыстар. Бұл атаулардың себебі – «күн» сөзі (شمس), яғни ash shams, әрпін (ل) сіңіретінімен, ал «ай» сөзі (قمر) сіңірмейтінімен байланысты. Бұл мальта тіліне де қатысты, онда олар ix xemx және il qamar деп жазылады.

Жігіт

[[Гимель әрпі сөйлеушінің аймағына байланысты әртүрлі айтылады. Көптеген аймақтарда ол тіл ұшымен жасалатын дауыстық дыбысты білдіреді, мысалы, немесе. Алайда, классикалық араб тілінде ол жіңішкеленген дауыстық жоғарғы ақырынан шығарылатын жарықсыз дауыстық немесе дауыстық жіңішкеленген жоғарғы ақырынан шығарылатын жарықсыз дауыстық дыбысын білдіреді. Қазіргі кездегі айтылуы Мысыр, Оман және Йеменнің жағалау аймақтарында немесе Шығыс Йеменнің ішкі аймақтарында, Судандағы нұсқа ретінде сақталған. Сондықтан ол ай әрпі ретінде жіктелді және классикалық араб тіліндегі артикльге сіңірілмейді. Мальта тіліндегі ġ әрпі де ай әрпі саналады, ал оның дауыссыз әріпке қарсы ċ – күн әрпі. Дегенмен, Марокко, Месопотамия және Палестина араб тілінің кейбір диалектілерінде (көбінесе //) күн әрпі сияқты сіңіріледі, мысалы, 'түйе'.