Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вилли Омер Франсуа Жан барон Коппенс д'Хутхулст, DSO MC (6 шілде 1892 – 21 желтоқсан 1986) – Бельгияның ең ірі ұрысшы-ұшқышы және Бірінші дүниежүзілік соғыстағы "балонды жарушының" үздік шебері. Оған 37 расталған жеңіс және 6 күмәнді жеңіс тіркелді.
Willy Omer François Jean baron Coppens d'Houthulst, DSO MC (6 July 1892 – 21 December 1986) was Belgium's leading fighter ace and the champion "balloon buster" of World War I. He was credited with 37 confirmed victories and six probables.
Ерте өмір
Коппенс Ватермель-Бойтсфортта дүниеге келді, ол Гент Корольдік академиясында оқыған бельгиялық импрессионист суретші Омер Коппенстің ұлы. 1912 жылы әскерге шақырылып, Бірінші гренадер полкінде қызмет етті.
Coppens was born in Watermael Boitsfort, son of Omer Coppens, a Belgian impressionistic painter who studied in the Royal Academy of Ghent. He was conscripted into the army in 1912, to serve with the Premiere Regiment Grenadiers.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы Германияның Бельгияны басып алғаннан кейін Коппенс Моторлы пулемет корпусына ауыстырылды. 1915 жылдың 6 қыркүйегінде ол Compagnie des Aviateurs авиациялық мектебіне оқуға түсті. Соңында, бельгиялық дайындықтың жеткіліксіздігіне байланысты ол ұшуға дайындық үшін сегіз апта демалысқа шықты. Ол және тағы 39 бельгиялық өз қаражатымен Ұлыбританияда ұшуды үйренді. 1915 жылдың 9 желтоқсанында ол ұшқыш куәлігін алды. Ұлыбританиядағы оқудан кейін ол Францияның Этамп қаласындағы Фарман мектебінде білімін жалғастырды және 1917 жылдың 8 сәуірінде екі орындық BE 2c ұшағын ұшырып, 1-сыныпты сержант ретінде Sixieme Escradrille эскадрильясына қосылды. Сол айдың соңында ол Quatrieme Escadrille эскадрильясына Фарманның түрткіш машинасымен ұшуға тағайындалды. 1 мамырда ол екі орындық Sopwith 1½ Strutter ұшағын алып, онымен алғашқы әуе шайқасына қатысты. Шілде айының ортасында ол 1ère Escadrille de Chasse (1-ші шабуыл эскадрильясы) бір орындық күрес бөліміне ауысты. Ол эскадрильяда қалған соңғы Nieuport 16 ұшағын алды, ал қалғандары Nieuport 17 ұшақтарына көтерілді. Hanriot HD.1 ұшақтары эскадрильяға ұсынылғанда, ол бастапқыда оны қабылдаған жалғыз ұшқыш болды. Оның ұшақ түріне деген ынтасы басқа ұшқыштарды да Hanriot ұшақтарына ауысуға итермеледі. 19 тамызда Коппенс адъютант болып тағайындалды. Ол 1918 жылдың 17 наурызына дейін жау ұшақтарымен күресін жалғастырды. Сол күні ол бельгиялық армияның жердегі шабуылына көмек ретінде неміс бақылау шарына алғашқы шабуылын жасады. Оқ-дәрінің жетіспеушілігіне қарамастан, ол екі шарды тесіп, байқаушыларды құтқарып, шарларды жерге құлатты. 25 сәуірде ол екі орындық Rumpler ұшағын түсіріп, алғашқы жеңісін одда. 8 мамырда ол екі шарды отқа беріп, өзінің шеберлігін тапты. Бір аптадан кейін, әдеттегі жақын қашықтықтан ату тактикасын қолданып, Коппенс шарды байлаудан босатты. Шар оның астынан көтеріліп, бір сәтте Hanriot ұшағын аспанға көтерді. Ұшақ шардан құлағаннан кейін, ол қозғалтқышты қайта іске қосып, базаға ұшып кетті. Шар жарылып кетті. Кейін тағы бір шабуыл кезінде оған шардан оқ атылды. Ол ұшағын зақымдалған шардың үстіне қойып, винтін қорғау үшін қозғалтқышын сөндіріп, шар төмен түсіп, одан ұшып кетуін күтті. Сол кезден бастап Коппенстің жетістіктері керемет болды. 1918 жылдың сәуір және қазан аралығында ол 34 неміс бақылау шары мен үш ұшақты жойғаны үшін марапатталды, бұл Бельгияның басқа бес асасының жеңістеріне шамалас. Бірінші дүниежүзілік соғыстың көптеген ұшқыштарынан айырмашылығы, олар .303 калибрлі немесе 7,92 мм қаруды қолданған, Коппенс 1918 жылдың маусымына дейін қару-жарағын жаңартып, 11 мм-лік Vickers пулеметін қолданды. Маусым айында ол офицер болып, су-лейтенант болып тағайындалды. Шоқ бұтағы бейнелі, бас киімінде баспалдақ киген көк ұшағы соншалықты танымал болды, немістер оны өлтіруге тырысты. 3 тамызда ол жарылғыш заттар салынған шарды атып түсірді, ол жерден жарылғанда оны өлтіруден қашып қалды. Шардың жанып жатқан қалдықтары "неміс офицерлерінің үстінен жылдам құлап, көптеген адамдарды өлтіріп, қалғандарын жарақаттады". Соңғы миссиясында, 14 қазанда, Коппенс Праатбоста шарды құлатты және Торхоутта шарға шабуыл жасағанда, жалынды оқтан ауыр жарақат алды, сол аяғының тібік сүйегін сындырып, артериясын кесіп тастады. Коппенс Діксмуйдке жақын жерге құлап, ауруханаға жеткізілді, онда оның аяғы ампутацияланды. Коппенс барлық жеңістерін Hanriot HD.1 күрес ұшағымен одда.
In 1914, following the German invasion of Belgium, Coppens transferred to The Motor Machine Gun Corps. On 6 September 1915, he signed up for flight training in the Compagnie des Aviateurs. Ultimately, due to insufficiencies in Belgian training, he took eight weeks of leave to train to fly. He and 39 other Belgians learned to fly on their own expense in Britain. He received his pilot's certificate on 9 December 1915. After this training in Britain he had further training at the Farman School in Étampes, France and joined the Sixieme Escradrille as a sergent 1st class (Sergeant First Class) on 8 April 1917 flying BE 2c two seaters. Later that month, he was assigned to Quatrieme Escadrille to fly a Farman pusher. On 1 May, he received a Sopwith 1½ Strutter two seater and promptly flew it into his first aerial combat. In mid July, he transferred to the single seater fighter unit 1ère Escadrille de Chasse (1st Pursuit Squadron). He received the last remaining Nieuport 16 in the squadron; everyone else had upgraded to Nieuport 17s. When Hanriot HD.1s were offered to the squadron, he was the only pilot to initially accept one. His enthusiasm for the aircraft type prompted other pilots to also move over to Hanriots. On 19 August Coppens was promoted to Adjutant. He continued his nervy but unsuccessful combat career against enemy aircraft until 17 March 1918. On that day he carried out his first attack on German observation balloons, as an aid to a ground assault by the Belgian Army. Though handicapped by lack of incendiary ammunition he punctured two balloons, causing the observers to bail out and the balloons to collapse to the ground. Finally, on 25 April Coppens scored his first victory by downing a Rumpler two seater. On 8 May he finally found his metier, when he shot two balloons down in flames. A week later, using his usual tactics of close range fire, Coppens cut a balloon loose from its ties. It bounced up beneath him and momentarily carried his Hanriot skyward. After his aircraft fell off the balloon, he restarted its engine and flew back to base. The balloon sagged into an explosion. Later when on another attack run, he got shot at from a balloon. He parked his plane on top of the damaged balloon, shut down his engine in order to protect its propeller, and waited until the balloon descended to slide off the balloon and fly away. From then on, Coppens' record was spectacular. Between April and October 1918 he was credited with destroying 34 German observation balloons and three airplanes, nearly as many victories as Belgium's other five aces combined. Unlike most fighter pilots of World War I, who used .303 caliber or 7.92 mm guns, Coppens used a larger bore 11 mm Vickers machine gun, having upgraded his weaponry prior to June 1918. In June, he was promoted to sous lieutenant, thus becoming an officer. His royal blue plane with its insignia of a thistle sprig wearing a top hat became so well known that the Germans went to special pains to try to kill him. On 3 August he shot down a balloon booby trapped with explosives that when detonated from the ground narrowly missed killing him. The flaming wreckage of the balloon "fell swift as doom on the watching [German] staff officers, killing many and injuring the rest". On his last mission, 14 October, Coppens downed a balloon over Praatbos and was attacking one over Torhout when he was severely wounded by an incendiary bullet, smashing the tibia of his left leg and severing the artery. Coppens crash landed near Diksmuide and was taken to hospital, where his leg was amputated. Coppens achieved all his victories flying a Hanriot HD.1 fighter.
Соғыстан кейін
Соғыс кезіндегі қызметі үшін ол рыцарь дәрежесіне ие болды, эскадрильясының операция жүргізген аймағындағы орманның құрметіне Вилли Омер Франсуа Жан Коппенс де Хутульст атанды. Ол Бельгия, Франция, Ұлыбритания, Португалия, Италия, Польша және Сербия мемлекеттерімен марапатталды. Оның "Қанаттағы күндер" атты естеліктері 1931 жылы жарық көрді және 1970 жылдары "Фландрия аспанында" деген атпен қайта басылды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында Коппенс Бельгияның төрт елдегі әуе атташесі қызметін атқарды. 1928 жылдың қыркүйегінде, денсаулығына қарамастан, ол 19 700 футтан (6005 метр) парашютпен секіріп, рекорд орнатты; бұл рекорд төрт жыл бойы бұзылмады. 1940 жылы Швейцарияға көшіп, қарсылық қозғалысын ұйымдастырып, үйленді. 1960 жылдардың соңында ол Бельгияға оралып, 1986 жылы қайтыс болғанға дейін бельгиялық үздік ұшқыш Ян Олиеслагерстің жалғыз қызымен бірге соңғы бес жылын өткізді.
For his wartime service he was knighted, becoming Willy Omer Francois Jean Coppens de Houthulst, for a forest in his squadron's operating area. He was decorated by Belgium, France, Britain, Portugal, Italy, Poland, and Serbia. His memoir, Days on the Wing, were published in 1931 and reissued in the 1970s as Flying in Flanders. Between the two World Wars Coppens was Belgian air attaché to four nations. In September 1928, despite his disability, he set a parachute jump record by leaping from 19,700 feet (6005 m); this record stood for four years. He retired to Switzerland in 1940, organising resistance work and marrying. In the late 1960s he returned to Belgium and lived his last five years with fellow Belgian ace Jan Olieslagers's only daughter until his death in 1986.