Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1956 жылғы 19 ақпанда Грецияда парламенттік сайлау өтті. Нәтижесінде Константинос Караманлис пен оның Ұлттық радикалдық одағы (ЭРЕ) сайлаушылардың дауысын қамтамасыз етіп, халықтың басымен дауыс беруде қалып қоюына қарамастан, ЭРЕ қолданған сайлау округтерін манипуляциялау арқасында жеңіске жетті. Бұл Грецияда әйелдердің дауыс беру құқығына ие болған алғашқы жалпы сайлау болды, бірақ әйелдер алғаш рет 1953 жылы Салоники облысында өткен қосымша сайлауда дауыс берді, онда алғашқы әйел депутат сайланды. Орталық партиялардың коалициясы – Демократиялық одақ, шамалы көп дауыс жинағанымен, консервативті билік партиясы – Ұлттық радикалдық одақ, Караманлис енгізген күрделі және даулы сайлау жүйесінің нәтижесінде көптеген орындарды жеңіп алды. Ауылдық сайлау округтерінде «бірінші орын алған жеңеді» жүйесі қолданылды, онда ERE көпшілік дауысқа ие болады деп күтілді, ал пропорционалдық өкілдік қалалық округтерге берілді, онда Демократиялық одақ жетекшілік етеді деп күтілді. Нәтижесінде Демократиялық одақ көпшілікке жете алмады, 19 орын жетіспеді. Демократиялық одақтың құрамына Софоклис Венизелос басқаратын Либералды-демократиялық одақ, Георгиос Папандреудің Либералдық партиясы, сондай-ақ Иоаннис Пассалидис басқаратын солшыл EDA сияқты орталық партиялар кірді. Бірнеше жылдан кейін Софоклис Венизелос пен Георгиос Папандреу EDA-мен одағын үзді, осылайша Демократиялық одақ тарап кетті.
Parliamentary elections were held in Greece on 19 February 1956. The result was a victory for Konstantinos Karamanlis and his National Radical Union (ERE) by securing the electoral vote despite trailing in the popular vote, due to gerrymandering employed by ERE. It was the first general election in Greece in which women had the right to vote although women had first voted in a by election in Thessaloniki Prefecture in 1953 in which the first female MP was elected. Although the Democratic Union, a coalition of centrist parties, received a slim plurality of votes, the conservative governing party, the National Radical Union, won the most seats due to a complex and controversial electoral system enacted by Karamanlis. A "first past the post" system was applied in the rural constituencies where the ERE was expected to gain a plurality, while proportional representation was reserved for the urban constituencies, where the Democratic Union was expected to lead. As a result, the Democratic Union came up 19 seats short of a majority. The Democratic Union included centrist parties, as the Liberal Democratic Union led by Sophoklis Venizelos and the Liberal Party of Georgios Papandreou, as well as the left wing EDA, led by Ioannis Passalidis. A few years later, Sophoklis Venizelos and Georgios Papandreou renounced their alliance with EDA, breaking up the Democratic Union.
Өмірбаян
1955 жылы король Павел I жаңа ғана қайтыс болған премьер-министр генерал Александрос Папагостың орнын басу үшін Караманлисті таңдады. Бұл шешім даулы болды, себебі Караманлис Папагостың партиясының жетекші мүшесі емес еді, және партияның екі ең көрнекті өкілі Стефанос Стефанопулос пен Панагиотис Канеллопулос бұған қарсы күшті реакция білдірді. Дегенмен, патшалық отбасының қолдауы мен өзінің сараңдық танытқан шешімдерінің арқасында Караманлис өзін күшті лидер ретінде бекіте алды. Басшылығын тұрақтандырғаннан кейін, ол Грек жиналысы партиясын таратып, өзінің консервативті оңшыл партиясын – Ұлттық радикалдық одақты құрды. Оған бірқатар белгілі центристтер (Евангелос Аверов, Панагиотис Канеллопулос, Константинос Цацос) де кірді, және ол келесі 8 жыл бойы Грек саяси аренасында басымдық танытты.
In 1955, Karamanlis was chosen by the King Paul I as successor of prime minister General Alexandros Papagos, who had just died. The decision was controversial, as Karamanlis was not a leading member of Papagos' party, and caused the vehement reactions of the party's two most prominent members, Stefanos Stefanopoulos and Panagiotis Kanellopoulos. Nevertheless, Karamanlis, thanks to the support of the royal family and his own dexterous handlings, managed to establish himself as a strong leader. After stabilizing his leadership, he dissolved the Greek Rally party and created his own conservative right wing party, the National Radical Union, which also comprised some prominent centrists (Evangelos Averoff, Panagiotis Kanellopoulos, Konstantinos Tsatsos) and went on to dominate the Greek political scene for the next 8 years.