Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекияның ұлттық саясаты
National politics of Greece
Грекия – парламенттік өкілді демократиялық республика, онда Грекия Президенті мемлекет басшысы, ал Грекия Премьер-министрі көп партиялық жүйеде үкімет басшысы болып табылады. Заң шығару билігі Грекия Үкіметі мен Грекия Парламентіне жүктелген. 1974 жылы демократияның қайта орнатылуы мен Грекияның мемлекеттік қарыз дағдарысы аралығында партиялық жүйеде либералды консервативті «Жаңа демократия» және социал-демократиялық «ПАСОК» партиялары басымдық құрды. 2012 жылдан бастап, үнемдеу шараларына қарсы демократиялық социалистік «СИРИЗА» партиясы «ПАСОК» партиясын ең ірі солшыл партия ретінде ығыстырды және 2015 жылдың қаңтарында алғашқы сайлау жеңісін одіс етті. Сот жүйесі атқару және заң шығару билігінен тәуелсіз. Грекия Конституциясы Грекияны «президенттік парламенттік республика» деп сипаттайды, азаматтық бостандықтарға қатысты кең ауқымды нақты кепілдіктерді қамтиды және мемлекет басшысының өкілеттіктерін парламент сайлаған Президентке береді. Грекияның үкіметтік құрылымы көптеген басқа батыс демократияларындағы құрылымдарға ұқсас және француз және неміс үлгілері арасындағы компромисс ретінде сипатталады. Премьер-министр мен Кабинет саяси процесте орталық рөл атқарады, ал Президент рәсімдік міндеттермен қатар атқарушы және заңнамалық функцияларды да орындайды. Грекияда дауыс беру ресми түрде міндетті болып саналады, бірақ бұл талап қатаң түрде орындалмайды.
Greece is a parliamentary representative democratic republic, where the President of Greece is the head of state and the Prime Minister of Greece is the head of government within a multi party system. Legislative power is vested in both the government and the Hellenic Parliament. Between the restoration of democracy in 1974 and the Greek government debt crisis, the party system was dominated by the liberal conservative New Democracy and the social democratic PASOK. Since 2012, the anti austerity, democratic socialist party Syriza has taken the place of PASOK as the largest left wing party, with their first election victory in January 2015. The judiciary is independent of the executive and the legislature. The Constitution of Greece, which describes Greece as a "presidential parliamentary republic", includes extensive specific guarantees of civil liberties and vests the powers of the head of state in a president elected by parliament. The Greek governmental structure is similar to that found in many other Western democracies, and has been described as a compromise between the French and German models. The prime minister and cabinet play the central role in the political process, while the president performs some executive and legislative functions in addition to ceremonial duties. Voting in Greece is officially compulsory, but this is not enforced.
Атқарушы билік
Грекия кабинеті, үкіметтің басты органы болып табылады және президенттің премьер-министр ұсынысымен тағайындаған барлық атқарушы министрліктердің басшыларын қамтиды.
The Cabinet of Greece, which is the main organ of the government, includes the heads of all executive ministries, appointed by the president on the recommendation of the prime minister.
Төраға
Республика Президенті бес жылдық мерзімге Парламент тарапынан сайланады (соңғы сайлау 2020 жылдың 22 қаңтарында өтті) және ең көп дегенде екі мерзімге ие болады. Президенттік мерзім аяқталған кезде Парламент жаңа президентті сайлау үшін дауыс береді. Бірінші екі дауыс беру кезінде 2/3 көпшілік (200 дауыс) қажет. Үшінші және соңғы дауыс беру үшін 3/5 көпшілік (180 дауыс) қажет. Егер үшінші дауыс беру нәтиже бермесе, Парламент таратылады және келесі 30 күн ішінде қолдағы Президент сайлау жариялайды. Жаңа Парламентте президент сайлауы дереу қайталанады, алғашқы дауыс беру үшін 3/5 көпшілік, екіншісі үшін абсолютті көпшілік (151 дауыс) және үшінші және соңғысы үшін қарапайым көпшілік қажет. Бұл жүйе негізгі саяси партиялар арасында консенсусқа қол жеткізе алатын президенттік үміткерлерді анықтауға бағытталған. Президент соғыс жариялауға, кешірім беруге және бейбітшілік, одақ және халықаралық ұйымдарға қатысу туралы келісімдер жасасуға құқылы; аталған әрекеттерді, келісімдерді немесе шарттарды бекіту үшін Үкіметтің өтініші бойынша Парламенттің қарапайым көпшілігі қажет. Ерекше жағдайларда абсолютті немесе үштен бес көпшілік талап етіледі (мысалы, Еуроодаққа қосылу үшін үштен бес көпшілік қажет болды). Президент сондай-ақ тиісті министрдің қолтаңбасымен расталған белгілі бір төтенше жағдайлардағы өкілеттіктерді пайдалана алады. Президент Премьер-министр немесе тиісті министрлер кабинетінің қолтаңбасы болмаса Парламентті таратуға, Үкіметті қызметтен босатуға, Конституцияның белгілі бір баптарын тоқтата тұруға, жарлық шығаруға немесе қоршау жағдайын жариялауға құқылы емес. Референдум өткізу үшін Парламенттің мақұлдауын алуы керек. Олар Премьер-министр ұсынғаннан кейін министрлерді тағайындай алады. Ресми түрде бекітілмегенімен, Грекия Президенті әдетте негізгі оппозициялық партиядан тағайындалады, осылайша Үкімет пен оппозиция келісімге келіп, сайлау өткізбеуге мүмкіндік алады. Кейде олар саяси топтан тыс адамдардан таңдалады. Қазіргі уақытта Грекия Президенті – Катерина Сакелларопулу, демократия 1974 жылы қайта орнатылғаннан бергі Грекияның сегізінші және алғашқы әйел Президенті.
The President of the Republic is elected by the Parliament for a five year term (election last held 22 January 2020), and a maximum of two terms in office. When a presidential term expires, Parliament votes to elect the new president. In the first two votes, a 2/3 majority (200 votes) is necessary. The third and final vote requires a 3/5 (180 votes) majority. If the third vote is fruitless, Parliament is dissolved and elections are proclaimed by the outgoing President within the next 30 days. In the new Parliament, the election for president is repeated immediately with a 3/5 majority required for the initial vote, an absolute majority for the second one (151 votes) and a simple majority for the third and final one. The system is so designed as to promote consensus presidential candidates among the main political parties. The president has the power to declare war, to grant pardon (forgiveness) and to conclude agreements of peace, alliance, and participation in international organizations; upon the request of the government a simple parliamentary majority is required to confirm such actions, agreements, or treaties. An absolute or a three fifths majority is required in exceptional cases (for example, the accession into the EU needed a 3/5 majority). The president can also exercise certain emergency powers, which must be countersigned by the appropriate cabinet minister. The president may not dissolve parliament, dismiss the government, suspend certain articles of the constitution, issue a proclamation or declare a state of siege without countersigning by the prime minister or the appropriate cabinet minister. To call a referendum, they must obtain approval from parliament. They can appoint ministers after they are recommended by the Prime Minister. Although not official, the president of Greece is usually from the main opposition party so that the government and opposition can agree and not host elections. Sometimes they are chosen from outside the political ranks. Currently, the president of Greece is Katerina Sakellaropoulou, the eighth and first female President of Greece since the restoration of democracy in 1974.
Премьер-министр
Премьер-министрді Парламент сайлайды және ол әдетте депутаттардың абсолютті көпшілігін құрайтын партияның басшысы болып табылады. Конституцияға сәйкес, Премьер-министр үкіметтің бірлігін сақтайды және оның қызметін бағыттайды. Ресми түрде Грек Республикасының емес, Грек үкіметінің басшысы ретінде екінші ең жоғары дәрежеге ие болса да, ол Грек саяси жүйесіндегі ең ықпалды тұлға болып табылады және министрлерді тағайындау немесе қызметтен босату үшін Президентке ұсынады. Мемлекет басшысы емес, үкімет басшысы ретінде ресми статусқа ие болғанымен, ол мемлекеттік істерді жүргізеді, ал Президент – жоғары атқарушы орган ғана.
The prime minister is elected by the Parliament and is usually the leader of the party controlling the absolute majority of MPs. According to the Constitution, the prime minister safeguards the unity of the government and directs its activities. Although officially holding the second highest rank as head of the Hellenic government and not the Republic, they are the most powerful person of the Greek political system and recommends ministers to the President for appointment or dismissal. Although officially just head of Government, not of state, they conduct professional business and the President is just the Supreme Executive.
Парламент қолдауын сақтау
Грекияның парламенттік саясаты "δεδηλωμένη" (dhedhilomeni) қағидасына негізделген, яғни Парламенттің Премьер-Министрге және оның үкіметіне берген "жария сенімі". Бұл, Республика Президентінің Премьер-Министр лауазымына Парламент мүшелерінің көпшілігі (яғни 151 дауыс) қолдауына ие болатын адамды тағайындауға міндетті екенін білдіреді. Қазіргі сайлау жүйесінде Парламент сайлауында ең көп дауыс жинаған партияның жетекшісі Премьер-Министр болып тағайындалады. Үкімет кез келген уақытта "сенімсіздік дауысы" сұрауы мүмкін. Ал, Парламент мүшелерінің тобы "құжатсыздық дауысын" өткізуді талап ете алады. Екеуі де сирек кездесетін жағдайлар, себебі партиялық дисциплинадан тыс дауыс беру өте сирек болады.
Greek parliamentary politics hinge upon the principle of the "δεδηλωμένη" (pronounced "dhedhilomeni"), the "declared confidence" of Parliament to the Prime Minister and his/her administration. This means that the president of the Republic is bound to appoint, as prime minister, a person who will be approved by a majority of the Parliament's members (i. e. 151 votes). With the current electoral system, it is the leader of the party gaining a plurality of the votes in the Parliamentary elections who is appointed prime minister. An administration may at any time seek a "vote of confidence". Conversely a number of members of parliament may ask that a "vote of reproach" be taken. Both are rare occurrences with usually predictable outcomes as voting outside the party line happens very seldom.
Заң шығарушы билік
Грекияда 17 жастан асқан барлық азаматтардың жалпы сайлау құқығымен заң шығарушы орган сайланады (2018 жылы өзгертілді). Грекия Парламенті (Βουλή των Ελλήνων) 300 мүшеден тұрады, олар 48 көпмандатты сайлау округінде, 8 бірмандатты сайлау округінде және жалпыұлттық тізімде нығайтылған пропорционалдық өкілдік жүйесі арқылы төрт жылдық мерзімге сайланады. 300 орынның 288-і округтік дауыс беру арқылы анықталады, сайлаушылар партиялық бюллетеньде кандидаттардың немесе кандидаттың атын белгілеп, өздеріне қалаған үміткерді таңдай алады. Қалған 12 орын жалпыұлттық партиялық тізімдерден партияларға берілген дауыстардың үлесіне сәйкес, жоғарыдан төменге қарай толтырылады. Грекия күрделі нығайтылған пропорционалдық сайлау жүйесін қолданады, бұл жүйе шағын партиялардың пайда болуын шектейді және ең көп дауыс алған партияның көпшілік дауысқа жетпесе де парламенттік көпшілікті құруға мүмкіндік береді. Қазіргі сайлау заңына сәйкес, парламентке өкілдер сайлау үшін әрбір партияның жалпыұлттық деңгейде кемінде 3% дауыс жинауы керек ("3% шегі"). Ең көп дауыс алған партияға 300 орынның ішінде 50 орындық бонус беріледі, бұл сайлаудың басқаруға қабілетті көпшілікті сайлауын қамтамасыз ету мақсатын көздейді. Жылдар бойы жүйе бірнеше рет өзгертілді, партиялар көбінесе парламенттік көпшілікті құру үшін қажетті 151 орынға жетпейді, сондықтан коалиция құрады. Ағымдағы заңға сәйкес, егер партия жалпыұлттық деңгейде 41% және одан жоғары дауыс алса, 151 орынға (абсолютті көпшілік) қол жеткізуіне кепілдік беріледі. Бұл үкіметтік тұрақтылықты арттыруға бағытталған. Бұл сайлау заңдарын Парламенттің қарапайым көпшілігі өзгерте алады, бірақ мұндай заң Грекия Парламентінің 2/3 көпшілігімен қабылданбаса, екі сайлау циклынан кейін ғана күшіне енеді.
Greece elects a legislature by universal suffrage of all citizens over the age of 17 (changed in 2018). The Greek Parliament (Βουλή των Ελλήνων) has 300 members, elected for a four year term by a system of reinforced proportional representation in 48 multi seat constituencies, 8 single seat constituencies and a single nationwide list. 288 of the 300 seats are determined by constituency voting, and voters may select the candidate or candidates of their choice by marking their name on the party ballot. The remaining 12 seats are filled from nationwide party lists on a top down basis and based on the proportion of the total vote each party received. Greece uses a complex reinforced proportional representation electoral system which discourages splinter parties and makes a parliamentary majority possible even if the leading party falls short of a majority of the popular vote. Under the current electoral law, any single party must receive at least a 3% nationwide vote tally to elect members of parliament (the so called "3% threshold"). The largest party gets a 50 seat bonus (out of 300 seats) ostensibly to ensure elections return viable governing majorities. Various times throughout the years, the system has been changed, and parties often fall short of the 151 seats required to have a majority, so they create coalition. The law in its current form favors the first past the post party to achieve an absolute (151 parliamentary seats) majority, provided it receives a 41%+ nationwide vote. This is touted to enhance governmental stability. These electoral laws can be changed by simple parliamentary majority, but a law so changed will not come into effect for two election cycles unless passed by a 2/3 majority in the Hellenic Parliament.
Сот тармағы
Грекияда сот жүйесі азаматтық және әкімшілік соттарға бөлінеді. Азаматтық соттар азаматтық және қылмыстық істерді, ал әкімшілік соттар әкімшілік істерді, атап айтқанда азаматтар мен мемлекет арасындағы дауларды қарайды. Грекияның сот жүйесі үш Жоғарғы Соттан тұрады: Кассациялық сот (Άρειος Πάγος), Мемлекеттік кеңес (Συμβούλιο της Επικρατείας) және Есеп палатасы (Ελεγκτικό Συνέδριο). Бұл жоғары соттар Ұлттық судьялар мектебін бітірген кәсіби судьялардан құралған. Судьялардың Жоғарғы Соттардың мүшелеріне дейін біртіндеп өсу жолы Конституция мен қолданыстағы заңдармен анықталады. Үш Жоғарғы Соттың төрағалары мен вице-президенттерін Грекия Министрлер кабинеті әр Жоғарғы Соттың қызметтегі мүшелерінен таңдайды. Кассациялық сот – жоғары азаматтық және қылмыстық сот, ал Мемлекеттік кеңес – жоғары әкімшілік сот. Есеп палатасы белгілі бір әкімшілік салаларда (мысалы, мемлекеттік қызметшілердің зейнетақысын реттейтін заңнамадан туындайтын дауларды) ерекше құзыреттілікке ие және оның шешімдері қайтарылмайды. Яғни, олар Мемлекеттік кеңесте екінші инстанцияда қарастырылмайды. Кейде Жоғарғы Соттар қарама-қайшы шешімдер қабылдайды немесе заң ережесінің конституциялық заңдылығын әртүрлі бағалайды. Мұндай дауларды Конституцияның (100-бап) құрамын және құзыреттілігін реттейтін Жоғарғы арнайы сот шешеді. Атауынан көрініп тұрғандай, бұл сот тұрақты емес және оның құзырына жататын ерекше жағдай туындағанда ғана отырыс өткізеді. Жоғарғы арнайы сот отырысына он бір мүше кіреді: үш Жоғарғы Соттың төрағалары, Кассациялық соттың төрт мүшесі және Мемлекеттік кеңестің төрт мүшесі. Заңның конституциялық заңдылығын бағалау немесе Жоғарғы Соттар арасындағы дауларды шешу кезінде оның құрамына тағы екі мүше қосылады: Грекия заң мектептерінің екі профессоры. Жоғарғы арнайы сот – конституцияға қайшы заң ережесін «құдіретсіз» (демек, «жарамсыз») деп жариялай алатын жалғыз сот, ал үш Жоғарғы Сот конституцияға қайшы заң ережесін тек осы нақты жағдайға «қолданылмайтын» деп жариялай алады. Жоғарғы арнайы сот сонымен қатар Жоғарғы сайлау соты болып табылады және заң шығарушы сайлаулардың заңдылығына қатысты шағымдарды қарайды.
In Greece the judicial branch is divided into civil, and administrative courts. Civil courts judge civil and penal cases, whereas administrative courts judge administrative cases, namely disputes between the citizens and the State. The judicial system of Greece comprises three Supreme Courts: the Court of Cassation (Άρειος Πάγος), the Council of State (Συμβούλιο της Επικρατείας) and the Chamber of Accounts (Ελεγκτικό Συνέδριο). These high courts are composed of professional judges, graduates of the National School of Judges. The way the judges are gradually promoted, until they become members of the Supreme Courts, is defined by the Constitution and the existing laws. The presidents and the vice presidents of the three Supreme Courts are chosen by the Cabinet of Greece among the serving members of each of the Supreme Courts. The Court of Cassation is the supreme civil and penal court, whereas the Council of State is the supreme administrative court. The Chamber of Accounts has an exclusive jurisdiction over certain administrative areas (for example it judges disputes arising from the legislation regulating the pensions of civil servants) and its decisions are irrevocable. This means that they are not judged at second instance by the Council of State. Sometimes, the Supreme Courts take contradictory decisions or they judge differently the constitutionality of a legal provision. These disputes are resolved by the Supreme Special Court, whose composition and jurisdiction is regulated by the Constitution (article 100). As its name reveals, this court is not permanent and it sits when a special case belonging to its jurisdiction arises. When the Supreme Special Court sits, it comprises eleven members: the presidents of the three Supreme Courts, four members of the Court of Cassation and four members of the Council of State. When it judges the constitutionality of a law or resolves the disputes between Supreme Courts, its composition comprises two more members: two professors of the Law Schools of Greece. The Supreme Special Court is the only court which can declare an unconstitutional legal provision as "powerless" (something like "null and void"), while the three Supreme Courts can only declare an unconstitutional legal provision as "inapplicable" to that particular case. The Supreme Special Court is also the Supreme Electoral Court, judging pleas against the legality of the legislative elections.
Әкімшілік бөлімшелер
Грекия 13 әкімшілік аймаққа бөлінген, олар 74 өңірлік бірлікке бөлінеді. 13 әкімшілік аймақтың (Περιφέρειες, Periféries) әрқайсысын халық сайлаған губернатор (Περιφερειάρχης, Periferiárhis) басқарады және халық сайлаған өңірлік кеңес (Περιφερειακό Συμβούλιο, Periferiakó Simvoúlio) басшылық етеді. 74 өңірлік бірліктің (Περιφερειακές Ενότητες, Periferiakés Enóti̱tes) әрқайсысын вице-губернатор (Αντιπεριφερειάρχης, Antiperiferiárhis) басқарады, ол сайланған губернатордың саяси партиясынан тағайындалады. 13 аймақ көбінесе саяси және географиялық сипатта болады. Грекияда тоғыз аймақ бар: Тракия, оның астанасы Александруполис, Македония, оның астанасы Салоники; Эпир; Орталық Грекия; Пелопоннес; Иония аралдары; Эгей теңізі аралдары; Крит; және Афина. Грекияның 74 өңірлік бірлігі 325 муниципалитетке (Δήμοι, Dhími) бөлінеді, оларды халық сайлаған мэр (Δήμαρχος, Dhímarhos) және муниципалдық кеңес (Δημοτικό Συμβούλιο, Dhimotikó Simvoúlio) басқарады. Әрбір муниципалитет кіші муниципалдық бірліктерге (Δημοτικές Ενότητες, Dhimotikés Enótites) бөлінеді, олар өз кезегінде муниципалдық қауымдастықтарды (көбінесе қалалық қауымдастықтар) және жергілікті қауымдастықтарды (көбінесе ауылдық қауымдастықтар) қамтиды. Муниципалдық кеңестер жергілікті қажеттіліктерге назар аударатын және муниципалдық үкіметке пікір білдіретін, қауымдастық мүшелерін жергілікті кеңестерге таңдайды. Муниципалитеттер мен ауылдарда сайланған лауазымды тұлғалар болғанымен, олардың тәуелсіз кіріс көзі жеткіліксіз, сондықтан қаржылық қажеттіліктерінің көп бөлігін орталық үкімет бюджетінен алуға мәжбүр. Осының салдарынан, олар орталық үкіметтің көптеген бақылауларына тап болады. Бұл сондай-ақ өте төмен муниципалдық салықтарға (әдетте 0,2% немесе одан да аз) әкеледі. Грекия құрамына сондай-ақ бір автономиялық аймақ кіреді – Афон тауындағы қасиетті монастырлық қауымдастық.
Greece is divided into 13 administrative regions which are further divided into 74 regional units. The 13 administrative regions (Περιφέρειες, Periféries) are each headed by a popularly elected governor (Περιφερειάρχης, Periferiárhis) and presided over by the popularly elected regional council (Περιφερειακό Συμβούλιο, Periferiakó Simvoúlio). Each of the 74 regional units (Περιφερειακές Ενότητες, Periferiakés Enóti̱tes) are headed by a vice governor (Αντιπεριφερειάρχης, Antiperiferiárhis), who is taken from the same political party as the elected governor. The 13 regions are mostly political and geographically. Greece is home to nine regions: Thrace, with the capital Alexandroupolis, Macedonia, with the capital of Thessaloniki; Epirus; Central Greece; Peloponnese; the Ionian Islands; the Aegean islands; Crete; and Athens. Greece's 74 regional units are divided into 325 municipalities (Δήμοι, Dhími) which are led by a popularly elected mayor (Δήμαρχος, Dhímarhos) and municipal council (Δημοτικό Συμβούλιο, Dhimotikó Simvoúlio). Each municipality is divided into small municipal units (Δημοτικές Ενότητες, Dhimotikés Enótites) which in turn contain municipal communities (relatively urban communities) and local communities (relatively rural communities). Municipal councils select community members to serve on more local town hall councils which focus on local needs in the municipality's communities and give local feedback to the municipal government. Although municipalities and villages have elected officials, they often do not have an adequate independent revenue base and must depend on the central government budget for a large part of their financial needs. Consequently, they are subject to numerous central government controls. This also leads to extremely low municipal taxes (usually around 0.2% or less). Greece also includes one autonomous region, the monastic community of the Holy Mountain, Mount Athos.
Сыртқы қатынастар
Оңтүстік-Шығыс Еуропа аймағындағы алғашқы Еуроатлантикалық мүше мемлекеттердің бірі ретінде Грекия Еуропа, Азия, Таяу Шығыс және Африкаға саяси және географиялық жақындығының арқасында маңызды геосаяси рөлге ие. Оның басты одақтастары – Франция, Ұлыбритания, Италия, Болгария, АҚШ, басқа НАТО елдері және Еуропалық Одақ. Грекия Кипр, Албания, Ресей, Сербия, Армения және Израильмен берік дипломатиялық қарым-қатынастарды сақтап, сонымен бірге Мысырмен және араб әлемімен, Кавказ, Үндістан және Қытаймен қарым-қатынастарды одан әрі жақсартуға бағытталған. Еуропалық Одақ және Жерорта теңізі одағының мүшесі ретінде Грекия Жерорта теңізінің шығыс аймағындағы маңызды ойыншы болып табылады, көрші елдер арасындағы ынтымақтастықты ынталандырып, Еуропаға газ экспорты үшін Энергия үшбұрышын қолдайды. Грекия Балқан аймағындағы ең ірі экономикаға ие және маңызды аймақтық инвестор болып табылады. Грекияның сыртқы саясатындағы маңызды мәселелер – Түркияның Эгей теңізі мен Жерорта теңізінің шығысындағы талаптары және Кипрді Түркияның оккупациялауы.
As one of the first Euro Atlantic member states in the region of Southeast Europe, Greece enjoys a prominent geopolitical role, due to its political and geographical proximity to Europe, Asia, the Middle East, and Africa. Its main allies are France, United Kingdom, Italy, Bulgaria, United States, the other NATO countries and the European Union. Greece also maintains strong diplomatic relations with Cyprus, Albania, Russia, Serbia, Armenia and Israel, while at the same time focuses at improving further the good relations with Egypt and the Arab World, Caucasus, India and China. As member of both the EU and the Union for the Mediterranean, Greece is a key player in the eastern Mediterranean region and has encouraged the collaboration between neighbors, as well as promoting the Energy Triangle, for gas exports to Europe. Greece also has the largest economy in the Balkans, where it is an important regional investor. Prominent issues in Hellenic foreign policy include the claims in the Aegean Sea and Eastern Mediterranean by Turkey and the Turkish occupation of Cyprus.
Білім
Грекия конституциясына сәйкес, білім беру мемлекеттің жауапкершілігінде. Гректердің көпшілігі мемлекеттік бастауыш және орта мектептерге қатырайды. Шамалы жеке мектептер бар, олар Білім министрлігінің бекіткен оқу бағдарламасын орындауға тиіс және оның қадағалауында болады. Білім министрлігі барлық деңгейдегі мемлекеттік білім беру процесінің барлық салаларын қадағалайды және басқарады, соның ішінде барлық мұғалімдер мен профессорларды жұмысқа тартады және қажетті барлық оқулықтарды жасайды.
Under the Greek constitution, education is the responsibility of the state. Most Greeks attend public primary and secondary schools. There are a few private schools, which must meet the standard curriculum of and are supervised by the Ministry of Education. The Ministry of Education oversees and directs every aspect of the public education process at all levels, including hiring all teachers and professors and producing all required textbooks.
Мемлекеттік емес университеттер
Грекиядағы білім беру саласындағы соңғы мәселе – жеке университеттерді институционализациялау. Конституцияға сәйкес, ел аумағында тек мемлекеттік университеттер ғана жұмыс істейді. Дегенмен, соңғы жылдары көптеген шетелдік жеке университеттер Грекияда филиалдар ашып, бакалавр дәрежесінде білім беруді ұсынып, Грекия Конституциясы мен Еуроодақ заңдары арасында құқықтық қайшылық тудырды. Еуроодақ заңдары шетелдік компанияларға Одақтың кез келген жерінде қызмет етуге мүмкіндік береді. 2006 жылдың басында премьер-министр Костас Караманлис үкіметінің Конституцияға жаңа түзетулер енгізу туралы бастамасын жариялады. Оның сөзіне қарағанда, бұл түзетулердің негізгі мәселелерінің бірі (соңғы 10 жылда екінші рет) – «мемлекеттік емес» университеттер құру болады.
A recent issue concerning education in Greece is the institutionalisation of private universities. According to the constitution only state run universities operate on the land. However, in recent years many foreign private universities have established branches in Greece, offering bachelor's level degrees, thus creating a legal contradiction between the Greek constitution and the EU laws allowing foreign companies to operate anywhere in the Union. At the outset of 2006, prime minister Kostas Karamanlis announced the initiative of his government for a new amendment of the Constitution. According to his assertion one of the main issues of this amendment (the second within less than 10 years) is going to be the creation of "non state owned" universities.
Заңсыз көші-қон
Грекияда, әсіресе Түркиядан немесе Түркия арқылы заңсыз көші-қон мәселелері бар. Грекия билігі Еуроодаққа заңсыз кірген көшіп келушілердің 90% Грекия арқылы өтеді деп есептейді, олардың көпшілігі Таяу Шығыс және Африкадағы қақтығыстар мен кедейліктен қашып келеді. Еуропалық бірнеше сот Грекияның пана іздеушілерге қатысты минималды стандарттарды сақтамайтынын, сондықтан басқа елдерге жеткен заңсыз көшіп келушілерді Грекияға қайтаруға болмайтынын мәлімдеді. Грекия үкіметі Түркия шекарасына қоршау салу және ұстау орталықтарын құру сияқты көптеген шешімдерді ұсынды.
Greece has problems with illegal immigration, especially from or via Turkey. Greek authorities believe that 90% of illegal immigrants in the EU enter through Greece, many fleeing because of unrest and poverty in the Middle East and Africa. Several European courts have held that Greece is not complying with minimum standards of treatment for asylum seekers, so that illegal migrants who reach other countries cannot be sent back to Greece. Numerous solutions have been proposed by the Greek government such as building a fence on the Turkish border and setting up detention camps.
Сот жүйесі
Жүйенің басты проблемаларының бірі – тіпті қарапайым жағдайда да, қажетті уақыттың көптігі, бұл инвестицияларға, кәсіпкерлікке, әлеуметтік қатынастарға, корпоративтік басқаруға және мемлекеттік басқаруға теріс әсер етеді. Сонымен қатар, өткен жылдары "Парадикастико" ұйымының дауымен сияқты сыбайлас жемқорлық жағдайлары да болды. Әрбір үкіметтің сот жүйесі мен оның шешімдерін манипуляциялауы – жүйенің тәуелсіздігін бұзатын тағы бір кең таралған құбылыс.
One of the main problems of the system is the long time process needed, even for a simple case, something that negatively impacts investment, entrepreneurship, social relations, corporate governance, and public governance. Also corruption cases have appeared during the last years, such as the Paradikastiko organization scandal. Manipulation of the judicial system and its decisions by each government, is another common phenomenon which violates the independency of the system.
Түрмелер
Грекияда түрмелердің үш түрі бар: жалпы, арнайы және емдік түрмелер. Жалпы түрмелерде үш түрлі сотталғандар болады: А, В және С түрлері. Арнайы түрмелерге ауылдық бөлімдер, жасөсперімдер мекемелері және жартылай бостандық орталықтары жатады. Арнайы түрмеге мысал ретінде шаруашылық түрмесін келтіруге болады. Соңғы түрі – емдік түрме, оған ауруханалар мен сотталғандарды оңалту орталықтары кіреді. Осы орталықтардағы әйелдердің үлесі 5,5%, шамамен 538 адамды құрайды. Грекия түрмелеріндегі жасөсперімдердің үлесі 2,9%. Грекия түрмелерінің толу деңгейі 99% құрайды, яғни түрмелер дерлік толып кеткен. Кейбір ерекшеліктермен, толу деңгейі 100%-дан асып, ал кейбір мекемелерде 300%-ға жетеді немесе одан да асып кетеді. 2008-2019 жылдардағы экономикалық және қаржылық дағдарыс кезінде Грецияда баспасөз бостандығы күрт төмендеді, «Шекарасыз репортерлер» ұйымының баспасөз бостандығы индексінде 2009 жылы 35-орыннан 2014 жылы 99-орынға түсіп, Батыс Балқан елдерінің барлығынан және Габон, Кувейт немесе Либерия сияқты қатаң БАҚ саясатын ұстанған мемлекеттерден де төмен болды. Бүгінде Грекия – «журналистика мен БАҚ ең ауыр дағдарысқа тап болған» Еуроодақтың мүше мемлекеті. 2022 жылы Грекия Еуроодақта 27-орынды, ал «Шекарасыз репортерлер» ұйымы бойынша 180 елдің ішінде 108-орынды иеленді.
There are three prison types in Greece: general, special, and therapeutic prisons. General prisons include three different types of inmates: type A, type B, and type C. Special prisons include rural units, juvenile institutions, and semi liberty centers. One example of a special prison would be an agricultural prison. The last type is a therapeutic prison, which includes hospitals and rehab centers for inmates. Within these centers the percentage of female prisoners is 5.5%, which amounts to around 538 prisoners. The percentage of juveniles in Greek prison is 2.9%. Greece's occupancy rate in prisons is 99%, which means that its prisons are near full capacity. With some exceptions occupancy exceeds 100%, and in some establishments, it reaches, or surpasses, 300%. Press freedom sharply eroded in Greece during the economic and financial crisis of 2008 – 2019, passing from the 35th place in 2009 in Reporters Without Borders Press Freedom Index to the 99th place in 2014, well below all Western Balkans countries as well as states with repressive media policies such as Gabon, Kuwait or Liberia. Greece is today the EU member state "where journalism and the media face their most acute crisis". In 2022, Greece ranked 27th in the EU and 108 out of 180 countries according to Reporters Without Borders.
Петсалардың тізімі
Кириакос Мицотакистің кабинеті БАҚ және баспасөзге 19 832 132,94 евро бөлді. Оппозицияның қысымы салдарынан, үкімет өкілі Стилианос Петсас тізімді жариялады. 20 миллион евролық науқан қаражатының 1 пайызынан да азы оппозициялық баспасөзге бөлінді. OGG 475BB/27 10 2020 нұсқауына сәйкес, екінші "Петса тізімі" жарияланды, бұл жолы ол тек жалпыұлттық тегін эфирлік телеарналарда таратылды. Бұдан кейін 18 500 000 евроға вакцинация науқаны және 4 960 000 евролық Plevris тізімі жарияланды.
Cabinet of Kyriakos Mitsotakis allocated €19,832,132.94 to media and press. After pressure from the opposition, Stylianos Petsas, then government representative, published the list. Less than 1% of the 20 million euros of the campaign was given to the opposition press. According to OGG 475BB/27 10 2020, a Second "Petsas's List" was announced, this time exclusively on nationwide free to air stations. This was followed by the vaccination campaign, amounting to 18,500,000 euros and the Plevris List with total amounts of 4,960,000 euros.
Әскери қызмет
18 жасқа толған барлық еркектер үшін 12 ай; Бас тартқан жағдайда айыппұл салу және бас бостандығынан айыру міндетті, бірақ 1994 жылдан бері айыппұл немесе бас бостандығынан айыру жазасы қолданылмаған, соңғы рет әскерден қашушыға қатысты бұйрық сол жылы шығарылды. Үш баласы бар отбасы мүшелері алты айға дейін қысқартылған мерзімде қызмет етеді. Әскери қызмет ұзақ мерзімді қоғамдық қызметпен алмастырылуы мүмкін, Amnesty International стандарттары бойынша, бұл жазалау шарасы болып есептелуі керек, себебі ол қалыпты мерзімнен екі есе ұзақ. Соңғы жылдары Грекия армиясын жартылай кәсіби армияға айналдыруға бағытталған шаралар қабылданды, нәтижесінде қызмет мерзімі 18 айдан 12 айға, содан кейін 9 айға дейін біртіндеп қысқартылды және армияның көп бөлігіне кәсіби әскери қызметкерлер тартылды. Дегенмен, Грециядағы әскери шақыруға қарсы қозғалыстағы соңғы оқиғалар, атап айтқанда, қызмет кезінде суицидтердің және Маница оқиғасы сияқты еңбек оқиғаларынан туындаған жоғары өлім-жітім көрсеткіштері, сондай-ақ әскерден қашудың жоғары деңгейі, міндетті әскери шақыруды жою және толық кәсіби/ерікті армия құру идеясын күшейтті.
Twelve months for all males of 18 years of age; Compulsory with fines and imprisonment if denied, but neither fine nor imprisonment has been imposed since 1994, where the last warrant against a draft dodger was issued. Members of families with three children serve a reduced time of six months. Military service can also be substituted with a longer public service, which by the standards of Amnesty International, ought to be considered punitive as it is twice as long as the regular tour of duty. Limited steps have been taken to turn the Greek military into a semi professional army in the last years, leading to the gradual reduction of the service from 18 to 12 to 9 months and the inclusion of a greater number of professional military personnel in most vertices of the force. Recent developments, though, within the anti conscription movement in Greece, such as the high death rate from suicides during service and work related accidents, such as the Manitsa incident, combined with a high rate of draft dodging, have advanced the idea that mandatory conscription should be abolished and an all professional/all volunteer army should be put in place.
Әскери шығындар
Грекия жалпы ішкі өнімнің (ЖІӨ) шамамен 1,7%-ын әскери шығындарға жұмсайды, бұл Еуропадағы ең жоғары көрсеткіштердің 7-сінші орны. 2005 жылы Грекияның әскери бюджеті әлемде 28-орында болды. Осы өлшем бойынша Грекияның әскери бюджеті Жерорта теңізі бассейнінде 6-шы орында (Франция, Италия, Түркия, Израиль және Испаниядан кейін) және оған жақын Балқан аймағында 2-ші орында (Түркиядан кейін) тұрды. Грекияның қару-жарақ сатып алу деңгейі әлемдегі ең жоғары деңгейлердің қатарында: 2004 жылы Грекия әлемде 3-ші орынды иеленді. Бұл көрсеткіштер Грекия мен Түркия арасындағы қарулану жарысымен түсіндіріледі, мұндағы басты мәселелер Кипр дауы мен Эгей теңізіндегі кейбір аралдардың мәртебесіне қатысты келіспеушіліктер. Толық ақпарат алу үшін Грек-Түрік қатынастары туралы қараңыз. Керісінше, Грекияның сыртқы саясаты және көптеген ішкі саяси шешімдері қару сатып алуына тікелей байланысты. АҚШ Грекияға қару-жарақ сатудың негізгі жеткізушісі ретінде Грекия үкіметінің әскери шығындарға қатысты шешімдеріне белсенді түрде араласады. АҚШ кейде үлкен дағдарыстарды болдырмау үшін белсенді түрде араласады, мысалы, Имия-Кардак дағдарысы кезінде. Әскери шығындарды азайту Грекия саясатында ұзақ жылдар бойы көтеріліп келе жатқан мәселе. Бұрынғы премьер-министр Костас Караманлис Еуропалық қауіпсіздік және қорғаныс саясатына сілтеме жасай отырып, "Қорғаныс Еуроаймағы" арқылы әскери шығындарды азайтуды ұсынды. 2004 жылы қайта сайлануға үміті ақталмаған бұрынғы ПАСОК үкіметі де әскери шығындарды азайтуды жоспарлаған, ал ПАСОК саясаткерлері әдетте әскери шығындарды азайтудан үнемделген қаражатты "бейбіт дивиденді" ("μέρισμα ειρήνης") деп атайды. Грекия Коммунистік партиясы және Синасписмос сияқты солшыл партиялар әскери шығындарды айыптап, наразылық білдірді. 2005 жылы 30 F 16 және 333 Leopard танктерін сатып алуға қатысты екі партия да Жаңа демократия үкіметін төменгі топтардың жағдайын жақсартуға ешқандай көмек көрсетпей, қару-жараққа ақша жұмсағаны үшін сынады және жоғары әскери шығындар "елдің нақты қажеттіліктеріне сай келмейді, олар НАТО жоспарларына сәйкес және қару-жарақ өндірушілер мен оларды орналастырған елдердің мүддесін қорғау үшін жүзеге асырылады" деді.
Greece directs approximately 1.7% of its GDP to military expenditures, the 7th highest percentage in Europe. In absolute numbers the Greek military budget ranked 28th in the world in 2005. By the same measure, Greek military budget ranked 6th in the Mediterranean basin (behind France, Italy, Turkey, Israel and Spain) and 2nd (behind Turkey) in its immediate vicinity, the Balkans. Greek arms purchasing is among the highest in the world: Greece ranked 3rd in the world in 2004. These figures are explained in the light of the arms race between Greece and Turkey with key issues being the Cyprus dispute and disagreement over sovereignty of certain islets of the Aegean. For more information see Greco Turkish relations. Conversely, the foreign relations of Greece as well as many internal policy decisions are largely affected by its arms purchases. The United States, being the major arms seller to Greece has been known to actively intervene in military spending decisions made by the Greek government. The US has at times actively stepped in to help avoid large scale crisis, as in the case of the Imia Kardak crisis. The reduction of military spending has long been an issue in Greek politics. The former prime minister, Kostas Karamanlis had proposed a reduction to military spending through a "Defence Eurozone", referring to the European Security and Defence Policy. The previous PASOK administration, also planned on reducing military spending prior to its failure to be re elected in 2004, while PASOK politicians usually refer to money saved from reducing military spending as a "peace dividend" ("μέρισμα ειρήνης"). Some of the parties on the left, such as the Communist Party of Greece and Synaspismos, have been vocal in condemning military spending. Regarding the purchase of 30 F 16 and 333 Leopard tanks in 2005, both parties criticized the New Democracy administration for spending money on weapons while doing nothing to relieve the lower classes and said that high military spending "does not correspond to the real needs of the country but is carried out according to NATO planning and to serve weapon manufacturers and the countries that host them".
Дін мен мемлекет арасындағы қарым-қатынастар
Грекияның православие шіркеуі дін қызметкерлеріне жалақы төлейтін мемлекеттің қорғауында, ал православие христиан діні Конституцияға сәйкес Грекияның "'басты' діні болып табылады. Грек православие шіркеуі өзін-өзі басқарады, бірақ Константинопольдегі Экуменикалық Патриархтың рухани басшылығымен. Конституция діни сенім бостандығына кепілдік береді, бірақ "прозелитизм" ресми түрде заңсыз. Евростаттың "Евробарометр" сауалы бойынша 2005 жылы грек азаматтарының 81%-ы "Құдай бар деп сенемін" деп жауап берді, 16%-ы "кейбір рух немесе өмір күші бар деп сенемін" десе, тек 3%-ы "Құдайдың, рухтың және өмір күшінің бар екеніне сенбеймін" деп жауап берді. Бұл Грекияны 25 мүшелі Еуропалық Одақтағы ең діни елдердің біріне айналдырады, Мальта мен Кипрден кейін. Тракияда шоғырланған мұсылман азшылығы Лозанна шартының (1923) ережелерімен заңды мәртебе алды және Грекияның жалғыз ресми танылған діни азшылығы болып табылады. Кейбір Киклад аралдарында және Иония аралдарында шағын католик қауымдастықтары бар, бұл аралдардағы ұзақ Венеция үкімдігінің қалдықтары. Шығыс Еуропа мен Үшінші әлем елдерінен (көбінесе заңсыз) келген жаңа иммигранттардың көптігі күтілгендей әртүрлі көпдіншілдік бейнесін көрсетеді (рим католиктері, мұсылмандар, индуистер және т.б.). 2001 жылғы конституциялық түзету кезінде шіркеу мен мемлекеттің толық ажыратылуы ұсынылды, бірақ екі ірі партия, ND және PASOK, халық пен дін қызметкерлерімен қақтығыс тудыратын бұл даулы мәселені талқылаудан бас тартты. Мысалы, 2000 жылы Ұлттық жеке куәліктегі "Діни ағым" деген жазуды алып тастауға қарсы көптеген наразылықтар болды.
The Greek Orthodox Church is under the protection of the State, which pays the clergy's salaries, and Orthodox Christianity is the "'prevailing" religion of Greece according to the Constitution. The Greek Orthodox Church is self governing but under the spiritual guidance of the Ecumenical Patriarch in Constantinople. Freedom of religious beliefs is guaranteed by the Constitution, but "proselytism" is officially illegal. According to the most recent Eurostat "Eurobarometer" poll, in 2005, 81% of Greek citizens responded that "they believe there is a God", whereas 16% answered that "they believe there is some sort of spirit or life force" and only 3% that "they do not believe there is a God, spirit, nor life force". This would make Greece one of the most religious countries in the European Union of 25 members, after Malta and Cyprus. The Muslim minority, concentrated in Thrace, was given legal status by provisions of the Treaty of Lausanne (1923) and is Greece's only officially recognized religious minority. There are small Roman Catholic communities on some of the Cyclades and the Ionian Islands, remnants of the long Venetian rule over the islands. The recent influx of (mostly illegal) immigrants from Eastern Europe and the Third World has an expectedly varied multi religious profile (Roman Catholic, Muslim, Hindu etc.). During the 2001 constitutional amendment, complete separation of church and state was proposed, but the two major parties, ND and PASOK, decided not to open this controversial matter, which clashes with both the population and the clergy. For example, numerous protests occurred over the removal of the Religious Denomination entry from the National ID card in 2000.
2015 жылдан бастап
Солшыл Сириза партиясы ПАСОК партиясын басып озып, орталық-солшыл басты партияға айналды. Алексис Ципрас 2015 жылғы 25 қаңтарда өткен жалпы сайлауда Сиризаны жеңіске жеткізді, бірақ парламенттегі абсолютті көпшілікке екі орын жетпей қалды. Сириза Грекияның мемлекеттік қарыз дағдарысы басталғаннан бері грек халқына әсер еткен қатаң үнемдеу саясатына қарсы шығуы арқасында қолдау тапты. Келесі күні таңертең Ципрас "Тәуелсіз гректер" партиясымен коалиция құру туралы келісімге келді және Грекияның премьер-министрі болып ант берді. Ципрас 2015 жылдың тамызында мерзімінен бұрын сайлау жариялап, лауазымынан кетті, нәтижесінде судья Василики Тану Христофилу басқаратын бір айлық уақытша үкімет құрылды, ол Грекияның алғашқы әйел премьер-министрі болды. 2015 жылдың қыркүйегінде өткен жалпы сайлауда Алексис Ципрас Сиризаны тағы да жеңіске жеткізді, 300 орынның 145-ін жеңіп алып, "Тәуелсіз гректермен" коалиция құрды. Алайда, ол 2019 жылдың шілдесінде өткен жалпы сайлауда "Жаңа демократия" партиясын басқаратын Кириакос Мицотакиске есе жіберді. 2019 жылдың 7 шілдесінде Кириакос Мицотакис Грекияның жаңа премьер-министрі болып ант берді. Ол өзінің "Жаңа демократия" партиясының күшті жеңісінен кейін оңшыл үкімет құрды. 2020 жылдың наурызында Грекия парламенті партиялық емес үміткер Екатерина Сакелларопулоны Грекияның алғашқы әйел президенті етіп сайлады. 2023 жылдың маусымында консервативті "Жаңа демократия" партиясы парламенттік сайлауда жеңіске жетті, бұл Кириакос Мицотакис премьер-министр ретінде тағы төрт жыл қызмет ететінін білдірді. V-Dem демократия индексі бойынша 2023 жылы Грекия әлемдегі ең сайлау демократиясы бар 37-ші ел болды. 7 ақпанда Еуропалық парламент мүшелері Грекиядағы құқықтың үстемдігінің алаңдатарлықтай құлдырауы туралы сыншыл резолюцияны мақұлдады, ол премьер-министр Кириакос Мицотакиске айып тақты. Бұл құжат грек демократиясының қазіргі жағдайына қатысты бірқатар мәселелерді, соның ішінде журналистерді мазалау, жеке өмірге қатысты құпиялылықты бұзу, саяси қарсыластардың телефондарын тыңдау, полиция күшін артық пайдалану, мүдделердің қақтығысы, жемқорлық, азаматтық қоғамға қарсы қарапайым науқандар және мигранттарды жүйелі түрде кері қайтару туралы мәліметтер келтірді. Осылайша, Грекия "Шекарасыз тілшілер" ұйымы (RSF) жасаған Дүниежүзілік баспасөз бостандығы индексінде Еуропалық Одақтағы ең төменгі көрсеткішті ел болып табылады, оның көрсеткіші 55,2 баллды құрайды, бұл Венгриядан (62,96), Болгариядан (62,98) және Польшадан (67,66) айтарлықтай төмен. Рейтингтің себептерінің бірі – 2022 жылғы "Предаторгейт" деп аталатын дау, онда министрлер кабинетінің мүшелері, саяси қарсыластар және журналистер ұзақ уақыт бойы бақылауға алынды. Бұл дау Грекияның Ұлттық қауіпсіздік қызметін жеке басқаратын Мицотакиске халықаралық айыптауларға себеп болды, бірақ оның сайлауалды беделін әлсірете алмады.
More left wing Syriza overtook PASOK as the main party of the centre left. Alexis Tsipras led Syriza to victory in the general election held on 25 January 2015, falling short of an outright majority in Parliament by just two seats. Syriza gained support by opposing the austerity policy that had affected Greeks since the beginning of the Greek government debt crisis. The following morning, Tsipras reached an agreement with Independent Greeks party to form a coalition, and he was sworn in as Prime Minister of Greece. Tsipras called snap elections in August 2015, resigning from his post, which led to a month long caretaker administration headed by judge Vassiliki Thanou Christophilou, Greece's first female prime minister. In the September 2015 general election, Alexis Tsipras led Syriza to another victory, winning 145 out of 300 seats and re forming the coalition with the Independent Greeks. However, he was defeated in the July 2019 general election by Kyriakos Mitsotakis who leads New Democracy. On 7 July 2019, Kyriakos Mitsotakis was sworn in as the new Prime Minister of Greece. He formed a centre right government after the landslide victory of his New Democracy party. In March 2020, Greece's parliament elected a non partisan candidate, Ekaterini Sakellaropoulou, as the first female President of Greece. In June 2023, conservative New Democracy party won the legislative election, meaning another four year term as prime minister for Kyriakos Mitsotakis. According to the V Dem Democracy indices Greece was 2023 the 37th most electoral democratic country in the world. On February 7, Members of the European Parliament approved a critical resolution about the "worrying" decline of the rule of law in Greece, pointing the finger at Prime Minister Kyriakos Mitsotakis. The non binding text details a string of concerns about the current state of Greek democracy, including harassment of journalists, privacy violations, wiretapping of political opponents, excessive use of police force, conflicts of interests, alleged corruption, smear campaigns against civil society and the "systematic" pushbacks of migrants. Thus, Greece is the lowest ranking EU country in the World Press Freedom Index curated by Reporters Without Borders (RSF), with an abysmal score of 55.2 points, considerably worse than Hungary (62.96), Bulgaria (62.98) and Poland (67.66). One of the reasons behind the ranking is the 2022 scandal known as Predatorgate, where cabinet members, political opponents and journalists were subject to prolonged surveillance. The scandal exposed Mitsotakis, who personally controls the Greek National Intelligence Service, to international censure but failed to dampen his electoral standing.