Георг Поль Томанн – австрийский концептуальный художник, оказавшийся вымышленным персонажем арт-группы monochrom. Уникальный художественный проект и политический протест!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Георг Пол Томанн (13 наурыз 1945 - 21 шілде 2005) – 20 ғасырдың соңындағы белгілі австриялық концептуалдық суретші деп есептелді. Бірақ шындығында, ол 2000 жылдың жазында оның өмірбаянын жасауды бастаған австриялық «монохром» өнер тобының құрастырған өнері болды.
Georg Paul Thomann (March 13, 1945 – July 21, 2005) was purported to be a renowned Austrian conceptual artist of the late 20th century. In reality, he was the fictitious creation of the Austrian art group monochrom who started working on his biography in the summer of 2000.
Сан-Паулу өнер биенналесі
Монохром атты өнер тобы 2002 жылы Бразилияның Сан-Паулу қаласында өткен Сан-Паулу өнер биенналында Австрия Республикасын ұсынуға таңдалды. Алайда, оңшыл Орталықтағы Халық партиясы Жорг Хайдердің радикалды оңшыл Австриялық еркіндік партиясымен коалиция құрған Австриядағы саяси ахуал, солшыл өнер тобына өз ұлтының өкілі ретінде әрекет ету туралы алаңдаушылық тудырды. Монохром бұл мәселенің шешімін ұзақ жылдар бойы танымал және беделді болған, ашулы, даулы (және толығымен ойдан шығарылған) суретші Георг П. Томманның бейнесін жіберіп тапты. Эва Гринштейн Flash Art журналында осы ирониялық механизмді іске асыру арқылы – тіпті каталогқа да жоқ суретшінің өмірбаянын енгізгенін атап өтеді. Осылайша, топ таза көркемдік құралдармен биенналь ұсынған өкілдік жүйесіне байланысты туындаған философиялық және бюрократиялық дилемманы шешті. Георг Пол Томаннға қатысты тағы бір оқиға Сан-Паулу өнер биенналісі басталғаннан кейін орын алды. Тайваньның өкілі ретінде суретші Чиен Чи Чанг шақырылған болатын, бірақ әкімшілік бір түндік уақытта оның стендінен елдің атын алып тастап, оның орнына "Тайпейдегі Көркемөнер мұражайы" деген жазуды қойды. Монохром мүшелерінің білуінше, егер биенналь ұйымдастырушылары "Бір Қытай саясатына" қарсы шықса, Қытай биеннальден бас тартуға (және ауқымды дипломатиялық мәселелер тудыруға) дайын тұрған. Нико Израиль Artforum журналында биеннальдің бас кураторы Альфонс Хугтың саяси шиеленістерді болдырмау үшін Қытайды ынталандыруға тырысқанын жазды. Чангтың ашық хатына жауап келмеді. Томманның бейнесін пайдаланып, монохром бірнеше елден келген суретшілерді өз елдерінің таңбаларындағы әріптерді алып, Чангқа беру арқылы оған қолдау көрсетуге шақырды, соның арқасында ол өз стендісінің сыртында "Тайвань" деген жазуды қайта орнатуға мүмкіндік алды. Монохром суретшілердің өнер нарықтары мен көрмелердегі қатал бәсекелестіктің салдарынан туындаған фрагментация мен оқшаулануды қоғамдық бақылаудың императиві ретінде қабылдауға міндетті емес екенін көрсетуді мақсат етті. Бұл оқиға туралы Азияның бірнеше газеттері жариялады. Тайваньдық газеттердің бірі "Австриялық суретші Георг Пол Томан "Тайваньды" құтқарады" деген тақырыппен хабарлады. Томас Эдлингер өзінің "Der wunde Punkt" (2015) кітабында монохромның Тайваньқа қатысты араласуы институционалдық сынның жаңа формаларына тамаша мысал екенін жазады: "[Бұл] қатысу мен шығару арасындағы қақтығыстың аймағын көрсетеді, және институционалдық сын үнемі өзгеріп отырады, ал оның ешқандай тұрақты ережелері жоқ екенін мойндау қажет. Контекстуализация және сайтқа қатыстылық маңызды ұғымдарға айналды. Ол әр жағдайға қарай өте әртүрлі әрекет етеді және әртүрлі мақсаттарды көздейді. Сонымен қатар, сыннан бекітуге өту әрқашан мүмкін және оны болжау өте қиын."
The art group monochrom was chosen to represent the Republic of Austria at the São Paulo Art Biennial, São Paulo (Brazil) in 2002. However, the political climate in Austria, where in the center right People's Party had recently formed a coalition with Jörg Haider's radical right Austrian Freedom Party, gave the left wing art group concerns about acting as representatives of their nation. Monochrom dealt with the conundrum by sending the persona of Georg P. Thomann, an irascible, controversial (and completely fictitious) artist of longstanding fame and renown. Eva Grinstein remarks in Flash Art that through the implementation of this ironic mechanism – even the catalogue included the biography of the non existent artist – the group solved with pure fiction the philosophical and bureaucratic dilemma attached to the system of representation presented to them by the Biennial. A further development related to Georg Paul Thomann took place once the São Paulo Art Biennial was underway. The artist Chien Chi Chang was invited as the representative of Taiwan, but the country's name was removed by the administration from his cube overnight and replaced by the label, "Museum of Fine Arts, Taipei". As the members of monochrom discovered, China had threatened to retreat from the Biennial (and create massive diplomatic problems) if the organizers of the Biennial were thought to be challenging the "One China policy". Nico Israel wrote in Artforum that the chief curator of the Biennial, Alfons Hug, was seeking appeasement of China to avoid blowing up political minefields. Chang's open letter remained unanswered. Under the guise of Thomann, monochrom invited artists from several countries to show their solidarity with Chang by taking the adhesive letters from their countries' name tags and giving them to Chang so that he could remount "Taiwan" outside his room. Monochrom wanted to show that artists do not necessarily have to internalize the fragmentation and isolation imposed by the rat race of art markets and exhibitions as society controlling imperatives. Several Asian newspapers reported about the performance. One Taiwanese newspaper headlined: "Austrian artist Georg Paul Thomann saves 'Taiwan'". Thomas Edlinger writes in his book "Der wunde Punkt" (2015) that monochrom's Taiwan intervention is an excellent example for new forms of institutional critique: "[It] shows an area of conflict between inclusion and exclusion, and one has to recognize that institutional critique is constantly changing and cannot know any fixed rules. Contextualization and site specificity have become key terms. Depending on the situation, it proceeds very differently and also wants very different things. Moreover, the change from criticism to affirmation is always possible and hardly predictable."
Томанның өлімі
2005 жылы «монохром» баспасөз хабарламасында «австриялық суретші және жазушы, профессор Георг Пол Томан 60 жасында қайғылы оқиғада қаза тапты» деп жариялады. Көптеген австриялық газеттер, бұл жалған екенін білмей, Томанның некрологын жариялады. 2005 жылдың 29 шілдесінде топ Тирольдегі Холл қаласында оның жерлеу рәсімін өткізді. Олар Георг Пол Томанның қабір тасын жасап, оған Томан жобасының бетінің URL-ін қашап жазды. Томанның қабір тасы бастапқыда қалалық саябақта орнатылды, бірақ сол жылы жақын маңдағы психиатриялық клиника басшысының бұйрығымен алынып тасталды. Клиника пациенттері Томанның қабіріне гүл шоқтары мен гүлдер қойып, көптеген пациенттер оның жанында дұға ете бастады. Алғашқы реакция ретінде аурухана директоры қабір тасын матамен жапты, бірақ кейін оны толығымен алып тастауға бұйрық берді. Бұл «монохром» немесе Тирольдегі Холл қалалық әкімдігінің рұқсатынсыз жасалды, олар бұл қоғамдық мүсінге толық келісім берген еді. Қабір тасының не болғаны белгісіз болды. Алдымен ол қала маңындағы тұрмыстық тауарлар дүкені жанындағы айналымда табылған, бірақ ол да сол жерден алынып тасталды. Бірнеше жыл іздегеннен кейін қабір тасы жергілікті шаруаның жеміс сақтау қоймасынан табылды. Ол Венаға жеткізіліп, МУСА-да «монохромның» 20 жылдығына арналған көрмеде көрсетілді. Қазіргі уақытта қабір тасы Вена қаласының өнер коллекциясының бір бөлігі болып табылады.
In 2005 monochrom published a press release that "Austrian artist and writer Prof. Georg Paul Thomann died in a tragic accident at the tender age of 60." Many Austrian newspapers, still not aware of the fake, printed Thomann's obituary. On July 29, 2005 the group staged his funeral in Hall in Tirol. They created Georg Paul Thomann's tombstone and added an engraved URL of the Thomann project page. Thomann's tombstone was originally placed in the town's park, but it got removed in the same year by order of the head of a nearby psychiatric clinic. Patients of clinic had started to put down wreaths and flowers on Thomann's grave and frequently large numbers of patients were praying for Thomann. As a first reaction, the director of the hospital had the headstone covered with drapery, but later on ordered its complete removal. This happened without the consent of monochrom or the city government of Hall in Tirol, which had given its full approval of the public sculpture. It was unclear what had happened to the tombstone. First, it was discovered on a roundabout near a DIY store in town, but it got removed from there as well. After several years of trying to track it down, the tombstone was discovered in the fruit cellar of a local farmer. It was brought to Vienna where it was shown as part of monochrom's 20th anniversary exhibition at MUSA. The tombstone is currently part of the art collection of the city of Vienna.
Қабылдау және мұра
Бұл жоба 2000 жылдардың маңызды өнер жобасы және онжылдықтың ең танымал өнерлік әзілдерінің бірі ретінде жиі айтылады. Георг Пол Томанн RE/Search-тің "Pranks 2" кітабында (2006 ж.) енгізілген. Әртүрлі авторлар мен суретшілер Томаннды өздерінің туындыларында ұжымдық псевдоним ретінде пайдаланады немесе туындыларын басылымдар мен галереяларда жариялайды. Питер Крамер "Ray" киножурналында (2/2002) Томанның "Gutes Erb(g)ut/Schlechtes Erbgut" атты ойдан шығарылған қысқаметражды фильмін қарастырды. Неміс жазушысы Йоханнес Ульмайер өзінің "Von Acid nach Adlon" кітабында Томанның "Die Konflikt Masche" (1999) атты көркем әдебиетін келтіреді. Стефани Удема "Христиан Крахт және поп-әдебиеттің дамуы" атты мақаласында да осы кітапқа сілтеме жасайды. Суретші Райан Гандер өзінің "The Best Club" (2011) инсталляциясында Георг Пол Томаннның жасаған деген 16 мм фильмді қолданды. Колумбиялық сценарист, продюсер және режиссер Луис Оспина кейде Георг Пол Томанн псевдонімін де қолданды. Суретші Хадас Эмма Кедар "Томанның араласуы" ("The Thomann In(ter)vention") атты қысқа деректі фильмін жасады. Ол 2018 жылдың наурыз айында шықты.
The project is often cited as an important art project of the 2000s and one of the most prominent art pranks of the decade. Georg Paul Thomann is featured in RE/Search's "Pranks 2" book (2006). Various authors and artists use Thomann as a collective pseudonym in their work or placed works in publications and galleries. Peter Kramer reviewed Thomann's fictitious short film "Gutes Erb(g)ut/Schlechtes Erbgut" in the film magazine Ray (2/2002). German author Johannes Ullmaier cites Thomann's fictional book "Die Konflikt Masche" (1999) in his book Von Acid nach Adlon. Stefanie Udema also refers to the book in her essay "Christian Kracht and the Development of Pop Literature". Artist Ryan Gander used a 16 mm film allegedly created by Georg Paul Thomann in his installation The Best Club (2011). Colombian screenwriter, producer, and director Luis Ospina also sometimes used the pseudonym Georg Paul Thomann. Artist Hadas Emma Kedar created a short documentary film called "The Thomann In(ter)vention". It was released in March 2018.