Кіріспе

Адам ауруы

Подокониоз, сонымен қатар нефилярийлік слонтиаз деп аталады, төменгі аяқтардың лимфа тамырларының созылмалы тітіркендіргіш топыраққа ұзақ уақыт әсер етуден туындайтын ауруы. Бұл лимфатикалық филяриаздан кейін тропикалық лимфедеманың екінші жиі кездесетін себебі және төменгі аяқтардың айқын ісігімен сипатталады, бұл деформацияға және мүгедектікке алып келеді. Алдын алу шараларына аяқ киім кию және еденге кілем төсеу жатады. Емдеудің негізгі тәсілдері: күнделікті аяқ гигиенасы, қысымдық бинттеу және қажет болған жағдайда, үстіңгі түйіндерге хирургиялық араласу.

Белгілері мен симптомдары

Подокониоз екі жақты, бірақ асимметриялық аяқ ісігін тудырады, оның үстіне қатты түйіндер пайда болады. Алғашқы белгілері қышу, ұю, алдыңғы табаннің кеңеюі және ісіну болуы мүмкін, содан кейін жұмсақ ісікке, терінің қатаюына, папилломатозға және балдыршаға ұқсайтын түйіндерге айналады, соның салдарынан кейбір аймақтарда бұл ауру "балдырша аяқ" деп аталады. Басқа тропикалық лимфедема түрлері сияқты, созылмалы ауру саусақтардың қатты болуына, ойық жаралардың пайда болуына және бактериялық инфекцияға әкелуі мүмкін. Аденолимфангиттің жедел кезеңдерінде науқастарда қызба, аяқ-қолдардың жылуы, қызаруы және ауырсыну байқалуы мүмкін. Бұл эпизодтар өте қасіретті және әр жылы жұмыс істеуге және өнімділікке кететін көптеген күндерге себеп болады.

Психологиялық салдары

Подокониоз сыртқы түрінің салдарынан әлеуметтік ұяттау мен кемсітуге алып келуі мүмкін. Подокониозбен ауыратын адамдар өздерінің өмір сапасының, подокониоз жоқ және соған байланысты психикалық күйзеліс пен депрессия деңгейі жоғары емес, ұқсас жағдайдағы басқа адамдарға қарағанда төмен екенін хабарлайды.

Патофизиология

Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, "дәлелдер подкониоздың вулкандық шөгінділерден пайда болған, тітіркендіргіш қызыл саз топырақтағы минералды бөлшектерге генетикалық шартталған қалыптан тыс қабыну реакциясының салдары екенін көрсетеді". Подокониоздың патофизиологиясы – генетикалық сезімталдық пен, мүмкін, HLA DQA1, HLA DQB1 және HLA DRB1 нұсқаларымен байланысы, сондай-ақ тітіркендіргіш топыраққа ұзақ уақыт бойы толып түсудің нәтижесі. Ауруға бейім адамдарда тітіркендіргіш топырақ бөлшектері аяққа еніп, лимфа тамырларында жиналады. Ұзақ уақыт өткен соң лимфа тамырларындағы созылмалы қабыну фиброзға және бітелуге алып келеді.

Алдын алу

Подокониозды жою, аяқ киімді кеңінен қолдану, қатаң аяқ гигиенасын сақтау және едендерді жабу арқылы алдын алуға негізделген. Осы ауруды жою үшін қоғамдық бастамалар маңызды рөл атқарады. Эфиопияда Mossy Foot Treatment and Prevention Association (қазір Mossy Foot International) науқастарды подкониозға қарсы күрес агенттеріне айналдыру жөнінде жұмыс істейді. Олар өз кезегінде науқастарға барып, аяқ гигиенасы сияқты негізгі емдеу техникаларын үйретеді және отбасыларды ауру туралы хабардар етеді. Бұл модельді басқа да үкіметтік емес ұйымдар Эфиопияның басқа аймақтарында бағдарламаларын бастағанда қолданды. 2011 жылы подкониоз Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) назарсыз қалған тропикалық аурулар тізіміне енгізілді, бұл осы жағдай туралы әлемдік хабардарлықты арттырудағы маңызды қадам болды. 2000-2007 жылдар аралығында Global Programme to Eliminate LF бағдарламасы балаларда 6,6 миллион филярия жағдайын дамытудан алдын алды және 9,5 миллион адамда аурудың прогрессирлеуін тоқтатты. Бағдарлама төрағасы доктор Мвеле Малесела: «Біз 2020 жылға қарай ауруды жою мақсатына жетеміз», – деді. 2010 жылы ДДҰ жою науқаны бойынша толыққанды есеп жариялады, онда эндемикалық филярия бар 81 елдің 53-і жаппай дәрі-дәрмек беруді жүзеге асырғаны және 37-сі кейбір аймақтарда бес немесе одан да көп кезеңді аяқтағаны, бірақ қалалық аймақтарда мәселелер сақталғаны айтылды.

Емдеу

Подокониозды алдын алу және емдеудің негізгісі – тітіркендіретін топыраққа ұшыраудан сақтану. Тітіркендіретін топырақ бар жерде аяқ киім кию – ұшырауды азайтудың басты жолы. Руандада, аурудың жоғары таралу деңгейіне ие елде, үкімет подкониоз және басқа да топырақ арқылы жұғатын аурулардың алдын алу мақсатында, қоғамдық жерлерде бос аяқ жүруге тыйым салды. Аяқ киімнің қолжетімділігін арттыру, аяқ киім киюдің пайдасы туралы білім берумен бірге жүруі тиіс, себебі бос аяқпен жүру дәстүрі сияқты мәдени факторлар аяқ киімді кеңінен пайдалануға кедергі келтіруі мүмкін. Ауру дамығаннан кейін, қатаң аяқ гигиенасын сақтау, оның ішінде күніне сабынмен және сумен жуу, емдік крем қолдану және зардап шеккен аяқты түнгі уақытта жоғары көтеру, жедел шабуылдардың жиілігін азайтуға көмектеседі. Бұл консервативті шаралар түйіндерді жоюға мүмкіндік бермейді, бірақ түйіндерді хирургиялық жолмен алып тастауға болады.

Эпидемиология

Подокониоз көбінесе Африка, Үндістан және Орталық Американың таулы аймақтарында кездеседі. Ең көп таралған жерлер – Уганда, Танзания, Кения, Руанда, Бурунди, Судан және Эфиопия. Эфиопияның кейбір аймақтарында бұл көрсеткіш 4%-ға дейін жетеді. Подокониоздың көрінісі жасқа қарай артады, бұл, әдетте, тітіркенді топыраққа ұзақ уақыт бойы толумен байланысты. 0–5 жас аралығында подокониоз өте сирек кездеседі, ал 6–20 жас аралығында көрінісі жылдам өседі, ең жоғары көрінісі 45 жастан кейін байқалады. Подокониоз көбінесе вулкандық топырақты жоғары биіктіктегі аймақтарда кездеседі, және 2004 жылы бұл жағдайдан жылына 200 миллион АҚШ долларына тең өнімділік жоғалған деп есептеледі.

Тарих

XIX ғасырда паразиттік филяриялар тропикалық лимфедеманың маңызды себебі екені анықталғаннан кейін, алғашқы зерттеушілер филяриялардың тропиктегі лимфедеманың жалғыз себебі деп есептеді. Бірақ кейін тропикалық лимфедема мен филяриаздың таралу аймақтары толыққанды сәйкес келмейтіні анықталды, сонан соң зерттеушілер тропикалық лимфедеманың кейбір түрлері филяриазбен байланысты емес екенін түсінді. Ол жарық микроскопиясы арқылы зардап шеккен мүшесінің лимфа түйіндеріндегі микро бөлшектермен қапталған макрофаг жасушаларын байқады. Сол тінді электронды микроскоппен қарағанда, макрофагтардың фагосомаларында және лимфоциттердің бетінде кремний, алюминий және басқа да топырақ металдарын анықтады. Прайс бұл науқастардың лимфа тамырларында субэндотелиалды ісіну пайда болып, кейіннен қуыстың коллагенизациясына алып келіп, толық бітетінін көрсетті. Ол подкониоз туралы монография жазды, ол 1990 жылы оның қайтыс болғаннан кейін жарияланды.

Қазіргі жағдай

Подокониоз қазір Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДСҰ) назардан тыс қалған тропикалық ауруларының бірі ретінде мойындалған, және Эфиопияда халық денсаулығы үшін маңызды мәселе екені жақсы белгілі. Footwork қайырымдылық қоры podoconiosis-тің алдын алу және емдеуді қолдау үшін мемлекеттік және жеке серіктестерді біріктіреді. Wellcome Trust Brighton and Sussex жаһандық денсаулық сақтау зерттеу орталығында Гейл Дейви басқаратын белсенді зерттеу тобы бар, ол бүкіл әлемдегі зерттеулерді үйлестіреді. "Ланцет" журналының жақындағы санында тамаша иллюстрациялар жарияланды.