Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1905–1946)
American actor (1905 1946)
Рагс Рагланд (нағыз аты Джон Ли Морган Борегард Рагланд, 23 тамыз 1905 – 20 тамыз 1946) – американдық комедия актері және кейіпкерлік актер.
Rags Ragland (born John Lee Morgan Beauregard Ragland, August 23, 1905 – August 20, 1946) was an American comedian and character actor.
Жеке өмір
Рагланд 1905 жылғы 23 тамызда Кентукки штатының Луисвилл қаласында Адам Джозеф Рагланд пен Стелла Петти отбасында дүниеге келді. Жастық шағында ол Кентуккиде жүк көлігінің жүргізушісі, боксшы және кинопроектор болып жұмыс істеген. Ол Сабина Элизабет Вановерге қысқа мерзімге үйленді және 1926 жылы ажырасып, олардан Джон Гриффин Рагланд (1925–1990) есімді ұлдары дүниеге келді. Келесі жылы, 22 жасында Рагланд Лос-Анджелеске көшіп кетті.
Ragland was born on August 23, 1905, in Louisville, Kentucky, to parents Adam Joseph Ragland and Stella Petty. As a youth, he worked as a truck driver, boxer, and movie projectionist in Kentucky. He was briefly married to Sabina Elizabeth Vanover and they had one child, a son named John Griffin Ragland (1925–1990), before they divorced in 1926. The following year, at the age of 22, Ragland moved to Los Angeles.
Мансап
Рагланд шоу-бизнестегі беделін бурлеск арқылы қалыптастырды. Ол өзінің тапқыр әзілдерімен, басқа комедия актерлерінің өнернамасына күтпеген араласуларымен және "сахнадан тыс қанағаттанарлық құштарлығымен" тез танымал болды. Ақырында ол Минскидің, ең ірі бурлеск театрының "басты комедиан" деңгейіне жетті. Минскидегі стриптиз жұлдызы Джорджия Сотерн 1971 жылғы естеліктерінде оны жылы лебізбен еске алды, Рагландты жақын досы және Минскилердің тудырған ең күлкілі комедиан деп санайтынын айтты. Оның көп жылғы өнердес серігі Фил Сильверс автобиографиясында Рагландты "Менің сүйікті комедиан" деп атады. Классикалық стильдегі бурлеск жойылғаннан кейін, Рагланд Бродвей театры мен киноға қадам басты. Ол көбінесе ағылшын тілін бұрмалауға шебер, жақсы мінезді ақымақтарды сомдады. 1942 жылғы "Панама Хэтти" фильмінен бастап "Метро Голдвин Майер" (MGM) компаниясымен келісімшарт жасады, онда ол Бродвейде ойнаған рөлін қайталады. Рагланд MGM-нің екі ондаған жеңіл комедия және мюзикл фильмдерінде ойнады. Ол "Шыбырықтайтын" фильмдеріндегі (Whistling in the Dark, Whistling in Dixie, and Whistling in Brooklyn) Ред Скелтонның серігі ретінде танымал болды. Оның соңғы кино рөлі 1946 жылғы "The Hoodlum Saint" драмасында болды.
Ragland made his show business reputation in burlesque. He quickly became known for his wild ad libs, unpredictable intrusions into other comics' acts, and a "healthy off stage libido". Eventually he worked his way up to "top banana" at Minsky's, the dominant burlesque house. Minsky striptease star Georgia Sothern remembered him fondly in her 1971 memoir, saying she considered Ragland a close friend and the funniest comedian the Minskys had ever produced. His longtime performing partner Phil Silvers referred to Ragland in his autobiography as "my favorite comic". After burlesque in its classic style died, Ragland made his way to Broadway theatre and films. He usually played good natured oafs with a knack for fracturing the English language. He became a Metro Goldwyn Mayer (MGM) contract player beginning with 1942's Panama Hattie, reprising a role he played on Broadway. Ragland appeared in around two dozen MGM light comedies and musicals. He gained popularity as Red Skelton's cohort in the "Whistling" movies (Whistling in the Dark, Whistling in Dixie, and Whistling in Brooklyn). His final film appearance was in the drama The Hoodlum Saint (1946).
Өлім
1946 жылы Мексикада Орсон Уэллспен маскүнемдікке берілгеннен кейін, Рагланд досы Фил Сильверспен Копакабанада Нью-Йорк түнгі клубындағы өнерін қайта жаңартуға жоспарлаған. Ол ішінде ауырсыну сезініп, ауруханаға түсті. Жақын досы Фрэнк Синатра мамандырған дәрігерді шақырды, бірақ дәрігерлер Рагландтың бауыры мен бүйректері жылдар бойы алкогольге тәуелді болғандықтан зақымданғанын анықтады. Ол комаға түсіп, 41 жасқа толуға үш күн қалғанда уремиядан көз жұмды. Сильверс пен Синатра оның жанында болды. Көптеген Голливуд жұлдыздары Рагландтың жерлеу рәсіміне қатысты – Синатра қызметте ән салды, ал Сильверс ақтық сөз сөйледі. Достық пен құрмет көрсету ниетімен, Синатра "Бруклинде болған оқиға" фильмінің түсірілімін тоқтатты, Нью-Йоркке ұшып келді және Копакабанадағы дебютте Сильверстің орнына күтпеген жерден пайда болды (Сильверс келісімшартқа қол қойғандықтан, "шоу жалғасуы керек" деп жалғастыруға шешім қабылдады). Синатра мен Сильверс USO гастрольдерінде орындаған номерлерін орындады. Көрермендерді қатты әсер етті. Олар аяқтағанда, Сильверс жылап: "Рагсқа құрмет көрсетуге рұхсат етіңіздер" деді. Рагландты еске алып жылағанда, зал үнсіздікке толы болды.
After returning from an alcoholic bender with Orson Welles in Mexico in 1946, Ragland was scheduled to revive his New York nightclub act with friend Phil Silvers at the Copacabana. He began experiencing pain in his abdomen and was hospitalized. Good friend Frank Sinatra called in a specialist, but the doctors determined that Ragland's liver and kidneys had been destroyed by years of alcohol abuse. After falling into a coma, he died three days before his 41st birthday of uremia. Silvers and Sinatra were by his bedside. Many Hollywood celebrities attended Ragland's funeral – Sinatra sang at the service and Silvers delivered the eulogy. In a gesture of friendship and respect, Sinatra left the set of his movie It Happened in Brooklyn, flew to New York, and unexpectedly showed up to take Ragland's spot with Silvers at the Copacabana debut (Silvers had decided to continue because he had signed a contract, stating "the show must go on"). Sinatra and Silvers did the routines they had performed during their USO tours. The performance rocked the house. As it came to a close, Silvers cried and said, "May I take a bow for Rags." While crying in remembrance of Ragland, the audience was silent.