Кіріспе
Лена ("Ли") Левин (17 мамыр 1903 – 9 қаңтар 1965) – американдық психиатр және гинеколог. Ол некеге кеңес беру және әйелдерге арналған контрацепцияны дамытудағы пионер болды. Ол Маргарет Сэнгердің жақын әріптесі еді. Өмірінің соңында ол Нью-Йорктегі Маргарет Сэнгер атындағы зерттеу бюросының директоры және Бруклиндегі еврей ауруханасының гигиеналық клиникасындағы гинеколог-консультант қызметін атқарды. Оның жазбаларында және лекцияларында әйелдердің сексуалдық құқықтарын, контрацепцияға еркін қол жеткізуді және сексуалдық техникалар туралы ашық пікір алмасуды қолдау көрінді. Оның бірінші ұсыныстарының бірі – медициналық тексерумен салыстыратын "жылдық некеге тексеру". Секс туралы білім беруді ашық түрде қолдауы және некеге дейінгі сексуалдық қатынасқа оң көзқарасы оны бүгінгі күнге дейін консервативтілердің назарында ұстап тұр.
Lena ("Lee") Levine (May 17, 1903 – January 9, 1965) was an American psychiatrist and gynecologist. She was a pioneering figure in the development of both marriage counseling and birth control. She was a close colleague of Margaret Sanger. At the time of her death she was director of the Margaret Sanger Research Bureau of New York and consulting gynecologist at the hygiene clinic of Brooklyn Jewish Hospital. Among the views expressed in her writings and lectures were advocacy women's right to sexual enjoyment, free access to birth control, and frank discussion of sexual techniques. One of her concepts was "an annual checkup on marriage" comparable to a medical checkup. Her frank advocacy of sex education and her openly positive view of pre marital sex have made her a target of sexual conservatives to this day.
Өмір
Ол Бруклинде (Нью-Йорк) дүниеге келді және Бруклиндегі Браунсвилл ауданында өсті. Оның ата-анасы Софи және Моррис Х. Левин 1890 жылдары АҚШ-қа көшіп келген Литвадан шыққан орыс еврейлері болды. Моррис сәтті киім өндіруші болды. Левин Нью-Йорк қаласының мемлекеттік мектептерінде, соның ішінде Бруклиндегі қыздар жоғары мектебінде оқыды. Ол 1923 жылы Хантер колледжін бітірді (бакалавр), ал 1927 жылы Беллвью медициналық колледжін бітірді (доктор). Ол медициналық студент әріптесі Луи Ферберге үйленді, ол жалпы тәжірибелі дәрігер болды, ал ол гинеколог және акушер болды. Екеуі де Бруклиндегі еврей ауруханасында интернатурадан өтті. Ол кәсіби қызметінде әрқашан бойжеткен қызының атын қолданды, ол сол дәуір үшін ерекше жағдай еді. Майкл (1942 жылы туған) бала кезінде ауыр вирустық энцефалитке шалдықты, бұл оның зиякерлік қабілеттерін шектеді; бес жасынан бастап ол медициналық мекемеде болды; Левин оны өмірінің соңына дейін үнемі барып көріп тұрды. Оның еңбектерінде неке және сексуалдық мәселелерге арналған бес кітап (кейбіреулері авторлармен бірлесіп жазылған), сондай-ақ әйелдердің медициналық және психологиялық проблемаларына арналған көптеген брошюралар мен мақалалар бар, ол осы тақырыптар туралы жазды, олар жалпы және кәсіби аудиторияға арналған. Саяси тұрғыдан ол жаңа кезеңнің белсенді жақтасы болды; Сихерман мен Грин оны "социалистік идеяларға дайын" деп сипаттайды. 1964 жылы ол сол кездегі Бейбітшілік корпусының директоры Сарджент Шрайвер шақырған Линден Джонсонның кедейлікке қарсы бағдарламасына арналған конференцияға шақырылған 100 әйелдің бірі болды. Басқа жағынан: Фрейд патриархалды қоғамның өні болғандықтан, оның кастрациялық кешен мен пенис қызғанышының қажеттілігі туралы айыптауы оның заманында қазіргіге қарағанда негізді болған сияқты. Кейінгі зерттеушілер Фрейдтің теориясымен толық сәйкес келмейтін теорияларды ұсынды. Олар тұлғалық дамуды либидолық қанағаттандырудың орнына эмоционалдық қауіпсіздік және жетілу тұрғысынан сипаттайды. Левин сексуалдық революцияның басында өмір сүрді, екінші толқын феминизмі басталған кезде қайтыс болды және гетеронормативтілікке күмән тудыруды көрмеді. Оның жазбалары көп жағынан айырмашылық феминизмінің (немесе оның ерте мысалдарының) алғы күші болып табылады. Әйел туралы негізгі факт – ол әйел адам. Әйелдік – биологиялық факт. Әйелдік – қоғам анықтаған мағынасы үнемі өзгеретін термин. Енді оны жою уақыты келді. Әйелді еркектен ерекшелейтін нәрсе – бала туып, босану және балаға сүт берудегі оның ерекше рөлі, ал ол еркектен бұлшық еттері күштірек. Ол былай деп жазды: "Ерлер мен әйелдер арасындағы эмоционалдық айырмашылықтарды анатомия емес, қоғам қалыптастырады", "Әйелдің мінез-құлқы: әйелдердің рөлінің өзгеруі және патриархаттың құлдырауы әйелдің еркек сезімдерін қабылдауына себеп болмайды". Ол оны аналық тұрғысынан түсіндіреді, ол балаға: "Мен сенің кішкентай қарындасыңа қаншалықты ашуланғаныңды білемін, бірақ оның көзін қағып алма" деп айту керек, баланың ашуын мойындап, баланың оны бақылауы керек екенін айтады. Сезімдерді бақылау қиын болуы мүмкін, бірақ "өмір оңай болады деп кім уәде етті?" Левин некеде қандай сексуалдық актілер орынды болатыны туралы ашық айтты: "Некедегі өзара сексуалдық құштарлық өте ұнамды болғандықтан, оны ілгерілетуге тырысу керек, ал оған кедеріс келтіретін нәрседен аулақ болу керек. Екіншісінің құштарлығы болмаған кезде оның құштарлығын оятуға болатын кез келген және барлық түрдегі ынталандыру қолданылуы керек", - деп атап өтті, бірақ "жетілген махаббатқа" негізделген неке жалпы мақсат болуы керек деп есептеді: "Жалғыз әйел, оның отбасы және достары ешқашан үйленбегенінің көптеген себептерін келтіре алады, бірақ олар тексеруден өткенде олар ақталу болып шығады". "Көптеген әйелдер ересектердегі ең маңызды рөлінің әйел және ана болуы керек екенін әрқашан білген". Сонымен қатар ол романтикалық махаббатты "жалған махаббат" деп санайды, өйткені онда сүйікті адам құдайға айналады. Ол жазғандай, дәстүрлі некеде екі адам "ерлі-зайыпты" болады. Ол әлі де адам, бірақ ол негізінен рөл". Некедегі әйелдің рөлі "көмекші" рөлінен "серіктес" рөліне өзгеруде, бұл күтулердің үлкен симметриясын талап етеді; мысалы, "Егер әйел еркекте адалдықты мойындамауы керек болса, неге ол оны мойындамайды деп күтілмеуі керек?" Дегенмен, ол некеде сексуалдық қатынасқа түсуге болады деп ойлады: "Эмоциялар қатыспағандағы жақындық жалғыз ләззат", "Адалдық ешқашан некедегі мәселені шешкен емес". Ол өзінің заманында некеден тыс сексуалдық қатынастардың артуын байқады және оны көбінесе некеге дайындықтың зиянсыз кезеңі деп қарады. "Жалпы айтқанда, бүгінгі Америкада некеге дейінгі тәжірибе ешқандай айырмашылық жасамайды. Әрине, бұл мәселе толығымен академиялық болады". Оның сексуалдық тәрбиеге қолдауы әрқашан некеге дайындық контекстінде болды. Оның гомосексуализм туралы көзқарасы кінәлаушы емес еді, бірақ ол бірнеше жылдан кейін екінші толқын феминизмінің көзқарасынан әлдеқайда алыс болды. Лесбиянды "халықтың шамамен 2 пайызы" деп бағалап, ол былай деп жазды: "[Л]есбиян әйелдер басқа әйелмен гомосексуалдық қатынаста өмір сүреді және оған толығымен қанағаттанады. Еркек гомосексуалдары сияқты, олар тыныш қалғысы келеді. Лесбиян еркек әріптесінен гөрі билік тарапынан аз мазалайды. Мінез-құлқы шамадан тыс ұнатпайтын лесбиян қамауға түспейді".
Шығармалары
Дәрігер қалыңдықпен сөйлеседі (жарнама парақшасы). Американың жоспарланған ата-аналар федерациясы (екінші басылым, 1938 жыл). Менопауза, Бека Доэртимен бірге. "Рендом Хаус" баспасы, 1952 жыл. Некеге дейінгі консультация: дәрігерлерге арналған нұсқаулық, Абрахам Стоунмен бірлесе жазылған. Грун және Страттон, 1956 жыл. Заманауи неке кітабы: некеде бақытқа жетуге арналған практикалық кеңес. Бартоломей үйі, 1957 жыл. Жыныстық қанағатқа жетпеген әйел; оның жыныстық қанағаттану жолы, Дэвид Голдсмит Лотпен бірлесе жазылған. Месснер, 1962 жыл. Эмоционалдық сексуалдық: әйелдер бүгінгі күні неге осылай, Дэвид Голдсмит Лотпен бірлесе жазылған. У. Морроу, 1964 жыл.
The menopause, with Beka Doherty. Random House, 1952. The premarital consultation: a manual for physicians, with Abraham Stone. Grune & Stratton, 1956. The modern book of marriage: A practical guide to marital happiness. Bartholomew House, 1957. The frigid wife; her way to sexual fulfillment, with David Goldsmith Loth. Messner, 1962. The emotional sex: why women are the way they are today, with David Goldsmith Loth. W. Morrow, 1964.