Кіріспе

Америкалық медиа кеңесшісі және теоретик (1923–2008)

Тони Шварц (19 тамыз 1923 – 15 маусым 2008) – американдық дыбыс архивішісі, дыбыс дизайны жасаушы, медиа теориясын дамытушы және жарнама өнерпазы. Ол "дыбыстың шебері" деп танылды және 1964 жылғы Линдон Джонсонның сайлау кампаниясы үшін жасалған "Дейзи" тележарнамасының авторы ретінде ең көп танылды.

Өмір және мансап

Маршалл Маклюэннің жаңадан пайда болған «электрондық медианың» гуруы деп есептелген Шварц 1970 жылдары медиа зерттеудің жаңа дәуірін ашты. Оның еңбектері баспаға негізделген медиа дәуірінің аяқталуын болжап, жаппай ақпарат құралдарының жаңа электрондық дәуірін көрсетті. Манхэттенде туған Шварц отбасымен бірге Нью-Йорк штатының Пикскилл қаласына көшіп келгенге дейін қысқа ғана уақыт сол қалада өсті. 16 жасында ол шамамен алты ай көре алмады. Бұрын радио әуесқойы болған ол, осы оқиғадан кейін өмір бойы агорафобиямен күрескендей дыбысқа көбірек назар аударды. Пратт институтында графикалық дизайн мамандығын бітіріп, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде азаматтық суретші болып жұмыс істеді. Кейін Джон Джей колледжінен, Эмерсон колледжінен және Стоунхилл колледжінен құрметті дипломдар алды. Шварц қоршаған ортаның дыбыстарын, сөйлеген сөздерді және халық музыкасын жазып, «Folkways Records» және «Columbia Records» лейблдарында көптеген альбомдар шығарды. Оның «Нью-Йорк таксишісі» альбомы Ұлттық үнтаспалар тізіліміне енген алғашқы жүз жазбаның бірі болды. 1945 жылдан 1976 жылға дейін Шварц «WNYC» радиосында «Нью-Йорк төңірегінде» бағдарламасын жүргізіп, өндірді. 1958 жылы «Johnson and Johnson» компаниясы балалардың дауыстарын жазған бұрынғы жұмысына сүйене отырып, компанияның сәби ұнтағы өнімдеріне жарнама жасауды ұсынғанда ол жарнама саласына ауысты. Оның нәтижесіндегі жұмысы радио жарнамаларында балалардың нағыз дауыстарын алғаш рет пайдаланғаны үшін есептеледі, себебі бұрын осындай дауыс жұмыстарын арнайы дайындалған ересектер ғана орындаған. Балаларды пайдалана отырып жарнамалауға қысқа ғана уақыт маманданған ол, жақын арада жалпы жарнамаға көшті, «Coca Cola», «American Airlines», «Chrysler», «American Cancer Society» және «Kodak» сияқты клиенттер үшін жарнамалар жасады. Содан кейін Шварц өзінің жарнамалық жұмысын саяси науқандарға бұрды. Өнімдерге жарнама жасауды жалғастыра отырып, ол Линден Джонсон, Джимми Картер, Билл Клинтон, Тед Кеннеди, Хьюберт Хамфри, Джордж Макговерн және Дэниел Патрик Мойнихан сияқты кандидаттар үшін мыңдаған саяси жарнамалар жасады. Ол сондай-ақ 1973 жылы «Оскар» сыйлығын алған «Frank Film» атты қысқаметражды анимациялық фильмге саундтрек жазды. Мансабының соңғы кезеңінде ол әлеуметтік мәдениетті арттыруға бағытталған жарнамаға көшті, ол өзінің мансабының басында радио мен теледидардағы темекіге қарсы алғашқы жарнамаларын жасағаннан бері таныс болған сала. 1980 жылдары ол бұл бағыттағы жұмысын жаңартты, көптеген темекіге қарсы жарнамалар жасады, сондай-ақ өрттен сақтану, ЖИТС туралы хабардар ету, білім беруді қаржыландыру және ядролық қаруды жою сияқты мақсаттарға арналған медиа жұмыстарында қатысты. 2007 жылы Шварцтың 1947 жылдан 1999 жылға дейінгі барлық еңбектері, соның ішінде далалық жазбалар мен жарнамалар АҚШ Конгресінің кітапханасына қосылды. Шварцтың әйелі Рина Лурье Шварц көбінесе оның сценарийлерін жазуда тығыз жұмыс істеді. Олар 1959 жылы үйленді және екі балалары болды: Михаэла Шварц Бурридж және джаз саксофонисі Антон Шварц. Тони Шварц Шон Девайнның «Дейзи» пьесасындағы маңызды кейіпкерлердің бірі болып бейнеленген, ол «Дейзи» жарнамасының жасалуы туралы айтады және 2016 жылы Сиэтлде алғаш рет көрсетілді. Тони Шварц: «Радионың ең жақсы жағы – адамдар құлақтарын жабу мүмкін емес, олар осылай дүниеге келеді. Оны естімеуге тырысу бекер».