Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туылған американдық тарихшы (1924–2020)
German born American historian (1924–2020)
Питер Парет (13 сәуір, 1924 – 11 қыркүйек, 2020) – неміс туылған американдық мәдени және интеллектуалдық тарихшы. Оның зерттеулерінің екі негізгі саласы – соғыс және 18-ден 20-ғасырға дейінгі Еуропадағы өнер мен саясаттың өзара байланысы. Ол сондай-ақ осымен байланысты тақырыптарда да жазған.
Peter Paret (April 13, 1924 – September 11, 2020) was a German born American cultural and intellectual historian, whose two principal areas of research were war and the interaction of art and politics from 18th to 20th century Europe. He also wrote on related subjects.
Ерте өмір
Парет 1924 жылы Берлинде Ханс Парет пен Сюзанна Аймэ Кассирдің ұлы болып дүниеге келген. Әкесінің жағынан ол 1679 жылы Германияға көшіп келген француз отбасының ұрпағы. Пареттің ата-бабаларының он үшi, соның ішінде арғы атасы мен атасы протестант пасторлары болған. Бірінші дүниежүзілік соғыста ауыр жарақат алған әкесі бизнеске ауысудан бұрын философияны оқыды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Бек және Парет» бизнес-консультациялар фирмасының басшысы болды. Пареттің анасы күйеуге шыққаннан кейін медицинаны оқуға кірісіп, соңғы екі ғасыр бойы өндірісте (тоқыма станоктары, болат кабельдер), қаржы, баспа және ғылым саласында танымал болған еврей отбасынан шыққан. Оның әкесі, Пол Кассирер, баспагер және өнер сатушы, Германиядағы өнердегі модернизмнің маңызды тұлғасы болды. Философ Эрнст Кассирер оның әйелінің ағасы болды. 1932 жылы Пареттің ата-анасы ажырасып, анасы кішкентай қызымен Венаға көшіп барды, онда ол Зигмунд Фрейдпен оқуын жалғастырды. Парет 1933 жылдың қаңтар айында олардың ізінен келді. Келесі жылы анасы психоаналитик және білім беру реформаторы Зигфрид Бернфельдке үйленді және күйеуі мен балаларымен бірге Францияға, ал 1937 жылдың тамызында АҚШ-қа көшіп, Сан-Францискода қоныстанды. 1986 жылы Парет Принстонның Жоғары оқу орнында Гуманитарлық ғылымдар жөніндегі Эндрю У. Меллон профессоры атанды. Ол 1997 жылы зейнетке шықты. Ол жазуын, дәріс оқуын және жарияланымдарын жалғастырды. Соңғы еңбектерінің бірі – «Клаузевиц өз заманында» (Нью-Йорк: Оксфорд, 2015), оның кеңейтілген неміс басылымы «Клаузевиц өз заманында» 2017 жылы жарық көрді. Ол Ханс Дельбрюк (1848-1929) және өзінің «Соғыс, тарих, теориялар» атты екі мақаласын редакциялады. «Орталық Еуропа тарихы журналы» және «Әскери тарих журналы» журналдарында жарияланған рецензиялармен қатар, 2018 жылдың қазан айында «Әскери тарих журналында» Клаузевицтің соғысты түсінуіндегі тарихтың рөлі туралы мақала жариялады. 2019 жылы сәуір айында 95 жасқа толғанда, ол жұмысын жалғастырды. Мысалы, 2019 жылдың наурызында Принстон университетінде оқыған лекциясын кеңейтіп, Клаузевицтің өмірбаянының жаңа тұжырымдамасын дамытатын мақала «Әскери тарих журналының» 2020 жылғы қаңтар санында жарияланды. «Құжаттан түсіндіруге» атты қысқа мақала журналдың 2020 жылғы шілде санында жарияланады. Ол Германияның Бург қаласында Клаузевиц зерттеулер қауымдастығының 2020 жылғы жылнамасын таныстырды және бұл мәселеде мақала жариялады. Парет 2020 жылдың қыркүйек айында 96 жасында дүниеден өтті.
Paret was born in 1924 in Berlin, the son of Hans Paret and Suzanne Aimée Cassirer. On his father's side, he is descended from a French family that emigrated to Germany in 1679. Thirteen of Paret's ancestors, including his great grandfather and grandfather, were Protestant ministers. His father, severely wounded in the First World War, studied philosophy before turning to business, and after the Second World War became head of the firm Beuck and Paret, business consultants. Paret's mother, who began to study medicine after her marriage, came from a Jewish family well known for the past two centuries in manufacturing (weaving looms, steel cables), finance, publishing, and scholarship. Her father, Paul Cassirer, publisher and art dealer, was an important force for modernism in the arts in Germany. The philosopher Ernst Cassirer was her uncle. In 1932, Paret's parents were divorced, and his mother with her young daughter moved to Vienna, where she continued her studies with Sigmund Freud. Paret followed in January 1933. In the following year, his mother married the psychoanalyst and educational reformer Siegfried Bernfeld and with her husband and children moved to France, and in August 1937 to the United States, where they settled in San Francisco. In 1986 Paret became the Andrew W. Mellon Professor in the Humanities at the Institute for Advanced Study in Princeton. He retired in 1997. He continued to write, lecture and publish. Among his recent work is Clausewitz in His Time (New York: Oxford, 2015), an expanded German edition of which, Clausewitz in seiner Zeit, appeared in 2017. He edited a volume of two essays by Hans Delbrueck (1848 1929) and himself, Krieg, Geschichte, Theories, Miles Verlag, Berlin 2018, and besides reviews in The Journal of Central European History and The Journal of Military History published an article on the function of history in Clausewitz's understanding of war in The Journal of Military History, October 2018. He celebrated his 95th birthday in April 2019 but continued to work. For example, an article, expansion of a lecture he gave at Princeton University in March 2019, which develops a new concept of Clausewitz's biography, appeared in the January 2020 issue of The Journal of Military History. A short article "From Document to Interpretation", will appear in the July 2020 issue of the journal. He introduced the 2020 Yearbook of the Clausewitz Research Association in Burg, Germany, and also published an article in the issue. Paret died in September 2020 at the age of 96.
Құрмет пен марапаттар
Парет Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, Америка философиялық қоғамының мүшесі болды, оған осы қоғамның Томас Джефферсон медалі табысталды, Лондон экономика мектебінің құрметті мүшесі және 2020 жылы неміс Клаузевиц қоғамы оған күміс құрмет белгісін сыйлады. Ол Берлиндегі Гумбольдт университетінен құрметті докторлық дәрежесін, сондай-ақ тағы үш құрметті дәреже алды. Германия үкіметі оны Германия Федеративтік Республикасының Бірінші дәрежелі Еңбек орденімен (2000) және Германия Федеративтік Республикасының Еңбек орденінің Ұлы крестімен (2013) марапаттады. 2017 жылы ол әскери жазу саласындағы өмір бойына жеткен үлкен жетістіктері үшін 100 000 долларлық Прицкер әдебиет сыйлығына ие болды.
Paret was a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, a Member of the American Philosophical Society, which has awarded him its Thomas Jefferson Medal, an Honorary Fellow of the London School of Economics, and an Honorary Member of the German Clausewitz Society, which in 2020 awarded him its Silver Pin of Honor. He has received an honorary doctorate from the Humboldt University, Berlin, as well as three other honorary degrees, and the German government awarded him the Cross, Order of Merit First Class, German Federal Republic (2000), and the Great Cross of the Order of Merit, German Federal Republic (2013). In 2017, he received the $100,000 Pritzker Literature Award for Lifetime Achievement in Military Writing.
Жарияланымдар
Пареттің жарияланымдарының толық библиографиясы Принстон Жоғары оқу институтының бас бетінде қолжетімді. Барлық монографиялар мен редакцияланған жинақтардың тізімі, соның ішінде шетел тілдеріндегі басылымдары, қысқаша өмірбаянмен бірге «The Second Generation: Émigrés from Nazi Germany as Historians» (ред. А. Даум, Х. Леман, Дж. Шихан, Нью-Йорк, 2016, 420–422 беттер) кітабында жарияланды; осы томға «Сыртқы оқиғалар, ішкі күштер» атты автобиографиялық мақала да енген (72–78 беттер).
A complete bibliography of Paret's publications is available on the home page of the Institute for Advanced Study, Princeton. A list of all monographs and edited volumes, including foreign language editions, complemented by a short biography appeared in The Second Generation: Émigrés from Nazi Germany as Historians, ed. A. Daum, H. Lehmann, J. Sheehan, New York 2016, pp. 420‒22; this volumes also includes an autobiographical essay entitled "External Events, Inner Drives" (pp. 72‒78).