Непалдағы қасиетті құдайларға арналған қыздар трагедиясы
Deuki
Непалдағы ежелгі дәстүр – Деуки: қыздарды храмға құрбан ету, діни инабатқа қол жеткізу үшін. Кедей отбасылардың мәртебесі, қыздардың тұрмысқа шығуынан босатылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Деуки – Непалдың қашық батыс аймақтарында кең таралған ежелгі дәстүр. Жасы келген қыздар жергілікті храмға сыйға тартылады. Қыздар деуки болуына себеп ата-аналарының құдайлардан қорғау және игілік күту ниетімен оларды ұсынуы немесе бай жұптардың осындай қасиетті мақұлдау алу үшін оларды сатып алуы болуы мүмкін. Қыздарын сыйға берген кедей отбасылар, жасаған құрбандықтары үшін қоғамда бедел мен құрметке ие болады. Сонымен қатар, олар қыздарына күйеу табу туралы мәселені де шешеді. Қыздар храмға берілгеннен кейін, оларды ұсынған ата-аналары да, сатып алған жұптары да ешқандай қаржылық көмек көрсетпейді немесе деукилермен байланыс жасамайды. Олар некеге шығуға лайықсыз деп есептеледі және оларды храмға бағыштағандардан ешқандай қаржылық қолдау алмайды, сондықтан деукилер храмға сыйлық ретінде берілген ақшаға тәуелді болады. Жеткіліксіз табыс, білім мен дағдының болмауы және деукимен жыныстық қатынас жасау күнәларды жуады және бақыт әкеледі деген халықтық нанымның салдарынан туындаған қысымның нәтижесінде көптеген деукилер тірі қалу үшін секс-жұмысына бейімделеді, яғни азық-түлік немесе баспана сияқты қарапайым қажеттіліктері үшін жыныстық қызмет көрсетуге мәжбүр болады.
Deuki is an ancient custom practiced in the far western regions of Nepal where a young girl is offered to the local temple. Girls become deukis either because their parents offer them in hopes of gaining protection and good favor from the Gods or because their parents sell them to wealthier couples seeking the same holy approval. Poor families who offer up their daughters gain status and approval from their communities from the perceived sacrifice they have made. They are also relieved of the burden of finding husbands for their daughters. After offering the girls to the temples, neither parents nor couples who bought them provide any financial assistance or have additional contact with deukis. Because they are considered unfit for marriage and receive no money from those that dedicated them to their temples, deukis have to depend on worshipers’ monetary offerings to the temple. Left with insufficient income, no skills or education, and pressure brought on by the folkloric conviction that sex with a deuki can cleanse sins and bring good luck, many deukis are driven to survival sex, a form of prostitution in which sex is traded for basic necessities such as food or shelter.
Тарих
Дәстүр бойынша, деуки қыздары бес немесе алты жасында – әлі де «таза» саналған кезде – қасиетті храм құлдары немесе храм бишілері ретінде храмдарға сыйға тартылған. Деукилердің қоғамдағы рөлі бұрынғысынан мүлдем өзгеше болған, қазіргі таңбаланған жағдайдан айтарлықтай ерекшеленген. Робин А. Локк өзінің диссертациясында ежелгі деукилердің мәртебесін былай сипаттайды:
Traditionally, deuki girls were offered to temples at the age of five or six–while they were still “pure”–as sacred temple slaves or temple dancers. The role of deukis in society was once quite different from its current stigmatized reality. In her dissertation, Robynne A. Locke describes the ancient deukis' status:
Алайда, уақыт өте келе храмдарға демеушілік азайды және осы жүйе жойылды. Деукилер қасиетті мәртебесі үшін әлі де біршама құрмет көрседі, бірақ бұл көбінесе ақшалай өтемақыға ұласпайды. Бүгінде деукилер храм қызметкерлері тарапынан, арнау рәсімінен кейін, әлі де бес-жеті жас аралығында зорталауға жиі ұшырайды. Ата-аналары мен басқа да қолдау көрсетушілер тастап кеткен бұл қыздар білімсіз және ешқандай кәсіби дағдысыз, көбінесе өздеріне қарайтын жағдайда өседі. Осы жылдың басында қабылданған заң осындай құқық бұзушылықтар жасағандардың, соның ішінде жас қыздарды сату және арнау жасағандардың жауапкершілігін арттырады. Бұл заң зорлық-зомбылықтың анықтамасын кеңейту және оның салдарына қатысты жазаларды ауырлату арқылы, сондай-ақ құрбанға міндетті түрде өтемақы төлеуді (физикалық және психологиялық зорлық-зомбылықтан туындаған емдеу шығындарымен қоса) және сотталуға кесу арқылы жүзеге асырылады. Jandesh сияқты әлеуметтік ұйымдар көптеген деукилерді оңалту жөнінде сәтті жұмыс істеді, оларға «тігін, тігіншілік, мал шаруашылығы, қолөнер және сұлулық индустриясы салаларындағы дағдыларды үйрету, сондай-ақ сауаттылық сабақтарын ұйымдастыру» және олардың балаларын мектепке орналастыру арқылы көмектесті. Алайда, ересек деукилер үшін өзгеріске бейімделу қиынға соғады. Мемлекеттік бағдарламалар мен әлеуметтік ұйымдар олардың оңалтуына аз инвестиция салады, сондықтан олар аз көмек алады. Сондай-ақ, осындай әйелдерге өмір бойы деуки болып өткеннен кейін басқа өмір салтына көшу де қиындық тудырады.
As time went on, however, the patronage of the temples fell and this version of the system disappeared. Though deukis still receive some respect for their holy status, it is rarely expressed monetarily. Today, deukis are frequently raped by a priest immediately after dedication still when they are between five and seven years old. Abandoned by their parents and all other support systems, these girls grow up largely on their own with no education or learned skills. This bill, implemented earlier this year, creates greater responsibility for perpetrators of such offenses, including the sale and dedication of young girls, by broadening the definition of abuse and by making its consequences more severe with mandatory compensation (including treatment expenses for physical and psychological abuse) to the victim and jail time. NGOs such as Jandesh have worked to successfully rehabilitate many Deukis by teaching them “skills in the sewing, stitching, cattle farming, cottage and beauty industries, as well as [providing] literacy classes” and getting their children into schools. For older deukis, however, change is more difficult. Government programs and NGOs are less invested in their rehabilitation, so they receive less assistance. Such women also find it harder to transition into a different lifestyle after an entire lifetime of being a deuki.