Пекот соғысындағы қасіретті қырғын

Кіріспе

Америкалық индейлердің Пеккот соғысы кезіндегі қырғыны

Мистик қырғыны, сондай-ақ Пеккот қырғыны және Мистик фортының шайқасы деп те аталатын бұл оқиға 1637 жылдың 26 мамырында Пеккот соғысы барысында болды. Коннектикут колониясының капитаны Джон Мейсон бастаған күштер және олардың Наррагансетт және Мохеган одақтастары Мистик өзенінің жанындағы Пеккот бекінісіне шабуыл жасап, өрт қойды. Олар ағаш қоршаудан қашып шығуға тырысқандарды атып, ауылдың көп бөлігін қырды. Шабуыл кезінде 400-ден 700-ге дейін пеккоттар қаза тапты; тек Пеккоттың басшысы Сассакуспен бірге шабуыл жасап жүрген жауынгерлері ғана аман қалды.

Өмірбаян

Пекоттар Коннектикут колониясының оңтүстік-шығыс бөлігіндегі үстемдік құрған индей тайпасы болды және олар көршілес Мохеган мен Наррагансет тайпаларымен ұзақ жылдар бойы соғысқан. Жаңа Англия отарлаушылары барлық үш тайпамен сауда жасады, еуропалық тауарларды үлбір мен қабыққа (уампумға) айырбастады. Пекоттар ақырында голланд отарлаушыларымен одақтасты, ал Мохегандар және басқалары Жаңа Англия отарлаушыларымен бірікті. Саудагер Джон Олдхэм Пекоттар тарапынан өлтіріліп, кемесі тоналды. Кэтрин Гранджиннің сөзіне сәйкес, 1635 жылғы Ұлы отарлық дауыл сол жылғы жүгері және басқа да егін жиналымына нұқсан келтіріп, азық-түлік тапшылығын тудырып, қысқы азыққа талас жасады. Бұл өз кезегінде Пекоттар мен ашаршылыққа дайын емес отарлаушылар арасындағы шиеленісті күшейтті.

Қазалау

Коннектикут қалалары капитан Джон Мейсонның басшылығымен 90 адамнан тұратын, сондай-ақ сахемдер Ункас және Векваш басшылығымен 70 могеганнан тұратын әскер жинады. Кейіннен Форт-Сейбруктан капитан Джон Андерхиллдің басшылығындағы тағы 20 адам қосылды. Сол кезде Пеквот сахемы Сассакус бірнеше жүз жауынгерді алып, Коннектикут штатының Хартфорд қаласына шабуыл жасауға аттанды. Капитан Мейсон өзінің жасағына 200-ден астам наррагансет және ниантик үндісін қосты. 1637 жылғы 26 мамыр түнінде отаршылдар мен үндістер Мистик өзенінің жанындағы төменгі төбеде орналасқан бекінілген Пеквот ауылына жетті. Үлкен ауылды қоршап тұрған қамал болды, онда тек екі шығу жолы ғана бар еді. Отаршыл әскерлері алдымен күтпеген шабуылға тырысты, бірақ Пеквоттардың қарсылығына тап болғаннан кейін шегінді. Жауап ретінде Мейсон ауылды өртеп, екі шығу жолын жабуға бұйрық берді. Өрт өршіген кезде, көптеген тұтқындалған Пеквоттар қашып кетуге тырысқанда атып өлтірілді; шығып кеткен ерлер, әйелдер мен балаларды наррагансет жауынгерлері өлтірді. Могегандар өлген Пеквоттардың басын жинап, соғыс трофейлері ретінде скальптерді алды. Жүздеген Пеквоттар қаза тапты; отаршылар ауылдан бес адам ғана қашып кеткенін, ал жеті адам тұтқынға алынғанын хабарлады. Қайтып келген Пеквот жауынгерлері қырғынды білгеннен кейін отаршылдарды қуды, бірақ Коннектикут күштері Коннектикут колониясына қайтқанда қысқа уақытқа жоғалғанына қарамастан, Пеквоттардың қарсы шабуылынан құтылды. Пеквоттардың қазасы 400-ден 700-ге дейін жетеді, олардың ішінде әйелдер, балалар және қарттар да болды. Отаршылар 22-26 адамнан зардап шекті, екеуі қаза тапты. Шамамен 40 наррагансет жауынгері жараланды, өйткені отаршылар олардың көпшілігін Пеквоттармен шатастырды. Бұл қырғын Пеквоттарды жеңді, ал Сассакус және оның көптеген ізбасарлары Саска деп аталатын Маттабессет ауылының жанындағы батпақта қоршалды. Одан кейін болған шайқас «Фейрфилд батпақ шайқасы» деп аталды, онда 180-ге жуық жауынгер қаза тапты, жараланды немесе тұтқынға алынды. Сассакус шамамен 80 адамымен қашып кетті, бірақ оны могавктар өлтірді және олар достық белгісі ретінде отаршыларға оның скальпін жіберді.

The Connecticut towns raised a militia commanded by Captain John Mason consisting of 90 men, plus 70 Mohegans under sachems Uncas and Wequash. Twenty more men under Captain John Underhill joined him from Fort Saybrook. At the same time, Pequot sachem Sassacus took a few hundred warriors and set out to attack Hartford, Connecticut. Captain Mason recruited more than 200 Narragansett and Niantic Indians to join his force. On the night of May 26, 1637, the Colonial and Indian forces arrived at the fortified Pequot village, which was on a low hill near the Mystic River. The large village was surrounded by a palisade with only two exits. The Colonial forces first attempted a surprise attack but they withdrew after stiff resistance from the Pequots. In response, Mason ordered that the village should be set ablaze and its two exits blocked off. As the fire raged, many trapped Pequots were shot as they attempted to escape by climbing over the palisade; those men, women, and children who did get out were killed by Narragansett fighters.</blockquote>

Mohegans would collect the heads of fallen Pequots, taking scalps as war trophies. Hundreds of Pequots were killed; the colonists reported that only five village occupants escaped while seven were taken prisoner. Returning Pequot warriors chased after the Colonial forces after discovering the massacre, but the Connecticut forces avoided any Pequot counterattack despite getting lost for a brief period during their retreat back to the Connecticut Colony.]] Estimates of Pequot deaths range from 400 to 700, including women, children, and the elderly. The colonists suffered between 22 and 26 casualties with two confirmed dead. Approximately 40 Narragansett warriors were wounded as the colonists mistook many of them for Pequots. The massacre effectively broke the Pequots, and Sassacus and many of his followers were surrounded in a swamp near a Mattabesset village called Sasqua. The battle which followed is known as the "Fairfield Swamp Fight", in which nearly 180 warriors were killed, wounded, or captured. Sassacus escaped with about 80 of his men, but he was killed by the Mohawks, who sent his scalp to the colonists as a symbol of friendship.

Қазіргі заманғы қайта бағалаулар

Қазіргі заманғы Пеквот тайпасының 1990-шы жылдардағы қалыптасу кезеңінде, "The New England Quarterly" журналы Мистик қырғынының геноцид актісі саналатындығы жайлы пікірлердің арқа-жағы мен қарсылығын қарастырды. Ребекка Джойс Фрей өзінің 2009 жылғы "Геноцид және халықаралық әділет" кітабында осы оқиғаны геноцид ретінде тіркеді. Гарвард құқық мектебінің профессоры Стивен М. Уайз Мистик қырғынын "пуритандық геноцидтік үнді соғысы" деп атады, онда "мыңдаған үндістер" қаза тапты. 2020 жылы кейбір адамдар Коннектикут штатының Виндзор қаласындағы Палисадо Гринде орналасқан Джон Мейсонның ескерткішін алып тастауға шақырды, бұл шақыру Конфедерациялық ескерткіштер мен монументтерді алып тастау туралы ұлттық азаматтық құқықтар наразылықтарынан кейін туды. Ескерткіш алғаш рет 1889 жылы Мистик қырғыны болған жерде орнатылған, бірақ 1996 жылы Мейсонның үйі орналасқандықтан Виндзорға көшірілді. 2020 жылдың қыркүйегінде қалалық кеңес 5-4 дауыспен ескерткішті алып тастап, Виндзор тарихи қоғамына беруге келісім берді. Алайда, Пеквот мұражайының зерттеу директоры доктор Кевин Макбрайд, 1990 жылдары Пеквот тайпасының төрағасы Скип Хейвард оны алып тастауға қарсы болғанын атап өтті, себебі ол: "Егер сіз оны алып тастасаңыз, онда ешкім мұнда не болғанын есінде ұстамайды" деді. Бір жылдық талқылардан кейін, штаттық комиссия ескерткішті алып тастау керек деген шешімге келді, бірақ Коннектикут штатының Бас Ассамблеясының заң шығарушылары оның болашағын талқылауға құқылы болды. Мистик қырғыны "History Channel" арнасының "Американы күтпеген жерден өзгерткен 10 күн" атты телесериалында көрсетілді.