Грин Эйкр: Тарихы мен Бахаи мектебінің қалыптасуы

Кіріспе

Green Acre Бахаи мектебі – Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы Элиот қаласында орналасқан конференциялық орталық. Ол Америка Құрама Штаттары Бахаилер ұлттық рухани ассамблеясына тиесілі үш жетекші мекеменің бірі. Бұл орынның атауы 1894 жылы Сара Джейн Фармер оны құрғанға дейін "Жасыл акр" дегеннің түрлі нұсқаларын қамтыды. 1900 жылы Бахаи дініне кіргеннен кейін денсаулығы нашарлағанша, 1913 жылға дейін Фармер басқарған кезеңде ол үнемі даму мен қиындықтарға толы болды. Сол кездегі діннің басшысы Абдул-Баха 1912 жылы Батысқа сапар шеккен кезде осы жерге келді. Фармер 1916 жылы қайтыс болды, содан кейін ол Бахаи мектебінің өрнекті үлгісіне айналып, Louhelen Бахаи мектебі мен Bosch Бахаи мектебіне тікелей үлгі болды – бұл екі мектеп те ұлттық ассамблеяға тиесілі. Бүгінде ол Америкадағы діннің жетекші мекемесі болып табылады. Онда түрлі оқу бағдарламалары, баяндамашылар шақырылып, АҚШ-тағы нәсілшілдік мәселесін шешуде маңызды рөл атқарды. Бұл орын Race Amity Convention (кейін Race Unity Day жиналыстары деп аталды) және бір ғасырдан кейін қара нәсілді ерлердің жиындары сияқты маңызды шараларды өткізді.

Шығу тегі

Грин-Акр бахаи мектебі орналасқан Пискаткава өзені, Уабанаки конфедерациясының абенаки тайпасының атымен аталған. Олар бұл өзенді бірнеше салаға бөлінетін жер деп сипаттаған – "өзеннің сағасынан бірге көтеріліп келген қайықтар мен каноэлер, әрқайсысы өз бағытына қарай бөлінуге мәжбүр болған орын". Элиот қаласы 1810 жылы Мэн штатының Киттери қаласынан бөлініп құрылған, ал Киттеридің өзі 1600 жылдарда негірленген. 1800 жылдардың ортасына қарай бұл аймақ кеме жасау орталығы болды, соның ішінде 1851 жылы "Найнтингейл" кемесі осы жерде суға түсірілді. Мектеп негірленген кезде Элиотта шамамен 1400 адам тұрған, ал қала соңғы жылдары 7000-ге жуық халқы бар өңірге айналды.

Шаруалар

Сара Фармердің анасы Ханна Тобей Фармер (1823–1891) методист дінінде тәрбиеленген. Оның әкесі, Мозес Герриш Фармер (1820–1893), 1844 жылы Дартмут университетін бітірген, жаңа электр техникасы және телеграф саласында жетістікке жеткен, сонымен қатар шын ниетпен христиан болған. Сара 1847 жылы дүниеге келді. Фермер отбасының Элиоттағы жерді қашан иеленгені белгісіз. Дегенмен, олар 1880 жылдан кейін, отбасы Элиотқа көшіп, Мозес зейнеткерлікке шыққанға дейін Жаңа Англияның әртүрлі жерлерінде тұрды. Элиотта 7 доллар (2014 жылы 181 доллар) мөлшерінде сыйлық берген отбасылар екі апта демалыс алатын, 1888 жылы бір уақытта 40 адамға дейін демалыс ұйымдастырылды. 1887 жылы Сара Элиот кітапхана қоғамын қайта жандандырып, бірқатар спикерлермен кездесулер ұйымдастырды, сондай-ақ кітапхананың 700-ге жуық меценаттарының тізімін жасауға көмектесіп, хатшы қызметін атқарды. Гринэкрі бір шақырымға созылатын өзенге қарап тұрған тіктеу жартаста орналасқан. 1890 жылы инвесторлар тобы бұл жерде бастапқыда Элиот қонақ үйі немесе пансион деп аталған қонақ үй салу туралы келісімге келді. 1892 жылдың маусымында Фермер мүлікті дамытудың рухани тақырыпқа негізделуі туралы идея ұсынды. Ол Сара Чапман Буллмен бірге Норвегияға қысқа сапар жасады. Өкінішіне оралған Фермер инвесторларына жабық пансионды пайдалануды ұсынды, оның сөзімен: «Сын-пикирдің рухы толығымен тоқтатылады – егер пайда болса, ол жұмсақ түрде жинақталады; әркім өзінің ең жақсысын ұсынады және басқаша ойлар ұсынғандарды шынайы түрде тыңдайды. Салыстыру мұғалімдер емес, тыңдаушылар тарапынан жасалады». Оның сөздері мектеп пен конференция орталығымен бірге жарық көрген, бірақ көп ұзамай жабылып қалған «The Greenacre Voice» газетінде жарияланды, ол кем дегенде 1897 жылға дейін жұмыс істеді. Газетте баяндамалардың тізімі жарияланды, тіпті Чикаго сияқты алыс қалаларда да академиялық ғалымдар мен дін қызметкерлерінің діндерге қатысты баяндамалары жарияланды: профессор Эрнст Фенолоса, Бостон көркемсурет мұражайы – «Дін мен өнердің байланысы»; доктор Эдвард Эверетт Хейл, «Социология»; доктор Уильям Алгер, «Жалпыға ортақ дін»; Эдвин Мид, «Иммануил Кант»; профессор Томас С. Уайлд, «Практикалық прогресс одағы»; Фрэнк Б. Санборн, «Психикалық және рухани бұрмалаушылықтарды адал ұстау»; Маргарет Б. Пик, Сандуски, Огайо – «Рухтың Құдайды іздеуі»; және Эбби Мортон Диаз, «Адамзаттың адамзат үшін жасаған еңбегі» – «жақсы танымал» баяндамашылардың қатарында болды. Бірақ жазғы мектептің ерекшелігі – бастапқыда философиядан гөрі салыстырмалы зерттеуге баса назар аударатын, жас лекторлардың көп болуы. Санборн көп ұзамай Гринэкрдағы басшылардың біріне айналды. Профессор Льюис Г. Дженс «Дарвин мен Спенсер», «Эволюциядағы әлеуметтік тенденциялар» және «Өмір – көркем өнер ретінде» тақырыптарында лекция оқыды және жақын арада дамуда жетекші рөлге ие болды. Сол жылы жел буылы да болды. «Мектеп» Кембриджде қысқы сессия өткізді, оған Сара Чапман Булл бірнеше рет қатысты. Шындығында, осы қысқы сессиялар бірнеше жылдар бойы жалғасты және Дженс басқарған «Кембридж конференциялары» деп аталды.

Sarah Farmer's mother, Hannah Tobey Farmer (1823–1891) was raised Methodist. Her father, Moses Gerrish Farmer (1820–1893) a Dartmouth graduate in 1844, had success in the new field of electrical engineering and telegraph work and was a heartfelt Christian, and Sarah was born 1847. It is unclear when the land in Eliot came to be owned by the Farmer family. However, they lived in a variety of places in New England until, after 1880, when the family moved to Eliot and Moses retired. in Eliot where, for a donation of $7 ($181 in 2014,) families would have a two week vacation, up to 40 at a time in 1888. In 1887, Sarah re animated the Eliot Library Association and set a number of meetings with speakers while also serving as secretary and helping build a list of patrons of the library of some 700 people. Greenacre is and was situated on a bluff overlooking the river which is a mile wide. In 1890, a group of investors signed a contract to set up a hotel initially called the Eliot Hotel or Inn at the site. Farmer had an originating idea about a spiritual theme for the development of the property in June 1892 She took a brief trip to Norway with Sara Chapman Bull in her grief, Farmer proposed to her investors to use the closed Inn. with her words "The spirit of criticism will be absolutely laid down – if it comes in it will be gently laid aside; each will contribute his best and listen sympathetically to those who present different ideals. The comparison will be made by the audience, not by the teachers." His words were printed in the short lived The Greenacre Voice established with the school and conference center running at least to 1897. A short list of presentations was published in the newspaper even as far away as Chicago also featured academic scholars as well as priests presenting on religions: Professor Ernst Fenollosa, Boston Museum of Fine Arts – "The Relation of Religion to Art"; Rev. Dr. Edward Everett Hale, "Sociology"; Rev. Dr. William Alger, "Universal Religion"; Edwin Meade, "Immanuel Kant"; Professor Thomas C. Wild, "Union for Practical Progress"; Frank B Sanborn, "The Humane treatment of Mental and Spiritual Aberrations"; Margaret B. Peeke from Sandusky Ohio, "The Soul in its search after God"; and Abby Morton Diaz, "The Work of humanity for humanity" were among the "well known" presenters but the distinction of the summer school was of lecturers who were younger and less about philosophy than of comparative study initially. Sanborn would soon be among the leaders operating at Greenacre. Professor Lewis G. Janes was there giving talks on "Darwin and Spencer", "Social Tendencies under Evolution" and "Life as a Fine Art" and would also soon take a leading role in developments as well. There was also something of a windstorm that year. The "school" had a winter session in Cambridge with several repeat appearances hosted by Sara Chapman Bull. Indeed, these winter sessions continued some years and came to be called the Cambridge Conferences directed by Janes.

1895 жылдан 1899 жылға дейін

1895 жылғы Фармердің мекенжай кітабында оның Америкадағы көптеген ой-өрісі дамыған және діни көшбасшылардың контакттік ақпараты болғаны анықталды. Сондай-ақ, Фармер Льюис Джейнсті бағдарламаны әзірлеуге көмектесуге шақырды. Джейнс Герберт Спенсердің шәкірті болды. Конференцияның өркендеуі мейрамхананың тым кішкентай болуына жетті, нәтижесінде шатырлы лагерь құрылды, сондай-ақ жаңбырдан немесе күннен қорғану үшін ғимараттар салынды. Конференциядағы соғысқа қарсы бейбітшілік шақырулары «Бостон кешкі транскрипті» газетінде жарияланды. Консервативті діни көзқарастарға қарсы прогрессивті немесе либералды дамуды білдіретін, Діндерді салыстыру жөніндегі Монсалват мектебі 1896 жылы Гринэкрда орналасқан мекеме ретінде ресми түрде құрылды, ал оның алғашқы директоры Льюис Джейнс болды. Монсалват Вагнердің «Парсифаль» операсындағы қасиетті таудың атымен аталады, онда Киелі Грааль сақталған, бірақ көбінесе Монтсалват деп жазылады. Дегенмен, Фармер мен Джейнс жиі келіспейтін. Джейнс өз спикерлерінің арасында академиялық дәрежелерді талап етті және үлеске сенудің орнына жұмыстың экономикалық тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін бизнес тәрізді жоспарды қалаған. Олар тіпті қандай мәселе талқылап жатқаны туралы келісуде қиындыққа тап болды. «Бұл түсіністік айырмашылығы бизнес әдістеріне үйренген екі адам арасында ешқашан тумауы мүмкін», - деп жазды Джейнс 1899 жылы. 1897 жылдың тамыз айында «Эйреньон» («бейбітшілік ордасы») атты жаңа лекциялық зал ашылды. Джейнс Гринэкрдағы түрлі діндердің өкілдерінің кездесу процесіне өте қуанды. 1897 жылғы маусымды унитарий Альфред У. Мартин «Жаһандық дін және әлемнің діндері» тақырыбында баяндама жасап аяқтады, бұл оның өмірлік еңбегіне айналды. Бұл электрлі трамвайдың 50 жылдығымен бірге өтті. Чарльз В. Чеснатттың күнделігінде 1899 жылы Оңтүстіктегі афроамерикандықтардың жағдайы туралы баяндама жасаған Уолтер Хайнс Пейдждің орнына ол сөз сөйлегенін және әлемнің мәдениеттерін көрсететін әртүрлі киімдерге куә болғанын жазды. Фармердің 1899 жылғы маусымдағы қоштасу сөзі «Бостон кешкі транскрипті» газетінде жарияланды және жұмыстың дамуы мен оның болашақ мақсаттары туралы жылы ойларды қамтыды. 22 беттен тұратын «Гринэкр Пискатаквада» атты буклет 1899 жылдың тамызында және 1900 жылдың қыркүйегінде жазылған бөлімдермен жарық көрді. Санборн мен Джейнс және басқа топтар арасында да шиеленістер болды. Фармерді сатып алу туралы әңгімелер тарады, кредиторлар алаңдады, ал оның бизнес серіктестері Фармерді сатуға мәжбүрлеуді ойлады. Ол 1900 жылдың қаңтар айының бірінші аптасында уайымынан құтылуға тырысты. Уилсон мен Фармер кемеде Жозефин Локк пен Элизабет Кнудсонмен кездесті, содан кейін олар жаңа діннің басшысы Абдул-Баханы көруге бара жатқанын және олардың қолында ертедегі дұға кітабы бар екенін білді. Бұл сұрақтар тізімі басқа қысқаша естелікте де айтылған. Анис Риддют осы оқиға туралы ұқсас мәліметтерді сақтаған. және Рим.

An 1895 address book of Farmer's revealed she had contact information on a number of leaders of thought and religion in America. and Farmer invited Lewis Janes to assist with the program development. Janes was a student of Herbert Spencer. The conference grew to the point the Inn itself was too small and a tent camp arose as well as buildings to provide shelter from rain or sun were added. Strong calls for peace against war from the conference got printed in the Boston Evening Transcript. The Monsalvat School for the Comparative Study of Religion, a progressive or liberal development seen against conservative religious experience, was established formally in 1896 as an institution hosted at Greenacre and the first director was Lewis Janes. Monsalvat was named after the sacred mountain in Wagner's Parsifal where the Holy Grail was kept, though it is most often spelled Montsalvat. However, Farmer and Janes differed often – Janes wanted academic credentials among his speakers and a businesslike plan for the economic solvency of the work by charging everyone rather than trusting on contributions. They had serious difficulty even agreeing on what they were talking about – "This difference of understanding could never have occurred between two men accustomed to business methods," Janes wrote in 1899. The August 1897 season opened with the new lecture hall the "Eirenion", ("place of peace",) He was enthusiastic about the kind of interfaith coming together process of Greenacre. Unitarian Alfred W. Martin closed the 1897 season with a talk "Universal Religion and the World's Religions", the theme of which became his life's work. as the fiftieth anniversary of the invention of the electric tolley car. A diary of Charles W. Chesnutt noted he was a replacement speaker for Walter Hines Page for a talk in 1899 on the condition of African Americans in the South, and commented on witnessing a diversity of clothing representing cultures of the world. Farmer's farewell address for the 1899 season was printed in the Boston Evening Transcript and contained warm thoughts of the development of the work and its ongoing goals. A beatific booklet Greenacre on the Piscataqua of some 22 pages with a section written in August 1899 and another in September 1900 was published. There were also tensions between Sanborn and Janes and among other groups. There had been speculation on Farmer being bought out, creditors were nervous, and her business partners had thought to force Farmer to sell out. trying to release herself of her worries in first week of January 1900. Wilson and Farmer ran into friends Josephine Locke and Elizabeth Knudson aboard ship – and eventually learned they were on the way to see ʻAbdu'l Bahá who was leader of a new religion and had in their possession an early prayer book. where there are pictures of her with Mírzá Abu'l Faḍl and scenes there, This list of questions is referred to in another briefer recollection. Anise Rideout had a similar record of the incident. and Rome.

Гринкерге қайту

1900 жылдың жазғы бағдарламасы Фермерсіз өтті, бірақ Монсалват мектебі сол жылы жұмысын тоқтатты. 22 мамырда ұйымдастыру жиналысы өтіп, Фермер атаған жақын маңдағы «Монсалват тауында» мектеп ашу үшін жер бөлінді. Кейт Айвз де қатысты. 1901 жылдың көктемінде ол Фиби Хёрстпен кездесті, Бахаи діні туралы айтылып, «барлық шын ниетті жандар біріге алатын және еркін бола алатын ортақ иманды ол тапты» делінді. Инфляция есебімен, бұл 2014 жылы 140 долларға тең болар еді. Сол кездегі ең білімді Бахаилердің бірі – Мырза Әбу'л-Фадл онда болды, оның баяндамасы «Баб пен Парсылық Бахаулланың аяны туралы лекциялар» деп аталды. Әбу'л-Фадл Америка Құрама Штаттарында тұратын алғашқы Бахаи Антон Хаддадпен бірге Америкаға қайтқан жолында болды. Оларды ‘Абдул-Баха жіберген еді. Эстер Дэвис сол жазда басқалар да болғанын айтады: өзі, Раффи, Фермердің ‘Абдул-Бахамен болған кездесулерінің біріндегі аудармашы және «Ана Бичер» (Элен Туллер Бичер). Осыдан бастап Бостон қаласында Бахаи қауымы қалыптаса бастады. Фермер мен ‘Абдул-Баха арасында белсенді хат алмасу жүрді, оның жиырмадан астам хаты 1909 жылы жиналып басылды, ал үшінші басылымы 1919 жылы жарық көрді. Дегенмен, Фермер діннің кең таралғанын шектеу үшін түрлі шаралар қолданды және келісімдер жасады. Оның қиындықтары 1901 жылдың күзінде Жанес кенеттен қайтыс болғанмен де аяқталмады (кейін Провиденс, Род-Айленд штатында тұрды және оның құрметіне саябақ аталды). Буддалық қарындас Сангамитта Үндістанға жаңа мүмін ретінде аттанғаннан бұрын, 1902 жылы Жапониядан Б. С. Кимура, Дхармапала, М. Барукатала, 1904 жылы Баха Премананд және 1905 жылы С. Джинарададаен келді. 1903 жылы Фадал мен Ханның өмірбаяны және дін туралы шолу жарияланды. Ральф Уолдо Трин Гринэкрда болғанда кітап жазды. Сонымен қатар, музыкалық концерттер жиі өткізіле бастады, алғашқы концерттердің бірін ерте Бахаи Эдвард Кинни басқарды. Майрон Х. Фелпс 1904 және 1905 жылдары Монсалват мектебінің директоры болып қызмет еткен кезде, оның жұмысына негізделген мақалалар әртүрлі журналдарда жарияланды, кейбіреулері Гринэкрді де атап өтті. Фиби Хёрст қолдаудың өзгеретін жағдайларында 1902 жылы Фермерге ерекше көмек көрсетті, содан кейін 1906 жылы Хелен Е. Коул. Гринэкрдің дамуына ықпал еткен тағы бір фактор – 1895 жылдан бастап Портсмуттан тұрақты кеме қатынасы болды. Соңында 1902 жылы Фермер ерікті кеңес құрды – «Біріккендік» – «Сара Дж. Фермер директорлық қызметін атқаратын Грин Эйкер конференцияларын ілгерілетуге көмектесетін қолдаушы орган». Осы оқиғалар ортасында 1904 жылы Фермердің жеке үйі толығымен өртеніп кетті.

The Summer 1900 program went on without Farmer, though the Monsalvat school was suspended that year. An organizational meeting came together May 22 and dedicated a site on nearby "Mount Monsalvat", as Farmer called it, to eventually host a school. Kate C. Ives was among those present. That Spring of 1901 she also met with Phoebe Hearst, Of the Baháʼí Faith, it was explained, " she has found the common faith in which all devout souls may unite and yet be free." – in inflation terms that would be $140 in 2014. Mírzá Abu'l Faḍl, among the most scholarly trained Baháʼís of the time, was there, and his talk was "Lectures on the Revelations of the Báb and Baháʼu'lláh of Persia". Abu'l Faḍl had accompanied Anton Haddad, the first Baháʼí to live in the United States, on his return trip to America. They had been sent by ʻAbdu'l Bahá. Esther Davis reports others were there that summer of 1901: she herself, Raffii, the translator at one of Farmer's meetings with ʻAbdu'l Bahá, and "Mother Beecher" (Ellen Tuller Beecher.) Out of this the community of Baháʼís began to form in Boston. Farmer and ʻAbdu'l Bahá began an active exchange of letters some twenty plus of his which were gathered and printed initially in 1909 and then the third edition in 1919. Nevertheless, Farmer did not embark on a heavy handed approach to the presence of the religion and made various compromises to limit its mention and presence, Her problems did not go away though Janes suddenly died in the fall of 1901. (and later lived in Providence, RI and had a park named after him,) Buddhist Sister Sanghamitta before she left for India as a new convert, B. S. Kimura of Japan, in 1902, Dharmpala, M. Barukatulah, Baha Premanand in 1904, and C. Jinaradadaen in 1905. Fadl and Khan were profiled along with a review of the religion in 1903. Ralph Waldo Trine wrote a book while at Greenacre Additionally music concerts became more common – one of the first was directed by early Baháʼí Edward Kinney. Myron H. Phelps, as part of the transition of the Monsalvat School in his position as director in 1904 and 5 Articles based on the work were printed in various journals, some noting Greenacre as well. In the face of the changing realms of support Phoebe Hearst was particularly stabilizing for Farmer in 1902 followed by Helen E. Cole in 1906. Another factor in the progress of Greenacre was that steamer boat service from Portsmouth ran regularly in 1895, Finally in 1902 Farmer initiated a voluntary board – a "Fellowship" – "a sustaining body to help carry forward the Green Acre Conferences of which Sarah J. Farmer is the director." Amidst this Farmer's personal home burned to the ground in 1904,

Бейбітшілік жылы

1904 және 1905 жылдары жапондық дипломаттар – Йокояма Тайкан, Окакура Какудзо және Кентёк Хори Гринэккере сапар шегіп, Фермердің автограф кітабына арнайы шай сервизі мен сыйлықтарға арналған цитаталар мен суреттермен қол қойды. Осыдан бастап Гринэккерде бейбітшілік конференциялары өткізіле бастады. Фермердің байланыстары мен бейбітшілікке деген ұмтылысы соншалық болды, ол Портсмут бейбітшілік шартының қол қоюында болды және тіпті теңіз базасындағы жалғыз әйел еді. Бұл оқиға кейінгі уақыттарда еске түсірілді. Шартқа қатысқан елдердің дипломаттары Гринэккерде өткен шараларға қатысты. Ал Лант дін туралы Оберден естіді. Обер сол кезде теңіз тасымалымен айналысқан. Бұл төртінші партиялық жүйе дәуірінде, сонымен қатар Прогрессивтік дәуір деп белгілі болды. 1905 жылы Гринэккерді бақылау үшін «Жасыл Акра Қоғамы» деп аталатын ресми кеңес құрылды, ол бұрынғы ерікті кеңесті алмастырды және бес сенімді тұлғамен – Фрэнсис Киф, Олдред Э. Лант, Хорацио Дрессер, Мария Уилсон және Филлмор Мур (екісі бахаи, ал үшi емес) – ұйымдастырылды. 1906 жылдың жазында Стэнвуд Кобб «Бостон транскриптінде» жарияланған бірнеше мақаладан дін туралы біліп, көбірек білу үшін Грин-Акке барды. Ол Сара Фармермен және «батыстың алғашқы бахаиы» атанған Торнтон Чейзбен әңгімелесті. Чейз сол жерде бірқатар дәрістер оқыды. Осы кезде Кобб дінге кірді. Басқа да адамдар дәрістер оқыды, сондай-ақ азамат соғысының ардагерлерімен кездесу өтті. Сол жылы Поннамбалам Раманатханның дәрісі «Бостон кешкі транскриптінде» жарияланды. Гринэккерге басқалар да келді. 1906 жылы, басқалардың ішінде, сол кездегі үшінші мемлекеттік хатшының көмекшісі Хантингтон Уилсон, зейнеткер генерал О.О. Говард және Алясканың бұрынғы губернаторы Джон Грин Брейди сөз сөйледі немесе жиналыстар өткізді. Ол Обер мен Лантпен дос болды.

1907-1912 жылдар

1907 жылы Гринкердегі жағдайды бахайларды есімдерімен атамай-ақ талқылауға болатын. Мей Райт Сеуолл 1907 жылы Грин-Акрда сөз сөйледі. Газеттер Гринкердегі дау-жанжал мен шешімдер туралы жазды. Бахаилер кейде бірге қайшы идеялар ұсынылғанына наразылық білдірсе, ал кейбіреулер бахаилық жаңалықтардың тым көп екеніне қарсы болды. Филлмор Мур оны қамқорлық тағайындау құқығынан бас тартуға мәжбүрледі және 1909 жылы өкінішті мәлімдеме жасады. (ол 1905 жылы дінге кірген) және тағы да көптеген адамдар. Сол жылы Green Acre Fellowship кеңесі Фармердің үйін оның әкесінің үйі тұрған жерге 5000 долларға қайта жаңартуға келісім берді. 1910 жылдың шілдесінде оның отбасы оны психиатриялық емханаға мәжбүрлеп орналастырды. Ал, канадтық бахаилер, Мэгистер, жазда жиі келіп тұратын. Көптеген спикерлер мен әншілердің арасында бірнеше бахаи, сондай-ақ В.Е.Б. Дю Буа және Свами Парамананда болды. Әли Кули Хан 1910 жылы Вашингтон қаласында Иранның уақытша сенімді өкілі болып тағайындалды. Гринкер тарихына шолу 1911 жылы жергілікті газетте жарияланды, бірақ Вивекананданың езгешелігі туралы нәсілшілдік көзқараспен сипаттама көп болды. Маусымда көптеген спикерлер болды.

Абдул-Баха осы аймақта

Абдул-Баха, сол кездегі діннің басшысы, түрмеден босатылғаннан кейін Батыс елдеріне сапар шекті. Гринкердегі тұрақты маусым шілдеде өткенімен, ол 16-23 тамыз аралығында онда болды. Абдул-Баха Бахаи қауымының негізін қалаушысы жерленген жерге байланысты оны "Жасыл Акра" деп атауды ұсынды, "Жасыл Акра" емес, және қазіргі заманда да осылай аталады. Абдул-Баханың алғашқы сөзін тыңдауға шамамен сегіз жүз адам жиналды. Ол таза ақыл, қарапайым билік, жеке шабыт сияқты жеке тәсілдерді жоққа шығарды, бірақ былай деді:

[А]қылға ұсынылған, сезімдер дұрыс деп қабылдайтын, ақыл-ойы қабылдайтын, дәстүрлі билікпен сәйкес келетін және жүректің ынталарымен бекітілген мәлімдеме, барлық сот стандарттарымен дәлелденген және толық деп табылғандықтан, толыққанды дұрыс деп бағалануы және оған сенуге болады. Ол әрқайсысына кеңес берді және құлақ түріп тыңдады. Мортенсен тұтқындалудан қашқан қылмыскер болған. Оның адвокаты Миннесота штатының бахаиі Альберт Холл болды, ол одан дін туралы білген. Миннеаполистен Кливлендке дейін, содан кейін Грин-Акке дейін пойызбен сапар шекті, содан кейін жүк вагондарында саяхаттады. Көпшілік алдында таныстырылып, кір келбетіне ұялған Мортенсенге әдемі киінген адамдардың арасында отырып күтуге бұйрық берілді, бірақ көп ұзамай Абдул-Баха оралып, Мортенсенмен жақын сөйлесе бастады. Оның сұрағы Мортенсеннің қалай саяхаттағанын көрсетті. Мортенсен Абдул-Баханың той ретінде ұйымдастырған күні келді. Маусымдағы кездесу тыныш болғандай көрінді, және Фермер ауырып қалған кезде бұрын қамқоршы тағайындағанын атап өтті. 1912 жылдан бері бахаи қауымы осы бағдарламаға сенім білдірген адам болып тағайындалды. 1914 жылдың қаңтар айында Фермердің қамқоршысы туралы пікірталас оның істерінің басқа қамқоршысы бар деген жаңалықпен басталды. Бірақ Фермердің ақыл-ойы ақпан айында дұрыс деп жарияланды, бірақ мәселе наурыз айында Фермердің отбасы оның қамқоршысын тағайындауға тырысқан кезде қайта көтерілді. Газеттегі жақтастық айыптаулардың арасында дәрігер Фермердің ақыл-ойы дұрыс және маусым айында өз істерін жүргізуге қабілетті екеніне келісті. 1914 жылдың мамыр айында Альфред Э. Лант Уильям Рэндаллмен бірге діннің ұлттық басшылығына сайланды. Грин-Акрдағы дау-дамай одан да шиеленісті. Шілде айында Фермердің психикалық жағдайы шағымдармен және қолдау мәлімдемелерімен тағы да сотқа жеткізілді, сонымен қатар Фермердің екі қамқоршысының заңды құзыры жоғары соттарға көтерілді. 1914 жылдың шілдесінде Грин-Акрда өткен бағдарламада кейіннен бахаи Хауард Колби Айвстың газетте басылған сөзі, сондай-ақ Элис Брид, Альфред Э. Лант және басқалар, ал басқалары көшеден наразылық білдірді. Бахаи дінінің алғашқы канадалық мүшесі Хариет Маги 1915 жылы қаңтарда Грин-Акрда қайтыс болды. Лант тағы да АҚШ-тағы бахаилердің ұлттық басқармасында қызмет етті; Обер хатшы болды. Бахаилер содан кейін Грин-Акке жақын орналасқан бірнеше жерлерді сатып ала бастады және әр түрлі тәсілдерді сынап көрді. Ақырында олар полиция бастығы мен судьяны жинап, сот бұйрығын орындады, кейбіреулері дәрігерді физикалық түрде ұстап алды, ал басқалары Фермерді босату үшін күтіп тұрған машинаға жеткізді. Фермердің туысы Хелен Грин де қатысып, Бахаи ұлттық архивінде сақталған куәлігін жазды. Фермер келесі туған күнін салыстырмалы түрде еркін, тыныш өткізді. Абдул-Баха Фермерді азат етудегі еңбегін мақтады. Сол жазда Грин-Акрда сессия болды. 1915 жылдың соңында қамқоршылар туралы дауда сот төрелігін күмәнге ұшырату туралы шағым берілді. 1916 жылы сот Санборнның тобына қатысты қамқоршылық туралы істі шешті. Осы арада, 1902 жылы Хелен Коулдың қайырымдылығы 1916 жылдың ортасында салынған Қауымдастық үйі деп аталатын ғимаратты салуға арналды. Содан кейін Фермер қарашада отбасының зиратында жүріп қайтыс болды. Санборн оның өлімі туралы ресми тергеуді талап етті. Фермер мен оның өсиеті бахаилерді қолдаған кезде іс аяқталды. Трансценденталистер, академиялық мектепті қолдайтындар сияқты, бұл мектепті де, оны жұмсақ айтқанда, ренжітті. Сол кезде газеттерде оның еңбегі туралы жағымсыз пікірлер айтылса да, кейіннен дін басшысы болған Шоги Эффенди оны Абдул-Баханың шәкірттерінің бірі етіп тағайындады. Рас, 1900 жылға дейін Жаңа Англияда шамамен алты бахаи болды және бұл аймақтағы діннің өсуінің көбісі Грин-Акрда атқарылған жұмыстың арқасында болды.

<blockquote>[A] statement presented to the mind accompanied by proofs which the senses can perceive to be correct, which the faculty of reason can accept, which is in accord with traditional authority and sanctioned by the promptings of the heart, can be adjudged and relied upon as perfectly correct, for it has been proved and tested by all the standards of judgment and found to be complete. offering advice and a listening ear to each. Mortensen had been a criminal that fled arrest – his lawyer was Baháʼí Albert Hall of Minnesota from whom he learned of the religion. Riding from Minneapolis to Cleveland he then went on to Green Acre – all by way of Freighthopping. Being introduced in a crowd he was embarrassed at his dirty appearance and then was told to sit down amid the company of people in fine dress and wait but soon ʻAbdu'l Bahá returned and began to speak closely with Mortensen His inquiry revealed how Mortensen had traveled. Mortensen had arrived on a day ʻAbdu'l Baha had arranged as a feast A meeting in June seemed to present a calm front, and noted Farmer had previously appointed a guardian while she was indisposed, What had happened was that the terms of the trust Green Acre had specified authority resting on Farmer as long as she could direct the program. and Baháʼí since before 1912, was appointed a trustee, A program was carried on regardless. Debates began about who was Farmer's guardian started in January 1914 with news there was another guardian of her affairs. But Farmer then had been declared sane in February, though the matter was raised again in March when Farmer's family sought to have her guardian appointed by them. Amidst partisan charges in the newspaper the doctor agreed Farmer was sane and competent to run her own affairs in June. Meanwhile, in May 1914 Alfred E. Lunt was elect to the national leadership of the religion along with William Randall. The controversy at Green Acre grew more tense. In July Farmer's mental condition was challenged with complaints and support statements all brought into court again as well as the rightful jurisdiction of two guardians of Farmer raised to superior courts. The July 1914 program at Green Acre went on – it included a talk by later Baháʼí Howard Colby Ives which was printed in the newspaper, as well as Alice Breed, Alfred E. Lunt, and others, while others gave protesting talks from the street. Early Canadian Baháʼí Hariet Magee died at Green Acre in January 1915. Lunt again served on the national board of Baháʼís in the United States; with Ober as secretary. Baháʼís then began to buy several neighboring properties to Green Acre. – and tried various approaches. Ultimately they gathered a chief of police and a judge to accompany a court order with some intercepting the doctor physically and others carried Farmer to a waiting car to effect her freedom. A cousin of Farmer, Helen Green, also participated and recorded her testimony retained in the Baháʼí national archives. Farmer managed to have her next birthday in comparative freedom, quietly. ʻAbdu'l Bahá praised the work freeing Farmer. There was a session that summer at Green Acre. The case was appealed questioning jurisdiction in the argument over guardians in late 1915. The courts settled the case over guardianship against Sanborn's group in 1916. Meanwhile, the donation of Helen Cole in 1902 was set for building what became called the Fellowship House constructed in the middle 1916. and Farmer then died in November, while walking in her family cemetery. Sanborn called for an official inquiry of her death. With Farmer and her Will supporting the Baháʼís the case ended. The transcendentalists school were, to put it mildly, upset, as were the supporters of the academic school. Though at the time the newspaper coverage was dismissive over her work, Posthumously, Shoghi Effendi, later head of the religion, appointed her as one of the Disciples of ʻAbdu'l Bahá. It is true that before 1900 there were about a half dozen Baháʼís in New England and that most of the growth of the religion in the region is attributed to the work done at Green Acre.

"Жасыл Акра" ұлттық көшбасшылыққа үлес қосу

1917 жылы көктемде Бахаилердің ұлттық съезі Грин-Акрда және Бостонда өткізілді. 1917 жылы Уильям Рэндалл қайтадан діннің ұлттық кеңесіне сайланды және сол жылы кеңестің президенті болып сайланды, ал Харлан Обер де кеңеске сайланды. 1917 жылы Грин-Акрдағы жазғы бағдарламада сөз сөйлегендердің қатарында Хорас Холли, Рэндалл, Альберт Р. Вейл, Луис Г. Грегори, Эштел Эбн Калантер, Лант және Альберт Холл болды. Рэндалл Грин-Акрда «Грин-Акрдың миссиясы» және тағы бір «’Абдул-Баханың сөздері» тақырыбында сөйледі, сондай-ақ Фредерик Стронг және Эдвард Гетсингердің бірнеше тақырыптары бойынша баяндамалары оқылды. 1918 жылы әскерилер Грин-Акр мүлігін өз жұмысшыларына беруді талқылады. 1918 жылы Рэндалл тағы да діннің ұлттық кеңесіне сайланды, бұл жолы қазынашы болып. Қонақ үй ашылмаса да, Джеймс Ф. Мортон кішінің қатысуымен жазғы сессия және ұлттық эсперанто конференциясы өтті. Марта Рут қатысты. Рэндалл, Джульет Томпсон, Мэй Максвелл және Альберт Вейл бірге Грин-Акрдың Бейбітшілік туын көтеру мәселесін талқылады және оны көтеруге келісті. Грин-Акрда Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтау үшін дұғалар оқылды. 1919 жылғы съезд діннің маңызды оқиғасы болды, себебі сол жерде ’Абдул-Баханың «Құдайлық Жоспардың Тақташалары» жарияланды. 1920 жылы Грин-Акрда діннің саяхатшы мұғалімі Фадил Мазандарани бірнеше баяндама жасады. Рэндалл 1920 жылы қайтадан ұлттық кеңеске қазынашы болып сайланды және съезде сөз сөйледі. Рэндалл 1920 жылы Альберт Вейлдің Грин-Акрдағы шараларды жариялау және бөлмелерді резервтеу жөніндегі байланыс адамы ретінде тағайындалды. Зигфрид Шопфлохер, кейіннен тағы бір «Қоғамның Қолы» атанды, 1921 жылы Грин-Акрда дінге кірді және мүлікті жақсартуға көмектесті. Чайхана мен сыйлық дүкені ашылды. 1922 жылы ’Абдул-Баханың қазасына арналған үлкен еске алу шарасы өтті. Басқаша айтқанда, 1921 жылы белгілі бағдарлама болған жоқ. 1922 жылы бағдарламаны Луис Грегори, Альберт Уотсон, Джульет Путнам, Джордж Латимер, мырза және ханым Алдо Рандаггер, ханым Э. Бой, В. Х. Рэндалл жүргізді. Рэндалл 1922 жылы Бахаилардың «Батыстың Жұлдызы» журналының басқару кеңесіне тағайындалды және «Жасыл Ақр» туралы мақала жазды. 1923 жылы ол Грин-Акр кеңесінің төрағасы ретінде танылды, сонымен қатар жаңадан тағайындалған Ұлттық Рухани Ассамблеяның қазынашысы болды. 1921 жылы жалпы жөндеу жұмыстары басталып, 1924 жылы аяқталды – жөндеу, бояу және бұталарды тазалау және т.б. жұмыстар атқарылды. 1923 жылы Фадил Мазандарани баяндама жасады, ал 1924 жылы «Эйреньон» өртенді, Грин-Акрдағы жазғы маусым халықаралық тақырыппен және қатысумен өтті, сондай-ақ Гленн А. Шок, Уитон колледжінің профессоры (Массачусетс) алғаш рет пайда болды. 1925 жылы бірқатар жаңалықтар болды. Біріншіден, ұлттық съезд Грин-Акрда өтті. Екіншіден, ұлттық сайлау жаңа ережелер бойынша өтті, оған діннің басшысы толық қол қойды. Сол жылы Элиотта алғаш рет жергілікті ассамблея сайланды. Элиоттың жергілікті ассамблеясының мүшелері: Хорас және Дорис Холли, Кейт Айвз, Айви Дрю Эдвардс, Марион Джек, полковник Генри және Мэри Калвер, Элла Робертс және Филипп Марангелла. Лант Грин-Акрдың қамқорлық кеңесінде болды. Бахаи Мэри Лукас, Грин-Акрда бірнеше рет өнер көрсеткен, ол жерде әншілер үшін кәсіби мектеп ашты. Персияда бахаилерді қудалау тарихы көп жылдарға соқса да, аймақтағы газеттерде алғаш рет 1926 жылы жарияланды. Сол жазда бағдарлама «Дүниелік Бірлікке арналған Жасыл Ақр жазғы мектебі» деп аталды. Бірақ Ұлттық Ассамблея Грин-Акр мекемелерінің тікелей билігін алды. Білім беру реформаторы Стэнвуд Кобб сол жылы Элиотта «Маст Коув лагерін» құрды.

The 1917 Spring national convention of Baháʼís with meetings held at Green Acre and Boston. In 1917 William Randall was again elected to the national board of the religion and that year he was elected as president of the board and Harlan Ober was elected to the board as well. Among the speakers on the summer schedule at Green Acre in 1917 were Horace Holley, Randall, Albert R. Vail, Louis G. Gregory, Eshteal Ebn Kalanter, Lunt, and Albert Hall. Randall spoke at Green Acre on "The mission of Green Acre" and another "Talks of ʻAbdu'l Bahá" as well as others by Frederick Strong on several topics as well as Edward Getsinger. The military discussed taking over the Green Acre property for its workmen in 1918. Randall was again elected to the national board of the religion, this time as treasurer, in 1918. Though the Inn did not open there was still a summer session with James F. Morton Jr. and a national Esperanto conference being held. Martha Root attended. Randall along with Juliet Thompson, May Maxwell and Albert Vail, debated the position of Green Acre on whether to raise the Peace Flag and ultimately decided it should be raised. Prayers were said at Green Acre to end World War I. The 1919 convention was a major event in the religion because it was also the place the Tablets of the Divine Plan of ʻAbdu'l Bahá were published. Traveling teacher of the religion Fádil Mazandarání gave several talks at Green Acre in 1920. Randall was elected to the national board again in 1920 as treasurer and addressed the convention. Randall was listed as the contact for announcing events and reserving rooms at Green Acre in 1920 by Albert Vail. Siegfried Schopflocher, later to become another Hand of the Cause, joined the religion at Green Acre in 1921 and helped improve the property. A Tea House and gift shop were established. A major memorial for the death of ʻAbdu'l Bahá was held in 1922. Otherwise there is no known program in 1921. In 1922 a program was carried on by Louis Gregory, Albert Watson, Juliet Putnam, George Latimer, Mr. and Mrs. Aldo Randagger, Mrs. E. Boye, W H Randall. Randall was appointed to the supervisory board of the Baháʼí periodical Star of the West in 1922, and contributed an article on Green Acre. In 1923 he was noted as chairman of the board of Green Acre while continuing as treasurer for the newly designated National Spiritual Assembly. A general renovation was begun in 1921 and completed in 1924 – repairs, painting, and clearing away scrub growth, etc., was done. A program went on in 1923 with Fádil Mazandarání giving a talk, The "Eirenion" burned down in 1924, right before the summer season of Green Acre was held with an international theme and presence and the first appearance of Glenn A. Shook, professor of Wheaton College (Massachusetts). In 1925 there were a number of developments. First the national convention was held at Green Acre. Second, the national election was held under new rules fully endorsed by the head of the religion. That year a local assembly was elected for the first time in Eliot. The members of the Eliot local assembly were – Horace and Doris Holley, Kate Ives, Ivy Drew Edwards, Marion Jack, Colonel Henry and Mary Culver, Ella Roberts and Phillip Marangella. Lunt was noted on the board of trustees of Green Acre. Baháʼí Mary Lucas who had performed at Green Acre several times held her professional school for singers there. While the history of persecution of Baháʼís in Persia goes back some many years the first known newspaper mention in the area was in 1926. That summer the program was "Green Acre Summer School of World Unity" in August. But the National Assembly acquired direct authority of the Green Acre establishment. Education reformer Stanwood Cobb established "Mast Cove Camp" at Eliot that year too.

Бағдарламалар мен модель

1927 жылы Green Acre шілде айының ортасында алғашқы Race Amity Convention-ын өткізді. Алғашқы конгресс 1921 жылы Вашингтон қаласында өткен, содан кейін үзіліс болды, ал осы 1927 жылғы конгресті АҚШ Бахаи Ұлттық Рухани Ассамблеясы тағайындаған комитет ұйымдастырды – Агнес Парсонс, Корали Ф. Кук, Луис Грегори, Зия Багдади, Ален Локк, Элизабет Г. Хоппер және Изабель Айвс (Локк бағдарламада болғанымен, ол конгресте сөйлемеді). Бахаи институты ретінде Green Acre-дің табысы дін үшін басқа аймақтық мектептерге шабыт берді: біріншісі 1927 жылы Бахаи мектебіне айналған Bosch Бахаи мектебі, ал 1931 жылы Louhelen Бахаи мектебінде тағы бір мектеп ашылды. Рэндаллдың соңғы рет көрінуі 1928 жылдың тамызында Абдул-Баханың Green Acre-ге сапарының естелік шарасында болды. Рэндалл 1929 жылдың 11 ақпанында қайтыс болды, ал Грейс Green Acre-де кешкі кездесу ұйымдастырды. Сол жылы Green Acre-дің ресми басқармасы, "Біріккен Штаттардағы Бахаилердің Ұлттық Рухани Ассамблеясы тағайындаған қамқорларға Green Acre-нің құжатын ресми түрде тапсырды. 1930 жылы Green Acre-де Альберт Вейл, Гленн Шоук, Стэнвуд Кобб, Женевье Кой, Дорис Грегори, Аллен МакДаниел, А. Б. Херст, миссис Уиллард МакКей және Луис Грегоридің баяндамалары мен қызметтерімен тұрақты бағдарлама жүрді. Сол жылы Ұлы депрессия басталғанмен, Green Acre-де үшінші Race Amity Convention өтті, онда ұлттық қалалық лиганың өкілдері де көмектесті. Оберлер отбасы 1932 жылы Ұлы депрессияның ортасында Green Acre-ге жақын жерде үй сатып алды, ал Харлан 1933 жылдан 1935 жылға дейін көктемнен күзге дейін (арасында үзілістермен) Портсмуттың WHEB станциясында апта сайын түстен кейін радиодан оқыды. Грейс Портсмуттың "Хадасса" бөлімінде сөйледі, ал Обер басқа да шараларда көзге түсті – жерлеу рәсімі және 1933 жылы бірнеше баяндамалар жасады. 1933 жылы ол Альфа Бета студенттік қауымы мен әйелдер клубы үшін "Психология және өмір" тақырыбында бағдарламалар ұйымдастырды. Green Acre-де жазғы маусым өтті. Гленн Шоуктың баяндамасы жергілікті газетте жарияланды. Сондай-ақ, "Race Amity Conference" өтті, содан кейін Грегори Ұлы депрессия кезіндегі экономикалық қиындықтарға қарамастан, Green Acre-дегі Race Amity кездесулерінің ұзақ тарихымен қанағаттанғандығын білдірді. Бұл 1930 жылдарығы соңғы шара болды. Баптист шіркеуінің "Зета Альфа" ерлер клубы да қатысты. Отбасы 1935 жылдың ақпанына дейін Нью-Йоркте қыстады, ал 1935 жылдың жазында олардың колледж студенті қызы оларға келді. Сол жылы жалпы сессияның бір бөлігі ретінде кішірек Race Amity конференциясы өтті және ол жерде жерлеу рәсімін өткізді. Green Acre-дегі жазғы кестеде Монтфорд Миллс, Луис Г. Грегори, Манс Л. Сато, Дороти Бичер Бейкер, Мэри Коллисон, Хишмат Алай және Стэнвуд Кобб қатысты. Содан кейін мектептің жазғы сессиясында тағы бір "Race Amity" сессиясы өтті. Green Acre-дегі сабақтар мен ұсыныстардың құрылымы сол жылы жазғы конференциялардан сабақтарға ауысты, онда Хорас Холли, Эдвард Х. Адамс, Луис Г. Грегори, Эвелин Ловедейдің музыкасы, М. Б. Тротман, Максвелл Миллер, миссис Бишп Льюис, Людмила Бехтольд, Теодор К. А. Маккарди және Марта Бутвеллдің музыкасымен қатысушылар болды. 1930 жылдары ұлттық ассамблеяда қызмет еткеннен кейін Лунт 1937 жылы аурудан қайтыс болды, ал Шоги Эффенди бүкіл ұлттық ассамблеяны Бостондағы оның қабірінде жиналуға шақырды. Грейс Обер 1938 жылдың сәуір айында Чикагода өткен Бахаи ұлттық конгресінде баяндама айтқаннан кейін бірден қайтыс болды. Харлан сол жылы шілдеде Green Acre-де келесі баяндаманы жасады, ал Green Acre-дің тамыз айындағы кестесі орындалды. Содан кейін Обер желтоқсан айында университеттерді аралап, 1939 жылы мектептің Green Acre жазғы комитетіне мүше болды. 1939 жылғы маусымда Green Acre-де Луис Грегори мен Хорас Холли оқытушылар ретінде қатысты, сондай-ақ бағдарлама комитетінің мүшелері, миссис Гарольд Боуман, Обер, Лорна Таскер және Марджори Уилер де болды; және халықаралық проблемаларды талқылауға баса назар аударылды.

In 1927 Green Acre hosted its first Race Amity Convention in mid July The first convention had been held in Washington D. C. in 1921 followed by a lapse, and this 1927 convention was arranged by a committee appointed by the US Baháʼí National Spiritual Assembly – Agnes Parsons, Coralie F. Cook, Louis Gregory, Zia Bagdadi, Alain Locke, Elizabeth G. Hopper and Isabel Ives, (though Locke appears on the program he did not actually speak at the convention.) The success of Green Acre as a Baháʼí institution began to inspire other regional schools for the religion: first came Bosch Baháʼí School becoming more formally a Baháʼí school in 1927 and another in 1931 at Louhelen Baháʼí School. Perhaps Randall's final appearance was August 1928 at a commemoration of the visit of ʻAbdu'l Bahá to Green Acre. Randall died Feb 11, 1929. and Grace hosted an evening social at Green Acre. That year the official board of Green Acre, the "Fellowship", formally deeded Green Acre to a trustees appointed by the National Spiritual Assembly of the Baháʼís of the United States. The regular program at Green Acre ran in 1930 with talks and services by Albert Vail, Glenn Shook, Stanwood Cobb, Genevieve Coy, Doris Gregory, Allen McDaniel, A B Herst, Mrs Willard McKay, and Louis Gregory. A third Race Amity Convention was also held at Green Acre that year despite the onset of The Great Depression and among which officers of the national Urban League assisted. The Ober family purchased a home near Green Acre in 1932 in the midst of the Great Depression, and Harlan soon was reading on the radio at Portsmouth's WHEB station weekly after noon from spring into the fall from 1933 into 1935 (with occasional gaps). Grace spoke at the Portsmouth chapter of Hadassah and Ober was also visible at other events – a funeral, and several series of talks in 1933. In 1933 he also gave a program series on "Psychology and Life" for Alpha Beta sorority and a ladies club. The regular summer season at Green Acre took place. Glenn Shook's talk was profiled in the local paper. And a "Race Amity Conference" was held too, following which Gregory expressed satisfaction with the now long history of Race Amity meetings at Green Acre despite the economic troubles during the Great Depression. It proved to be the last in the 1930s. and Zeta Alpha Men's Club of a Baptist church. The family wintered in New York to February 1935, and their college student daughter visited them in the summer of 1935. There was also smaller race amity conference that year as part of the general session. and lead a funeral there. The Summer schedule at Green Acre went on including Montford Mills, Louis G. Gregory, Manses L. Sato, Dorothy Beecher Baker, Mary Collison, Hishmat Alai, and featuring Stanwood Cobb. Then there was another "Race Amity" session during the summer session of the school. The structure of the classes and offerings at Green Acre further transitioned from summer conferencing to focused classes that year too noting participation by Horace Holley, Edward H. Adams, Louis G. Gregory with music by Evelyn Loveday, sessions by Mrs. M. B. Trotman, Maxwell Miller, Mrs. Bishp Lewis, Ludmilla Bechtold, Theodore C. A. McCardy, and more music by Martha Boutwell. After serving on the national assembly off an on into the 1930s Lunt died from an illness in 1937 and Shoghi Effendi asked the entire national assembly to assemble at his gravesite on his behalf in Boston. Grace Ober died immediately after giving a talk at the Chicago Baháʼí national convention in April 1938 – Harlan was then serving on the national spiritual assembly after traveling in Louisville Kentucky. Harlan gave the next talk at Green Acre that July 1938, and the August schedule for Green Acre took place. Ober then toured universities in December, and served on the Green Acre summer committee for the school in 1939. The 1939 season at Green Acre went on with among the teachers Louis Gregory, and Horace Holley and officers of the program committee including Mrs. Harold Bowman, Ober, Lorna Tasker and Marjorie Wheeler; and there was a focus on discussing international problems.

1943 жыл

1943 жыл АҚШ-та нәсілдік қақтығыстарға толы жыл болды – маусымның ортасында Бомонтта, маусымның соңында Детройтта және тамыздың басында Гарлемде нәсілдік дүрбелеңдер орын алды. Діннің нәсілдік бірлік туралы үйретімін Элис Симмонс Кокс «Нью-Йорк Эйдж» газетінде жариялаған болатын. Қыс пен көктемде Дороти Бичер Бейкер Рочестерде нәсілдік бірлік тақырыбында лекциялар оқыды, ал шілде айының соңында Грин-Акроның жазғы сессиясына дейін осы мәселеге арналған талқылаулар өтті. Лос-Анджелесте де Чарльз Витт әйелі нәсілдік бірлік туралы сөз сөйледі. Обер тамыз айында Грин-Акрода өткен бірқатар баяндамалардың бірінде болды. Мэри Користин, Филип Спраг, Лорейн Уэлш, Лорна Таскер, Мэри Макклендон, Гертруда Аткинсон, Луис Грегори, Хорас Холли, Флоренс Брид Хан, Хесмат Алай, Мод Микл және Мейбл Дженкинс әйелдердің теңдігі мен адамзаттың бірлігі тақырыбында сөз сөйледі, бұл маусымның ең көп қатысушылар жиналған шарасы болды. Ұлттық ассамблея Бабтың жариялануының жүз жылдығына дайындық ретінде бірқатар шаралар қолға алды, елдегі нәсілдік ахуал «қыркүйек және қазан айларында біздің толық назар мен күш-жігерімізді талап етеді, сенімнің негізгі үйретімі, оның ең қиын қағидасы, бөлінген әлемнің дертіне жедел ем». Адамзаттың бірлігі, нәсілдік үйлесімділік тақырыбында халыққа жетіп, түсіндіру жұмыстары жүргізілді. Конференция туралы газеттерде жарияланды, ал қараша айына дейін бахаилер көптеген лекциялар оқыды. Олардың арасында Дороти Бичер Бейкер, Луис Г. Грегори және Ален Локк болды. 1944 жылдың жазы да өз қиындықтарымен келді. Шілде айының басында Обер мен Нэнси Боудитч басқарған бірқатар шаралар өтті, бірақ Ұлттық ассамблея Тера Коварт Смиттен Атлантадағы жоспарларын тоқтатып, Грин-Акрода жазғы сессияны басқару үшін келуін сұрады. 61–7 беттерде ол клиенттерін тастап кетудің қиындығы, сондай-ақ Грин-Акроға бару мен қонақтарды тамақтандыру мәселесін шешудегі қиындықтар туралы айтады. Милдред Моттахеде оған көмектесті, нәтижесінде 75 қонақ келді. Жаңалықтар Грин-Акродағы оқиғаларды жариялады. Нәсілдік бірлік жиналысында Женевив Кой, Милдред Моттахеде, Обер, Грегори, Лидия Мартин, Сара Мартин (Перейра) және Мэтью Буллок (әскери қызметте интеграцияның көңіл көшірмейтінін және сегрегацияланған қоғамға оралудың қынжылуын еске алды) қатысты. Ұлттық ассамблея қараша айында Грин-Акроға менеджерлерді іздестірді. Обер сондай-ақ 1945 жылдың соңында және көктемінде Портсмут бахаи орталығында бірқатар лекциялар оқыды. 1945 жылғы нәсілдік бірлік жиналысына шамамен жүз адам қатысты, ал 1946 жылы «Америка өміріндегі негрлер» тақырыбында бір апталық зерттеу жүргізілді. 1949 және 1950 жылдары діннің сол кездегі басшысы Шоги Эффенди Бахаи ғибадат үйін аяқтауға соңғы күш салу кезінде Грин-Акро мектебін екі жылға «сақтау» үшін жабу туралы шешім қабылдады. 1950 жылдың қаңтарында Портсмутте Бахаилар мен басқа да қолдау көрсетушілердің қатысуымен Дүниежүзілік діндер күніне арналған шара өтті. Шоук 1950 жылы Элиот ассамблеясының төрағасы болып сайланды, ал басқа мүшелері Люсьен Маккомб, миссис Маккомб, Тортон Пирсолл, Винсент Минутти, миссис Делберт Кресс, миссис Дадли Блейкли, миссис Джон Марлоу, Эманиел Реймер болды. Сонымен қатар, тағы да бірнеше шаралар өтті.

1943 was a year of race riots around the United States – the Beaumont race riot of 1943 of mid June, the Detroit race riot of 1943 of late June, and the Harlem riot of 1943 of early August. Profiles of the religion's teaching of race unity had been highlighted by Alice Simmons Cox in The New York Age in the winter spring Dorothy Beecher Baker had a talk series including the subject of race unity in Rochester, NY, in late July just before the Green Acre summer session and Mrs. Charles Witt talk on race unity over in Los Angeles, CA. Ober was one among several present in an August series of talks at Green Acre – Mary Coristine, Philip Sprague, Lorraine Welsh, Lorna Tasker, Mary McClendon, Gertrude Atkinson, Louis Gregory, Horace Holley, Mrs. Florence Breed Khan, Hesmat Ala'i, Maud Mickle, and Mabel Jenkins all contributed on topics of equality of women and unity of humanity, with the largest attendance of the season, The National assembly had set in motion a series of efforts in anticipation of the Centenary of the Declaration of the Báb, saying the situation of race in the country "demands our devoted attention and endeavor throughout September and October, the fundamental teaching of the Faith, its most challenging principle, its swift healing antidote for the ills of a divided world." There was a specific attempt to reach the public, and on the subject of the oneness of mankind – race unity. The conference achieved some newspaper publicity, and there was indeed a breadth of many talks by Baháʼís into November. Among them were Dorothy Beecher Baker, Louis G. Gregory, and Alain Locke. The next summer, of 1944, had its own crisis. There was a series by managed by Ober and Nancy Bowditch in early July, but pleas came from the National Assembly that Tera Cowart Smith drop her plans in Atlanta and arrange to be at Green Acre to take over the management of the summer session. p. 61–7 She reports great difficulty in deciding to go in the face of having to drop her clients, and in getting there, and many privations figuring out how to feed the guests. Mildred Mottahedeh was there assisting her through the period and 75 guests came. The public news covered her at Green Acre. The race unity meeting had Genevieve Coy, Mildred Mottahedeh, Ober, Gregory, Lydia Martin and Sarah Martin (Pereira), and Matthew Bullock (who himself recalled the bitter disappointment of integrated service in the military and returning home to a segregated society.) The national assembly advertised for managers for Green Acre in November. Ober also gave a later series at the Portsmouth Baháʼí Center late in the year and into spring 1945. Sessions of near one hundred people ran in the 1945 race unity meeting and in 1946 a week long study was done on "The Negro in American Life". during the rest of 1949 and 1950 the executive decision was made by then head of the religion Shoghi Effendi to close Green Acre School for two years of "austerity" while the final push to finish the Baháʼí House of Worship was under way. A program for World Religion Day did take place in January 1950 over in Portsmouth with Baháʼí support and others Shook was elected chair of the Eliot assembly in 1950 – the other members were Lucien McComb, Mrs McComb, Thorton Pearsall, Vincent Minutti, Mrs Delbert Cress, Mrs Dudley Blakely, Mrs John Marlow, Emaniel Reimer – and other smaller events took place.

1950 жылдар

Грин-Акр бахаи мектебі 1951 жылы қайта ашылды. 1912 жылы Луиза Мэтьюсқа үйленді. Ол 1917 жылы Грин-Акрда «Бахаи аянның пайғамбарлық дәлелдері» деген тақырыпта баяндама жасаған кезде танымал болды, сондай-ақ Портсмут қаласында қысқы пәтерге ие болды. 1941 жылдың қыркүйек айында шағын қауым Он тоғыз күндік тойды өткізді. Грегори 1940 жылдары бірнеше жыл Грин-Акр мектеп комитетінде қызмет етті, ал ол және денсаулығы нашарлаған әйелі үйге жақын болуға көшті. Оның жазылуы дәрігердің күткенінен жақсы болды, себебі бірнеше айдан кейін, әлдеқайда қисық болғанымен, ол жазу қабілетін қайта алды. Ол Луис Г. Грегоридің жаназасына қатысты, одан кейін Грин-Акрда бірқатар баяндамалар жасады, сондай-ақ басқа да мүмкіндіктер пайда болды. Бірнеше жыл бойы Обер туралы жарияланған мәліметтер оның өткізген бірнеше жаназасы болды, бірақ 1956 жылы ол бірқатар баяндамалар оқыды. 1952 жылы Абдул-Баха тұрған бөлме дұға мен ой-толғаныс үшін арналып берілді. 1954 жылы Мэн штатының Жоғарғы соты Грин-Акр бахаи институтының қайырымдылық мекемесі ретінде салықтан босатылуға құқылы екендігін растады. Хорас Холли 1955 жылы Грин-Акрдің құқықтық тарихына қатысты материалдарды жариялады, оның салық статусына әсер ететін ақпаратты ұсынды.

1960 - 1990 жылдар

1960 жылдары мектептің алғашқы толық штатты қызметкерлері және жыл бойы тұрақты күзетші – Стюарт Роуд пен Эмма Райс жұмысқа қабылданды. 1966 жылы Пеннакук үндісі Джерард Морин, сондай-ақ Кішкентай епископ атымен танымал, Грин-Акрда жергілікті үнді мәдениеті туралы баяндама жасады. 1969 жылы "Құдай ісінің" өкілі Әли Акбар Фурутан келді. 1978 жылы Уильям Сирс әйелі Маргарет Реймер Сирспен бірге Грин-Акрға Грин-Акрға қызмет еткендерге Реймер сыйлығын тағайындау мақсатында келді. Green Acre Бахаи мектебі 1999 жылдың жазынан бері Бахаи тарихы мен діни тәжірибелерін бір апта бойы терең зерттейтін жылдық "15-ке толу академиясы" / "Бадашт дайындық академиясы" / "Бадашт академиясы" (атаулары әртүрлі, көбінесе Бадашт конференциясының атымен аталады) өткізіліп келеді.

2000 жылдан бастап

2000 жылы Ruhi институтының курстары ұсынылды. Халил Ғибран туралы белгілі ғалым Сухейл Бушруи 2003 жылы Грин-Акра бахаи мектебінде Абдул-Баханың бейбітшілік туралы үйретімдері бойынша екі күндік курс өткізді. Бахаи мектептеріне жасалған инвестицияның бір бөлігі ретінде Green Acre-дегі жөндеу және кеңейту жұмыстары 2000 жылы "Kingdom Project" деген атпен басталды және 2005 жылы аяқталды. 2004 жылы мектеп аумағында бейбітшілікке арналған ескерткіш бақша салынды, сондай-ақ Грегорилердің үйі Элиоттағы Green Acre Бахаи мектебінің меншігіне қосылды. 2005 жылы Жапонияның АҚШ-тағы елшісі Рёзо Като келісімді еске алу үшін Грин-Акроға ресми сапар жасады. 2007 жылы өткен сессияларда Мэриленд университетінің Бейбітшілік кафедрасының төрағасы, доктор Джон Грейзел, Портсмут бейбітшілік келісімінің мерекелік комитетінің төрағасымен бірге сабақ берді. Green Acre, сонымен қатар, Портсмут келісіміне байланысты бейбітшілік қозғалысы мен 20 ғасыр басындағы басқа да қозғалыстар туралы деректі фильмде көрсетілді. Фильм 2012 жылы Абдул-Баханың келгенінің жүз жылдығына орай кампуста көрсетілді. Төрт жылдық құрылыс жобасынан кейін төрт жаңа ғимарат ашылды: Гарри Рэндалл қонақ үйі, Луиза және Луиза Грегори коттедждері, Милдред және Рафи Моттахеде коттедждері, сондай-ақ Эмма Райс коттедждері, бұл ғимараттар алдыңғы коттедждердің орнына салынды. Вашингтон қаласындағы ескерткіштік тур Стенвуд Коббтың Green Acre және Элиотпен байланысын еске түсірді. Дон Теннант Green Acre-дегі адалдық атмосферасын бағалады және 2012 жылы жарық көрген "Spy the Lie" кітабын осы жерде жазды, ал оның әйелі Green Acre-де жұмыс істеді.