Кіріспе

Османдық поляк шенеунігі Миха́л Чайковский (29 қыркүйек 1804 – 18 қаңтар 1886 ж.) анасы арқылы украиндық казақ гетманы Иван Брюховецкийдің (1663–68 жылдары билік құрған) ұрпағы. Оның отбасы Гетманның немересіне үйленген Глебоцкий есімін сақтап, оның естелігін дәріптеді. Чайковский шляхта және казақ рухында тәрбиеленді. 1830-31 жылдардағы поляк көтерілісіне қатысты. Көтеріліс сәтсіз аяқталғаннан кейін Францияға жер аударылып, онда казақтарды қайта жандандыру идеологиясын қалыптастырды және осы тақырыпта бірнеше роман жазды. Бұл кезде өте танымал болған олардың кейбіреулері француз және неміс тілдері сияқты бірнеше тілге аударылды. Жалпы, өзінің ерте туындыларында Чайковский поляк және казақ мүдделері арасында қайшылықты көрмеді және украин-поляк қарым-қатынастарының тарихын романтикалық безендірді.

Франция мен Түркия

Француздық кезеңінде Чайковский қысқа мерзімге радикалды бағытталған Польша демократиялық қоғамымен, содан кейін Польша халқының умеренный конфедерациясымен ынтымақтастық жасады. Князь Адам Ежи Чарторискидің тапсырмасымен Чайковский Түркияға барып, Босния мен Сербияда белсенділік танытып, Кавказда Ресейге қарсы қызметтерді қолдады. 1848 жылғы сәтсіз төңкерістерден кейін ол Польша және Венгриядан келген қашқын төңкерісшілерге саяси пана беруге көмектесті. Ресей және Австрияның оны туған еліне қайтаруға жасаған тытысы мен Парижбен болған жанжалдары оның ислам дініне өтуіне және "Садық паша" деген жаңа есім алуына себеп болды. Ол осыдан кейін орыстарға қарсы күресу үшін Османдық казак бригадасын құрды. Михаль Чайковскийдің Османдық казак жасағы Қырым соғысы кезінде Балқанда бірнеше шайқастарға қатысты, бірақ ұйымдастырушыларының бастапқы ниеті болған Украинаға оңтүстіктен басып кіруге мүмкіндік болмады.

Украинаға оралу

Соғыстан оралып, Түркияда құрметке бөленіп, жайлы өмір сүргенімен, Чайковскийдің тынышсыз мінезі ешқашан толыққанды қанағатқа жете алмады. Ламберт қонақ үйімен арадағы келіспеушіліктер жылдар бойы күшейіп, ол поляк саяси эмиграциясынан көбірек шеттенді. Ол ірі казак жобасының сәтсіз аяқталуына да көңілі толады. 1872 жылы Ресей үкіметі оған кешірім ұсынды, және үшінші әйелі, жас грек қызының ықпалымен ол ресейлік ұсынысты қабылдап, православие дініне кірді, Украинаға оралды және Киевте қоныстанды. Осы кезеңде ол өте толыққанды естеліктерін жазды. Бірақ, оның жас әйелі сенімсіздік жасағандықтан, 1886 жылы көңілі құлаған Чайковский өз өмірін өз қолымен аяқтады.

Мұра

Чайковский қазақтарды зерттеуші, Адам Мицкевич сияқты басқа да көрнекті поляк романтиктерінің замандасы және досы, сондай-ақ украиндық поляк әдебиет мектебінің жетекші мүшесі ретінде есте қалады. Оның еңбектері оң жақ жағалауындағы Украинаның аристократ поляктарының жас ұрпақтарына зор әсер етті, ал оларды бала кезінде оқуы Владимир Антонович пен Вячеслав Липиньский болашақ көрнекті тарихшылардың Украина тәуелсіздік қозғалысына қосылуына ықпал еткен болуы мүмкін. Оның ұлы Владислав Чайковский Осман империясының қызметкері болып, Ливан тауының губернаторы қызметін атқарды.