Вацлав Томашек: атықты чех композиторы, Праганың музыкалық өкілі. Өзіндік біліммен пианист болған, ғасыр бойы сабақ берген ұстаз. Музыка туралы естеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чех музыка педагогы және композиторы Вацлав Ян Крштитель Томашек (немісше: Wenzel Johann Tomaschek; 17 сәуір 1774, Skuteč, Богемия – 3 сәуір 1850, Прага) – австриялық богемиялық, кейбір мәліметтер бойынша чех композиторы және музыка мұғалімі. Ол Праганың музыкалық папасы деп белгілі болды. Кеннет Делонның айтуынша, "Өте қатал пікірлі, көбінесе сарказмды және өзінің маңыздылығын көрсетуге ұмтылатын Томашектің естеліктері оның барлық көркемдік және интеллектуалды мәселелерге терең қызығушылық танытқанын көрсетеді: батыл және идеалистік адам, музыка мен өмірдегі шындықты талмай іздейді."
Czech music educator and composer
Václav Jan Křtitel Tomášek (in German: Wenzel Johann Tomaschek; 17 April 1774, Skuteč, Bohemia – 3 April 1850, Prague) was an Austrian Bohemian, by other accounts a Czech composer and music teacher. He was known as the Musical Pope of Prague. In the words of Kenneth Delong, “Highly opinionated, often sarcastic and projecting a sense of his own importance, Tomášek's memoirs also reveal him to be deeply concerned about all things artistic and intellectual: a man of courage and idealism, unflinching in his pursuit of truth in music and in life.”
Өмір
Пианист ретінде ол өзін-өзі үйретті және бір ғасыр бойы Праганың ең маңызды фортепиано мұғалімдерінің бірі болды. Томаш Вольфтан скрипка мен ән сабақтарын алды. 1824 жылға дейін аристократиялық отбасыларда фортепиано мұғалімі болып жұмыс істеді. Содан кейін ол үлкен музыка мектебін құрды; оның ең белгілі шәкірттері Ян Воришек, Александр Дрейшок, Иоганн Фридрих Киттл және Эдуард Ханслик болды. Томашек Бетховенмен және Гётемен танысты, соңғысының өлеңдерін музыкаға қойды. Ол поляк пианині және композиторы Мария Агата Шимановскамен хат алмасып жүрді. Оның автобиографиясы неміс және чех тілдерінде жарық көрді. Ол Прагадағы Томашская көшесіндегі 15-үйдің мекенжайында тұрды – ғимаратта оған арналған чех және неміс тілдеріндегі ескерткіш тақта орнатылған.
As a pianist, he was an autodidact, becoming one of the most important piano teachers of Prague for a century. Tomášek studied violin and singing with Wolf. Until 1824 he worked as a piano teacher in aristocratic families. Afterwards he created a considerable school of music; among its most well known pupils were Jan Voříšek, Alexander Dreyschock, Johann Friedrich Kittl and Eduard Hanslick. Tomášek made the acquaintance of Beethoven, and also of Goethe, whose poems he set. He maintained correspondence with the Polish pianist and composer Maria Agata Szymanowska. His autobiography was published in German, as well as in a Czech translation. He lived at number 15 Tomášská Street in Prague the building bears a memorial plaque to him in Czech and German.
Стиль
Томашек фортепианоға көп шығарма жазды және кейіннен Шуберт пен Шопен шығармаларындағы ең жоғалғы деңгейіне жеткен лирикалық фортепиано туындысының алғашқысы болды. Бастапқыда ол классикалық стильге бердік болды, бірақ кейіннен жаңадан туған романтизмнің ықпалына түсті. Оның шығармашылығының маңызды бөлігі – әндері. Гётенің неміс өлеңдеріне әндер жазудан бөлек, ол чех авторларының патриоттық өлеңдеріне де әндер жазды. Ол шыны аспап пен органға арналған қысқа туындылар, сондай-ақ хорға арналған шығармалар жазды. 1823–1824 жылдары ол «Vaterländischer Künstlerverein» үшін Антон Диабеллидің вальсіне вариациялар жазған 50 композитордың қатарында болды.
Tomášek wrote a good deal for the piano and became a forerunner of the lyric piano piece which later reached its apogee in the works of Schubert and Chopin. At first he remained loyal to the Classical style, but later was influenced by the newly born Romanticism. An important part of his oeuvre are his songs. Besides songs to Goethe's German poems he composed also songs to the patriotic lyrics of Czech authors. He composed short pieces for glass harp and organ, and works for choir. In 1823–1824, he was one of the 50 composers who composed a variation on a waltz by Anton Diabelli for Vaterländischer Künstlerverein.