Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локкум абаттығы (Kloster Loccum) – Лютерандық монастырь, бұрын цистерциандық абаттық, Германияның Төменгі Саксониясындағы Рехбург-Локкум қаласында, Штайнхуде көлінің жанында орналасқан.
Loccum Abbey (Kloster Loccum) is a Lutheran monastery, formerly a Cistercian abbey, in the town of Rehburg Loccum, near Steinhude Lake, Lower Saxony, Germany.
Тарих
Локкум аббаттығы – цистерциандықтар басқаратын рим-католик монастыры. Ол Галлермунд графы Вильбрандтың негізін қалауымен құрылды және 1163 жылы алғашқы абат Эккехард басшылығымен Волкенрода аббаттығынан келген монахтармен мекенделді. Ежелгі жазбада ол "in loco horroris et vastæ solitudinis et prædonum et latronum commorationis" ("қорқыныш пен шұғына толы, жалғыздық пен тонаушылар мен қарақшылардың мекені") деп сипатталған; сондай-ақ, мұқтаждықтан және көршілерінің қатыгездігінен көп зардап шеккеннен кейін, монахтар уақыт өте жерді өңдеуге келтіріп, халықты Құдайға құрметпен қарауға үйреткендігі айтылады. Монастырь 19 ғасырдың аграрлық реформаларына дейін мүлкін және байлығын сақтап келді, содан кейін ол Брауншвейг-Лүнбург герцогтығының, немесе Ганновердің құрамына кірді. 1891 жылдан бері монастырь протестант семинариясы және академиясы ретінде жұмыс істеп келеді, бұл дәстүр 19 ғасырдың басына дейін жетеді. "Абат" атағы ерекше жағдайларда сақталып келеді.
A Roman Catholic monastery run by the Cistercians, Loccum Abbey originated as a foundation of Count Wilbrand of Hallermund, and was settled from Volkenroda Abbey under the first abbot, Ekkehard, in 1163. An ancient account describes it as being "in loco horroris et vastæ solitudinis et prædonum et latronum commorationis" ("in a place of horror and a desert of solitude and a dwelling of thieves and brigands"); and adds that, after suffering much from want and from the barbarity of their neighbours, the monks in time brought the land into cultivation, and the people to the fear of God. The monastery retained its property and wealth until the agrarian reforms of the 19th century, when it was included in the territory of the Duchy of Braunschweig Lüneburg, otherwise Hanover. Since 1891 the monastery has also operated as a Protestant seminary and academy, a tradition going back to around the start of the 19th century. The title of "abbot" is retained, anomalously.
Қазіргі қоғам
Бүгінде қауым көбінесе төрттен сегізге дейін мүшеден тұрады, олардың көпшілігі діни қызметкерлер болып табылады. Бұған қоса, Ганновердің лютерандық епископы мен семинарияның оқу ісі жөніндегі директоры лауазымы бойынша мүше болып кіреді. Абат және приор қауым мүшелерінен сайланады.
The community today generally consists of between four and eight members, most of whom are also in holy orders. In addition the Lutheran Bishop of Hanover and the Director of Studies of the seminary are members ex officio. The abbot and prior are chosen from among the members.
Ғимараттар
Аббатхана кеш римдік дәуірде салынған, өте жақсы сақталған монастырлық ғимараттарымен танымал – бұл шіркеу, монастырь және оған қосымша бөлмелер, шаптерхаус, сакристика, жатақхана, асхана, кітапхана және үй ішіндегі бауырлар қанаты, сондай-ақ түрлі шаруашылық ғимараттарын қамтиды. "Бүкіл кешен Маулбронн және Бебенхаузен аббатханаларымен тең архитектуралық құндылыққа ие деп есептеледі. Монастырьдің көлдері мен ормандары аббатхананың ортағасырлық экономикасын жақсы көрсетеді. Әйелдер мен Георгийдің аббат шіркеуі (қазіргі Сент-Джордж шіркеуі) шамамен 1230/40 және 1280 жылдар аралығында салынған.
The abbey is known for its extremely well preserved monastic buildings from the late Romanesque period with church, cloister and associated rooms, chapter house, sacristy, dormitory, refectory, library and lay brothers' wing, as well as the various service buildings. "The buildings as a whole are considered of equal architectural worth with Maulbronn Abbey and Bebenhausen Abbey. The monastery's ponds and woods also throw an interesting light on the abbey's medieval economy. The abbey church of Saints Mary and George – now St. George's parish church – was probably built between 1230/40 to 1280.