Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
15-16 ғасырдағы венгр архиепископы және мемлекет қайраткері Тамас Бакоч (Эрдёд, Эстергом) – венгр архиепископы, кардинал және мемлекет қайраткері. Ол 1513 жылғы Папалық сайлауға (конклавқа) үміткер болды.
15th/16th century Hungarian archbishop and statesman
Tamás Bakócz (, Erdőd, Esztergom) was a Hungarian archbishop, cardinal and statesman. He was a serious candidate in the 1513 papal conclave.
Өмір
Сзатмар округінде дүниеге келген Бакоч, арбашының ұлы болды және оны дін қызметкері болуға дайындаған, содан кейін Тетель ректоры қызметін одан мұра еткен туысы асырады (1480 ж.). Ағасы Валентиннің жомарттығының арқасында ол алдымен Сзатмар-Немети қаласында, содан кейін Польшаның Краков қаласында, ал түбінде Италияның Феррара және Падуа қалаларында жан-жақты білім алу мүмкіндігіне ие болды. >
Born in Szatmár County, Bakócz was the son of a wagoner and was adopted by his uncle, who trained him for the priesthood and whom he succeeded as rector of Tétel (1480). Through the generosity of his same brother Valentine, he was able to pursue a thorough course of studies first in the town of Szatmár Németi, then in Cracow, Poland, and finally in the Italian cities of Ferrara and Padua. >
Шамамен 1470 жылы ол туған жеріне оралып, докторлық дәрежесін алды. Бакоч шамамен 1474 жылы корольге таныстырылды. Ұзақ өтпей ол король Маттиас Корвиннің хатшыларының бірі болды, ол оны Дьердің епископы және патшалық кеңесінің мүшесі етіп тағайындады (1490 ж.). Богемия және Венгрияның Владислав II (1490–1516) билігінде ол тікелей Эгердің епископына, Венгрияның ең бай епископтығына, Эстергомның архиепископына (1497 ж.), кардиналға (1500 ж.) және Константинопольдің титулды латын патриархына (1510 ж.) дейін өрледі. 1490 жылдан 1521 жылы қайтыс болғанға дейін ол Венгрияның жетекші мемлекет қайраткері болды және негізінен сыртқы саясатқа жауапты болды. Венгрияның Камбрей лигасына қосылмауы, Венециямен тұрақты достық қарым-қатынас және Габсбургтармен отбасылық келісім жасалуының барлығы оның күш-жігерінің нәтижесінде болды. Сонымен қатар, ол папалық таққа шын ниетпен үміттенген жалғыз венгр прелаты болды. 1513 жылы Юлий II қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің папа болып сайлануын қамтамасыз ету үшін Римге барды. Ол патшалық салтанаттылығымен қарсы алынды және өте шеберлігі мен дерлік шексіз пара беру қорының арқасында мақсатына жақын болды. Бірақ Венеция мен император оны алдады, нәтижесінде ол сәтсіздікке ұшырады. Ол Венгрияға папалық легат ретінде оралды және түріктерге қарсы жаңа крест жорығын жариялаған Лео X-тің бұйрығын әкелді. Бірақ крест жорығы бүкіл елді қиратып, Бакочтың беделін түсірген халық көтерілісіне айналды. Владиславтың қайтысынан кейін ол бастапқыда ықпалын жоғалтты, бірақ денсаулығы нашарлап, соңғы үш жылында үйіне қамауға дейін соттағы бағыт беруші күш болып қала берді. Ол көптеген миллиондық мүлік қалдырды. Ол және оның отбасы Венгрияның Ренессанс өнерінің ең бағалы туындысы – Эстергом базиликасының жеке капелласында жерленген.
He returned to his native country about the year 1470, with the doctor's degree. Bakócz was introduced to the king about the year 1474. Shortly afterwards he became one of the secretaries of King Matthias Corvinus, who made him bishop of Győr and a member of the royal council (1490). Under Vladislaus II of Bohemia and Hungary (1490–1516) he became successively bishop of Eger, the richest of the Hungarian sees, archbishop of Esztergom (1497), cardinal (1500), and titular Latin Patriarch of Constantinople (1510). From 1490 to his death in 1521 he was the leading statesman of Hungary and mainly responsible for foreign policy. It was solely through his efforts that Hungary did not accede to the league of Cambrai, was consistently friendly with Venice, and formed a family compact with the Habsburgs. He was also the only Magyar prelate who seriously aspired to the papal throne. In 1513, on the death of Julius II, he went to Rome for the express purpose of bringing about his own election as pope. He was received with more than princely pomp, and all but succeeded in his design, thanks to his extraordinary adroitness and the command of an almost unlimited bribing fund. But Venice and the emperor played him false, and he failed. He returned to Hungary as papal legate, bringing with him the bull of Leo X proclaiming a fresh crusade against the Turks. But the crusade degenerated into a jacquerie which ravaged the whole kingdom, and much discredited Bakócz. He lost some of his influence at first after the death of Wladislaus, but continued to be the guiding spirit at court, till age and infirmity confined him almost entirely to his house in the last three years of his life. He left a fortune of many millions. He and his family are buried in a separate chapel of the Esztergom Basilica, the most precious artwork of the Hungarian Renaissance.