Кіріспе
Понтиньи абаттығы, соңғы онжылдықтарда Франция Миссиясының соборы, немесе Понтиньи аумақтық прелатурасы болған, Серин өзенінің жағасында, қазіргі Сен епархиясы мен Йонн департаментіндегі Понтиньи қаласында орналасқан цистерциандық монастырь болды. 1114 жылы құрылған, ол Сіто аббаттығының төрт ірі ұрпақтарының екіншісі еді. 1791 жылы Франция революциясы кезінде жабылып, ғимараттарының көп бөлігі қиратылды, тек шіркеуі ғана сақталды. 1843 жылы Сент-Эдмунд әкелерінің қауымдастығы ретінде қайта құрылды. 1909 жылы жеке меншікке өтті. 1941 жылы Франция Миссиясының бас үйі, аумақтық прелатура болып табылады.
Pontigny Abbey , the church of which in recent decades has also been the cathedral of the Mission de France, otherwise the Territorial Prelature of Pontigny , was a Cistercian monastery located in Pontigny on the River Serein, in the present diocese of Sens and department of Yonne, Burgundy, France. Founded in 1114, it was the second of the four great daughter houses of Cîteaux Abbey. It was suppressed in 1791 in the French Revolution and destroyed except for the church. In 1843 it was re founded as a community of the Fathers of St. Edmund. In 1909 it passed into private ownership. In 1941 it became the mother house of the Mission de France, a territorial prelature.
Тарих
Хильдеберт (немесе Ансиус), Оксер каноны, Ситё аббаты Стефан Хардингтен осы мақсат үшін таңдаған жерде монастырь құруды өтінді. Осыған сәйкес, 1114 жылы Стефан жаңа негіз салу үшін алғашқы аббат, Бернар Клервоның досы және туысы Макондық Гюдің басшылығымен он екі монахты жіберді. Аббат Гю және оның ізбасары Гишард басшылығымен жаңа монастырь қасиеттілігімен осындай беделге ие болды, ол тағы жиырма екі цистерциан монастырын құруға жеткілікті санда адамдарды тартты. 12 ғасырда Понтиньи Оксер графтығында орналасқан, ол кезде Бургундия герцогтығының құрамына кірмеген, және бостандыққа шыққан болса да, Сенс архиепископтығының суфраганы, Оксер епархиясында болды, ол сонымен қатар Париж епархиясын да қамтыды. Сенстен қашықтығы 44 км (27 миль). Оған Франция королі Людовик VI (және Шампань графы Теобальд II) демеушілік етті. Париж маңындағы тәждік жерлермен байланыс арқылы, ол готика стилінің қалыптасуына қатысты, өзінің аббат шіркеуінің құрылысының алғашқы кезеңінде (вероятно, 1138 жылдан бастап). Понтиньи қауымының көптеген мүшелері шіркеуде жоғары лауазымдарға ие болды, ал көптеген беделді тұлғалар осында пана тапты. Олардың арасында Оксер епископы Блаженді Макондық Гю (1151 ж. қайтыс болды); Пранесте епискобы кардинал Жирар Мэйнард (1202 ж. қайтыс болды); және Сент-Пуденциана кардиналы Роберт (1294 ж. қайтыс болды). Соңғыларының қатарында Кентербери архиепископтарының үшi: Сент-Томас Бекет және Стивен Лэнгтон. Абингдондық әулие Эдмунд Римнен қайтып келе жолда ауырып, Соизи-Буйдағы августин канондарының үйінде қайтыс болды, ал оның денесі жерлеу үшін монастырға әкелінді. Бірақ ғасырлар өте келе, әсіресе 1456 жылдан бастап, аббатхана коммендамға берілгеннен кейін, бастапқы қатаң тәртіп жеңілдетілді. 1569 жылы гугеноттар оны тонап, өртеп жіберді, тек Сент-Эдмундтың қабірлері ғана сақталды. Ішінара қалпына келтіріліп, ол Француз революциясы кезінде басылып тасталғанға дейін өмір сүруін жалғастырды. Монастырь ғимараттары көбінесе қирады, бірақ шіркеу сақталды, өйткені Сент-Эдмундқа деген құрмет әлі де жоғары болды, және революциядан кейін шіркеу ретінде қолданыла берді. 1843 жылы Дж. Б. Мюард осында әкелердің қауымын құрды. 1909 жылы қалған оңтүстік қанаты (рефрактория және жаяу бауырластардың жатақханалары) философ Пол Дежардинс сатып алды, ол 1910 жылдан 1914 жылға дейін аббатханада "Понтиньи онжылдықтары" деп аталатын жыл сайынғы кездесулер өткізді, немесе он күндік конференциялар ұйымдастырды, онда Еуропаның зиялы элитасы бас қосты, оның ішінде Жан-Поль Сартр, Симона де Бовуар, Т. С. Элиот, Томас Манн, Генрих Манн, Николай Бердяев. 1922 және 1939 жылдар аралығында, Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Дежардин Еуропаның болашағын бағалау үшін конференцияларды қайта ұйымдастырды, жыл сайын Шарль дю Бо, Роже Мартин дю Гард, Андре Жид, Поль Ланжевен, Андре Мальро, Франсуа Мориак, Жак Ривьер және Алиса Войнеску сияқты көрнекті тұлғаларды жинады. Кейін ол колледжге, ал 1954 жылдан бастап Миссия де Франс семинариясына айналды. 2003 жылы оны Бургундия аймақтық кеңесі сатып алды.
Жүзім шаруашылығы
Понтиньи монастырының монахтары діни міндеттерімен қатар жүзім шараптарын өсірумен де көп айналысты. Олар қазіргі Шабли шарабының тамыры саналатын алғашқы жүзімдікті орнатып, негізін қалады.
Қажылар жолы
Аббат Сантьяго-де-Компостелаға қажылық жолдарының біріндегі тоқтау орны болып табылады.