Оңтүстік Шри-Ланкадағы ежелгі Тенаварам ғибадатханасы
Tenavaram temple
Тенаварам храмы – Шри-Ланкадағы ежелгі индуисттік кешен. Тамил саудагерлер басқарған, Вишну мен Шива құдайларына арналған. Буддалар да барып қасиет тұтқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тевантурай ғибадатханасы (тарихи атауы Тевантурай Ковиль, Тевантурай Ковиль немесе Нага Риса Нила Ковиль) – Шри-Ланканың Оңтүстік провинциясының Галле қаласына жақын, Матара портындағы Тевантурай (немесе Дондра бас) орналасқан тарихи индуистік ғибадатхана кешені. Оның басты құдайы индуистік тәңір Тенвараи Наянар (Упульван) болған, ал өркендеген кезінде аралдағы ең танымал индуистік ғибадатхана кешендерінің біріне айналды. Кешенде мыңнан астам құдайлардың мүсіндері (тас және қоладан жасалған) мен Вишну және Шиваға арналған екі ірі ғибадатхана бар болған. Тенвараманың танымал қастерлі орын және мәшһүр сауда орталығы болған кезінде, индуист тамил саудагерлері оның басқару және күту жұмыстарын жүргізген, бес жүзден астам девадасилер жұмыс істеген. Үлкен төртбұрышты галереямен шектелген кешен бірнеше тарихи индуистік Ковиль ғибадатханаларынан тұрды, оның басты ғибадатханасы дравидтік сәулет өнерінің Керала және Паллава стилінде салынған. Сингалдар Упульван деп білетін Вишнуға арналған орталық ғибадатхана (Тенавараи Наянар) ең беделді және ірі ғибадатхана болып, көптеген тамил халқының, қажылардың және буддизм сияқты басқа діндердің ықпалды тұлғаларының, сондай-ақ корольдер мен шеберлердің арасында кең танымал болды. Бүкіл кешен классикалық дәуірдегі аралдағы Шива құдайының бес ежелгі Исварамының ең оңтүстік ғибадатханасы болды, оларға Конесуарам (Тринкoмали), Нагулесуарам (Кирималай), Тирукетишварам (Маннар) және Муннесуарам (Путталам) кіреді. Пали тілінде бұл қала Девапура және Деванагара деп аталады. Сингал тілінде ол Девинувара, яғни "Құдайлар қаласы" және Девундара деп аталады. Бүгінде ағылшын тілінде бұл қала Dondra немесе Dondera деп белгілі. Бұл Шри-Ланканың орта ғасырлардағы маңызды порты және астанасы болды, онда Азияның түкпір-түкпірінен келген саудагерлер, оның ішінде Тамил Надудан келген көптеген саудагерлер орналасқан.
Tenavaram temple (historically known as the Tenavaram Kovil, Tevanthurai Kovil or Naga Risa Nila Kovil) is a historic Hindu temple complex situated in the port town Tenavaram, Tevanthurai (or Dondra Head), Matara) near Galle, Southern Province, Sri Lanka. Its primary deity was a Hindu god Tenavarai Nayanar (Upulvan) and at its zenith was one of the most celebrated Hindu temple complexes of the island, containing eight major kovil shrines to a thousand deity statues of stone and bronze and two major shrines to Vishnu and Shiva. Administration and maintenance was conducted by residing Hindu Tamil merchants during Tenavaram's time as a popular pilgrimage destination and famed emporium employing over five hundred devadasis. The complex, bordered by a large quadrangle cloister, was a collection of several historic Hindu Kovil shrines, with its principle shrine designed in the Kerala and Pallava style of Dravidian architecture. The central temple dedicated to Vishnu (Tenavarai Nayanar) known as Upulvan to the Sinhalese was the most prestigious and biggest, popular amongst its large Tamil population, pilgrims and benefactors of other faiths such as Buddhism, kings and artisans. The whole complex was the southernmost shrine of the five ancient Iswarams of Lord Shiva on the island of classical antiquity along with Koneswaram (Trincomalee), Naguleswaram (Keerimalai), Thiruketheeshwaram (Mannar) and Munneswaram (Puttalam). In Pali the town is called Devapura and Devanagara. In Sinhalese it has been referred to as Devinuwara, meaning City of Gods and Devundara. In English today the town is known as Dondra or Dondera. It was a prolific sea port and capital city in medieval Sri Lanka and housed merchants from around Asia, amongst whom were many traders from Tamil Nadu.
Ерте тарих
Ертедегі грек картографтары жасаған картада сол жерде, оңтүстік жағалауда, индуистік ғибадатхана бар екені көрінеді. Птолемей 98 жылы қалаға "Дагана" немесе "Дана" (Sacra Luna) деп белгілейді, бұл "айға қасиетті" жер, географтардың пікірінше, ол Теневарамға сәйкес келеді. Бұл ғибадатханада басты құдай "Чандра Маул Эшваран" деп аталды. Оның маңдайында айға ұқсайтын үлкен асыл тас орналасқан. 18 ғасырға жататын тамил мәтіні "Яльпана Вайпава Малай" қалаға Тейвантурай (Құдайдың порты) деп, ал құдайдың атына Сантира Сегарам (Чандра Сехарам) немесе "басына ай киген Шива Иесі" деп ат қояды. Ортағасырлық кезеңде бұл ғибадатхана Тенаварамның Нага Риса Нила Ковили және аймақтағы Шиваның бес ежелгі Ишварамының бірі – "Тондесверам" ретінде танымал болды. Ғибадатхана кешені 6-8 ғасырларда Паллава стилінде салынған. Дәстүр бойынша, VII ғасырдың ортасында Аггабодхи IV патша Теневарамда ғибадатхана салған. 17 ғасырға жататын әдебиеттік деректерде ағаштан жасалған бейне жағаға шағылысқаннан кейін, Паллава дәуіріндегі Тамиллаккамның Рамешварамасынан Вайшнавтық білімі бар тамил брахмандары қалаға шақырылып, Вишну Иесінің мүсінін Теневарамға әкелгені айтылады. Басқа деректерге сәйкес, тамилдер Рамешварама шабуылға ұшыраған кезде мүсінді Теневарамға қауіпсіздік үшін әкелген. Рама Чандра 790 жылы Теневарамдағы Валлемадамада орналасқан Ганеш Ковилін салған, ол теңіз жағасындағы Ковил Ваттада толқындар шағылысқан жерде орналасқан. Шиваның Нага Риса Нила Ковили осы Теневарам ауданының жанында болған. Рама Чандраның есімі таңертеңгілік құлшылықтың соңында күн сайын айтылған. Тамил дінінің жұпалары ғибадатханада Құдайды мадақтаған әндер орындаған. Бұл жұпалар белгіленген аграхарамда қоныстанған. Дәстүрлі индуистік сәулет және қала құрылысы бойынша аграхарам – жолдың екі жағында солтүстік-оңтүстік бағытында орналасқан екі қатар үйлерден тұрады. Оның бір шетінде Шиваға, екінші шетінде Вишнуға арналған ғибадатханалар орналасқан. Осыған ұқсас тағы бір мысал – Тамил Надудағы Вадивешварам. Кешендегі көптеген ғибадатханалар тарихи құжаттарда, жазуларда және жергілікті әдебиеттерде расталған. Бұл аймақта табылған бірнеше тілдегі эпиграфикалық деректер Муруканға, оның әйел құдайына, Ганешқа, Каннагиге, Вишну мен Шиваға арналған ғибадатханалар туралы ақпарат береді. Теневарам келесі бірнеше ғасырларда тамилдердің атақты сауда орталығына айналды. Паром саудагерлерді, паломниктерді және жазбагерлерді Теневарамнан Тамилаккамның Чера және Чола патшалықтарына Путталам арқылы аралдың батыс жағалауына (содан кейін Малабар жағалауының және индуисттік Джаффна патшалығының кеңейтілуі) және Маннар шығанағына осы уақыттан бастап орта ғасырдың соңына дейін тасымалдаған.
A map drawn by early Greek cartographers reveals the existence of a Hindu temple at the same location along the southern coast. Ptolemy in 98 CE marks the town as "Dagana" or "Dana" (Sacra Luna), a place "sacred to the moon," which geographers note corresponds to Tenavaram. In this temple the principal deity was known as "Chandra Maul Eshwaran". On the forehead of the deity was a large precious stone shaped like a moon crescent. The 18th century Tamil text Yalpana Vaipava Malai call the town Theivanthurai (God's Port) and the deity's name Santhira Segaram ( Chandra Sekharam ) or "Lord Shiva, wearer of moon on his head". This shrine became known as the Naga Risa Nila Kovil of Tenavaram by the medieval period, and as "Tondeswaram", one of the five ancient Ishwarams of Shiva in the region. The temple complex was developed with a Pallava style of architecture between the 6th and 8th century CE. One tradition states that a temple shrine in Tenavaram was constructed by King Aggabodhi IV in the middle of the 7th century CE, fusing Dravidian stone made temple construction with a local interpretation. A 17th century literature source details that right after the washing ashore of the wood image, Tamil Brahmins versed in Vaishnava lore from Rameswaram in Pallava era Tamilakkam were invited to the town to fashion and import an image of Lord Vishnu to Tenavaram. Other sources indicate the Tamils brought the statue to Tenavaram for safe keeping as Rameswaram was under attack. Rama Chandra founded the Ganesh Kovil of Tenavaram in 790, located at Vallemadama on the sea coast, where the waves struck its walls at the Kovil Vatta. The Naga Risa Nila Kovil of Shiva was in the vicinity of this area of Tenavaram. Rama Chandra's name was recited daily at the conclusion of worship during the early hours of the morning. Hymns in praise of God were recited by Tamil priests attached to the temple. These priests settled in the established agraharam. In traditional Hindu practice of architecture and town planning, an agraharam consists of two rows of houses running north south on either side of a road. At one end exists a temple to Shiva and at the other end, a temple to Vishnu. Another famous example of this is Vadiveeswaram in Tamil Nadu. The complex's many shrines are historically attested in grants, inscriptions and local literature. Epigraphical evidence in several languages found in the vicinity relate information about its shrines to Murukan, his goddess consorts, Ganesh, the goddess deification of Kannagi, Vishnu and Shiva. Tenavaram became a famous Tamil emporium over the following few centuries. A ferry transported traders, pilgrims and chroniclers from Tenavaram to the Chera and Chola kingdoms of Tamilakkam via Puttalam on the western shore of the island (then an extension of the Malabar coast and Hindu Jaffna kingdom) and the Gulf of Mannar from this time through to the late medieval period.
Флорит біздің заманымыздың 11 - 16 ғасырларында
Дамбадения патшасы Паракрамбаху II, 1236-1270 жылдар аралығында билік еткен, жасаған патшалық үкімде Тенуарам Ковильге жасалған сыйлықтар туралы мәліметтер бар, ол киелі орынды жаңартып, жер иелігін және эстаттың саудагерлерінің порттағы кедендік баж салығын қасақтап өтуіне жол бермеу үшін ережелерді қайта бекітті. Бұл эпиграфта Тендерато және оның жерлері, ежелгі діни мүлік ретінде патша тарапынан тиісінше сақталғаны айтылады. Портты Махапандита лауазымындағы шенеунік басқарды. Шетелден келгендерге рұқсатсыз сауда орындарын ашуға тыйым салынды, ал патшаның шенеуніктері шетелдік саудагерлерден сыйлық қабылдамауға міндеттелді. Оның эпиграфында девалаям (ресми тілде тамил ғибадатханасы) ғибадат бөлімі және Тенвараманың аграхарам (брахмадея немесе шатурведимангалам) – Тенвараманың әртүрлі ауылының айерлер немесе тамил брахмандар тұратын ауданы, қорғауға лайық деп көрсетілген. Тенаварам аграхарының айерлері мен оңтүстік және оңтүстік-батыс жазықтарында билік жүргізген патшалар арасында ұзақ жылдар бойы тығыз байланыс болды. Тенуарарайдан шыққан Покаракан Пантитан, атының алдына құрметті атақ ретінде Тenuvaraipperumal қосып жазған, тамил тіліндегі өлшенген өлеңмен астрология туралы трактат жазды. Автор оны 1310 жылы Король сарайында патшаның алдында оқыды. Бұл сарайдағы Паракрамбаху IV (1303–1326) Дамбаденияның қамқоршысы туралы мақтау-мақтау жыр осы еңбектің кіріспе шумақтарында келтірілген. Автордың құрметті атағы – Тenuvarai Perumal, сөзбе-сөз "Тенуарайдың ханзадасы" дегенді білдіреді. 15-16 ғасырларда Котте патшалығының патшалары шығарған құжаттарда бірнеше басқа тамил индустары Тenuvarai Perumal деген атаумен есімдері тіркелген. Кудумирисса жазуындағы көптеген индустардың тізімінде Тenuvarai Perumal деген атағы бар екі адамның есімдері бар: Тишқанда Тenuvarapperumal және Сарасвати Тenuvarapperumal. Бұл "Perumaldar" ғибадатхананың діни қызметкерлері болды және қала мен ғибадатхананың басқаруына билік етті. Дондра тақташаларындағы жазуларда XIV ғасырда Вишну ғибадатханасына жер берілгені жазылған. Шива ғибадатханасына сыйлықтар мен оған кең көлемде жерлер 1397 және 1409 жылдар аралығында оңтүстікке билік еткен Райгама басшысы Алагакконара патшаның тұсында берілді. Эдвард Мюллер Матарадан солтүстікке қарай екі шақырым жердегі орманнан тапқан, тамил және Гранта әріптерінде жазылған, тамил және санскрит тілдеріндегі Найманаи жазулы тақташасында Котте патшасы Паракрамбаху VI (1412–1467) Тенуарамаға Тунканкола, Пакаракарамұлай, Вертувай және Найманаи ауылдарындағы егістік пен бақтарды сыйға бергені айтылады. Бұл сыйлықтың мақсаты "Девраджа" есімді қайыр-садақа залында (Sattiram) он екі брахман тобына қайыр-садақа беру және тамақтандыру болды, ол үнемі/күнделікті үзіліссіз (nicatam natakkira) сақталды. Қайыр-садақа залы (iracarkal tiru – c cannatiyil nisadam madakkira sattirattukku tiru v ullamparrina ur) немесе Тенаварамның "құдай патшасының" қасиетті ғибадатханасының аумағында орналасқан. Котте патшасы жіберген әскери басшы Сапумал Кумараяның 1450 жылы Жафна патшалығын бағындыруы 15 ғасырда жазылған "Кокила Сандесая" ("Кокила құсы жеткізген хабар") еңбегінде тойланды және оңтүстіктегі Тенаварамнан солтүстіктегі Жафнадағы Налурға ("Көрікті қала") дейін куку құсы басып өткен аралдың қазіргі сипаттамасын қамтиды. Онда және басқа да сандесаларда Тенуарамдағы Вишну ғибадатханасы және кейбір гопурамдардың үш қабаттылығы туралы айтылады. Тисара сандесасында, Кокила сандесасында және Парави сандесасында Ганеш ғибадатханасының Тенаварам теңіз жағалауындағы орны көрсетілген. Шива ғибадатханасына тиесілі жерлерді патша Виджаябаху VI 1510 жылы жазылған жазбада егжей-тегжейлі сипаттаған. XVI ғасырдың басындағы VII Виджаябаху патшасының қола жазуларында патшаның Вишну ғибадатханасына жылына он фанам төлейтін шартымен қаладағы жер үлестіруі туралы егжей-тегжейлі баяндалады. Бұл сыйлықтар астрологтар мен веда-вясарулардың балалары, немерелері және ұрпақтары, соның ішінде олардың ұлы Тenuvarai Perumal (олардың бірі) тұрақты түрде пайдаланатын болды. Бұл үлкен ғибадатханада мыңдаған индустар мен йогилер қызмет көрсетті, ал бес жүз қыз Махавишну мүсінінің алдында би билеп, ән шырқады. Ғибадатханаға келгендер және сонда тұратын адамдардың бәрі тәңір мүсініне арналған ақшалай сыйлықтармен тамақтанды. Бұл мәтін Юнле императорының атынан өзі және басқалар түрлі діндерге, соның ішінде Тамилдердің құдайы Теневарай Наянарға, индустар құдайы Вишнуның инкарнациясына жасаған сыйлықтар туралы айтады. Тенаварамның алтынмен жалатылған шатырлары паломниктер мен теңізшілер арасында танымал болды, себебі олар навигациялық мақсаттарда және қаланың "алтын қала" ретіндегі сыртқы келбетіне үлкен үлес қосты. Төртбұрышты галереямен қоршалған, одан әртүрлі құдайлардың ғибадатханаларына апаратын верандалар мен террасалар бар, кешенде діни қызметкерлер құдайларға сыйлықтар жинау үшін пайдаланған бұталар мен ағаштардан тұратын бақтар болды. Португалдық тарихшы Диого до Куто айтуынша, Адам шыңымен қатар, Тенаварай аралдағы ең танымал ғибадатхана және оңтүстіктің ең көп баратын қасиетті орны болған, айналасы бір лигаға созылған, ал оның әріптесі, португалдық тарихшы Де Куйроз ғибадатхана портының сұлулығын Тринкмалидегі Конесуарам ғибадатханасымен салыстырып, Лорд Вишну бұрынғы Тенаварай ғибадатханасының басты құдайы болғанын айтқан.
The royal grant by Dambadeniyan King Parakramabahu II, who ruled from 1236 to 1270, contains references to donations to the Tenavaram Kovil, renovating the shrine and reaffirming its land ownership and regulations to prevent evasion of customs duties at the port by traders at the estate. According to this epigraph, Tendiratota and its lands that were religious endowments of old were duly maintained by the king. The port was administered by an officer titled Mahapandita. Those coming from foreign countries were not allowed to set up places of business without permission and royal officials were required not to accept gifts from foreign merchants. His epigraph also mentions the devalayam (a Tamil temple in formal speech) section of worship and Tenavaram's agraharam (brahmadeya or chaturvedimangalam) the Iyer or Tamil Brahmin quarter of the heterogenous Tenavaram village as warranting protection. A close connection existed over a long period between the Iyers of the agraharam of Tenavaram and the kings who had exercised authority over the southern and southwestern lowlands. Pocaracan Pantitan of Tenavarai, who carried the honorary designation Tenuvaraipperumal before his name, wrote the Caracotimalai, a treatise on astrology in metrical Tamil verse. The author recited it in the presence of the king at the court of Kurunegal in 1310. A panegyric account of the royal patron at this court, Parakramabahu IV (1303 – 1326) of Dambadeniya, is in the introductory stanzas of this work. The author's honorific title, Tenuvarai Perumal, literally means "The Prince of Tenavarai." Several other Tamil Hindus are mentioned with the special designation Tenuvarai Perumal in documents issued by the kings of the Kotte Kingdom in the 15th and 16th centuries, such as Bhuvanekabahu VII of Kotte. Among the names of many Hindus listed in the Kudumirissa Inscription are included those of two individuals who had the designation Tenuvarai p perumal. They are Tiskhanda Tenuvarapperumal and Sarasvati Tenuvarapperumal. These "Perumals" were officiating priests of the temple and exercised authority over the administration of the town and the temple. The Dondra slab inscriptions record the granting of lands to the Vishnu shrine in the fourteenth century. Endowments to the Shiva shrine and extensive donations of lands to it were made during the reign of King Alagakkonara, a Raigama chief who ruled the south between 1397 and 1409. The Naymanai inscription slab of Parakramabahu VI of Kotte (1412 1467), written in Tamil and Sanskrit in Tamil and Grantha characters found in a jungle two miles north of Matara by Edward Müller, mentions that the king gave fields and gardens in the villages of Cunkankola, Pakarakaramullai, Vertuvai and Naymanai as endowments to Tenavaram. The grant was made for the specific purpose of providing alms for and feeding a group of twelve Brahmins at an alms hall (Sattiram) named after "Devaraja", which was maintained regularly/daily without interruption (nicatam natakkira). The alms hall was in the vicinity (iracarkal tiru – c cannatiyil nisadam madakkira sattirattukku tiru v ullamparrina ur) or the premises of the holy shrine of the "god king" of Tenavaram. The conquest of Jaffna kingdom by Sapumal Kumaraya, a military leader sent by the Kotte king in 1450, was celebrated in the Kokila Sandesaya ("Message carried by Kokila bird") written in the 15th century and contains a contemporary description of the island traversed by the road taken by the cookoo bird, from Tenavaram in the south to Nallur ("Beautiful City") in Jaffna in the north. It and other extant Sandesas mention the Vishnu shrine of Tenavaram and some of the gopurams' three storeys. The Tisara Sandesa, Kokila Sandesa and Paravi Sandesa mention the Ganesh shrine's location on the sea coast of Tenavaram. The lands owned by the Shiva shrine were detailed by King Vijayabahu VI in a 1510 dated record. Early 16th century copperplate inscriptions of the King Vijayabahu VII detail the land grants made by the king in the town on the condition that the recipient paid ten fanams a year to the Vishnu shrine. The grants were to be enjoyed permanently by the children, the grandchildren, and the descendants of astrologers and veda – vyasaru, including Tenuvarai Perumala, a son of (one of) them. One thousand Hindus and Yogis were attached to this vast temple for services, with five hundred girls that danced and sang in front of the Mahavishnu idol. All people living within the vicinity of the temple and who visited it were fed with monetary endowments that were made to the idol. The text concerns offerings made by him and others to various religions including the God of Tamils Tenavarai Nayanar, an incarnation of the Hindu god Vishnu, on behalf of the Yongle Emperor. Tenavaram's gold copper gilded roofs earned it fame amongst pilgrims and sailors, due to navigational purposes and its contribution to the town's appearance as a "golden city." Encompassed by a quadrangular cloister which opened under verandahs and terraces to the various deities' shrines, the complex contained gardens of shrubs and trees which priests used to pluck offerings to the deities. The Portuguese historian Diogo do Couto stated that along with Adam's Peak, Tenavarai was the most celebrated temple on the island, and the most visited pilgrimage site of the south with a circuit of a full league, while his fellow Portuguese historian De Quieroz compares the temple port town's splendor to that of the Koneswaram temple of Trincomalee and states that Lord Vishnu was the primary deity of the destroyed shrine of Tenavarai.
Жою
Португалдықтар бұл үлкен киелі орынды "Танауарэ пагодасы" деп атады. Де Кьероз, қирағаннан кейін бір ғасыр өткен соң жазғанда, францискан монахтары киелі орынның негізінде үлкен католик шіркеуін, Сент-Люсия соборын салғанын, ол үш португал шіркеуін сақтап тұруға жеткілікті болғанын айтады. Ұрандардың гранит плиталары, тас жұмыстары мен бағаналарында бірнеше піл бастары, жалаңаш ерлер мен әйелдердің бейнелері салынған, бұл келушілерге лингаға табынуды көрсетеді. 1807 жылы Джеймс Кординер 200 гранит бағанадан тұратын колоннаданы сипаттады, олардың негіздері мен капительдері қисық, ал кейбіреулері шеттері кедір-бүдыр, теңізге дейін созылатын авеню құрайды, ал соңында бірнеше индуист мүсіндері бар күрделі өрнектелген есік орналасқан. Ол осы авенюмен оңға және солға қарай өтетін бағаналар қатарларының қиылысын сипаттады. Кординер сол жердегі саз үйден табылған ежелгі Ганеш мүсінін айтады. Киелі орынның құдыры тас плитамен жабылған. Оның сапарында Катиркаманың Муруган құдайына арналған тағы бір киелі орын да болды және ол оны құрметпен бағалады. Тенаварам кешенінің қираған тастарының көптеген бөліктері отарлаушылар Матара бекінісін салу үшін пайдаланды. Олардың байқауы бойынша, кейбір жерлерде тамил индуист ғибадатханаларының орнында кішкентай және кейінірек салынған сингал будда ғибадатханалары тұрғызылған. 20-ғасырдың соңындағы археологиялық жаңалықтар Шива немесе Ганеш құдайына арналған киелі орын болған жерге буддалық вихара салынғанын көрсетді.
The Portuguese called the great shrine the "Pagode of Tanauarê." De Quieroz, writing a century after the destruction, states that a large Catholic Church, the St Lucia's Cathedral was then built on the temple's foundation by Franciscans, sufficed to maintain three Portuguese churches. The granite slabs, stone works and pillars of the ruins include several elephant heads and carvings of naked men and women and indicated lingam worship to the visitors. James Cordiner, writing in 1807, described the colonnade of 200 granite pillars having curved bases and capitals and others rough edged, forming an avenue to the sea, leading to an intricately carved doorway with several Hindu sculptures attached. He describes intersections of rows of pillars with this avenue proceeding to the right and left. Cordiner recounts the discovery of the ancient stone image of Ganesh worshipped in a mud hut at the site. The shrine's well had been covered by a stone slab. Another shrine dedicated to Murugan of Kathirkamam was also present and revered during his visit. Many of the stones of the ruins of the Tenavaram complex were used to build the Matara Fort by the colonists. Sinhalese Buddhist temples of smaller size and a much later period had come to be erected over the Tamil Hindu ruins in some locations according to their observations. The discoveries of the late 20th century indicate that a Buddhist Vihara has come to be erected where the Lord Shiva or Ganesh shrine of the complex has been located by archaeologists.
ХХ ғасырдағы мүсіндерді қайтару
Қазіргі уақытта Тенаварамдағы Галге немесе Галгане деп аталатын кішкентай тас ғимарат, бір кезде кірпіштен жасалған күмбез немесе жоғарғы қабаттары (Вимана мұнарасы) шатырының үстінде болған деп есептеледі. Бұл ғимарат Паллава дәуірінің соңына жатқызылатын Дравидтік провинциялық құрылыс және сәулет стилін көрсетеді, сонымен қатар Канчипурамдағы Кайласанатха храмымен тығыз байланысты. Бұл ғимарат, бір кезде ғибадатханалардың бірінің Вимана Гарбхагрихасы немесе Сриковилі болған болуы мүмкін, 1947 жылы қайта құрылған/жөнделген. Қазіргі уақытта киелі орынның үстінде жалпақ шатыры бар, қарапайым төртбұрышты тас бөлме құрылысы. 1998 жылы бағбан осы жердегі Отпилима вихарасының алдында Шива лингасының мүсінімен бірге Нандидің тас мүсінін тапты. Оның биіктігі 4 фут, ені 2½ фут. Ганеша мен Нандидің тас мүсіні бірнеше ондаған жыл бұрын Теван-Турайдың Валлемадама ауданында жаңадан салынған буддалық вихараның Ковил-Ватта бағында қазылған болатын. Лингамның үлкен өлшемі археологтарды оның ежелгі храмның басты құдайы болуы мүмкін деген тұжырымға жеткізді. Шива лингасының Авудайяр немесе тұғыры жұқа тақтадан жасалған, тік бөлігі биік және жіңішке. Лингаммен бірге табылған Нанди исхапамы (Нанди мүсіні) Паллава дәуіріне жатады. Басқа да жаңалықтардың ішінде индуист құдайы Ганешаның мүсіндері және Паттини/Каннаги деп аталатын әйел құдайының мүсіндері бар. 10 ғасырға жататын түпнұсқа ғибадатхананың гүлдестемен безендірілген қақпасы жақсы сақталған. Екі стильдің бірі – типтік Керала стиліндегі храмдарға тән Торанама (арыстан-теңіз драконы немесе таусық басқан), Макара Торанамының (қақпаның) жақтауы мен арқасы кішкентай күзетшілерді, бишілерді, музыканттарды, ганаларды және яли атты жандарды қамтиды. Арқаның ортасында Лакшми құдайының бейнесі бейнеленген.
A small stone building currently called the Galge or Galgane at Tenavaram that once is held to have supported a brick dome or upper storeys (Vimana tower) atop its roof displays a Dravidian provincial style of construction and architecture assigned to the late Pallava period with strong affiliations to the Kailasanathar Temple in Kanchipuram. Likely to have been the Vimanam Garbhagriha or Sreekovil of one of the shrines, this building was reconstructed/repaired in 1947. It is a simple cuboid stone room structure with a flat roof currently atop its sanctum. A Shiva lingam sculpture was found in the foreground of the Othpilima Vihara at the site in 1998 by a gardener along with a stone image of Nandi. It is 4 ft high and 2½ feet wide. A stone image of Ganesh and Nandi had been excavated decades earlier at the site Kovil Vatta gardens of a newly constructed Buddhist Vihara in the Vallemadama area of Tevan Thurai. The lingam's large size has led archaeologists to conclude it could be the principal idol of the ancient temple. The Avudaiyar or the pedestal of the Shiva linga is a thin slab; the upright or vertical portion is tall and slender. The Nandi ishapam (statue of Nandi) found with the lingam dates from the Pallava era. Other discoveries include statues of the Hindu god Ganesh and a goddess said to be Pattini/Kannagi. The garland decorated gateway to the original shrine, dating from the 10th century, is well preserved at the site. One of two styles of Thoranam to typical Kerala style temples, (lion sea dragon or peacock crowned), the Makara Thoranam's (gateway's) frame and lintel include small guardians, dancers, musicians, ganas, and yali riders. There is a lustration of the goddess Lakshmi in the center of the lintel.
Қазіргі
Британдық кезеңнің соңында қалада Сингала буддалық дәстүрлеріне сәйкес "Вишну Девале" салынды. Қазіргі таңда оны тек сингала буддистері ғана қадір тұтады. Мұндағы қасиетті тұлға кейде Упульванна деп аталады, неміс шығыстанушысы Вильгельм Гайгердің айтуынша, ол Тенавараидің бастапқы басты құдайы Вишнудың жергілікті баламалы түрі/сипаттамасы болып табылады. Упулван – көк лотос түсін білдіреді, бұл Вишну мен Шиваға тән қасиет. Бұл жердегі Вишну Девале ғимараты да көк түсті. Бұрын көп дінді және көп ұлтты болған теңіз порты қаласы орта ғасырдың соңында бұрынғы қызметін тоқтатты.
In the late British period, the "Vishnu Devale" was built in the town according to Sinhala Buddhist traditions. It is venerated solely by Sinhala Buddhists today. The deity here is sometimes called Upulvanna, which German orientalist Wilhem Geiger notes is an alternate local form/description of Lord Vishnu, the original main deity of Tenavarai. Upulvan means blue lotus coloured, an attribute of both Vishnu and Shiva). The Vishnu Devale building here is also blue in colour. The formerly multi religious and multi ethnic port city ceased to function as such by the late medieval period.