Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрияда туған прелат Фредерик Ксавье Кацер (7 ақпан 1844 – 20 шілде 1903) – Католик шіркеуінің Австрияда туған дін қызметкері. Ол Висконсин штатындағы Грин-Бэй епархиясының епископы (1886–1891) және Висконсин штатындағы Милуоки архиепархиясының архиепископы (1891–1903) қызметін атқарды.
Austrian born prelate
Frederick Xavier Katzer (February 7, 1844 – July 20, 1903) was an Austrian born prelate of the Catholic Church. He served as bishop of the Diocese of Green Bay in Wisconsin (1886–1891) and archbishop of the Archdiocese of Milwaukee in Wisconsin (1891–1903).
Ерте өмір
Фредерик Кацер 1844 жылдың 7 ақпанында Австрия империясының Эбензее қаласында (қазіргі Австрияның бір бөлігі) Карл мен Барбара Кацер отбасында дүниеге келді. Кейін отбасы Гмунден қаласына көшіп, онда Кацер алғашқы білімін алған сонымен қатар тоқыма фабрикасында жұмыс істеді. 1857 жылы Фрайнбергтегі кіші семинарияға түсіп, иезуиттердің басшылығымен классикалық білімін жетілдірді. Кацерді әке Франсис Пирц АҚШ-та миссионерлік қызметке шақырды және Леопольд қоғамының гранты арқылы 1864 жылдың 19 мамырында Нью-Йоркке келді. Бірақ Миннесотаға келгеннен кейін, диоцез оның қажет еместігін хабарлады. Содан кейін Кацер иезуиттерге қосылуды ойлады, бірақ әке Джозеф Салцманн оны Висконсин штатының Милуоки қаласына келуге көндірді. Кацер Милуокидегі Сент-Франциск-де-Сейлс семинариясында теологиялық білімін аяқтады.
Frederick Katzer was born on February 7, 1844, in Ebensee, in the Austrian Empire (today part of Austria) to Carl and Barbara Katzer. The family later moved to Gmunden, where Katzer received his early education while also working in a textile factory. In 1857, he entered the minor seminary at Freinberg, where he pursued his classical studies under the Jesuits. Katzer was recruited by Father Francis Pierz for missionary work in the United States and, through a grant from the Leopoldine Society, he landed in New York on May 19, 1864. After arriving in Minnesota, however, the diocese informed him that he was not needed there. Katzer then considered joining the Jesuits, but Father Joseph Salzmann instead convinced him to come to Milwaukee, Wisconsin. Katzer completed his theological studies at Saint Francis de Sales Seminary in Milwaukee.
Діни қызмет
Кацер 1866 жылғы 21 желтоқсанда Милуоки архиепископиясының дін қызметкері (священник) ретінде епископ Джон Хенни қолдарынан назары қабылданды. Ол Санкт-Франциск семинариясының профессоры болып тағайындалды, онда математика, философия және теология пәндерін оқытты. 1875 жылдың шілдесінде Кацер Грин-Бэй епархиясына ауыстырылып, жаңа епископ Фрэнсис Краутбауэрдің хатшысы болып тағайындалды. Сол жылы Кацер епархияның бас викарі қызметіне тағайындалды. 1890 жылғы сайлауда епископ демократ губернаторлық үміткер Джордж Уилбур Пекті ынталандырып қолдады, ол сайланғаннан кейін 1891 жылы Беннетт заңының күшін жою туралы заңға қол қойды.
Katzer was ordained a priest for the Archdiocese of Milwaukee on December 21, 1866, by Bishop John Henni. He was appointed to the faculty of Saint Francis Seminary, serving as a professor of mathematics, philosophy, and theology. In July 1875, Katzer was transferred to the Diocese of Green Bay and named secretary to the new bishop, Francis Krautbauer. That same year, Katzer was appointed vicar general of the diocese. In the 1890 election, the bishop strongly endorsed Democratic gubernatorial candidate George Wilbur Peck, who when elected signed the repeal of the Bennett Law in 1891.
Милуоки архиепискобы
1890 жылы наурыз айында архиепископ Майкл Хайс қайтыс болғаннан кейін Милуоки архиепископиясы бос қалды. Хайсқа ізбасар табу үшін Висконсин епископтары үш неміс тілді үміткерді ұсынды (артықшылық ретімен): Кацер, епископ Килиан Флаш немесе епископ Генри Рихтер. Алайда, кейбір ағылшын тілді католиктер Кацердің кандидатурасына қарсы болды, себебі олар католик иммигранттарын американдық қоғамға ассимиляциялауға, этникалық дәстүрлерін сақтаудың орнына, көбірек мүдделі болды. 1890 жылғы шілдеде американдық архиепископтардың кеңесінде иерархия оның орнына епископ Джон Сполдингті бірінші таңдау ретінде, одан кейін епископ Мартин Марти мен Рихтерді атады. 1899 жылы "Testem benevolentiae nostrae" жарияланғаннан кейін, Кацер Лео XIII-нің "американизм" деп аталатын қателіктерді айыптауын «барған сайын қуанышпен және алғырлықпен қарсы алды, өйткені бұл қатесіз Тақтың шешімі бізге өте уақтылы болып көрінді». Келесі жылы ол Ватиканға епископ Джон Киннің Дубук архиепископы болып тағайындалуына қарсы хат жолдады, оның Кин «либералды американдықтар» қатарына жататынын және оның жақын жердегі епархияға тағайындалуы Милуоки үшін қауіпті боларын мәлімдеді. Кацер бұл айыптауларды жоққа шығарып, кардинал Гиббонсқа: «Егер мен басқаша пікір білдірсем, мені осылай жала сөйлеуге бола ма, бұл жалақорлыққа жақын?» деп жазды. Кацер архиепископ Ирландияның Фарибаульт-Стилвотер жоспарына қарсы күшті сын танытты, ол шіркеу мектептерін мемлекеттік білім беру жүйесіне қосуды көздеді, діни білім беру сабақтары сабақтан тыс уақытта өткізілетін болды. Ол архиепископ Корриганның жоспарға қарсы жазған хатына қолы қойды және мектеп мәселесінің екі жағын Римге ұсыну үшін Ирландиямен бірге қарастырылды. Мұндай айыптама 1894 жылы Киелі Офис тарапынан жарияланды, бірақ епископтарға бұл жарлықты жариялауда тәуелсіздік берілді. 1903 жылы архиепископтығының соңғы жылында 329 священник, 321 шіркеу, 148 шіркеу мектебі және 280 861 католик болды. Фредерик Кацер 1903 жылғы 20 шілдеде Висконсин штатының Фонд-дю-Лак қаласында бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол Сент-Франциск семинариясының аумағындағы шағын зиратқа жерленген.
The death of Archbishop Michael Heiss in March 1890 left the Archdiocese of Milwaukee vacant. To replace Heiss, the bishops of Wisconsin recommended three German speaking candidates (in order of preference): Katzer, Bishop Kilian Flasch, or Bishop Henry Richter. Some English speaking Catholics, however, opposed Katzer's nomination out of their desire to assimilate Catholic immigrants into American society rather than maintain their ethnic traditions. At a meeting of American archbishops in July 1890, the hierarchy instead named Bishop John Spalding as their top choice, followed by Bishop Martin Marty and Richter. In 1899, following the publication of Testem benevolentiae nostrae, Katzer praised Leo XIII's condemnation of "the errors called by the name of Americanism with all the more joy and gratitude because the decision of the infallible See appeared to us very opportune." The following year, he wrote a letter to the Vatican protesting the appointment of Bishop John J. Keane as archbishop of Dubuque, claiming that Keane belonged to the "liberal Americanists" and that his appointment to a nearby diocese would be hazardous to Milwaukee. Katzer denied those allegations and wrote to Cardinal Gibbons, saying, "If I hold different opinions is that a reason to belie me in manner which is almost diabolical?" Katzer was a strong critic of Archbishop Ireland's Faribault–Stillwater plan, which would place parochial schools under the public school system with the provision that religious instruction would be given outside school hours. He added his name to a letter written by Archbishop Corrigan opposing the plan, and was considered along with Ireland for presenting both sides of the school question to Rome. Such a condemnation was later issued by the Holy Office in 1894 but bishops were given discretion in publicizing the decree. By his final year as archbishop in 1903, there were 329 priests, 321 churches, 148 parochial schools, and 280,861 Catholics. Frederick Katzer died from liver cancer at Fond du Lac, Wisconsin, on July 20, 1903. He is buried in a small cemetery on the grounds of Saint Francis Seminary.