Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әскери тұлға және дәрігер Томас Генри Картер (13 маусым 1831 – 2 маусым 1908) – Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының артиллерия офицері болған. Оның батальоны Геттисбург шайқасында маңызды рөл атқарды.
American military figure and physician
Thomas Henry Carter (June 13, 1831 – June 2, 1908) was an artillery officer in the Confederate States Army during the American Civil War. His battalion played an important role in the Battle of Gettysburg.
Ерте өмір
Картер Вирджиния штатының Кинг-Уильям округінде дүниеге келді, ол Томас Нельсон Картер мен Джульетт Гейнс Картердің бес баласының үшіншісі және екінші ұлы болды. Оның әкесі генерал Роберт Э. Лидің бірінші туысы еді. Картер Вирджиния әскери институтының (VMI) 1849 жылғы түлектерінің қатарында болды. Ол Вирджиния университетінен (1851) және Пенсильвания университетінен (1852) медицина ғылымдарының мамандығы бойынша білім алды. Картер медициналық практикамен айналыспады. Оның орнына, ол әкесі қайтыс болғаннан кейін, оның Пампатике плантациясын басқаруға қайтып келді.
Carter was born in King William County, Virginia, the third of five children and the second son of Thomas Nelson Carter and Juliet Gaines Carter. His father was a first cousin to General Robert E. Lee. Carter was a member of the Virginia Military Institute (VMI) Class of 1849. He graduated with medical degrees from the University of Virginia (1851) and the University of Pennsylvania (1852). Carter did not engage in the practice of medicine. Instead, he returned to manage his father's plantation, Pampatike, after the overseer died.
Азаматтық соғыс
Ол 1861 жылы маусымда Король Уильям артиллериясының капитаны ретінде Солтүстік Вирджиния армиясына қосылды. Оның інісі, Джулиан Картер, 4-ші Вирджиния кавалериясының құрамында 1862 жылдың шілдесінің соңында Малверн төбесі маңындағы шағын шайқаста қаза тапты. Том Картер Шарпсбургте аяғынан жараланды. Желтоқсан айында ол майор болып тағайындалды және 1863 жылдың сәуіріне дейін осы шенде қызмет етті, содан кейін подполковник болды. 1863 жылғы Геттисбург науқанына дейін Картер генерал-лейтенант Ричард С. Иуэллдің Екінші корпусындағы артиллерия батальонына қолбасшылық етті. Оның артиллериялық бөлімдері Геттисбургтің солтүстік-батысындағы Оук Хиллде орналасты және Потомак армиясының Бірінші корпусының шегінуіне көмектесті. Картердің артиллериясы кейін 3 шілдеде Пикеттің шабуылын қолдады. 1864 жылдың наурыз айында полковник болып тағайындалған ол қыркүйекке дейін Солтүстік Вирджиния армиясында қызмет етті, содан кейін генерал-лейтенант Джубал А. Ерлидің 1864 жылғы аңғарлық науқанының екінші жартысында бригада генералы Армистед Л. Лонгты уақытша алмастырды. Картер бірнеше маңызды шайқастарда, оның ішінде Седар-Крик шайқасында күресті.
He entered what became the Army of Northern Virginia in June 1861 as captain of the King William Artillery. His younger brother, Julian Carter of the 4th Virginia Cavalry, was killed in late July 1862 at a minor skirmish near Malvern Hill. Tom Carter was wounded in the foot at Sharpsburg. In December he was promoted to major, a rank he held until he became a lieutenant colonel in April 1863. By the Gettysburg Campaign of 1863, Carter commanded a battalion of artillery in Lt. Gen. Richard S. Ewell's Second Corps. His guns unlimbered on Oak Hill northwest of Gettysburg and contributed to the eventual withdrawal of the Union First Corps of the Army of the Potomac. Carter's guns later supported Pickett's Charge on July 3. Promoted to colonel in March 1864, he remained with the Army of Northern Virginia during the Overland Campaign until September when he left to temporarily replace Brig. Gen. Armistead L. Long as chief of artillery for Lt. Gen. Jubal A. Early during the second half of Early's Valley Campaigns of 1864. Carter fought in several important battles, including the Battle of Cedar Creek.
Соғыстан кейінгі мансап
Солтүстік Вирджиния армиясы Аппоматтокс сотында капитуляциялағаннан кейін Картер Вирджиния штатының шығысындағы Памунки өзенінің жанында орналасқан, әулеттік Пампатике плантациясына оралды. Ол әйелі Сьюзан (Рой) Картермен және үш кішкентай баласымен бірге тұрды. Картер шаруашылықты жалғастырды, ал әйелі үйде мектеп ашты. 1870 жылдардың аяғында Картер Вирджиния штатының алғашқы теміржол комиссары болып тағайындалды. Ол бірнеше жыл осы қызметте болды. 1880 жылдардың аяғында ол Оңтүстік теміржол және кемекомпаниялар қауымдастығының төрешілер кеңесінің мүшесі ретінде бірнеше жыл қызмет етті. Картер өмірінің соңғы жылдарын Вирджиния университетінің прокторы және ғимараттар мен аумақты басқарушысы болып өткізді.
Following the surrender of the Army of Northern Virginia at Appomattox Court House, Carter returned to his ancestral family plantation, Pampatike, which was located near the Pamunkey River in eastern Virginia, where he lived with his wife Susan (Roy) Carter and their three small children. Carter continued to farm the property, and his wife operated a school at the house. In the late 1870s Carter was appointed the first railroad commissioner in the state of Virginia. He held the position for a handful of years. In the late 1880s, he served for several years as a member of the board of arbitration of the Southern Railway and Steamship Association. Carter spent his final years as proctor and superintendent of grounds and buildings for the University of Virginia.
Өлім
Картер 1908 жылы қайтыс болды. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Голливуд зиратында көмілген.
Carter died in 1908. He is buried in Hollywood Cemetery in Richmond, Virginia.