Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес Қызыл Армиясының әскери құрамасы
Ресей империясының әскери құрамасы
Soviet Red Army formation
the Imperial Russian military formation
Солтүстік-Батыс майданы (орысша: Северо-Западный фронт) – Қысқы соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қызыл Армияның әскери құрамасы. Қысқы соғыс кезінде 7-ші және 13-ші армиялармен бірге әрекет етті. 1941 жылдың 22 маусымында, Шығыс майданының бірінші күні Балтық арнайы әскери округінің негізінде қайта құрылды. 22 маусымда майдан 8-ші, 11-ші және 27-ші армиялардан, сондай-ақ 5-ші әуе десант корпусынан және 65-ші атқыштар корпусы штабынан тұрды.
The Northwestern Front (Russian: Северо Западный фронт) was a military formation of the Red Army during the Winter War and World War II. It was operational with the 7th and 13th Armies during the Winter War. It was re created on 22 June 1941, the first day of the Eastern Front on the basis of the Baltic Special Military District. On 22 June the Front consisted of the 8th, 11th, and 27th Armies, as well as the 5th Airborne Corps and the headquarters of the 65th Rifle Corps.
Қысқы соғыс
Ленинград әскери округінің құрамы.
The staff of the Leningrad Military District.
1941 жыл
1941 жылдың жазында генерал-полковник Федор Исодорович Кузнецовтың басқаруындағы майданның барлық құрамалары Балтық республикаларында және Ленинградтың жақын маңында, сондай-ақ қалаға жататын бағыттарда ауыр шайқастарға қатысты. Соғыстың алғашқы 18 күнінде әскерлер Ресейге 450 шақырымнан астам қашықтыққа шегінді. 14 шілдеде Кеңес Одағының 11-ші армиясы Утогрош және Дно аудандарынан Ситня және Солцыға сәтті қарсы шабуыл жасады, нәтижесінде неміс әскерлері (әсіресе 8-ші танкілік дивизиясы) ауыр шығынға ұшырап, кері шегінуге мәжбүр болды. Кеңес әскерлері 16 шілдеде Солцыны басып алды, ал немістердің Ленинград және Новгородқа жасаған шабуылы біраз уақытқа тоқтатылды. Бұл шабуыл Кеңес әскерлерінің рухын көтеріп, жағдайды жақсартты. Бірақ неміс әскерлері қайта топтасып, күшін жинады, 12 тамызда қайтадан шабуылға көшіп, 19 тамызда алынған Новгородқа бағыт алды. Старая Руссадағы шайқас шілде айында басталды, ал тамызда қаланың көшелерінде 11-ші армияның шегінуінен кейін 9 тамызда қала басып алынды. 34-ші, 27-ші және 11-ші армиялардың Кеңес әскерлері қарсы шабуылға шығып, 12 тамызда Старая Руссаның шетіне жақындады, бірақ толыққанды шаршағандықтан жетістіктерін сақтап қала алмады. Күзде Солтүстік-Батыс майданы Мәскеу және Ленинград бағыттарындағы әскери қимылдардың өте маңызды нүктесіне айналды, стратегиялық маңызы бар Валдай төбелерін қорғады, одан неміс әскерлерінің Орталық топтық армиясының сол жақ фланкіне қауіп тууы мүмкін еді. Кеңес әскерлері Ильмен және Селигер көлдері арасында терең қорғанысқа орналасты. Олар немістерді Ленинград пен Мәскеуді байланыстыратын Валдай төбелеріне және Бологое теміржол станциясына жақындатпады. Кейін 1941 жылы Ильмен көлінен Ладога көліне дейінгі аймақты қорғау үшін Волхов майданы құрылды. Солтүстік-Батыс майданының басты міндеті 880 күнге созылған шайқаста Старая Руссаның коммуникациялық орталығын қайтарып алу болды. Осы мақсатта екі стратегиялық және тұрақты әскери операциялар жүргізілді, бірақ олар сәтсіз аяқталып, көп шығынға әкелді.
In the summer of 1941 all elements of the front commanded by General Colonel Fyodor Isodorovich Kuznetsov were involved in heavy fighting in the Baltic Republics and on the approaches and the outskirts of Leningrad. During first 18 days of the war the armies retreated over 450 km into Russia. On 14 July the Soviet 11th Army led a successful counter offensive from Utogrosh and the Dno district to Sitnya and Soltsi, in which German troops (in particular 8th Panzer Division) suffered heavy losses and had to retreat. The Soviet forces took Soltsi on 16 July, and the German advance to Leningrad and Novgorod was stopped for a while. This offensive had a strong effect for the morale of the Soviet troops. Nevertheless, the German troops were regrouped and refreshed, and on 12 August they renewed their offensive and moved to Novgorod which was taken on 19 August. At Staraya Russa combat started in July, and in August in the streets of the city, which was taken on 9 August after the retreat of 11th Army. The Soviet forces of 34th, 27th and 11th Armies led a counter offensive and closed to the ourskirts of Staraya Russa on 12 August but could not hold on to their success because of total exhaustion. In the autumn North West front was on a pivotal point of the fighting activities in the Moscow and Leningrad directions, covering the vital Valdai Hills from which the northern flank of the advance of the Wehrmacht's Army Group Centre could be threatened. The Soviet troops took a deep defense between Lake Ilmen and Lake Seliger. They didn't let the German pass to the Valdai Hills and Bologoye railway station which connected Leningrad and Moscow. Later in 1941 Volkhov Front was created to cover the sector north of Lake Ilmen to Lake Ladoga. The major task of North West front now became to recapture the communications centre of Staraya Russa, in a fight that lasted for 880 days. There were two strategic and regular military operations which were unsuccessful and very costly in terms of losses.
1942 жыл
1942 жылы фронт Деманск қалтасына (Festung Demjansk немесе Kessel von Demjansk; Демя́нский котёл) қатысты. Бұл атау Қызыл Армияның Демянск (Демьянск) маңында неміс әскерлерін қоршауын білдіреді. Бұл операцияның мақсаты – неміс Демянск бекінісі мен неміс 16-армиясының байланыс жолын құрайтын Стара Русса темір жолы арасындағы байланысты үзу болатын. Бірақ, орманды, батпақты және қарлы қиын жағдайға байланысты, фронттың алғашқы қимылы қарсылыққа ұшырап, шамалы ғана табысқа жетті. 1942 жылдың 8 қаңтарында жаңа Ржев-Вязма стратегиялық шабуыл операциясы басталды, ол бұрынғы фронт жоспарларын Торопец-Холм шабуыл операциясына (9 қаңтар 1942 – 6 ақпан 1942) енгізді. Бұл операция Демянск шабуыл операциясының (7 қаңтар 1942 – 20 мамыр 1942) солтүстік шұңқырының екінші кезеңін бастап, оңтүстік жағынан шабуыл жасады. Соның нәтижесінде 1941-1942 жылдардың қысында неміс 16-армиясының (генерал Эрнст Буш) II армия корпусы мен X армия корпусының (генерал-артиллерия Кристиан Хансен) бір бөлігі қоршауға түсті. Қоршауда 12-ші, 30-шы, 32-ші, 123-ші және 290-шы жаяу әскер дивизиялары, сондай-ақ СС дивизиясы «Тотенкопф» болды. Одан бөлек, RAD, полиция, «Тодт» ұйымы және басқа да көмекші бөлімдер де қоршауға түсіп, шайқаста көмектесті. Барлығы шамамен 90 000 неміс әскері және 10 000-ға жуық көмекші күштер қалтаға қамалды. Олардың басшысы – II армия корпусының командирі, генерал-лейтенант Уолтер Граф фон Брокдорф Ахелефельдт болды.
In 1942 the Front participated in the Demyansk Pocket (Festung Demjansk or Kessel von Demjansk; Демя́нский котёл), a name for the encirclement of German troops by the Red Army around Demyansk (Demjansk) begun as the first phase of the Demyansk Offensive Operation (7 January 1942 – 20 May 1942) by the Northwestern Front's commander's initiative, General Lieutenant Pavel Kurochkin. The intention was to sever the link between the German Demyansk positions, and the Stara Russa railway that formed the lines of communication of the German 16th Army. However owing to the very difficult wooded and swampy terrain, and heavy snow cover, the initial advance by the Front was very modest against stubborn opposition. On 8 January 1942 a new Rzhev Vyazma Strategic Offensive Operation begun that incorporated the previous Front planning into the Toropets Kholm Offensive Operation (9 January 1942 – 6 February 1942) which formed the southern pincer of the operation that, beginning the second phase of the northern pincer Demyansk Offensive Operation (7 January 1942 – 20 May 1942) which encircled the German 16th Army's (Generaloberst Ernst Busch) II Army Corps, and parts of the X Army Corps (General der Artillerie Christian Hansen) during winter 1941/1942. Trapped in the pocket were the 12th, 30th, 32nd, 123rd and 290th infantry divisions, as well as the SS Division Totenkopf. There were also RAD, Police, Todt organization and other auxiliary units who were trapped and assisted in the battle. In total, about 90,000 German troops and around 10,000 auxiliaries were trapped inside the pocket. Their commander was General der Infanterie Walter Graf von Brockdorff Ahlefeldt, commander of the IInd Army Corps.
Солтүстік-батыс майданның шабуылдары
Солтүстік-батыс майданға жасалған шабуыл 16-шы армияның солтүстік флангін толығымен қоршауға бағытталған, оның ішінде II армия корпусы шағын бөлігі ғана болды, ал советтік басшылығы осы жетістіктен кейін де майданды қоздыруға мүкіндік іздеді. Бірінші соққыны 11-ші армия, 1-ші шок армиясы және Жоғары Бас Қолбасшылықтың (Ставка) қорынан операция үшін жіберілген 1-ші және 2-ші гвардиялық атқыштар корпустары жасады. Екінші соққы 12 ақпанда Калинин майданының 3-ші және 4-ші шок армиялары жасады, сонымен қатар 34-ші армияның (Кеңес Одағы) ілгерілеуін қолдау үшін екі әуе десанттық бригаданы енгізу арқылы қоршаудағы неміс күштеріне тікелей шабуыл жасау жоспарланған. Бірақ қиын жер бедері мен нашар ауа райы салдарынан советтік шабуыл әлсіреп, майдан тез арада тоқтады. Солтүстік-батыс майданы қалтадан құтылуға үмітсіздікпен қарады және қыс және көктем айларында Рамушево ауылы арқылы Демян мен Срара Руссаны байланыстырған "Рамушево дәлізіне" бірнеше шабуылдар жасады, бірақ олар қайта-қайта тойтарылды. Барлығы 5 советтік армиясы 18 жаяу әскер дивизиясы мен үш бригададан тұрды, олар 4 ай бойы соғысқа тартылды. Алайда, мамыр айының соңында Ставка майдан секторындағы жағдайды қайта қарастырып, жазда жаңа неміс шабуылы күтілетін Мәскеу секторына көңіл аударуға шешім қабылдады.
The Northwestern Front offensive was planned to encircle the entire northern flank of the 16th Army's forces, of which the IInd Army Corps was only a small part, and the Soviet command was desperate to keep the Front moving even after this success. The first thrust was made by the 11th Army, 1st Shock Army and the 1st and 2nd Guards Rifle Corps released for the operation from the Reserve of the Supreme High Command (Stavka Reserve). A second thrust was executed on 12 February by the 3rd and 4th Shock Armies of the Kalinin Front, with the additional plan of directly attacking the encircled German forces by inserting two airborne brigades to support the advance of the 34th Army (Soviet Union). The front soon settled as the Soviet offensive petered out due to difficult terrain and bad weather. The Northwestern Front grew increasingly desperate to wipe out the pocket, and over the winter and spring launched a number of assaults on the "Ramushevo corridor" that formed the tenuous link between Demyans and Srara Russa through the Ramushevo village that were repeatedly repulsed. In total five Soviet Armies composed of 18 infantry divisions and three brigades were tied up for 4 months. However, by the end of May the Stavka reconsidered the overall situation on the Front sector and decided to shift its attention to the Moscow sector where a new German offensive was expected in the summer.
1943 жыл
Старая Русса аймағындағы жерді қайтарып алуға жасалған ең сәтті әрекеттердің бірі генерал Павел Курочкин басқарған Торопец-Холм операциясы болды. Тек Сталинградтағы жеңілістен кейін Қызыл Армия 1943 жылдың 12-26 ақпаны аралығында "Полярлық жұлдыз" операциясын жүргізіп, аймақтағы 302 елді мекенді қайтарып алды. 1943 жылдың 19 қарашасында Солтүстік-Батыс майданы 2-ші Балтық майданы деп қайта аталды. Солтүстік-Батыс майданының барлық қазасы 2 миллионнан астам адамды құрады.
One of the more successful attempts to regain ground in the Staraya Russa region was the Toropets Kholm Operation led by General Pavel Kurochkin. Only after the disaster at Stalingrad did it become possible for the Red Army to conduct Operation Polar Star from 12–26 February 1943, taking back 302 settlements in the region. On 19 November 1943 Northwestern front was renamed 2nd Baltic Front. Total casualties suffered by North Western Front were more than 2,000,000 fallen and wounded.