Кіріспе
Германияда туған банкир Австриядағы Соломон Майер Фрайхерр фон Ротшильд (9 қыркүйек 1774 – 28 шілде 1855) – Австрия империясында Франкфуртта туған банкир және танымал Ротшильдтер отбасының австриялық тармағын құрған адам.
Salomon Mayer Freiherr von Rothschild (9 September 1774 – 28 July 1855) was a Frankfurt born banker in the Austrian Empire and the founder of the Austrian branch of the prominent Rothschild family.
Отбасы
Франкфурт-на-Майн қаласында Соломон Майер Ротшильд ретінде дүниеге келді. Ол Майер Амшель Ротшильдтің (1744–1812) және оның әйелі Гутле Шнаппердің (1753–1849) үшінші баласы және екінші ұлы болды. 1800 жылы ол Каролина Стернге (1782–1854) үйленді. Олардың келесі балалары болды:
Ансельм фон Ротшильд (1803–1874), 1826 жылы өзінің туысы Шарлотта Натан Ротшильдке үйленген. Бетти фон Ротшильд (1805–1886), 1824 жылы өзінің ағасы Джеймс Майер де Ротшильдке үйленген. Оның әкесі Германияда өте табысты банк ісін құрды. Отбасылық бизнесті Еуропа бойынша кеңейтуді қалап, ең үлкен Ротшильд ұлы Франкфуртта қалды, ал қалған төрт ұлының әрқайсысы банктік бөлімшелер ашу үшін Еуропаның әртүрлі қалаларына жіберілді. 1817 жылы оның ағасы Джеймс Майер де Ротшильд Парижде «де Ротшильд Фререр» банкін ашқанда, Соломон оның акционері болды. Эндогамия Ротшильдтер отбасының болашақ табысы үшін маңызды стратегияның бір бөлігі болды, осылайша олардың бизнесін отбасы мүшелерінің бақылауында ұстап тұруды қамтамасыз етті. Сондықтан 1824 жылы Соломонның қызы Бетти өзінің ағасы Джеймс Майер де Ротшильдке, Париж банкінің басшысына үйленді.
Anselm von Rothschild (1803–1874), who married his cousin Charlotte Nathan Rothschild in 1826. Betty von Rothschild (1805–1886), who married her uncle James Mayer de Rothschild in 1824. His father had built a hugely prosperous banking business in Germany. Wanting to expand the family business across Europe, the eldest Rothschild son remained in Frankfurt, while each of the other four sons were sent to different European cities to establish a banking branch. Salomon was made a shareholder of the de Rothschild Frères bank when it was opened in Paris by his brother James Mayer de Rothschild in 1817. Endogamy was an essential part of the Rothschild family's strategy for future success in order to ensure that control of their businesses remained in family hands. Therefore, in 1824, Salomon's daughter Betty married her uncle James Mayer de Rothschild, head of the Paris bank.
Мансап
Қаржы саласында білім алған және көп жылдық тәжірибесі бар Соломон 1820 жылы Австрияға отбасының Австрия үкіметінің жобаларын қаржыландыруға қатысуын ресмилеу үшін жіберілді. Сол жылы, 1820 жылы, ол Венада S.M. von Rothschild банкін құрды. Банк Австрияның алғашқы бу машинасымен жұмыс ілейтін теміржолы – Nordbahn желісін қаржыландырды, сондай-ақ үлкен капиталды тартуды қажет ететін түрлі мемлекеттік жобаларды қолдады. Ол Клеменс фон Меттерних және Фридрих фон Гентц арқылы елдің аристократиясымен және саяси элитасымен байланыс орнатты. Соломон басшылығымен Вена банкі Австрия экономикасының дамуында маңызды рөл атқарып, үлкен табысқа жетті. Оның қызметінің мойындалуы ретінде, 1816 жылы император Франциск I оны Австрия дворяндығына көтерді, бұл патент бес бауырға ұсынылды, бірақ Натан Майер Ротшильд одан бас тартты. 1822 жылы Соломон фон Ротшильд төрт бауырымен бірге императордың оған Freiherr (неміс тілінде «барон») мұрагерлік атағын беруімен қосымша құрметке ие болды. 1843 жылы Соломон Фрайер фон Ротшильд Австрияның құрметті азаматтығын алған тұңғыш еврей азамат болды. Соломонның жеке байлығы зор болды, ол көптеген жылжымайтын мүлікті сатып алды және өнер мен ежелгі заттарға инвестиция жасады. Ол қайырымдылыққа үлкен үлес қосса да, Австрия элитасының санаулы мүшелерінің байлығын шоғырландыруы елде азаматтық наразылықтың өсуіне әкелді. 1848 жылғы Габсбург аймақтарындағы төңкеріс кезінде Ротшильдке қарсы пікірлер жиі айтылды және «Ротшильдке ашық хат» сияқты жарияламаларда жазылды. Меттернихтің құлауымен Соломон саяси ықпалын, ал банкі көп ақшасын жоғалтты. Қысымға ұшыраған 74 жастағы Соломон банк басқаруын ұлы Ансельмге тапсырды, бірақ бұл оңай болған жоқ. Ол Венадан Парижге көшіп, 1855 жылы қайтыс болды. Оның өнер коллекциясынан итальяндық және француздық Ренессанс дәуірінің өнер туындылары, сондай-ақ 18 ғасырдың туындылары Лувр мұражайына сыйға тартылды, оның ішінде Карло Долчидің екі картинасы болды.