Gloster Gamecock

Кіріспе

Британдық биплан ұшағы Gloster Gamecock - британдық ұшақ өндіруші компаниясы Gloster жасаған және шығарған биплан ұшағы. Gamecock - бұл Royal Air Force (RAF) сатып алған ертедегі соғыстар арасындағы ұшақ Grebe Mk III-дің дамуы. Құрастыру жұмыстары 1924 жылы әуе министрлігі 37/23-қосымшасына сәйкес басталды. Екі ұшақтың басты айырмашылығы Gamecock-та Bristol Jupiter радиалдық қозғалтқышы қолданылған. Армстронгтың сенімділігі төмен Сиддли Ягуардың орнына. Құрамында әр түрлі жақсартулар жасалды, қару-жараққа ішкі орнатылған пулеметтер енгізілді. 1925 жылы 22 ақпанда "Геймкок" прототипі өзінің алғашқы ұшуын жасады. RAF Martlesham Heath әуежайындағы бағалау ұшулары ұшаққа айтарлықтай мақтау әкелді; нәтижесінде бірнеше өзгерістер жасалды. 1925 жылдың қыркүйегінде Әуе министрлігі 18/25 ерекшелігін орындауға арналған 30 ұшаққа алғашқы тапсырыс берді. Кейіннен қосымша тапсырыстар да келіп түсті. Бұл типті ұшақ өзінің маневрлік қабілеті мен жылдамдығы үшін жиі мақталғанмен, ол қызметте апаттардың көп мөлшерін бастан кешірді, бұл RAF-те салыстырмалы түрде қысқа ұшу мансабына әкелді. Ұшақ Фин әуе күштерімен ұзақ уақыт қызмет етті. Ол жергілікті Кукко атауымен лицензия бойынша шығарылды және 1939-1940 жылдардағы Қысқы соғыста Кеңес Одағына қарсы әрекет етті.

Даму

Gamecock-тың шығу тегі ертедегі Gloster Grebe-да кездеседі. 1920-жылдардың ортасында бұл ұшақ Корольдік әуе күштері (RAF) ұшқыштары арасында салыстырмалы түрде танымал болды, олар оны сол дәуірдегі жоғары жылдамдығы мен маневрлеу қабілеті үшін мақтады. 1924 жылдың жазында Әуе министрлігі 37/23 спецификациясын шығарды, ол Гребтің Юпитермен жұмыс істейтін нұсқасын әзірлеуге арналған. Жаңа ұшақтың ерекшеліктерінің бірі - оның ішінде ішкі жағында орналасқан пулеметтер, ал сыртқы жағында фюзеляждың жоғарғы жағында орналасқан қару-жарақтар. Бірнеше аптадан кейін, прототиптің Гребе стилімен теңгерімсіз рульді қайтадан жасалған мүйізді теңгерімделген теңдесімен алмастырды. Оның қозғалтқышы ұшақтың ауырлық орталығына жақын орналасқаны үшін оның айтарлықтай маневрлеуге қабілетті екендігі анықталды. 1925 жылдың шілдесіне қарай алғашқы прототиппен 50 ұшу сағатына жетіпті; ұшақтың дамуының осы кезеңінде ешқандай үлкен өзгерістер жасалмады, өйткені ешқандай үлкен кемшіліктер немесе проблемалар туралы хабарланбады. 1925 жылдың қыркүйегінде әуе министрлігі 30 ұшаққа арнайы тапсырыс берді, олар Gamecock деп аталды. Олар үшінші прототипке орнатылған Jupiter VI қозғалтқышымен жабдықталуы керек еді. 1926 жылдың наурыз айында алғашқы ұшақ өзінің алғашқы ұшуын жасады; екі айдан кейін жеткізілім басталды. 1926 жылдың шілдесінде Глостер әуе министрлігіне тағы 40 "Геймкок" ұшағына екінші тапсырыс берді. Сол жылдың қарашасында тағы 18 ұшаққа тапсырыс берілді. 3 және 17 эскадрильялар осы эскадрильялардың түнгі қармауға арналған міндеттеріне сәйкес модификацияланған геймкоктарды қолданды. Әсіресе, 1920-ші жылдардың екінші жартысында әуе көріністерінде және басқа да ірі қоғамдық іс-шараларда жиі орындалатын акробатикалық көріністер үшін бұл тип кең жұртшылық арасында әсіресе тартымды беделге ие болды. Ұшқыштар Gamecock ұшағын ұшатын ұшақ ретінде қарастырды, сонымен қатар жақсы қару платформасы болды. Глостер бұл ұшақты шетел операторларына ұсынды, ал Финляндияның Әуе күштері Gamecock I ұшағына қызығушылық танытты, нәтижесінде 1927 жылы 25 наурызда Хельсинкиде әуеде демонстрация жасалды. Келесі жылы Gamecock II фин үкіметі конкурсында жеңіп, Gloster компаниясымен лицензиялық келісімге қол қойды. Уақыт өте келе, 1929 жылы Финляндияның Ұлттық ұшақ фабрикасында "Кукко" (фин тілінде "көлік") деп аталатын "Геймкок" ұшағының лицензиялық өндірісі басталды. Кукко 1930-жылдары Фин әуе күштерімен алдыңғы қатарда қызмет етті, бірақ онжылдықтың соңында оқу міндеттеріне ауыстырылды. Фин Куккосы 1939-1940 жылдардағы Қысқы соғыста Кеңес Одағына қарсы шайқасты. Бұл, мүмкін, ең танымал ұрыста Кукко советтік Илюшин DB 3 бомбалаушысын басып алды. 1940 жылы 29 қаңтарда ұшақ фин жеріне (ол жерде Эстония деп қате түсінді) бір ұшақтан екінші ұшаққа отын беру үшін түскен совет DB-3-ін атып тастады. Қарулы экипаж бензин жеткілікті болған бір ұшаққа асығып, қашып кетті, ал DB 3 финдермен тұтқындалды. Кем дегенде бір Кукко 1944 жылдың қыркүйегіне дейін Фин әуе күштерімен жұмыс істеді, содан кейін соңғы үлгісі жойылды.

The origins of the Gamecock can be found in the earlier Gloster Grebe. During the mid 1920s, this fighter had proven itself to be relatively popular amongst the pilots of the Royal Air Force (RAF), which typically praised it for its high maximum speed for the era and its manoeuvrability. During the summer of 1924, the Air Ministry issued Specification 37/23, which was tailored around the development of a Jupiter powered version of the Grebe. One of the more distinctive changes on the new aircraft was the adoption of internally mounted machine guns in place of the Grebe's external armament arrangement along the top of the fuselage. Within weeks of its arrival, the prototype's Grebe style unbalanced rudder was replaced by a redesigned horn balanced counterpart. It was determined to possess excellent manoeuvrability, in part due to its engine being placed so close to the aircraft's centre of gravity, and the trials were considered to be a clear success. By July 1925, in excess of 50 flying hours had been attained with the first prototype; no major changes were made at this stage of the aircraft's development as no major flaws or concerns were reported. Having been sufficiently convinced, in September 1925, the Air Ministry placed an initial order for 30 production aircraft to meet Specification 18/25, which were given the name Gamecock; these were to be powered by the improved Jupiter VI engine, as fitted to the third prototype. During March 1926, the first production aircraft performed its maiden flight; delivered of the type commenced two months later. During July 1926, a second order from the Air Ministry for 40 more Gamecocks was received by Gloster; in November of that same year, another 18 aircraft were also ordered. 3 Squadron and 17 Squadron operated Gamecocks that had been modified for these squadron's night interception duties. The type acquired a particularly attractive reputation amongst the general public for the aerobatic displays that would often be performed at air shows and other major public events during the latter half of the 1920s. Pilots typically regarded the Gamecock as being an enjoyable aircraft to fly while also being a good gun platform. Gloster promoted the type to overseas operators and the Finnish Air Force had shown interest in the Gamecock I, resulting in an aerial demonstration being performed over Helsinki on 25 March 1927. The following year, the Gamecock II won a Finnish government contest, leading to a licensing arrangement being made with Gloster, along with an order for a pattern aircraft. Licensed production of the Gamecock, known locally as the Kukko (Finnish language for "rooster"), commenced at the Finnish National Aircraft Factory in 1929. The Kukko was in frontline service with the Finnish Air Force throughout the 1930s, although the type was progressively relegated to training duties towards the end of the decade. Finnish Kukkos saw combat during the Winter War of 1939–1940 against the Soviet Union. In perhaps the type's highest profile engagement, a Kukko captured a Soviet Ilyushin DB 3 bomber. On 29 January 1940, the fighter had strafed a pair of Soviet DB 3s when they landed on Finnish soil (which they mistook for Estonia) to transfer fuel from one plane to the other. The strafed crews hurried into the one plane which had enough fuel remaining and escaped, leaving the DB 3 behind to be captured by the Finns. At least one Kukko remained operational with the Finnish Air Force up until September 1944, at which point the last example was scrapped.