Кіріспе

Жарыс машинасы Toyota GT One (модель коды TS020) - бастапқыда GT1 тобының ережелері үшін әзірленген, бірақ кейіннен LMGTP машинасына бейімделген жарыс машинасы. Ол 1998 және 1999 жылдардағы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында жарысты.

Өмірбаян

1994 жылы C тобының аяқталуынан кейін Toyota спорттық автомобиль жарыстарында өз жоспарларын өзгертіп, 1995 жылы өндіріске негізделген Гран-турнирлік (GT) сыныптарға көшуді шешті. Toyota екі түрлі бәсекелестік автомобиль үлгілерімен екі жақты тәсіл қолдануды шешті. Біріншісі - қатты өзгертілген Toyota Supra, Supra LM деп аталады, ол турбоқондырғысы бар Toyota 503E 4-ші қатарлы көлікті қолданады. Екінші жазбада арнайы жасалған жарыс машинасы болды, оның ішінде аздаған сериялы машиналар homologaциялық ережелерге сәйкес жасалды. Бұл машина Toyota MR2-ден қатты өзгертілген және SARD MC8 R ретінде танымал болды. Porsche 911 GT1 жалпы дизайны MC8R-ге еліктелген (оның алдыңғы шассиі бастапқы жол машинасынан өзгертілген, ал артқы жағы арнайы жарыс құрылымын қолданады). 1995 жылы Supra керемет жұмыс істесе, 1996 жылы MC8 R олардан жоғары көрінеді. Жоғары қуатты GT жарыс машиналарын әзірлеумен Toyota MC8 R-ге ұқсас, ең алдымен жарыс машинасы ретінде жасалған автомобиль Toyota GT жарыстарын жалғастыруға жақсырақ сай келетінін шешті. Осылайша, Toyota 1997 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысын өткізіп, 1998 жылға арналған жаңа GT машинасын әзірлеуге мүмкіндік беретінін мәлімдеді. (MC8 R 1997 жылғы жарысқа қатысқан, бірақ іріктеуден өтпеген.)

Даму

Toyota-ның Еуропадағы филиалының (Германияның Кёльн қаласында) жұмысы бойынша Toyota Team Europe (TTE) және Dallara компаниясына жаңа GT автокөлігін жасау тапсырылды. Бір жылдық үзіліс кезінде TTE GT класы үшін бәсекелестіктің не дамып жатқанын байқап, оны өз пайдасына пайдалана алды. 1997 жылы Mercedes Benz CLK GTR және Porsche 911 GT1 өз сыныптарында ережедегі кемшіліктерді пайдаланған басым көліктер болды. Әр көлік арнайы жасалған суперкар болды, оларды homologaция үшін тек бірнеше сериялы машиналар жасалды. TTE компаниясы homologaция талаптарын орындау үшін тек бір ғана өндірістік автомобиль жасау керек екенін түсінді; нәтижесінде шыққан автомобиль ешқашан тұтынушыға сатылмайтындықтан, жүргізушіге тән сән-салтанаттан тыс қалуы мүмкін. Сонымен қатар Toyota Mercedes-Benz пайдаланған заңдық тесіктен хабардар болды. GT класындағы барлық автомобильдерде стандартты өлшемдегі чемоданға сыйымдылық бар, сондықтан автомобиль тек өндіріске негізделген емес, сонымен қатар оны халық пайдалана алады деп саналады. Мерседес мұны арткы шанақтың астындағы пайдаланылмайтын жерге кішкентай тесік салып пайдаланды, бірақ оған қарапайым багажникке қарағанда оңай қол жеткізу мүмкін емес еді. Toyota ережелерді түсіндіруде Автомобиль клубының (ACO) қызметкерлерін машинаның отын резервуары, әдетте жарыстан бұрын тексерілгенде, көлікке жүк қоймасы ретінде жарамды деп сендіре алды, өйткені ол теориялық түрде чемоданға ие бола алады. Осы кемшіліктермен TTE GT One-ті әзірлеуге кірісе алды. TTE көміртекті шасси мен көлікті үйде жасап шығарды, ал Toyota бастапқыда C топтағы көліктерінде қолданылған қозғалтқыштың қатты жаңартылған нұсқасын, екі турбоқонды R36V V8 ұсынды. TTE сонымен қатар GT One-дің жол көліктерінің тек екеуін жасады, бұл жарыс машинасы жол машинасы негізінде жасалған гран-турлер ретінде танылуы үшін қажет болды. Олар қызыл түске боялып, қарапайым интерьермен жабдықталған. Оның бірі Жапониядағы мұражайға қойылды, ал екіншісі Toyota Motorsport GmbH компаниясының Кельн қаласындағы штаб-пәтерінде орналасқан.

1998 жыл

1998 жылы Ле-Манда өткен 24 сағаттық жарысқа дайындыққа енгізілген GT One алғаш рет мамыр айында өткен жарыстың ресми сынақ кезеңінде пайда болды. Үш GT One пайда болды, 2-ші, 5-ші және 10-шы ең жақсы уақыттарды орнатты және Ле-Ман прототиптерін (LMP) оңай жеңді, олар жоғары сынып болуы керек еді. Жарыс аптасында барлық үш автокөлік біліктілікті жоғары деңгейде орындады, жылдамдықты жалғастырып, 2-ші, 7-ші және 8-ші орындарды иеленді және оларды GT сыныптағы бәсекелес Мерседес Бенц қана жеңді. Жарыс барысында #28 GT One жарыстың ортасында үлкен жылдамдықпен апатқа ұшырап, жарыстан шығып кетті. Қалған екі жарысқа қатысушы жарысты жалғастырып, екеуі де үздік 10-дың қатарында қалды. Алайда, жабылу сағаттары ішінде, жоғары тұрған # 29 GT One жеңіс үшін бәсекеде беріліс қорының ақаулықтарына ұшырады, бұл Toyota-ны жарыста 9-орынға қалдырды, қалған # 27 еншісі жарысты жеңімпаз Porsche 911 GT1-ден 25 айналым артта қалдырды.

1999 жыл

GT1 класының LMP класына қарағанда жалпы табысынан кейін ACO және FIA GT кластары үшін ережелерді өзгертуді, GT кластары үшін көп мөлшерде өндіріс көліктерін талап етуді және жүйенің бастапқы кемшіліктерін жоюды бастады. Осылайша Toyota GT One-ге өзгерістер енгізуге мәжбүр болды, сол сияқты сыныптағы барлық бәсекелестері. Mercedes Benz CLK LM-ді CLR-ге жабық кокпит LMGTP прототиптер класында дамытады, ал Nissan және Panoz ашық кокпит LMP-ді таңдады. Порше бәсекелестікке мүлдем шықпады. Жаңадан пайда болған Audi GTP және LMP сыныптарына арналған автомобильдерді жасауды шешті, ал BMW бұрынғыдай LMP сыныпта жалғастырды. Toyota Mercedes-тің жолын қуып, GT One-ді GTP класының прототипіне айналдыруға шешім қабылдады. CLK LM CLR болу үшін үлкен өзгерістерді қажет етсе де, GT One прототипке жеткілікті жақын болғандықтан, үлкен қайта құру қажет болмады. Toyota қар жауғаннан кейін көп ұзамай Бельгиядағы Circuit de Spa Francorchamps-те ұзақ қашықтыққа арналған сынақ бағдарламасын бастады. Ле-Мандағы ресми тестілеу сеансында GT One-тер тағы да жылдам болды, олар 1, 3 және 5-ші жылдам айналым уақытын алды. Бұл қарқын жарысқа қатысуға біліктілік кезінде де жалғасты, өйткені үш GT One 1-ші, 2-ші және 8-ші орындарды иеленді. Жарыс барысында GT One-тер BMW мен Mercedes-пен жетекшілік үшін күресті. Өкінішке орай, GT One-ге жоғары жанармай тұтыну (1 немесе 2 айналым BMW-ге қарағанда аз) және жарыс бойы Michelin шиналарының ақаулары кедергі келтірді, көбінесе басқа машиналар кездейсоқ жарыс бетіне әкелген өткір шагылдан туындады. GT One дөңгелектерінің дизайны жарылған дөңгелектің ішкі механикалық байланыстарға үлкен зақым келтіруіне мүмкіндік берді; Мартин Брандл басқаратын No1 GT One тек 90 айналымнан кейін жарылғыш дөңгелектің тығырығына ұшырап, жөндеуден тыс зақымдалды, пит-шоуға оралып, жолға тасталды. Жарыстың ортасында Тьерри Бутсен басқаратын # 2 GT One тағы бір дөңгелектің тығырығына ұшырап, жылдамдықтағы апатқа ұшырады, машинаны жойып, Бутсеннің жарыс мансабын аяқтады. Бұл команданы тек No3 машинамен қалдырды, ол әлі де алаңның жоғарғы жағында жүгіріп жүрді. Бұл кезде жарыстың көп бөлігі жойылған болатын, Mercedes-тің барлық көліктері атақты апатқа ұшырап, жарыстан шығарылған. Audi сонымен қатар өзінің төрт көлігінің екеуін жоғалтты, ал Nissan өзінің R391 фабрикасын жоғалтты, бірақ команданың бұрынғы Courage C52 компаниясы әлі де белсенді болды. BMW мен Panoz үлкен проблемаларсыз жалғасқан жалғыз командалар болды. Жарыс аяқталған соң, Укё Катаяма басқаратын жалғыз GT One қалған BMW-ді жетелеу үшін қуып жүрді, бірақ жол қозғалысына қарсы тұрған кезде дөңгелектің істен шығуы болды. Алдыңғы орынға таласу мүмкіндігінен айырылған ол жаңа сетке дейін пит-стопқа оралу үшін баяу жүруге мәжбүр болды. GT One жалғыз GT One жеңімпазы BMW-ден бір айналымға артта қалып, жалпы есепте 2-ші орынға ие болды. Көңіл көтеру сыйлығы ретінде GT One GTP класын жеңіп алады, бірақ ол кластағы жалғыз машина болғандықтан, ол шынымен аяқталды. GT One тағы да жарысқа шығады, 1999 жылы Le Mans Fuji 1000 км жарысына бір ғана қатысушы қатысады. Жарысқа негізінен жапондық командалар қатысқанмен, Ле-Манда жарысқа қатысқан өндірушілердің көпшілігі шықпады, бірақ Тойотаға әлі де R391 кірген бәсекелес Nissan-пен бәсекелесуге тура келді. Ақырында GT One екінші орынға ие болды және жеңімпаз R391 машинасынан бір айналымға ғана артта қалды. Алайда, Toyota LMGTP класында жеңіп алды (R391 LMP болып табылады), бұл GT One бағдарламасын жалғастырған жағдайда 2000 жылғы 24 сағаттық Ле-Манға автоматты түрде кіруді қамтамасыз етер еді. GT One бағдарламасы 2000 жылы жалғастырылмады, Toyota оның орнына TTE-ді жаңа Toyota F1 командасының басшыларына айналдырды. Бұл Тойотаның 1985 жылы басталған Льо-Манға 2012 жылы TS030 Гибрид жабық кокпит LMP1 прототипімен FIA World Endurance Championship-да оралғанға дейін басталған әрекеті аяқталды. Мерседес Бенц LMGTP бәсекелесінен, Audi R8C-ден бас тартқаннан кейін, келесі жылғы жарысқа LMGTP қатысушылары пайда болмады; 2006 жылы LMP сыныптың қайта құрылуы нәтижесінде жойылғанға дейін тек Bentley ғана сыныпта бәсекелесе берді.

Демеушілік

1999 жылы Marlboro Toyota GT One демеушісі болды (осыдан ақ шевроны қызыл денелік ливреямен), бірақ Францияда темекіге қарсы заң Marlboro логотиптерінің машинада еш жерде пайда болмайтынын білдірді. Машықтың алдыңғы жағында (тамекіге қарсы жарыстар кезінде Ferrari Formula One машиналарында да пайда болған) Marlboro штрих-кодтары бар, бірақ бұл штрих-кодтар соңғы жарыс машинасында пайда болған жоқ. Сондай-ақ, логотиптер Токиода өткен Фудзи 1000 км жарысында да жоқ болды. Басқа демеушілерге Zent (#1), Venture Safenet (#2) және Esso (#3 және Fuji 1000 км) кірді.

Шасси

Бағдарламаның екі жылы ішінде барлығы жеті GT One жасалды. Алғашқы алты машина 1998 жылы, ал соңғы шасси 1999 жылы жасалды. LM801 - бұл прототип, ешқашан жарысқа қатысқан емес. LM802 1998 24 сағаттық Ле-Ман #29, кейіннен сынақ машинасы. LM803 GT One-дің жолға жарамды нұсқасы, Еуропада көрініс тапқан. "K LM 1998" лицензиясы бар. LM804 1998 жылғы Ле-Манның 24 сағаты #28, 1999 жылғы Ле-Манның 24 сағаты #3, кейін Жапонияда көрсетілді. LM805 1998 24 сағаттық Ле-Ман #27, кейіннен сынақ машинасы. LM806 1999 жылғы Ле-Манның 24 сағаты No 2. (Жарсылған) LM907 1999 жылғы Ле-Манның 24 сағаты No 1. LM804 Le Mans 24 сағаттық жарысының екі кезеңінде де жарысқа шыққан жалғыз көлік болды. LM804 және LM805 Le Mans 24 сағаттық жарысын аяқтаған жалғыз көлік болды, біріншісі 1999 жылы No3 көлік, екіншісі 1998 жылы No27 көлік болды.