Кіріспе
Оңтүстік Африканың апартеидке қарсы белсендісі (1933-2020) Денис Теодор Голдберг (11 сәуір 1933 - 29 сәуір 2020) - апартеидке қарсы күресте белсенді болған Оңтүстік Африканың әлеуметтік белсендісі. Ол айыпты болды. 3 - ші рет Ривониядағы сотта, Нельсон Мандела мен Уолтер Сисулумен бірге, ол да ең жас айыпталушы болды. Ол Оңтүстік Африкадағы апартеидке қарсы қозғалыстың басқа да негізгі мүшелерімен бірге 22 жыл түрмеде отырды. 1985 жылы босатылғаннан кейін ол 1994 жылғы сайлауда апартеид жүйесі толық жойылғанға дейін Лондондағы отбасымен апартеидке қарсы науқанды жалғастырды. 2002 жылы Оңтүстік Африкаға оралып, 2015 жылы Denis Goldberg Legacy Foundation Trust коммерциялық емес ұйымын құрды. 2017 жылдың шілдесінде өкпе қатерлі ісігімен ауырып, 2020 жылдың 29 сәуірінде Кейптаунда қайтыс болды.
Denis Theodore Goldberg (11 April 1933 – 29 April 2020) was a South African social campaigner, who was active in the struggle against apartheid. He was accused No. 3 in the Rivonia Trial, alongside the better known Nelson Mandela and Walter Sisulu, where he was also the youngest of the defendants. He was imprisoned for 22 years, along with other key members of the anti apartheid movement in South Africa. After his release in 1985 he continued to campaign against apartheid from his base in London with his family, until the apartheid system was fully abolished with the 1994 election. He returned to South Africa in 2002 and founded the non profit Denis Goldberg Legacy Foundation Trust in 2015. He was diagnosed with lung cancer in July 2017, and died in Cape Town on 29 April 2020.
Ерте өмір
Денис Теодор Голдберг 1933 жылы 11 сәуірде Оңтүстік Африканың Кейптаунда дүниеге келді және барлық нәсілдің адамдарын өз үйіне қабылдап, үйде өсті. Ол тігінші Энни (Файнберг) мен жүк көлігі жүргізушісі Сэм Голдбергтің ұлы болатын. Оның ата-анасы Лондонда, 19 ғасырдың екінші жартысында Англияға көшіп келген литвалық яһудилердің балалары болып дүниеге келген. Ата-анасы екеуі де Лондонда өмір сүрген кезде саяси белсенді коммунистер болған. Кейптаунда тұрғаннан кейін Оңтүстік Африка Коммунистік партиясының Вудсток филиалында белсенді рөл атқарған, ал Сэм бірнеше шағын бизнесті жүргізген. 1950 жылдың наурыз айында 16 жасында Голдберг Кейптаун университетінде азаматтық инженерлік мамандық бойынша білім алуды бастады. Соңғы жылы коммунистік партияның белсенді мүшесі болған отбасынан шыққан Есме Боденштейнмен танысып, олар 1954 жылдың қаңтарында үйленді. Олардың қызы Хиллари 1955 жылы, ал ұлы Дэвид 1957 жылы дүниеге келді.
Қазіргі жастардың қоғамы
Боденштейн нәсілдік сегрегациясыз Заманауи жастар қоғамының (MYS) комитет мүшесі болды, ол арқылы Голдберг Андимба Тоиво Я Тоивомен достық қарым-қатынас орнатты, кейін ол SWAPO (Оңтүстік-Батыс Африка Халық Ұйымы) негізін қалады және тәуелсіз Намибияның кейінгі көшбасшыларының бірі болды. ММС-тің мақсаты - "New Age" газетін сату, үйме-үй жүріп, жұмысшы топты оқыту және саясаттастыру үшін түнгі сабақтар өткізу сияқты түрлі тәсілдермен хабардар ету және ынтымақты арттыру. Голдбергтер Демократиялық конгресске де араласты. Бұл әрекеттер заңсыз болмаса да, ерлі-зайыптылар мен басқа белсенділер қауіпсіздік полициясының үнемі қысымға ұшыраған, олар осыған қатысы барларға қатысты деректерді жинады.
1955 жыл: Халық конгрессі
1953 жылы белгілі қара академик З. К. Мэтьюс халықтың тілегін жинап, құжаттандыру үшін "Халық конгресін" ұйымдастыруды ұсынды. Оңтүстік Африка бойынша ұйымдастыру комитеттері құрылды, ал Голдберг Кейптаундағы комитетке қосылды. Ол Симонстаун қаласындағы бейресми Лойоло қонысының тұрғындарын ұйымдастыру міндетін атқарды. Ол әр демалыс сайын Лойолоға барып, қауымға өз делегатын таңдауға көмектесті. Қауіпсіздік полициясы оны байқағаннан кейін, оны Оңтүстік Африка теміржолдарындағы жұмысынан босатты. Бірақ 1955 жылдың 25-26 маусымында 3000 делегат жиналып, "Азаттық хартиясы" қабылданды. Бұл қозғалыс Конгресс Альянсының құрылуына әкелді, ол төрт нәсілдік негізделген апартеидке қарсы саяси қозғалыстардың: Африка Ұлттық Конгресінің (АНК), Демократиялық Конгресс (COD), Оңтүстік Африкалық Үндістан Конгресі (SAIC) және Түсті халықтар конгресінің (CPC) альянсын біріктірді.
1961-1963 жж.: қарулы қарсылық
Бейбіт наразылықтарды басу үшін үкімет барған сайын зорлық-зомбылық әдістерін қолдана бастағандықтан, Голдберг және басқалар полиция мен әскерилерге қарсы қарулы күрес жүргізуді ұсынды. 1961 жылы желтоқсанда жер асты қарулы қанаты Umkhonto we Sizwe ("Ұлт найзасы" немесе MK) құрылғаннан кейін, Голдберг техникалық офицер болды. Мақсаты - тек электр бағаналары сияқты қатты нысаналарға қарсы әрекет ету және кез-келген жарақаттану мен адам өмірін жоғалтудан аулақ болу. 1962 жылы желтоқсанда Голдберг Looksmart Ngudle-мен бірге Кейптаундан тыс жердегі Мамреде оқу лагерін ұйымдастыруға көмектесті. Кейіннен лагерь Оңтүстік Африкадағы алғашқы MK оқу орталығы ретінде танылды, алайда қауіпсіздік полициясының қызығушылығына байланысты ол ертерек тасталуы керек болды. Голдбергтің лагерьге қатысы Ривония сотында оған тағылған айыптардың бір бөлігі болды. Саботаждық шабуылдар толқынынан кейін үкімет екі заң жобасын қабылдады. 1963 жылғы 90 күндік қамауға алу туралы заң қауіпсіздік полициясына адамды айыптаусыз немесе адвокатты қабылдамастан 90 күн қамауға алуға мүмкіндік берді, ал 1962 жылғы саботаж туралы заң дәлелдеу жүгін ауыстырды, айыпталушы өз кінәсіздігін дәлелдеуді талап етті. МК Голдбергтің елден шығып, басқа жерде біраз уақытқа жаттығудан өтуі керек деп шешті, бірақ алдымен ол МК Жоғарғы қолбасшылығынан рұқсат алу үшін Йоханнесбургке баруы керек болды. Йоханнесбургте Голдберг 26 маусымда, Азат болу күнінде, Уольтер Сисулудың сөзін радиодан таратуда көмектесті, ол кезде ол кепілдікпен босатылды, бұл адамдарға КАН-ның қуғын-сүргінге қарамастан әлі де белсенді екенін көрсету үшін. Лионель Гей, Витватерсранд университетінің физика оқытушысы, радио хабар таратушыны жасады.
1963 жылдың шілдесі: Лилислифте тұтқындалды
1963 жылы 11 шілдеде қауіпсіздік полициясы Йоханнесбургтің солтүстік маңындағы Ривониядағы Лилислиф фермасына шабуыл жасады. Бұл үй екі жылға жуық уақыт бойы құпия кездесу орны ретінде пайдаланылғаннан кейін, онда соңғы рет өткізілетін кездесу болды. Голдберг фермада Уолтер Сисулу, Гован Мбеки, Реймонд Мблаба және Расти Бернштейн сияқты бірнеше адаммен бірге тұтқындалды. Голдбергке бірнеше рет, көбінесе, қатал тергеулер жүргізілді, кейде оны асып өлтірумен қорқытты, ал басқа уақытта мемлекеттік куәгер болуға итермеледі. Ол өзінің досы Нгудлдің түрмеде қайтыс болғанын естіді. Есме де тұтқындалып, 90 күндік қамауда ұстау туралы заң бойынша 38 күн ұсталды, ол уақытта оған қатал қаралды және балаларынан айырып алу туралы қауіп-қатерлер төндірілді. 1963 жылдың 8 қазанында, 90 күндік қамауда ұстау мерзімі аяқталғаннан кейін, Голдберг пен басқаларға саботаж туралы заң бойынша айып тағылды. (Рейд кезінде Нельсон Мандела түрмеде отырған, бірақ Лилислифтен табылған құжаттар оған қоса айыптаушы ретінде қосылуға мүмкіндік берді.) Одан кейінгі сот процессі Ривония процессі деп аталды.
1963-1964: Ривония үкімі
Қылмыстық істі бастағаннан кейінгі күні Голдберг және оның серіктері адвокаттары Брам Фишер, Джоэл Джоффе, Артур Часкалсон және Джордж Бизоспен кездесті. Олар оларға жағдайдың өте нашар екенін және өлім жазасының асылумен аяқталатынын айтты. Голдберг Мандела мен басқа да басшыларды қорғау үшін, ол қару-жарақ өндірісіне қатысты нұсқауларын бұзғанын айтып, жауапкершілікті өз мойнына алуға ұсынды, бұл жоспарды өзі жазғандықтан, оған қарсы дәлелдерді жоққа шығару ең қиын деп дәлелдеді. Бұл ұсынысты басқалар қабылдамады. Қашу жоспары талқыланды, ал Голдберг, егер ол сәттілік көрсе, кері әсерден қорқып, Эсме мен балаларды жер аударылуға мәжбүрлеуді талап етті. 1963 жылдың желтоқсан айында Эсме мен балалар Британияға кетті, бірақ Голдберг қашып кете алмады. Екі айыпталушы қашып кеткеннен кейін, үкім 1964 жылы 12 маусымда шығарылды: Бернштейн ақталды, Боб Хеппл босатылды; қалғандары кінәлі деп танылды. Сотталушы өлім жазасын қолданудан бас тартты, оның орнына сегіз адам төрт рет өмір бойына бас бостандығынан айырылды. 31 жасында Голдберг сотталғандардың ең жас және жалғыз ақ нәсілді адам болды. Сотта отырған анасы судьяны тыңдамай, "Денис, не болды?" деп айқайлап жіберді. Сот не деді? ", - деп жауап берген Голдберг: "Өмір, өмір керемет".
1964 жылдың маусым айы: Претория орталық түрмесі
Голдберг Претория орталық түрмесінің ақ адамдар бөліміне жіберілді, ал қалғандары Роббен аралына жіберілді. Басқалар сияқты ол да үкімге шағым жасамады. Ол күніне 16-18 сағат бойы жалғыз камерада отырды. Тұтқындарға бір-бірімен сөйлесуге тыйым салынды, ал қатал жағдай жиі ауру мен психологиялық стресске әкелді. Алғашқы кезеңде әр жарты жылда 500 сөзден тұратын бір ғана хатқа рұқсат етілді, бірақ тіпті олар да жиі қасақана цензураға ұшырап, кесіліп тасталды. Уақыт өте келе рұқсат етілген әріптер саны көбейтілді, бірақ сөз шектілігі цензура қаупімен бірге қалды. Бостандыққа шыққаннан кейін Голдбергке Есме жіберген, бірақ жасырылған хаттар топтамасы берілді. Ол кезде ол ешқашан келген еді деп айтылды. Ол түрмеде болған кезде және одан кейін, Лондонның солтүстігіндегі Шығыс Финчлидегі Есме үйі көптеген Оңтүстік Африка саяси босқындары мен басқа да саяхатшыларға баспана болды. Голдбергтің ата-анасы екеуі де ол түрмеде жатқанда қайтыс болды. Олар ажырасып, анасы Энни Есме мен балаларына қосылып, Ұлыбританияға көшіп кеткен. Оның әкесі Сэм Дениске барып қалу үшін Оңтүстік Африкада қалды. Сэм қайтыс болғанда, Голдбергті жерлеу рәсіміне қатысуға рұқсат етілмеген. Бостандыққа шыққан күні Голдбергке күзетпен әкесінің қабіріне баруға рұқсат етілді. Брам Фишер Ривонья ісі бойынша заңгерлер тобын басқарған. 1966 жылы ол коммунизмнің мақсаттарын алға жылжытқан және үкіметті құлатуға қатысты сөз байластырған деп өмір бойы бас бостандығынан айырылғаннан кейін Голдбергпен бірге түрмеде болды. 1974 жылы Фишер қатты ауырып қалғанда, Голдберг өзінің медициналық көмегін егжей-тегжейлі күнделікке сақтады. Күнделік түрмеден тымыздан әкетілді. Бір рет құлап кеткеннен кейін Фишерге дерті өте ауыр екені анықталды. Голдберг оған қамқорлық жасап, түрме күзетшілерін Фишермен бірге түнде қалуға көндірді. Саяси емес тұтқындар толық мерзімге сотталған, ал саяси тұтқындар жазасын күн сайын өтеп отырды. Өлімінен аз уақыт бұрын ғана Фишерге түрмеден шығуға рұқсат берілді, ол Блумфонтейндегі ағасының үйінде үй қамауына алынды. Голдберг тұтқындардың атынан дайындаған туған күнін атап өтетін жеделхатты тек қана ұстап алған жоқ, сонымен қатар түрме қызметкері Голдбергке тұтқынмен рұқсатсыз байланысқа шыққан үшін айыппұл салуды айтты. Саяси тұтқындар сыртқы әлем туралы барлық жаңалықтардан ажыратылды, сондықтан журнал тұтқындарға берілместен бұрын Reader's Digest журналынан АҚШ-тың екі жүз жылдығы туралы мақала алынып тасталды. 1977 жылы Голдберг сегіз тұтқынмен бірге түрме министрі мен түрме комиссарына қарсы іс қозғап, оларға басқа тұтқындарға қарағанда қатал қаралғандығын және кез-келген жаңалықтан айыру еркіндігінен айыру үшін қосымша жаза екенін айтып, газеттерді алуға құқылы болуды сұрады. Іс Трансваалдың Жоғарғы сотында қаралып, мемлекет пайдасына шешім шығарылды. Істі Апелляциялық Жоғарғы Сотқа аппеляциялық шағымдауға әкелді, онда комиссия қызметкерінің тұтқындарға қалай қарау керектігін шешу үшін жеке қалауы болса да, сот "қаулының даналығы мен ақылға қонымдылығына қатысты үлкен күмәндер тудыруы мүмкін" деп анықталды. Сот үкімінен кейін судья Джон Весселс генерал Жан Рукспен бірге түрмеге барды. Голдбергтің қатысуымен Весселс Рукс олардың өздері қалаған газет-журналдарды алуына қамқорлық жасайтынына сенімді екенін айтты. 1980 жылдың қыркүйегінде Голдбергке сотталғаннан кейін 16 жыл өткен соң газеттерге тапсырыс бере алатыны айтылды. Ол және оның кейбір тұтқындары түрме жүйесінде белгілі бір дәрежеге жеткенде жаңалықтарға қол жеткізе алды.
1979 жыл: кейбір адамдар үшін құтылу
1978 жылдың маусым айында заңсыз саяси әрекеттері үшін 12 жылға сотталған Тим Дженкин мен Стивен Ли түрмеге келді. Келгеннен кейін көп ұзамай Дженкин Голдбергке қашуды жоспарлап отырғанын айтты және ол жасырып әкелген ақшаны жасыруға көмектесуін сұрады. Голдберг қашу қозғалысқа шығын әкелетінін, өйткені бұл билік тарапынан қатаң қысымға ұшырайтынын түсінді. Осы себеппен және қашудың логистикалық көмегін қамтамасыз ету үшін ол ANC-дегі жолдастарымен байланысуға мәжбүр болды. Ол мұны Лондондағы Барух Хирсонға жіберілген шифрланған хаттар арқылы жасай алды, ол онымен бірге тоғыз жыл түрмеде отырды, өйткені олар өзара қарым-қатынас жасау үшін код жасады. Содан кейін Хирсон Мозамбиктегі Джо Словомен байланысып, құтылу көлігін және басқа да мәліметтерді ұйымдастырды. Жоспардың дамуы барысында, қашудың сәтті болуы үшін үш адаммен шектелуі керек екендігі анық болды, өйткені соңғы жоспар кішкентай шкафқа біршама жасырынуға байланысты болды. Қашуға дайындық саяси тұтқындар арасында пікірлер арасында кейбір айырмашылықтарды әкелді, олардың ішінде Дэвид Рабкин, Джереми Кронин және Реймонд Саттнер бар еді. 1985 жылы 28 ақпанда ол 22 жыл түрмеде болғаннан кейін босатылды.
1985-2002: Лондондағы бостандық және жер аударылу
Голдберг түрмеден әуежайға жеткізіліп, Израильге ұшып, әйелі мен балаларымен қайта қосылды. Голдберг отбасымен бірге Лондонда жер аударылды және Лондон кеңсесінде ANC-де жұмысын қайта бастады. 1985 жылы 26 маусымда, Халық конгресінің 30 жылдығында (ағылш. "Азаттық күні") ол ANC өкілі ретінде Трафальгар алаңында Апартеидке қарсы қозғалыстың (AAM) митингісінде сөйледі, оған британдық лейбористік партияның жетекшісі Нил Киннок та қатысты. Ол қозғалысты Біріккен Ұлттар Ұйымының апартеидке қарсы комитетіне өкілдік етті және сонымен қатар оның отбасы көп жылдар бойы белсенді болған жастар үшін британдық азаматтық қозғалысы Вудкрафт фолкқа қатысты. 1994 жылға дейін оның басты рөлі ААМ-ға қолдау көрсету болды, осы мақсатта ол Еуропа мен Солтүстік Америкада кеңінен саяхаттап, сөз сөйледі және БАҚ-қа сұхбат берді. Сонымен қатар, ол кәсіподақтармен тығыз қарым-қатынас орнатып, демократия орнағаннан кейін де Оңтүстік Африканы қолдауды жалғастырған адамдармен ұзақ уақыт қарым-қатынас орнатты.
1994: апартеидтің аяқталуы
1994 жылы Оңтүстік Африкада тұңғыш рет нәсілдік емес сайлаулар өткізіліп, Нельсон Мандела президент болып сайланғаннан кейін Голдберг Оңтүстік Африкаға қайтып бармай, негізінен Ұлыбританияда қалатын Эсме, оның балалары мен немерелерімен бірге қалуды шешті. 1995 жылы Лондон қаласында қара нәсілді Оңтүстік Африка халқының өмір сүру деңгейін жақсартуға көмектесу үшін құрылған. Community HEART -ке "Cape Town Rape Crisis" сияқты ұйымдар үшін, сондай-ақ мектептерге кітаптар мен компьютерлерді беру бастамалары үшін қаражат жиналды. Неміс достарының қолдауымен ол 1996 жылы Германияның Эссен қаласында Community HEART eV-ті құрды, онда ол Эдельгард Нкобимен кездесті. Кейін ол Германияға бірнеше рет барып, неміс тілін үйреніп, көптеген достар тапты.
2002 ж. Оңтүстік Африкаға оралу
2002 жылы Оңтүстік Африкаға оралған Голдберг 2004 жылға дейін Ронни Касрилс депутатының арнайы кеңесшісі, су істері және орман шаруашылығы министрі болып тағайындалды. Голдберг пен Нкоби алдымен Преториада, содан кейін Кейптаунда өмір сүрді.
Кейінгі өмір, өлім және мұра
Голдберг Германияға және басқа да елдерге барып, Оңтүстік Африка туралы және оны өзгерту үшін қажетті жұмыс туралы сөйлеуді жалғастырды. 2009 жылы маусымда ол Дюссельдорф университетінде өткен семинарда "Оңтүстік Африка, демократияға көшу және азаптауды тыйым салу" атты баяндама жасады. 2009 жылы Голдберг азаттық күресіне қосқан үлесі және Оңтүстік Африка халқына қызмет еткені үшін Лутули орденін алды. 2010 жылы ол өзінің автобиографиясын жариялады, Миссия: Оңтүстік Африкада бостандық үшін өмір (2016 жылы жаңа басылым жарық көрді). Ол Израильге қарсы Бойкот, инвестициялар мен санкциялар (БДС) қозғалысының жақтаушысы болды. Ол Израильдің палестиналықтарға деген қарым-қатынасын апартеид дәуіріне жататын Оңтүстік Африкамен салыстырды. Голдберг орта мектеп оқушыларына азаттық күресі тарихы туралы үйрету жобасына қатысты. Ол Кейптаунда тұратын Хоут-Бей қалашығындағы бірнеше жобаны қолдады. Бұл жобаға музыкалық академияны қолдау да кірді (2007 жылы құрылған) оның мақсаты - әртүрлі қоғамдастықтың жас адамдарын музыка арқылы біріктіру. Ол өзінің неміс байланыстарын пайдаланып, 2012 жылы Германияда турнеге шыққан Кронендал студенттерінен тұратын джаз тобының ұйымдастырылуына көмектесті. Көптеген күрестің ардагерлері сияқты Голдберг де АНК-дегі сыбайлас жемқорлықты сынға алды. 2016 жылдың қаңтар айында BBC Radio 5 Live бағдарламасында ол "АКК мүшелері басшылықты жоғарыдан төменге дейін жаңартуы керек" деді. 2019 жылдың 23 қаңтарында АНК президенті Дэвид Мабуза Голдбергке партияның ең жоғары марапатын сыйлады. 2017 жылдың шілдесінде Голдберг Германияда сөйлеу сапары кезінде құлап кеткеннен кейін 4-ші сатыдағы өкпе қатерлі ісігімен ауырады. Химиотерапиядан кейін ісігі қысқарады, бірақ кейіннен қайта пайда болады.
Өлім
Голдберг 2020 жылдың 29 сәуірінде түн ортасынан сәл бұрын Хоут-Бейдегі үйінде қайтыс болды. Голдбергтің өлімімен бірге сол жылдың 21 шілдесінде қайтыс болған Эндрю Млангени де қайтыс болды. Президент Сирил Рамафоса құрметті сөз айтып, былай деді: "Әдепті басшылыққа деген берік адамы тіпті қартайған шағында да қоғамның моральдық орталығын қайта нығайтуды талап ететін күрестің ардагерлері қозғалысының бір бөлігі болды. Ол өзінің өмірін біз бүгінде өмір сүріп жатқан жақсы өмірге арнады және оның революциялық үлесі біздің күресіміздің және демократиялық үкімнің нәсілдік емес сипатын нығайтты ". Ұлттық коронавирус командалық кеңесі оның құрметіне бір минут үнсіздік сақтады.
Денис Голдберг Үміт үйі
2015 жылы Голдберг және тағы төрт адам Denis Goldberg Legacy Foundation Trust коммерциялық емес ұйымын құрды. Трасттың басты мақсаты - Денис Голдберг Үміт үйі деп аталатын өнер, мәдениет және білім беру орталығын құру. Өкпе қатерлі ісігіне шалдыққанына қарамастан, 85 жасында ол жобаны жалғастырды. 2018 жылғы UCT Alumni Magazine журналына берген сұхбатында Голдберг жобаға деген құштарлығы мен өнер мен мәдениеттің өзгерісті насихаттаудағы рөліне деген сенімі туралы айтып, Оңтүстік Африка әлі де өте бөлінген қоғам екенін және жастар "бірге ән айтуы, бірге билеуі, бірге поэзия жасау" керектігін айтты. Денис Голдберг Үміт үйі өнер және мәдениет білім беру орталығы) ресми түрде 2022 жылдың 9 сәуірінде ашылды. Ол Хоут-Бей мұражайының аумағында орналасқан және "Өмір керемет" атты Голдберг өнер коллекциясы, Денистің өмірі туралы көрме және басқа да естеліктер орналасқан. Сонымен қатар, орталық балаларға арналған түрлі түскі және сенбілік сабақтарды да ұсынады.
Кино және теледидар
2013 жылы түрмеден қашу оқиғасы Breakout телеарнасының 2-ші маусымының 7-ші бөлімінде драматизацияланды. Видеода 2012 жылы түсірілген Дженкин, Ли, Мумбарис және Голдбергпен сұхбаттасудан үзінділер бар. 2017 жылы Голдберг Ривониядағы сот процесінде аман қалған басқа сотталғандармен бірге, Эндрю Млангени мен Ахмет Катхрада, адвокаттар Джоэл Джофф, Джордж Бизос және Денис Кунимен бірге Сэр Николас Стадлен режиссерлік еткен "Өмір керемет" атты деректі фильмде пайда болды. Бұл фильм сот процесінің тарихын баяндайды. Атауы Голдбергтің сот соңында анасына айтқан сөздерін көрсетеді. Ол өзінің және жолдастарының өлім жазасынан құтқарылғанын естігенде, Сэр Николас фильмді Голдбергпен бір күн өткізгеннен кейін түсіруге шыдамды болғанын айтты. 2017 жылы Дэвид Баррон түсірген және Дэниел Рэдклиффтің қатысуымен 2018 жылы фильм түсіріле бастады. Бастапқыда Голдбергтің рөлін Сэм Нил ойнайтыны хабарланды, бірақ өндіріс уақыты келгенде, Ян Харт рөлді өз мойнына алды. "Преториядан қашу" фильмінің түсірілімі 2019 жылдың наурызында Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласында басталды. Фильм 2020 жылы жарық көрді.