Кіріспе
Женева казармасы (Beairic na Ginéive) 1783 жылы Женева революциясынан кейін Женеваның қанағаттанбаған азаматтарының 18-ғасырдағы колониясы (Жаңа Женева) үшін құрылған елді мекенді қайта құру арқылы құрылған казарма болды. Шығыс өткелінің маңында салынған колонияны Ирландия парламенті тапсырып, патша мақұлдаған. Женевалықтар Уотерфордқа қоныстану жоспарларынан бас тартқаннан кейін, колония әскери казармаға айналды. 1798 жылғы Ирландия көтерілісі кезінде казарма тұтқынға алынған Біріккен Ирландиялық көтерілісшілердің ұсталу орталығына айналды, олардың көбі жазаға тартылды, тасымалданды немесе әскери қызметке алынды. Бүгінде Жаңа Женеваның қалған бөлігі - оның талқандалған қабырғалары.
Шығу тегі
1782 жылы Ирландиядағы протестанттық үстемдікке британ парламенті британдық таққа қарасты өзін-өзі басқаруды арттырды. Бұл Колледж Гриндегі Ирландия Парламентінің өкілеттіктерін айтарлықтай арттырды. Лондонның бұрынғы сауда шектеулерін жоюы, бұл Дублиндегі күшті және тәуелсіз парламентке шақыруды қоздырды, бұл Ирландия Корольдігінің экономикалық және мәдени дамуы үшін грандиоздық жоспарлардың толқынына әкелді. Солардың бірі - сауда-саттықты ынталандыру үшін қолөнершілер мен зиялылардың "колониясын" құру болды. 1782 жылы Францияның және Швейцарияның билік құрған одағына қарсы сәтсіз көтеріліс Женевадан Еуропаға босқындар ағынын әкелді. Олардың білімі мен шеберлігі жоғары бағаланып, мыңдаған адам Ирландияға қоныс аударған. Уотерфорд округінің бір жері тез арада күтілетін келушілер үшін сатып алынып, алғашқы қоныстанушылардың шығу тегін бейнелейтін Жаңа Женева деп аталды. Джеймс Гандонға, атақты сәулетшіге, Уотерфорд сағасына қарап жатқан 2700 фут ұзын кең жағалаулы жарты аймен қала үшін төртбұрышты пішінде болатын жоспар дайындау тапсырылды. Айдың әр шетінде шіркеудің төртбұрышты жері орналастырылуы керек, оны көшелер мен үйлердің терастары қолдауы керек еді. Орталық алаңға апсиді бар орталық шіркеу қарап тұрды және оны "құрылыста" болған үйлердің террасалары қоршады. Екі ашық алаң болуы керек еді, біреуі оңтүстікке қарай академиядан көрініп тұрды, ал базар "қаланың" оңтүстік-батыс бұрышында болды. Қаланың ғимаратынан солтүстікке қарай тағы бір аулаға көз жеткізілуі керек еді. Қаланың солтүстік-батыс бұрышында түрме немесе аурухана орналастырылуы тиіс еді. Қаланың француздық Ришелье қаласымен көптеген ұқсастықтары бар. Қазіргі кездегі Казарма қабырғасы осы жоспарға мүлдем ұқсамайды. Жеймс Гандонның қала туралы алғашқы суреті әлі күнге дейін сақталған.
Әскери казармалар
Жобаға үлкен ақша сомасы (50 000 фунт) бөлінгенмен, генуэздіктер Ирландия парламентіне өкілдік ету керектігін және өздерінің Женева стилі заңдары бойынша өзін-өзі басқару керектігін талап еткенде, колония тез құлдырады. Бұл жоба келісілген жоқ, сондықтан ол тоқтатылды. Бұл жобадан кейін бұл жерді үкімет өз билігіне алды. Казармалар 1793 жылы Франция мен Ұлыбритания арасындағы соғыс басталғаннан кейін жаңадан құрылған ирланд отаршылдарының компанияларын орналастыру үшін салынған. Милицияның мақсаты - Уэксфорд графтығындағы Дунканнон фортында сағаның арғы жағында орналасқан тұрақты күштерді толықтыру және француз шапқыншылығы жағдайында жақын маңдағы Шығыс өткелді қорғау.
1798 жылғы көтеріліс: түрме
1798 жылдың мамыр айында Біріккен Ирландия көтерілісінің басталуы ең үлкен табысқа Уэксфорд графтығында қол жеткізді және Уотерфорд графтығына қауіп төнді. Алайда, 5 маусымда Нью-Росста бүлікшілердің жеңілісі Вексфорд бүлікшілерінің қашып кетуіне жол бермеді және Уотерфорд бүлікшілерін алаңға шығуға итермеледі. Содан кейін казарма көтерілісшілерді уақытша ұстайтын орталыққа айналды және 1798 жылдың жазында 1000-нан кем тұтқын тұтқындалмаған. Женева казармасындағы түрме өзінің аяусыз жағдайы мен тұтқындарға жасалған қатыгездіктерімен тез танымал болды. П. М. Иган Женеваны және Мэри Малдунның 1895 жылғы "Уотерфордқа нұсқау" кітабында баяндаған оқиғасын сипаттады: Жақын тексеру кезінде, бұл қабырғаларға жабысып қалған көптеген бастардың қаны қалды, әлі де байқалатын сияқты, бұл жерге қатысты қызығушылық өте күшті болады. Көрші-қолаңдағы шаруалар арасында жүріп, біз көп ұзамай құлақтарымызды Мэри Малдунның тыны шықпайтын және таңғажайып әңгімесінен қуантты. 'Жақсы, 'Авурнин, 1998 жылы казармаға кірген және согерлерге қосылған жақсы жас жігіт. Кедей жігіт ұнаған жоқ идеаға бара жатқанда "өзінің kinin және туысқандары, және, мүмкін, бір күні көтеріледі қару ату 'em. Сол себепті ол офицерден: "Оны ұстап қалу үшін айналасында салынған биік қабырғадан басқа ештеңе жоқ па?" - деп сұрады. Офицер, әзілдей отырып, егер ол қабырғадан өтіп кетсе, оған бостандық беремін деді. Сондықтан, ол бір бұлақ жасады, және қабырғаға wud оны' '. Бұл офицер жаман адам емес пе еді, ол қаруын алып, қабырғадағы қасіретті баланы атып өлтірді, және оның қасіретті анасы, жесір әйел, оның қаны сол қабырғаға төгілген жерді көруге келгеннен кейін, ол күні бүгінге дейін сақталған ". Өлім жазасына кесілмеген және өлім жазасына кесілмеген тұтқындардың көпшілігі Австралияға жеткізілді немесе Корольдік теңіз флотына жазылды. Алайда Пруссия патшасының елшілеріне тұтқындар арасынан ең жарамды ерлерді Пруссия армиясына қызмет етуге таңдауға рұқсат берілді. Томас Клуни, Үш Тас, Нью-Росс және Фолксмилл шайқастарында көтерілісшілердің көшбасшыларының бірі, Женева казармасында өлім жазасына кесілген, кейін генерал Лорд Корнуоллис оны елден қуған. Кейіннен ол Нью-Женевада болған кезінде өзіне салынған шынжырлардың салдары ондаған жылдардан кейін де көрініп тұрғанын мәлімдеді. Казармалар Наполеон соғыстары аяқталғаннан кейінгі жылдары біртіндеп қолданылмай қалды және ақыр соңында 1824 жылы жабылды. Бүгінде тек сыртқы қабырғалар мен ішінара көмілген қалдықтар Женева ғимараттарының таңғажайып көлемін көрсетеді.
Upon closer examination finding, as it is alleged, the remains of the blood of the numerous heads which were stuck on these walls, spoken of as still to be observed, the interest attached to the place becomes rather intense. Going among the peasantry of the neighbourhood, we were not long in having our ears regaled with the almost breathless and weird tale of Mary Muldoon. 'Well, 'avourneen, a fine young man who drove into the barracks in '98, and made join the sogers. The poor fellow didn't like the iday of goin' agin his own kith and kin, and maybe some day rise a gun to shoot of 'em. So he asked the officer, was there nothing to keep him but the high wall built all round. The officer, jokin' I suppose, said if he got over that wall he'd give him his liberty. So would that, he made one spring, and up on the wall wud him''. Well wasn't that officer a bad fellow, he up wud his gun and shot the poor boy on the wall, and many a day after his poor mother, a widow, came to see where his blood was spilt on the same wall, where it remains to the present day'. Most prisoners held who were not sentenced to death and executed were transported to Australia or impressed into the Royal Navy. However, emissaries of the King of Prussia were allowed to select the fittest men from among the prisoners to serve in the Prussian Army in part as payment for services rendered by his Hessians auxiliaries in suppressing the rebellion. Thomas Cloney, one of the rebel leaders at the battles of Three Rocks, New Ross and Foulksmills, was confined at Geneva Barracks while under sentence of death which was later commuted to exile by General Lord Cornwallis. He later claimed that the scars of the manacles put on him during his time in New Geneva were visible decades later. The barracks gradually fell into disuse in the years following the end of the Napoleonic Wars and were finally closed in 1824. Today only the outer walls and some partially buried remains give note to the impressive size of the Genevan buildings.