Кіріспе
Дифференциалдық геометрияда Сасакидің көптік (Шигео Сасакидің есімімен аталған) - Риманның арнайы метрикасымен жабдықталған, Сасакидің метрикасы деп аталатын контакттық көптік.
Тарих
Сасакианды көптіктерді 1960 жылы жапон геометрі Шигео Сасаки енгізді. 1970 жылдардың ортасынан кейін, Стринг теориясының пайда болуына дейін бұл салада көп іс-әрекет болған жоқ. Содан бері Сасакиан көптіктері физика мен алгебралық геометрияда танымал болды, негізінен Чарльз П. Бойер мен Кшиштоф Галицкийдің және олардың авторларының еңбектерінің арқасында.
Сасаки-Эйнштейн көптіктері
Сасакиан көптік - Риман конусы Кэхлер болып табылатын көптік. Егер, бұған қоса, бұл конус Риччи жазық болса, СасакиЭйнштейн деп аталады; егер ол гиперкэхлер болса, 3 Сасакиан деп аталады. Кез келген 3 Сасакиан көптік Эйнштейн көптік және спин көптік болып табылады. Егер M - оң скалярлық қисықтық Калер Эйнштейн көптік болса, онда Шошичи Кобаяшидің байқауы бойынша, шеңбер бунделі S өзінің каноникалық сызық бунделіне Сасаки Эйнштейн метрикасын қабылдайды, бұл S-тен M-ге проекцияны Риманн су астында қалдырады. (Мысалы, 3-тен 8-ге дейінгі дель Пеццо беттерінде қолайлы шеңбер бундельдерінде Сасаки-Эйнштейн метрикалары бар.) Бұл Риманның су астындағы құрылымы кез келген Сасаки-Эйнштейн көптікінің дұрыс жергілікті суретін береді, бірақ мұндай көптіктердің жаһандық құрылымы күрделірек болуы мүмкін. Мысалы, СасакиЭйнштейн көптүрлілігін КалерЭйнштейн орбифолды М-ден бастау арқылы жалпылап құрастыруға болады. Осы байқауды пайдаланып, Бойер, Галицки және Янош Коллар Сасаки Эйнштейн 5 көптүрлілігінің шексіз көп гомеотиптерін құрастырды. Сол конструкция 5 сферадағы Эйнштейн метрикасының модульдік кеңістігінде кемінде бірнеше жүздеген байланысқан компоненттер бар екенін көрсетеді.
there exist Sasaki–Einstein metrics on suitable circle bundles over the 3rd through 8th del Pezzo surfaces.) While this Riemannian submersion construction provides a correct local picture of any Sasaki–Einstein manifold,
the global structure of such manifolds can be more complicated. For example, one can more generally
construct Sasaki–Einstein manifolds by starting from a Kahler–Einstein orbifold M. Using this observation, Boyer, Galicki, and János Kollár constructed infinitely many homeotypes of Sasaki Einstein 5 manifolds. The same construction shows that the moduli space of Einstein metrics on the 5 sphere has at least several hundred connected components.