Кіріспе

Плили - Англияның Шропшир графтығындағы шағын ауыл. Ол Понтесфорд пен Лонгденнің арасында орналасқан.

Жергілікті басқару

Ауыл Понтесбери приходында орналасқан, оның приходтық кеңесінің Плили округінде (оның аумағына Кіші Плили, Арскотт және Радлет деген кішігірім ауылдар кіреді) және 122 адам тұрады (2001 жылғы санақ). Понтесберидің қалған бөлігімен бірге ол Шропшир Кеңесінің бірлік құрамында және Шрусбери мен Атчам сайлау округінде парламентте ұсынылған.

Ауыл

Плили алғаш рет 1308 жылы Плилие деп тіркелген, сол жылы жергілікті иеліктің 27 жалға алушысы болған. Қазір ауылдың көп бөлігі 14 мұражайға енгізілген ғимараттармен, соның ішінде методист шіркеуімен, "Брукгейт" (ең көне бөліктері 15 ғасыр) және "Ден" (17 ғасыр, "жұмысшының үйі" ретінде салынған) үйлерімен қорғалған аймақ. Оның резиденциясындағы мұрагері Ричард Франс, оның үш шығанақ фасадын қосқан деп есептеледі, жергілікті методист шіркеуін салды. Пошта жәшігі мен методист шіркеуі бар. Тамыз айының демалыс күндері көше базарлары өткізіледі, бұл кішкентай ауыл үшін ерекше оқиға.

Тарих

Плилидегі методист шіркеуі қызықты, оны ауыл тұрғыны Ричард Френс салған. 1825 жылы Ричард Франс және 1826 жылы Эдвард Оуэн өз үйлерін "бұрыс пікір білдірушілердің кездесу үйлері" деп лицензиялады. 1828 жылы Ричард Франс шіркеу салуды шешті және үйіне қарама-қарсы жер учаскесін сатып алды. Ол "Корфилдс Ярд деп аталатын жер учаскесін" бес шиллингке сатып алып, "жоқтай қалған Джон Уэсли құрған методист конференциясының уағыздаушыларына арналған" шіркеу салды. Алайда, ол бастапқыда қауымдық шіркеу ретінде лицензияланған. Шатыр салуға бір адамның қатысуы ерекше емес. Мысалы, 1801 жылы Холлинсклоудың Джон Ломас есімді кісі бақшасына методистердің ғибадатханасын салды. Бұл шіркеу әлі күнге дейін қолданыста және ауыл өмірінің негізгі бөлігі болып табылады. 1830 жылдары Ричард Франс (қазір де шіркеудің иесі) шіркеуді баптистердің пайдалануын қамтамасыз етті. Ақыры, ол 1851 жылы Веслиан методистеріне берілді. 1851 жылғы діни санақ бойынша, онда таңғы ғибадатқа 50 адам қатысқан. Кейінгі жылдары ғимаратқа дәретхана мен ас үй орнату үшін қосымша ғимараттар салынды. Ғимараттың артқы жағындағы фотосуреттегі кірпіштің әртүрлілігі осыны көрсетеді. Негізгі шіркеудің сырты ақ түске боялған, ал артындағы "Жексенбілік мектеп" сияқты кірпіштен жасалған. Қазіргі кірпішпен салынған ғимараттар кейінгі кеңейтулерді көрсетеді. Сондай-ақ, веранда да кейіннен қосылған көрінеді, ол бастапқы архитектураның қарапайымдылығына сәйкес келмейді және ғимаратқа қосылу үстінде екі қабатты жарқырайды.

Архитектуралық жұмбақ

Бұл тарих 19-ғасырдағы методист шіркеуінің сәулет жұмбағына жауап береді, онда жазу жоқ, егер ол верандада жасырылса. Стилді көбірек Примитивт методистерге тән, бірақ ғимарат Веслиандарға берілген. Шатыр салынған кезде методистер күні мен методизмнің бөлімшесін көрсетуді әдеттегі іс-әрекет деп санаған. Қарапайым стиль, шамамен шаршы жоспар, жазусыз, егер Ричард Франс оны қауымдық шіркеу ретінде салса түсіндіріледі. Алайда бұл сипаттама Францияға ол мақұлдаған, методист, баптист немесе тәуелсіз уағыздаушыларды шақыру еркіндігін берді. Оның христиандық көзқарасына еш күмән жоқ. 1951 жылы жиналғандардың саны ауылдағы көпшіліктің конформист емес екенін көрсетеді. Мүмкін, оның шешімінде Веслиандардың үлкен құрметке ие болуы және олардың ғибадат орны ретінде ғимаратты күтіп ұстауға қабілетті болуы себеп болған шығар.

Қазіргі күн

Шатыр әлі күнге дейін, оның ішінде басқа конфессиялар да пайдаланады. Мысалы, Шрусбери евангелистік шіркеуі әдетте сол жерде өзінің Рождестволық таңғы қызметтерін өткізеді.