Кіріспе

Латын Америкасындағы құрбандық үстелдерінің тарихы күрделі. Алғашқыда құрбандық үстелі құдайларға табыну мен құрбандыққа шалу үшін қолданылған болса, қазір ол христиан дінінің символы ретінде қолданыла бастады.

Тарих

Мезоамерикада ғибадатханалардың үстінде орналасқан құрбандық үстелдері құдайларды қанағаттандыру және мол өнім алуға мүмкіндік беру үшін адам мен жануарларды құрбандыққа шалу үшін пайдаланылған. Тақ дәстүрінде құрбандықтар шалу үшін күнге арнап арнайы құрбандық үстелі жасалатын. Күннің шығыс батысқа қарай бағыты ацтек қалаларының құрылысындағы негізгі рәсімді анықтады. Осылайша құрбандық үстелі қаланың құрылысын анықтауда үлкен рөл атқарды. Алтармен байланысты ырым-жырымдардың ең анық бейнеленген көріністерінің бірі Эль-Кайоның қираған жерлерінде қазылған құрбандық үстелінде көрінеді. Бұл құрбандық үстелі "4-ші құрбандық үстелі" деп аталады. Осы мүсінде құрбандық үстелі түтету үстеліне де арналған. Бұл бейнелер жер асты құдайлары мен отты сөндіру рәсімдерімен байланысты. 4-ші құрбандық үстелі құрбандықтар мен діни заттардың жиналған жері ретінде құрбандық үстелінің мағынасын да білдіреді: түтету үстеліде отқа арналған таяқтар, сондай-ақ барлық жүндер матаның буыны айналасында жиналған. Көптеген археологтардың айтуынша, "алтараға діни заттар үйілетін орын ретінде қарастырылады, бұл майялықтардың тұғыры мен үстел құрбандық үстелдеріне жасалған иконографиялық безендіру бағдарламаларында тұрақты тақырып болып табылады". Алтаның тағы бір мақсаты - өлгендерді құрметтеу. Бұл күні адамдар құрбандық үстелдерін немесе құрбандық үстелдерін жасап, қайтыс болған сүйіктілерінің рухтарын қарсы алады. Бұл құрбандық үстелдеріне өлгендердің суреттері, олар өмірде жеген тамақтар, Мәриям ананың мүсіндері, әулиелердің суреттері, гүлдестелер, қағаздан ойылған бас сүйектері және тағы басқа көптеген заттар салынған. Кейбір құрбандық үстелдерінің биіктігі 10 12 фут, ал басқалары әлдеқайда кіші. Олар ақ атлас немесе пластмассамен жабылған, бұл саванның өкілі болуы мүмкін. Алтарь қайдан шыққанына қарамастан, кейінірек ол мәсіхшіліктің символы ретінде қабылданды.