Кіріспе
Hunt v T&N plc, [1993] 4 S. C. R. 289 - бұл Канада Жоғарғы Сотының заңдар қақтығысы туралы маңызды шешімі. Сот компанияның құжаттарын провинциядан алып кетуді тыйым салатын Квебек заңы Британдық Колумбия сотының бұйрығына конституциялық тұрғыдан қолданылмайды деп шешті. Бұл шешім маңызды болды, өйткені ол Morguard Investments Ltd. v. De Savoye (1990) деген шешімнің көптеген дәлелдерін растады және сонымен қатар Morguard-да алғаш рет анықталған қағидалар конституцияның негізі болып табылады деп тапты.
Өмірбаян
Британ Колумбиясының тұрғыны Джордж Хант Квебекте өндірілген өнімнен асбест талшықтарын жұтқаннан кейін қатерлі ісікке шалдықты. Британ Колумбиясындағы іс-әрекеті аясында ол Квебектегі өндірушіден құжаттарды алуға бұйрық алуға тырысты. Квебектің бизнес-құжаттарды сақтау туралы заңына сәйкес, провинциядан тыс жерлерде құжаттарды алып кетуге тыйым салынған. Хант заңның конституцияға қайшы екенін дәлелдеуге тырысты. Хант Моргвардтың өңіраралық тәртіпті орындауға мүмкіндік беретінін конституциялық дауларға да қолдануға болатынын дәлелдеуге тырысты. Бұл Канаданың Жоғарғы Сотының алдында осы істің екінші рет қаралуы болды. Бұрын сот талап қоюды негізсіз талап қоюдың жоқтығына байланысты алып тастауға болатындығы туралы мәселеге қатысты шешім шығарған болатын. Керісінше, іс-әрекеттің жалғасуына рұқсат беру өте маңызды болуы мүмкін.
Соттың дәлелдеуі
Сот бір ауыздан шешім шығарып, Ханттың апелляциялық арызын қабылдады. Ол Квебектің БК-да сот ісін жүргізу үшін құжаттарды алып кетуге тыйым салуы конституциялық тұрғыдан қолданылмайды деп тапты. Заң күшінде қалады, бірақ басқа провинцияларға қатысты қолданылмайды. соттар сот процесінің барысында кездейсоқ пайда болған шетелдік заңды анықтау кезінде конституциялық аргументтерді қарастыруы мүмкін. Шетелдік сот фактілерді анықтағанда, заңның тек қана қабылдануы оның конституциялық екенін білдіреді деп тұжырымдауға міндетті емес. Аталған екі юрисдикцияның бір Канада федерациясының бөлігі екендігі және бір Конституциямен басқарылуы жоғары соттардың конституциялық мәселелерді қарастыру өкілеттіктерін нығайтады және мүмкін арттырады. Канаданың Жоғарғы Соты апелляциялық шағым берілген төменгі сатыдағы соттардың бірдей өкілеттіктері мен рәсімдерімен шектелмейді.
the Quebec prohibition on the removal of documents for litigation in BC was constitutionally inapplicable. The Act would remain in force but could not be applied against other provinces. courts may consider constitutional arguments in determining foreign law that incidentally arises in the course of litigation. A foreign court in making a finding of fact should not be bound to assume that the mere enactment of a statute necessarily means that it is constitutional. that both jurisdictions in question are part of the same Canadian federation and governed by the same Constitution reinforces and possibly augments the powers of the superior courts to consider the constitutional issues. the Supreme Court of Canada is not restricted to the identical powers and procedures of the lower courts from which an appeal is made.
Morguard-тың кеңейтілуі
Хант "Моргуардта" алғаш рет айтылған принциптерге негізделгендіктен үлкен маңызға ие болды. Лафорст судьяның айтуынша: Моргуард конституциялық тұрғыда айтылмаған, сондықтан конституциялық ойларды басқа жағдайда сот шешімінің орындалуы мен танылуы мәселелерін реттейтін ережелерге енгізу жеткілікті болды. Бірақ бұл мәселе осы жағдайда айқын көтерілді және шын мәнінде конституциялық мәселе қарастырылды. Моргвардтан келтірілген соңғы үзіндіге үңілу арқылы көруге болатындай, конституциялық мәселелердің туындауы да дәл осыған байланысты. Олар конституциялық талап болып табылады және провинциялық заң шығару органдарына, сондай-ақ соттарға да қолданылады, өйткені Онтарионың Бас прокуроры мойындады және бірқатар комментаторлар қолдады. Қысқасы, Моргвардта қолданылған сөздерді қолдану үшін, 1100-беттерде "провинцияаралық ұтқырлыққа қатысты конституциялық шараларымыздың біріктіретін сипаты" әр провинцияның соттарын "туыс провинциялардың соттарының шешімдеріне толық сенім мен сенім" беруге шақырады. Бұл, сондай-ақ Моргуардта атап өткендей, Канада федерациясының құрылымына тән және сол себепті провинциялық заң шығарушы органдардың күшінан тыс. Алайда бұл провинциялардың басқа провинцияларда сот ісін қарауға әсер ететін заң шығаруына немесе басқа провинциялардың шешімдерін танудың тәртібін қарастыратын заң шығаруына тыйым салынады дегенді білдірмейді. Бірақ бұл Моргвардтың қарамағындағы тәртіп пен әділдік нормаларын сақтау керек дегенді білдіреді. Бұдан кейін мен тиісті қағидаларға қысқаша тоқтала кетейін, содан кейін осы жағдайда дауланған заң осы стандарттарға қайшы келетінін қарастырамын. Моргвардтың негізгі мақсаты біздің федерациямызда басқа провинцияларда берілген шешімдерді мойындау мен орындаудың жоғары дәрежесі талап етілді. Алайда Моргуардтың айтуынша, сот құзыретті деп санайтын болса, оның негіздері болуы керек. "Коммитет" идеясының өз алдына мақсат емес екенін атап өту керек, бірақ ол бірнеше юрисдикцияларға байланысты сот процесінің қатысушыларына тәртіп пен әділдік туралы түсініктерге негізделген. Morguard ісінде мойындау мен орындаудың көбірек қолайлы әдісі сот төрелігін қабылдаған және шешім шығарған сотқа "нақты және маңызды байланыс" бар деген тұжырымға негізделген. Кейбір сарапшылар мен төменгі сатыдағы судьялардың пікірлеріне қайшы, бұл қатаң сынақ емес, тек қана юрисдикцияға қатысты талаптарға белгілі бір шектеулер болуы керек деген ойды білдіру үшін жасалды. 1104) "Нақты және маңызды байланыс" сынағы Indyka v. Indyka [1969] 1 A. C. 33-де некелік мәртебеге қатысты іс бойынша (егер салауатты саясат мойындауда жомарттықты талап етсе) әзірленгенін және жеке іс-әрекетте іс-әрекеттің мәні мен іс қозғалған аумақ арасында байланыс іздеу қажет болуы мүмкін екенін атап өттім. Содан кейін мен Моранның Пайл Ұлттық (Канада) Лтд. ісінде өнім жауапкершілігі туралы істер бойынша жасалған сынақты тиісті төрелік етудің үлгісі ретінде қарадым. Құзыреттілікті негізге алатындай нақты шектер анықталмаған, және мен ешқандай сынақты қатаң түрде қолдануға болмайды деп қостым; ешқандай сот бұлардың бәрін алдын ала ала алмады. Алайда, олардың кейбіреулері Моргвардтың жарығында қайта қарастыруды қажет етуі мүмкін, бірақ дәстүрлі ережелерге негізделген байланыстар бастау үшін жақсы орын. Бұған қарағанда, тәртіп пен әділдіктің кең қағидаларына сәйкес айқындалған байланыстардың біртіндеп жинақталуына байланысты болды. Бірақ менің ойымша, жалпы тәсіл берік негізделген.
Morguard was not argued in constitutional terms, so it was sufficient there to infuse the constitutional considerations into the rules that might otherwise have governed issues of enforcement and recognition of judgment. But the issue was very clearly raised in this case and in fact a constitutional question was framed. Now, as perusal of the last cited passage from Morguard reveals, the constitutional considerations raised are just that. They are constitutional imperatives, and as such apply to the provincial legislatures as well as to the courts, as the Attorney General for Ontario conceded and as a number of commentators have maintained In short, to use the expressions employed in Morguard, at p. 1100, the "integrating character of our constitutional arrangements as they apply to interprovincial mobility" calls for the courts in each province to give "full faith and credit" to the judgments of the courts of sister provinces. This, as also noted in Morguard, is inherent in the structure of the Canadian federation, and, as such, is beyond the power of provincial legislatures to override. This does not mean, however, that a province is debarred from enacting any legislation that may have some effect on litigation in other provinces or indeed from enacting legislation respecting modalities for recognition of judgments of other provinces. But it does mean that it must respect the minimum standards of order and fairness addressed in Morguard. I turn briefly then to the relevant principles after which I shall consider whether the statute impugned in this case offends these standards. The basic thrust of Morguard was that in our federation a greater degree of recognition and enforcement of judgments given in other provinces was called for. Morguard was careful to indicate, however, that a court must have reasonable grounds for assuming jurisdiction. One must emphasize that the ideas of "comity" are not an end in themselves, but are grounded in notions of order and fairness to participants in litigation with connections to multiple jurisdictions. In Morguard, a more accommodating approach to recognition and enforcement was premised on there being a "real and substantial connection" to the forum that assumed jurisdiction and gave judgment. Contrary to the comments of some commentators and lower court judges, this was not meant to be a rigid test, but was simply intended to capture the idea that there must be some limits on the claims to jurisdiction. Indeed I observed (at p. 1104) that the "real and substantial connection" test was developed in Indyka v. Indyka, [1969] 1 A. C. 33, in a case involving matrimonial status (where sound policy demands generosity in recognition), and that in a personal action a nexus may need to be sought between the subject matter and the territory where the action is brought. I then considered the test developed in Moran v. Pyle National (Canada) Ltd., for products liability cases as an example of where jurisdiction would be properly assumed. The exact limits of what constitutes a reasonable assumption of jurisdiction were not defined, and I add that no test can perhaps ever be rigidly applied; no court has ever been able to anticipate all of these. However, though some of these may well require reconsideration in light of Morguard, the connections relied on under the traditional rules are a good place to start. More than this was left to depend on the gradual accumulation of connections defined in accordance with the broad principles of order and fairness But I think that the general approach was solidly based.