Кіріспе

Теософиялық идеялар жүйесі Нео-теософия - бұл бастапқыда кемсітуші термин, оны Хелена Блаватскаяның ізбасарлары 1891 жылы мадам Блаватскаяның өлімінен кейін Энни Бесант пен Чарльз Вебстер Лидбитер түсіндірген теософиялық идеялар жүйесін атау үшін қолданды. Бұл материал Блаватскаяның түпнұсқалық баяндамасынан үлкен жағынан ерекшеленді, бірақ оны әлемдегі көптеген теософтар шын мәнінде теософиялық деп қабылдайды. Б. Блаватскийден кейінгі теософияның негізгі жаңалықтары, Бесант пен Ледбитер түсіндіргендей, өткен өмірлерді және астралдық жазықтықты зерттеуге, жас үнді жігіті Кришнамуртиді болашақ "Әлемдік мұғалімнің" құралы ретінде ілгерілету және католик дінін және оның либералды католик шіркеуі түріндегі діни рәсімдерін енгізу болды.

Шолу

Блаватский 1891 жылы қайтыс болғаннан кейін Уильям Куан судья Генри Стил Олькотт пен Энни Бесантпен сот махатмалардан хаттар жасалмалаған деп дау-дамайға түседі. Нәтижесінде ол 1895 жылы Олкотт пен Бесантпен қарым-қатынасын тоқтатты және қоғамның американдық бөлімінің көп бөлігін өзімен бірге алды. Ол Нью-Йоркте қайтыс болғанға дейін жаңа ұйымын шамамен бір жыл басқарды, содан кейін Кэтрин Тингли менеджер болды. Олкотт пен Бесант фракциясынан шыққан ұйым Үндістанда орналасқан және Теософиялық қоғам Адьяр деп аталады, ал судья басқаратын ұйым қазіргі кезде Теософиялық қоғам деп аталады, бірақ көбінесе "халықаралық штаб-пәтер, Пасадена, Калифорния" деген ерекшелікпен. Теософиялық қоғам Адьяр - Уильям Кью ізбасарлары неотеософия деп айыптаған топ. Сот және мадам Блаватскийдің түпнұсқалық ілімдері; олар Энни Бесант, Генри Олкотт және К. В. Лидбитердің неотеософиялық ілімдері деп санайтын нәрселерді қабылдамайды. Нео-теософия терминін Фердинанд Т. Брукс 1912 жылы "Нео-теософияның ашылуы" деп аталатын кітабында, "Теософиялық қоғам және оның эзотерикалық богеидомы" деп аталатын бұрынғы кітабының екінші бөлігінде қолданған. 1924 жылы Маргарет Томас "Теософия мен неотеософия" атты кітап шығарды. Бұл кітапта Блаватская теософиясы мен неотеософияның қарама-қарсылығы қарастырылған. Блаватская теософиясына адал болып, Бесант пен Лидбитердің көрегендік зерттеулеріне өте сыншыл болған Г. Р. С. Мид, сондай-ақ, Бесант қозғалысына сілтеме жасау үшін Нео-теософия терминін қолданды. Ол үшін "теософия" деген ұлы дүниелік діндер мен философиялардағы даналық элементін білдіреді. Кейіннен "неотеософиялық" термині теософиялық шеңберден тыс жерлерде бұрынғы теософистер құрған топтарға, сондай-ақ орталық үй-жайлары Блаватская теософиясынан көп қарыз алған топтарға қатысты қолданыла бастады. Роберт С. Элвуд өзінің 1973 жылғы "Қазіргі Америкадағы діни және рухани топтар" кітабында бұрынғы теософистер құрған ұйымдарды "теософияның дамуы" деп атады және өзінің зерттеуінде "Нео-гностикалық топтар мен Нео-розенкрейсерлік топтар" Рудольф Штайнердің антропософиясы, Элис Бейлидің топтары, (Гай Баллардтың) "Менмін" қызметі және Макс Хайндельдің розенкрейсерлігі. Кейінгі "Альтернативті құрбандық үстелдері" (1979) кітабында профессор Элвуд былай деп қосты: Автор Дэрил С. Полсон "Нео-теософияны" Элис Бейлимен байланыстырады. Басқа неотеософтарға Штайнердің замандасы Питер Деунов пен Латын Америкасына теософиялық ілімдерді енгізген Самаэль Аун Вейор жатады. Дион Фортуна мен Алистер Кроули теософиялық қозғалыстың алдыңғы шетіне әсер етті (соның әсерінен), бұл өз кезегінде Антон ЛаВейдің сатанизміне, Л. Рон Хаббардтың сайентологиясына, Виккаға және қазіргі заманғы Жаңа дәуір мен Жаңа ой қозғалыстарына әсер етті. (Алиса Бейли "Жаңа дәуір" терминін енгізді).

Қазіргі кездегі неотеософтар

Неотеософтардың кейбір мысалдары - Бенджамин Крейм, Дуглас Бейкер және Виктор Скумин. 1990 жылы Скумин рухани эволюцияның теософиялық тұжырымдамаларын кеңінен түсіндіріп, алтыншы тамыр расасы - Homo spiritalis (лат. рухани адам) жіктелуін ұсынды.