Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ла-Ороя - Перудің орталық бөлігіндегі Юнин департаментіне қарасты Мантаро өзенінің бойындағы қала және Яули провинциясының астанасы. Ол Анд тауларының шығыс бөктерінде 3745 м биіктікте, ұлттық астана Лимадан шығыс-солтүстік-шығысқа қарай 176 км жерде орналасқан. Ла-Орояда металл қорыту жұмыстары жүргізіліп, қала "Қарақышылар институтының" 2007 жылғы "Әлемдегі ең ластанған жерлер" есебінде аталып өтті. Сонымен қатар ол Перудің Орталық тас жолының (Carretera Central) шығыс нүктесі болып табылады.
La Oroya is a city on the River Mantaro and capital of the Yauli Province, located in the Department of Junin in central Peru. It is situated on the eastern watershed of the Andes at an altitude of 3,745 m, some 176 km east north east of the national capital, Lima. La Oroya is the location of a smelting operation that earned the town a place on the Blacksmith Institute's 2007 report on "The World's Worst Polluted Places". It is also the eastern endpoint of the Central Highway of Peru (Carretera Central).
Тарих
1533 жылы испандықтар шағын елді мекен құрып, аймақта бағалы металдарды өндіруді бастады, бірақ оқшаулау мен көлік қиындықтары өндіруге кедергі келтірді. Тәуелсіздік соғысы кезінде аймақтың стратегиялық орны оны партизандық қызметтің орталығы етті; соғыстың шешуші шайқастарының бірі, Чакамарка (Юнин), жақын жерде болды, және Симон Боливар шайқастан кейін қала арқылы өтті. 1861 жылы елді мекен Сан-Жеронимо-де-Каллапампа деп аталды, ал 1893 жылы Ла-Ороя болды. 1925 жылы Ла-Ороя Яули провинциясының астанасы болып тағайындалды және ақыры 1942 жылы қала мәртебесіне көтерілді. Бұл аймақтағы тау-кен өндірісі біртіндеп дамыды және 1893 жылы Лимадан Феррокарилл Орталық Андино темір жолы аяқталғанға дейін қатты кеңеймеді. Инженерлік өнердің ерекше жетістігі болып табылатын темір жолды поляк темір жол салушысы Эрнест Малиновский жоспарлаған. Жақында ғана Qinghai Tibet Railway аяқталғанға дейін бұл әлемдегі ең биік стандартты тетікті темір жол болды. Қазір қаланың басты жұмыс берушісі болып табылатын балқыту зауытын 1922 жылы америкалық Cerro de Pasco корпорациясы құрды, ол 1974 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін Cerro мемлекет меншігіне алынып, мемлекеттік Empresa Minera del Centro del Peru S A, Centromin ретінде белгілі болды. 1993 жылы Перу үкіметі Centromin-ті жекешелендіру туралы шешім қабылдады. 1997 жылы Ла Ороя балқыту зауытының 99,97%-ын Renco Group еншілес компаниясы Doe Run Peru шамамен 247 миллион АҚШ долларына сатып алды. Сатып алу Centromin компаниясының Metaloroya компаниясына 126,5 млн АҚШ долларын капитал құюдан және сатып алу бағасын 120,5 млн АҚШ долларын төлеуден тұрады. Doe Run Peru мыс қорыту зауытына концентрат жеткізуді қамтамасыз ету үшін 7,5 миллион АҚШ долларына Кобриза мыс кен орнын сатып алды.
In 1533, the Spanish established a small settlement and started small scale mining for precious metals in the area, but isolation and transport difficulties hindered extraction. At the time of the War of Independence, the area's strategic position made it a center of guerrilla activity; one of the decisive battles of the war, Chacamarca (Junin), took place nearby, and Simón Bolívar passed through the town after the battle. In 1861, the settlement was named San Jeronímo de Callapampa and in 1893 it became La Oroya. In 1925, La Oroya was designated the capital of the Yauli province and finally, in 1942, it was elevated to city status. Mining in the area developed gradually and did not greatly expand until the Ferrocarril Central Andino railway from Lima was completed in 1893. The railway, an extraordinary feat of engineering, was planned by the Polish railway builder Ernest Malinowski and crosses the Ticlio Pass, where it reaches an altitude of 4781 meters. Until the recent completion of the Qinghai Tibet Railway it was the highest standard gauge railway in the world. The smelter, now the city's main employer, was established in 1922 by the American Cerro de Pasco Corporation, who ran it until 1974 when Cerro was nationalized and became part of the state owned Empresa Minera del Centro del Peru S A, otherwise known as Centromin. In 1993, the Peruvian government decided to privatize Centromin. In 1997, 99.97% of the La Oroya smelter was acquired by Doe Run Peru, a subsidiary (now an affiliate) of the Renco Group, for approximately US$247 million. The acquisition consisted of a capital contribution to Centromin's Metaloroya of US$126.5 million and a purchase price payment of US$120.5 million. Doe Run Peru also bought the Cobriza copper mine for US$7.5 million to maintain concentrate supplies to the copper smelter.
Тау-кен және металлургия
Алдымен 1922 жылы мыс қорыту зауыты, содан кейін 1928 жылы қорғасын қорыту зауыты, ал 1952 жылы мыс өңдеу зауыты салынды. Жылдық қуаттылығы - 70 000 тонна мыс, 122 000 тонна қорғасын және 45 000 тонна мырыш, бірақ шығарындыларды шектейтін шектерден төмен ұстау қажеттілігі және қала, балқыту зауыты мен қоршаған аймақта газдарды тұтқындап тұратын температуралық инверсиялар өндірісті осы деңгейден төмен ұстауға бағытталған. Жергілікті шахталарда "қоқыс концентраты" өндіріледі, онда флотация арқылы бөлінетін металл қоспалары болады. Жылдар бойы Ла Ороя металлургтары осы металдарды қосалқы өнім ретінде бөліп алу және қалпына келтіру әдістерін ойлап тапты, ал үш негізгі балқыту зауыттары осы мақсатта қатты біріктірілді. Ла Ороя - әлемдегі осындай мүмкіндікке ие бірнеше балқыту операцияларының бірі. Нәтижесінде, La Oroya алтын мен күміс (негізінен өңдеу зауытының қалдықтарынан), антимон, мырыш триоксиді, висмут, кадмий, индий, селен, теллур, күкірт қышқылы және олеум өндіреді. Бұл технология кейбір зиянды және улы металдардың шығарындыларын азайтуға көмектесті, алайда зауыттың біріктірілген табиғаты зауыттың жекелеген бөліктерін өзгертуді кедергіге ұшыратты. Ла Орояны сатып алғаннан кейін Доу Рун күрделі және жартылай ескірген балқыту кешенін мұра етті. Операция жөндеуден өтті, бұрынғы иелері жаңғыртуға немесе таза операцияларға аз қаржы салды. Жылдар бойы ластанудың салдарынан балқыту орнының айналасындағы төбелер толығымен құрғап, өзен уытты болып, сол жердегі тұрғындардың денсаулығы нашарлады. Тұрғындардың қанында және ауыз суында қорғасынның деңгейі өте жоғары екені анықталды, ал көпшілігінің бронхтардағы аурулары бар. 1999 жылғы зерттеу (Doe Run компаниясын сатып алғаннан кейін екі жыл өткен соң жүргізілген) ауаның ластану деңгейінің жоғары екенін көрсетті, оның құрамында мырыш 85 есе, кадмий 41 есе және қорғасын 13 есе көп, бұл жалпы алғанда қауіпсіз деп саналады.
First, to be built was the copper smelter in 1922, followed by the lead smelter in 1928 and the zinc refinery in 1952. Annual capacities were 70,000 tonnes of copper, 122,000 tonnes of lead, and 45,000 tonnes of zinc, although the need to keep below emission limits and temperature inversions that trap gases over the city, smelter, and surrounding area have tended to keep production below these levels. Several local mines produce 'dirty concentrates' that contain metallic impurities that cannot be separated by the flotation process. Over the years, the La Oroya metallurgists have devised methods to separate and recover these metals as byproducts, and the three main smelters have become heavily integrated for this purpose. La Oroya is one of the few smelting operations in the world with this capability. As a result, La Oroya produces gold and silver (mainly from refinery residues), antimony, arsenic trioxide, bismuth, cadmium, indium, selenium, tellurium, sulfuric acid and oleum. This technology has helped the operation to reduce the emission of some noxious and toxic metals; however, the integrated nature of the plant has hindered the modification of individual parts of the plant. With the acquisition of La Oroya, Doe Run inherited a complicated and partially semi obsolescent smelter complex. The operation had suffered from disrepair, previous owners had invested little in modernization or clean operations. As a result of years of pollution, the hills immediately around the smelter became completely denuded, the river became more toxic, and the health of area inhabitants suffered. Residents have been found to have alarmingly high concentrations of lead in their blood and their drinking water, and many have bronchial troubles. A 1999 study (conducted two years after Doe Run's acquisition) showed high levels of air pollution, with 85 times more arsenic, 41 times more cadmium, and 13 times more lead than amounts generally considered safe.
Ластану
Doe Run La Oroya сатып алған кезде, ол Centromin PAMA (Programa de Adecuación y Manejo Ambiental немесе Экологиялық қалпына келтіру және басқару бағдарламасы) - қоршаған ортаны қалпына келтіру шараларын талап ететін экологиялық келісімшартты қабылдады. Бұл шаралар жаңа күкірт қышқылы зауыттарын, кокс зауытынан қашып кететін газдарды жоюды, анодты қалдықтар зауытында оттегімен қамтамасыз етілген газдарды пайдалануды, мыс өңдеу зауытының су тазарту зауытын, балқыту зауытында суды салқындату үшін қайта айналым жүйесін, күміс өңдеу зауытында қышқыл ерітінділерді басқару және жоюды, балқыту зауыты мен өңдеу зауытының өнеркәсіптік ағынды суларды тазарту зауытын, үнсіз зауыттың жанында қорғасын балшығын ұстап тұру бөгетін, қорғасын балқыту зауытында түйіршіктеу процесінің суын, мыс өңдеу зауытында анодты жуу жүйесін, қорғасын мен мыс шлак қалдықтарын басқару және жоюды, тұрмыстық ағынды суларды өңдеуді және тұрмыстық қалдықтарды жоюды талап етті. Дегенмен, Doe Run Peru Centromin компаниясына Centromin компаниясының бұрынғы операцияларынан туындаған кез келген экологиялық жауапкершіліктен (және Перу үкіметі кепілдік берген) өтемақы төледі. Компания 2004 жылы, әсіресе үкіметтік емес ұйымдар арасында, PAMA-ны 2006 жылдың соңғы мерзіміне дейін аяқтай алмайтынын айтып, ұзартуды сұрады. 2004 жылы 29 желтоқсанда Перу үкіметі No 046 2004 EM, PAMA аясында бір немесе бірнеше жобаны аяқтау үшін ерекше жағдайларды негіздеу мүмкін екенін мойындады. Doe Run Peru компаниясына Энергетика және тау-кен министрлігі 2006 жылғы 29 мамырда осындай ұзартуды берді. Ұзарту шарттары бойынша әрбір ай сайын сенімгерлік шотына келесі айдың ПАМА бойынша болжамды шығыстарын жабуға жеткілікті түсімдер төленеді. Сонымен қатар компанияға кез келген акционерге немесе оған тиесілі компанияға ПАМА-ның аяқталуына әсер етуі мүмкін төлем жасауға тыйым салынған. Renco компаниясы Doe Run Peru компаниясы осындай төлем жасалса, PAMA-ның ұзартылуынан пайда таба алмайтынын растады. Басқа да жетістіктерге қол жеткізілді және 2008 жылдың 19 наурызында компания қатты бөлшектердің шығарындыларын 60% -ға, ауадағы қорғасын деңгейін 61,7% -ға, кадмий деңгейін 72% -ға, мырыш деңгейін 81% -ға төмендетуді және балқыту зауытынан Мантаро мен Яули өзендеріне ласталатын ластаушы сұйықтықтарды жоюды жариялады. Басқа салаларда жетістіктерге қарамастан, күкірт диоксиді шығарындылары 2008 жылдың тамызында рекордтық деңгейге жетті. Алайда, The Wall Street Journal газетінің мәліметінше, қорғасын қышқылының балқыту зауыты 2008 жылдың қазанында іске қосылған. Бұл күкірт диоксиді шығарындыларын едәуір азайтады. 2009 жылдың қазан айында күтілетін мыс қорытушы қышқыл зауыты аяқталғаннан кейін одан әрі жақсаруды күтуге болады. Бұдан кейін балқыту зауытынан шығатын күкірт диоксидінің негізгі көздері бақылауға алынуы тиіс. Алайда бұл нәтижелердің ешқайсысы да жүзеге аспады. Жоғарыда көрсетілген көрсеткіштерді Doe Run компаниясы әзірледі және оларды ешқандай ресми институт растаған жоқ. Жыл сайынғы табысы 150 миллион доллардан асып кетсе де, төрт ай бойы кен бағасы төмендеп келгеніне қарамастан, Доу Рун Перу үкіметінен қаржылай көмек сұрады. Бұған дейін осындай қызметте жұмыс істейтін басқа компаниялар мұндай жетістіктерге қол жеткізбеген. Бірақ бұл өтініш таңғаларлықтай түрде Доу Ранның PAMA талаптарына сәйкес келу үшін ұзарту туралы жаңа өтінішімен сәйкес келеді. Бұл 2009 жылы күтілетін нәтижелер қайтадан аяқталмайды дегенді білдіреді.
When Doe Run bought La Oroya, it took over Centromin's PAMA, (Programa de Adecuación y Manejo Ambiental or Environmental Remediation and Management Program), an environmental contract requiring environmental remediation measures. The measures required new sulfuric acid plants, elimination of fugitive gases from the coke plant, use of oxygenated gases in the anodic residue plant, a water treatment plant for the copper refinery, a recirculation system for cooling waters at the smelter, management and disposal of acidic solutions at the silver refinery, an industrial wastewater treatment plant for the smelter and refinery, a containment dam for the lead mud near the silent plant, a granulation process water at the lead smelter, an anode washing system at the zinc refinery, management, and disposal of lead and copper slag wastes, domestic wastewater treatment, and domestic waste disposal. However, Doe Run Peru has been indemnified by Centromin (and guaranteed by the Peruvian Government) against any environmental liability arising out of Centromin's prior operations. The company caused trouble in 2004, particularly among non governmental organizations, when it said that it would not be able to complete the PAMA by the deadline of 2006, and asked for an extension. On Dec 29, 2004, the Peruvian Government issued Supreme Decree No. 046 2004 EM, which recognized that exceptional circumstances may justify an extension of the time to complete one or more projects within the scope of a PAMA. Doe Run Peru was granted such an extension by the Ministry of Energy and Mines on May 29, 2006. Conditions of the extension include the payment into a trust account each month of revenue sufficient to cover the next month's estimated expenditure on the PAMA. Also, the company has been forbidden to make any payment to any shareholder or affiliate that might affect the completion of the PAMA. Renco has confirmed that it understands that Doe Run Peru would lose the benefit of the PAMA extension if any such payment is made. Other improvements have been achieved and on March 19, 2008, the company announced a 60% improvement in particulate emissions, a 61.7% reduction in air lead levels, a 72% reduction in cadmium levels, and an 81% decrease in arsenic levels, and the virtual elimination of polluting liquid discharges from the smelter into the Mantaro and Yauli rivers. Despite advancements in other areas, sulfur dioxide emissions reached record levels in August 2008. However, according to the Wall Street Journal, the lead smelter acid plant became operational in October 2008. This will reduce sulfur dioxide emissions significantly. Further improvement can be expected when the copper smelter acid plant is completed, which is expected in October 2009. Thereafter, the main sources of sulfur dioxide from the smelter should be under control. Nevertheless, none of these expected results have been attained in reality. The indicators shown above were designed by Doe Run and have not been certified by any official institute. Despite revenues that exceed US$150 million in each year of operations, after four months of the lower price in minerals, Doe Run has asked the Peruvian Government for a bailout. No other company from the same activity has done that. But this request surprisingly coincides with a new request from Doe Run for an extension to comply with PAMA requirements. That means, the expected results in 2009 again will not be completed.