Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гаспар Гарсия Лавиана (8 қараша 1941 - 11 желтоқсан 1978) - испандық католик діни қызметкері, 1977 жылы Сандинисттік ұлттық азаттық майданымен (FSLN) Никарагуада әскери қызметте болған.
Gaspar García Laviana (November 8, 1941 — December 11, 1978) was a Spanish Roman Catholic priest who took up arms to fight as a soldier in Nicaragua with the Sandinista National Liberation Front (FSLN) in 1977.
Ерте өмір
Гарсия Лавиана 1941 жылы Астурия Князьдігі (Испания) Сан-Мартин-дель-Рей-Аурелио, Лес-Росес қаласында дүниеге келді. Балалық шағында Лангреодағы Туиллаға көшіп барды. 1966 жылы Қасиетті Жүрек Миссионерлерінің (MSC) діни қызметкері болып тағайындалды. Содан кейін ол Логроньодағы шіркеудің жетекшісі болып үш жыл қызмет етті.
García Laviana was born in 1941 in Les Roces, San Martin del Rey Aurelio, Principality of Asturias (Spain), moving during his childhood to Tuilla, Langreo. He was ordained a priest of the Missionaries of the Sacred Heart (MSC) in 1966. Thereafter, he took charge of a church in Logroño for three years, working at the same time as a carpenter.
Никарагуада миссионер болып қызмет ету
1969 жылы Гарсия Лавиана Никарагуаға миссионерлік діни қызметкер ретінде келді. Гарсия Лавиана Никарагуаның шаруаларымен тығыз жұмыс істеді және олардың көптеген қиындықтарын жақсы білген. Ол басқа да прогрессивті христиандарға қосылды concientización (немесе хабардар ету) бүкіл елдегі кедей ауылдық қоғамдастықтарда.
In 1969, García Laviana arrived in Nicaragua as a missionary priest. Through his missionary work with Pedro Regalado in the parishes of San Juan del Sur and Tola in the department of Rivas, García Laviana worked closely with the Nicaraguan peasants and was intimately aware of the many hardships they faced. He joined other progressive Christians in concientización (or awareness raising) in poor rural communities around the country.
Әлеуметтік әділетсіздікке қарсы белсенділік
Гарсия Лавиана революция болып жатқан елге келді. Оның миссионерлік қызметі оны кедейлердің жағына шығарып, революциялық процеске қосылуға мәжбүр етті. Оның кедейлерді елемеу туралы дауысты шағымдары, соның ішінде мемлекеттік кеңселерде отыру, Анастасио Сомозаның әкімшілігінің назарын аударды. Гарсия Лавиана өзінің еншісінде орналасқан жеңіл жүрісті үйлерді ашық сынға алды, олардың көбісі кәмелетке толмаған қыздармен жұмыс істейді.
García Laviana happened to arrive in a country where a revolution was in the making. His work as a missionary inevitably led him to side with the poor and join the revolutionary process. His loud complaints about the neglect of the poor, including sit ins in government offices, caught the attention of Anastasio Somoza's administration. García Laviana was also an outspoken critic of the brothels located in his parish, many operating with underage girls.
Коста-Рикадағы жер аударылу және революцияға қатысу
Ол бұл жанжалды радио арқылы ашқан кезде, Сомозаның Ұлттық гвардиясы оны екі рет өлтіруге тырысты. Ол Коста-Рикаға қашып барып, Сандинисттік ұлттық азаттық майданының (FSLN) жер аударылған мүшелерімен кездесті. Ол Сомозаны құлатудың моральдық, тіпті діни қажеттілік екенін айтты. Ол жан-тәнімен ойланып, шіркеу ілімдерін терең оқығаннан кейін, зұлымдықпен күресу үшін қаруды қолға алу оның христиандық принциптерін бұзбайды деген шешімге келді. Оның бұл шешімі екі құпия түрде таратылған ашық хатпен жарияланды, онда ауыр жүрекпен қарулы күрес қанаушыларды қолдаудағы діни қызметкер ретінде оның христиандық міндеті деп санағаны айтылды. Кубада жарылғыш заттармен айналысқан, Орталық Америкаға оралған және "Бенджамин Зеледонның оңтүстік майданына" қосылып, Сандинисттер партизан соғысына қарсы Сомозаға қарсы шықты. Оның құрамын сатқын сатып, Коста-Рика шекарасындағы "Эль-Инфиерно" фермасына басып кірді. Гарсия Лавиана жерге жата бергенде, отқа тұрып, бірден өлді. Ол келесі шілдеде көтерілістің жеңісін көре алмады.
When he exposed this scandal on the radio, Somoza's National Guard tried on two occasions to assassinate him. He fled to Costa Rica where he met exiled members of the Sandinista National Liberation Front (FSLN). He agreed with them that the overthrow of Somoza was a moral—even religious—necessity. After agonizing soul searching, and deep reading in church doctrine, he decided that taking up arms to fight evil did not violate his Christian principles. His decision was broadcast in two secretly distributed public letters which made clear that, with a heavy heart, he felt armed struggle was his Christian duty as a priest in solidarity with the oppressed. Trained in explosives in Cuba, he returned to Central America and joined the "'Benjamín Zeledón' Southern Front" in the Sandinista guerrilla war against Somoza. His unit was betrayed by a traitor and ambushed on a farm called "El Infierno" along the Costa Rican border. García Laviana rose up to fire when he should have stayed down; he was killed instantly. He never lived to see the triumph of the insurrection the following July.
Мұра
Гарсия Лавиана өзінің Никарагуаның кедейлігі мен бейшаралығы, қоғам, сондай-ақ қаруды қолға алған кездегі аралас сезімдері туралы жасырын таратылған көптеген өлеңдерінде ашуын білдірді. Көтеріліс жеңгеннен кейін, 1979 жылы, олар "Махаббат және соғыс әндері" деп аталатын жинақ ретінде басылып шықты; Бұл Сандинист үкіметінің Мәдениет министрлігі басқарған алғашқы кітап болды, басқа ақын және діни қызметкер Эрнесто Карденаль басқарды. Биографияға Фр. Мануэль Родригес Гарсия және Гаспар! Дэвид Гуллетттің Никарагуа революциясындағы испан ақыны / діни қызметкері, оның ең маңызды поэзиясының екі тілді жинағы бар. Лавианаға Медельин мен Куернавакадағы Латын Америкасының епископтар конференциясында жарияланған "кедейлер үшін артықшылықты таңдау" тақырыбына бағытталған бостандық теологиясының рухы қатты әсер етті. Никарагуа президенті Даниэль Ортега Гарсия Лавиананың революциялық күреске қатысуының маңыздылығын мойындады. Гарсия Лавиананың Никарагуа революциясына қатысуы католиктерді революциялық қозғалысқа моральдық заңдылық сезімін беру арқылы ФСЛН-ді қолдауға шақырды. Оның көптеген мәселелері Сандинистер билікті қолға алған кезде олардың басымдылығына айналды. Революциялық үкімет денсаулық сақтауды басты басымдыққа айналдырды, көптеген шаруаларға жеке және кооперативтерде жерді қайта бөлуді жүзеге асырған аграрлық реформа бастамаларын жүзеге асырды, төртінші сыныпқа дейінгі білім беруді тегін және жалпыға бірдей етті және жезөкшелікті айыптап шықты.
A closet poet, García Laviana expressed his outrage at the poverty and neglect of Nicaraguan peasants, society, as well as his own mixed emotions as he took up arms, in many secretly circulated poems. After the triumph of the insurrection, in 1979, they were published as a collection called Songs of Love and War; this was the first book published by the Sandinista government's Ministry of Culture, headed by another poet and priest, Ernesto Cardenal. Biographies include Gaspar vive by Fr. Manuel Rodriguez Garcia, and ¡Gaspar! A Spanish Poet/Priest in the Nicaraguan Revolution by David Gullette, which contains a bilingual collection of his most important poetry. Laviana was greatly influenced by the spirit of liberation theology, which focused on a "preferential option for the poor", as declared at the Latin American Bishops' conferences in Medellín and Cuernavaca. Daniel Ortega, president of Nicaragua, acknowledged the importance of García Laviana's participation in the revolutionary struggle. García Laviana's involvement in the Nicaraguan Revolution encouraged Catholics to support the FSLN by providing the revolutionary movement with a sense of moral legitimacy. Many of his concerns became priorities for the Sandinistas when they assumed power. The revolutionary government took up health care as a major priority, implemented agrarian reform initiatives that redistributed land back to many peasants individually and in cooperatives, made education through the fourth grade free and universal, and denounced prostitution.