Кіріспе

Америка Құрама Штаттарынан басқа барлық дамыған елдерде және дамушы елдердің көпшілігінде ауруханалардың бұл түрі науқастарға тегін медициналық көмек көрсетеді, шығындар мен жалақыны үкімет өтеуімен өтеледі. Ауруханаға иелік ететін мемлекеттік деңгей жергілікті, муниципалды, мемлекеттік, өңірлік немесе ұлттық болуы мүмкін, ал қызмет көрсету мүмкіндігі тек төтенше жағдайлар үшін ғана емес, азамат емес тұрғындарға да қол жетімді болуы мүмкін.

Бразилия

Бразилияның денсаулық сақтау жүйесі мемлекеттік ауруханалардан, коммерциялық емес қайырымдылық ауруханалардан және жеке ауруханалардан тұрады. Төмен және орташа табысты халықтың басым бөлігі мемлекеттік немесе муниципалдық басқарудағы мемлекеттік ауруханалардың қызметтерін пайдаланады. 1988 жылғы Федералды Конституция қабылданғаннан бері денсаулық сақтау Бразилияда тұратын барлық адамдардың: азаматтардың, тұрақты тұрғындардың және шетелдіктердің жалпы құқығы болып табылады. Бұл қызметті ұсыну үшін Бразилия үкіметі SUS (Sistema Unico de Saúde, Бірыңғай денсаулық сақтау жүйесі) деп аталатын ұлттық мемлекеттік денсаулық сақтау сақтандыру жүйесін құрды, онда барлық мемлекеттік қаржыландырылатын ауруханалар (мемлекеттік және қайырымдылық субъектілері) пациенттер мен жүргізілген процедуралардың санына байланысты төлем алады. Ауруханалар мен емханаларды салу мен пайдалану да үкіметтің міндеті. Жүйе барлық науқастарға жедел жәрдем, профилактикалық медицина, диагностикалық процедуралар, хирургиялық операцияларды (косметикалық процедуралардан басқа) және олардың жағдайын емдеу үшін қажетті дәрі-дәрмектерді қамтиды. Алайда, бюджеттің шектеулі болуына байланысты, бұл қызметтер елдің басым бөлігінде, ірі мегаполистерді қоспағанда, жиі қол жетімді емес, ал тіпті сол қалаларда күрделі процедураларға қол жеткізу ұзақ кезек күтуден кейін кешіктірілуі мүмкін. Осы жағдайға қарамастан, кейбір науқастар мемлекеттік емес мекемелерде жүргізілетін процедуралар үшін толық SUS қамтуы үшін үкіметті сотқа бере алды. Жақында жекеменшік ауруханаларға өмірге қауіп төндіретін төтенше жағдай кезінде жеткіліксіз қаражаты бар науқастарға ем көрсетуден бас тартуға тыйым салатын жаңа заң қабылданды. Заңда сондай-ақ, осындай жағдайда медициналық-санитарлық көмекке жұмсалатын шығындарды мемлекеттік мекемелер төлейді деп белгіленген. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 8,3%-на, яғни жан басына шаққанда 1318 долларға жетті.

Канада

Канададағы барлық ауруханалар Medicare арқылы қаржыландырылады, Канаданың мемлекеттік қаржыландырылатын жалпы медициналық сақтандыру жүйесі және провинциялық үкіметтер басқарады. Канададағы ауруханалар жасына, табысына немесе әлеуметтік жағдайына қарамастан, Канаданың барлық азаматтарын және тұрақты тұрғындарды емдейді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметтері бойынша, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 10,4%-на, яғни жан басына шаққанда 4,641 долларға жетті. Канададағы ауруханаларды қаржыландыру провинциялық денсаулық сақтау жоспарларына сәйкес келеді және ауруханалар өздерінің бюджеттері шегінде жұмыс істеуді заңмен талап етеді. Облыстық денсаулық сақтау жоспарлары медициналық қызметтер мен процедуралардың кең ауқымын қамтуға бағытталған, ауруханалық жазбалардан бастап тамақтануға дейінгі көмекке дейін. Орташа алғанда, дәрігерлер қызметі провинциялық денсаулық сақтау саласының шамамен 15% қаржысын алады, ал ауруханалар шамамен 35% алады. Ауруханалар негізінен салық төлеушілер тарапынан қаржыландырылса да, кейбір ауруханалар, сондай-ақ медициналық зерттеулер орындары қайырымдылық қайырымдылықтарын алады. Сонымен қатар, кейбір ауруханалық қызметтерді жекешелендіру үрдісі де байқалады, егер олар провинциялық денсаулық сақтау бюджетінен асып кетсе. Бұл әдетте "аутсорсинг" түрінде жүзеге асырылады. Ауруханалар пациенттерге қарастырылатын негізгі қызметпен байланысты емес кез келген қызметті аутсорсингке беруге бейім. Бұл аурухананың қауіпсіздігін қамтамасыз ету, ақпараттық жүйелерді күтіп ұстау, тамақтандыру қызметі, есеп жүргізу. Бұл қызметтерді көбінесе жеке сектор көрсетеді. Data General, Johnson Controls, Versa сияқты компаниялар Канададағы аутсорсингтік аурухана қызметтерінің негізгі провайдерлері болып табылады.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-та барлық қалалық ауруханалардың үштен екісі коммерциялық емес. Қалған үштен бірі коммерциялық және мемлекеттік болып бөлінеді, мемлекеттік ауруханалар коммерциялық емес ауруханалар болып табылады. Қалалық мемлекеттік ауруханалар көбінесе медициналық мектептермен байланысты. АҚШ-тағы ең ірі мемлекеттік аурухана жүйесі - NYC Health + Hospitals. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 17,1%-на, яғни жан басына шаққанда 9 403 долларға жетті.

Тарих

Мемлекеттік ауруханалардың қауіпсіздік желісі 1700 жылдан бері дамыды, ол кезде АҚШ-тың алғашқы мемлекеттік ауруханасы кедейлерге медициналық көмек көрсетті. ХХ ғасырдың аяғына дейін мемлекеттік ауруханалар әлеуметтік қамқорлық рөлдерін атқаратын "кедейлер үйін" білдірді. "Кедейлер үйі" медициналық көмек көрсетумен қатар, әсіресе індет кезінде көмек көрсетті. Осы себепті бұл "кедейлер үйлері" кейін "жамандықтар" үйлері деп аталды. Осы кезеңнен кейін "практик кезең" болды, ол кезде әл-ауқатқа бағытталған қалалық мемлекеттік ауруханалар медициналық көмек пен мейірбикелік көмекке назар аударды. Бұл жаңа кезеңді жеке дәрігерлер өздерінің жеке практикасынан тыс ауруларға стационарлық ауруханада күтім жасау арқылы көрсетті. 1910 жылы жарияланған Флекснер баяндамасының талаптарын іс жүзінде жүзеге асыру үшін мемлекеттік ауруханалар кейіннен оңтүстікте нәсілдік сегрегация аяқталғаннан кейін мемлекеттік ауруханалардан штаттан тыс қызметкерлерді жалдауға арналған ең жақсы медициналық көмек технологиясынан пайдаланды. Төмен табысты пациенттерге қамқорлық жасау міндетімен мемлекеттік аурухана 1980 жылдан бастап олар күтетін қоғамда басшылыққа ала бастады. 2008 жылдан 2018 жылға дейін АҚШ-та мемлекеттік ауруханалар саны 14% -ға азайды, бұл ауруханалардың жалпы санының 4% -ына қарағанда. 2021 жылы АҚШ-та 965 мемлекеттік аурухана болды, жалпы саны 5198 ауруханамен салыстырғанда.

Жинақталған өтеусiз күтімнің әсерi

АҚШ-та мемлекеттік ауруханалар жергілікті, мемлекеттік және/немесе федералды үкіметтерден едәуір қаражат алады. Қазіргі уақытта АҚШ-тағы көптеген қалалық мемлекеттік ауруханалар сақтандыру желісі ауруханаларының рөлін атқарады, олар сақтандырусыз және сақтандырусыз адамдарды қабылдамайды, пациенттерге қамқорлық көрсету үшін Medicaid, Medicare және жеке сақтандырушылардан ақы алады. Мемлекеттік ауруханаларда, әсіресе қалалық жерлерде, басқа американдық ауруханалармен салыстырғанда өтемақысыз күтім мен жоғары медициналық білім беру жоғары концентрацияланған. Шұғыл көмек көрсетудің 23%, күйілуге байланысты көмектің 63% және жарақатқа байланысты көмектің 40%-ы АҚШ қалаларындағы мемлекеттік ауруханаларда қарастырылады. Көптеген мемлекеттік ауруханалар аз қамтылған пациенттер мен ауруханаға күтім көрсету шығындарын азайту мақсатында аурудың алдын алу бағдарламаларын да әзірлейді, бұл Қоғамдық денсаулық қажеттіліктерін бағалауды және денсаулықтың әлеуметтік, экономикалық, экологиялық және жеке мінез-құлық факторларын анықтауды және шешуді қамтиды. Америкадағы мемлекеттік ауруханалар жалпы ауруханаларға қарағанда тез жабылуда. 1996-2002 жылдар аралығында ірі қала маңындағы мемлекеттік ауруханалардың саны 27%-ға (134-тен 98-ге дейін) төмендеді. Көптеген зерттеулер сақтандырусыз және Медикейдке жазылудың өсуін қамтамасыз етпеген үлестік субсидиялар қажеттіліктерімен байланысты екенін дәлелдеді. Бұл мемлекеттік ауруханалар қаржылық өмір сүруді сақтау үшін жекеменшік сектормен бәсекелескенде, олардың алдында тұрған қиындықтармен байланысты. 2010 жылы қолжетімді медициналық көмек туралы заң (ACA) қабылданғаннан бері, бұрын сақтандырусыз болған 48 миллионның 15 миллионы Medicaid алады. Бұл көрсеткіш 2018 жылға қарай 33 миллионға жетеді деп күтілуде.

Қытай

Мәдениет төңкерісінен кейін мемлекеттік денсаулық сақтау міндетті болды және жеке ауруханалар мемлекеттік, мемлекеттік ауруханаларға айналды. Әр адам өз жұмысына да, денсаулығына да қоғам тарапынан қамқорлық көрді. Медицина негізінен алғашқы медициналық көмек пен негізгі алдын алуға бағытталған. Қабылдау құрылымы батыс диспансерлеріне немесе ауруханаларына сәйкес келеді. Қауіпсіздік мемлекетінің арқасында ауруханалар мен диспансерлер де қоғамдық болды. Науқастар өздеріне қарастырылған ем үшін ақы төлемейді. Алайда, ауруханаларда менеджерлер, олардың отбасылары, еңбекке жарамды қызметкерлер мен басқа пациенттер арасында күтім сапасы бойынша айырмашылықтар болды. 1954 жылы ел бойынша эпидемияны алдын алу бекеттері құрылды және көптеген эпидемияларды жоюға мүмкіндік берді. Ауқымды вакцинация науқаны мен кедей ауылдарда медициналық көмекті күшейту көптеген аурулардың алдын алуға мүмкіндік берді. Өмір сүру ұзақтығы 1949 жылы 35 жастан 1978 жылы 65,86 жасқа дейін өсті. 1979 жылы денсаулық сақтау жүйесінің реформасы ауруханаларға мемлекеттік қаржыландыруды 90%-дан 15%-ға дейін қысқартты. Ауруханалар 85% өзін-өзі қаржыландыруы тиіс. Нәтижесінде науқастар өздерінің медициналық көмегін төлеуге мәжбүр болады. Сондықтан көптеген адамдар емделу үшін ауруханаға бара алмайды. 2005 жылы ауыл тұрғындарының 75%-ы және қала тұрғындарының 45%-ы экономикалық себептермен ауруханаға бара алмайтынын мәлімдеді. Қалалық даму мен ауылды жерлерді тастау медицина ресурстарының 80% қалаларда орналасуына әкеледі. 2009 жылы денсаулық сақтау шығыны ЖІӨ-нің 4,96%-ын немесе жан басына шаққанда 72,1 евроны құрады. Денсаулық сақтау саласына жұмсалатын жалпы шығындардың 24,7%-ын мемлекеттік қаражат құрайды. Салыстырмалы түрде айтатын болсақ, АҚШ-та мемлекеттік қаржыландыру 50%-ды құрайды, ал Жапония мен Еуропа елдерінде бұл көрсеткіш 80%-ға жуық. 2003 жылғы SARS дағдарысынан кейін Қытай билігі денсаулық сақтау жүйесін реформалауды және медициналық сақтандыруды қайта жаңғыртуды қолға алды. 2006 жылы денсаулық сақтау реформасының мақсаттары былайша анықталды: 2009 жылдан бастап бұл реформаға 850 миллиард юань (92 миллиардтан астам евро) инвестиция жоспары бөлінді. 2010 жылдың ақпан айында мемлекеттік ауруханаларды жақсарту үшін бірнеше ұсынымдар жарияланды: 2010 жылдың ақпан айында 16 түрлі қаладағы 16 аурухана осы кешенді реформаны сынау үшін тағайындалды. 2010 жылдың қарашасында Мемлекеттік істер кеңесі жекеменшік мекемелерді дамытуды күтім көрсетуді көпшілікке жеткізу үшін ынталандырды. Осы мақсатта ол салықтық және басқа да жеңілдіктерді енгізді, бұл сапа стандарттарын, заңдар мен ережелерді сақтауды ынталандыру үшін. "Sequoia Capital және Morgan Stanley сияқты америкалық қаржы компаниялары осы желіге миллиардтаған доллар инвестиция салды". Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметтері бойынша, 2014 жылы Қытайдың денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығыны ЖІӨ-нің 5,5%-на, яғни жан басына шаққанда 731 долларға жетті.

Үндістан

Үндістанда мемлекеттік ауруханалар (үкімет ауруханалары деп аталады) кез келген Үндістан азаматтары немесе заңды тұрғындар үшін тегін медициналық көмек көрсетеді. Бұл жобалар әдетте жеке мемлекет тарапынан қаржыландырылады. Алайда, орталық (федералды) үкімет қаржыландыратын ауруханалар да бар. Мемлекеттік ауруханалар мемлекеттік (жергілікті) үкіметпен басқарылады және диспансерлер, шеткі (жария) денсаулық сақтау орталықтары, ауылдық ауруханалар, аудандық ауруханалар немесе медициналық колледж ауруханалары (ағылшын тілінде "medical college" деп аталатын ауруханалар) болуы мүмкін. Көптеген штаттарда (мысалы, Тамил Надуда) аурухананың ақысын толығымен мемлекеттік үкімет төлейді, пациенттер емделу үшін ештеңе төлеуге мәжбүр емес. Алайда басқа ауруханалар арнайы бөлмелерге кіру үшін және медициналық және хирургиялық керек-жарақтар үшін номиналды сома алады. Жекеменшік ауруханалардағы дәрігерлер мен қызметкерлердің сенімділігі мен қолжетімділігі тұрғындардың жекеменшік денсаулық сақтау орталықтарына деген артықшылығын арттырды. Алайда, Үндістанның мемлекеттік ауруханалары пациенттердің көп жүретіндігімен танымал. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 4,7%-на, яғни жан басына шаққанда 267 долларға жетті.

Австралия

Австралияда мемлекеттік ауруханаларды әрбір мемлекеттің денсаулық сақтау басқармасы басқарады және қаржыландырады. Федералды үкімет де қаржылай көмек көрсетеді. Аустралияның барлық азаматтары мен тұрақты тұрғындары үшін мемлекеттік ауруханалардағы қызметтер федералды үкіметтің Medicare Universal Healthcare бағдарламасы арқылы толық субсидияланады. Австралиядағы ауруханалар жас, табысы немесе әлеуметтік жағдайына қарамастан, барлық австралиялық азаматтар мен тұрақты тұрғындарды емдейді. Жедел жәрдем бөлімдері тек мемлекеттік ауруханаларда ғана бар. Жеке ауруханаларда жедел жәрдем бөлімдері өте сирек жұмыс істейді, ал осы жеке мекемелерде емделетін науқастарға қызмет көрсету үшін ақы төленеді. Алайда кейбір шығындар (патология, рентген) Medicare бойынша төлемақы алуға жарамды болуы мүмкін. Егер пациенттің жеке медициналық сақтандыру жүйесі болса, онда алғашқы емделуді мемлекеттік аурухананың жедел жәрдем бөлімшесінде жүргізгеннен кейін, пациенттің жеке ауруханаға ауысу мүмкіндігі бар. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 9,4%-на, яғни жан басына шаққанда 4 357 долларға жетті.

Германия

Германияның денсаулық сақтау жүйесі мемлекеттік ауруханалардан (жалпы ауруханалардың 55 пайызы), ерікті қайырымдылық ауруханалардан (жалпы ауруханалардың 38 пайызы) және жеке ауруханалардан (жалпы ауруханалардың 7 пайызы) тұрады. Германияда мемлекеттік ауруханаларды жергілікті немесе федералды мемлекеттік органдар басқарады. Олардың ішінде Германияның университет ауруханалары да бар. Ауруханалық шығындарды мемлекеттік медициналық сақтандыру жүйесіне кіретін барлық адамдар үшін сақтандыру компаниялары көтереді. Екінші жағынан, жеке сақтандырумен қамтылған клиенттер қосымша ақы төлеуге мәжбүр. 18 жасқа толмаған балаларға ешқандай ақы төленбейді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 11,3%-на, яғни жан басына шаққанда 5 182 долларға жетті.

Италия

Италияда денсаулық сақтау жүйесін Ұлттық денсаулық сақтау қызметі (SSN, Servizio Sanitario Nazionale) ұйымдастырады, бірақ денсаулық сақтау жүйесін басқаруды өңірлік деңгейде Аймақтық денсаулық сақтау агенттіктері жергілікті денсаулық сақтау органдарымен (ASL, Azienda Sanitaria Locale) бірлесіп жүзеге асырады. SSN медициналық сақтандырумен қамтамасыз етеді, ол негізгі медициналық көмекке (жалпы медицина, педиатрия, стоматология, ауруханаға жатқызу және кейбір дәрі-дәрмектер) қол жеткізуге мүмкіндік береді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 9,2%-на, яғни жан басына шаққанда 3 239 долларға жетті. Жеке және мемлекеттік ауруханалар бар. SSN-мен келісімшарт жасасқан ауруханалар науқастың күтіміне ақы төлеуге мүмкіндік береді. Италиялық ауруханалар олардың мамандықтары мен төтенше жағдайларды басқару қабілетіне сәйкес 3 санатқа бөлінеді: Негізгі ауруханалар: мамандықтардың саны шектеулі, халық саны 80 000 мен 150 000 аралығында. 1-ші деңгейдегі ауруханалар: мамандықтардың саны көп, халық саны 150-300 мыңға дейін. 2-деңгейлі ауруханалар: жоғары мамандандырылған университет ауруханалары мен ғылыми-зерттеу институттары, 600 000 мен 1,2 миллион тұрғынды қамтитын халық.

Норвегия

Норвегияда барлық мемлекеттік ауруханалар мемлекеттік бюджеттен қаржыландырылады және денсаулық сақтау және қызмет көрсету министрлігіне қарасты төрт аймақтық денсаулық сақтау органдары (RHA) басқарады. Мемлекеттік ауруханалардан басқа, жеке меншік денсаулық сақтау орталықтары жұмыс істейді. Төрт аймақтық денсаулық сақтау басқармасы: Солтүстік Норвегияның аймақтық денсаулық сақтау басқармасы, Орталық Норвегияның аймақтық денсаулық сақтау басқармасы, Батыс Норвегияның аймақтық денсаулық сақтау басқармасы және Оңтүстік және Шығыс Норвегияның аймақтық денсаулық сақтау басқармасы. Барлық азаматтар мемлекеттік ауруханалар жүйесінде тегін емделуге құқылы. Пациенттердің құқықтары туралы заңға сәйкес барлық азаматтар тегін емхананы таңдауға құқылы. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 9,7%-на, яғни жан басына шаққанда 6347 долларға жетті.

Португалия

Португалияда денсаулық сақтауды қамтамасыз ету үшін үш жүйе жұмыс істейді. Ұлттық жалпыға бірдей денсаулық сақтау қызметі, денсаулық сақтау қосалқы жүйелері және денсаулық сақтау сақтандыру жоспарлары. Ұлттық жалпыға бірдей денсаулық сақтау қызметі - салық арқылы қаржыландырылатын жалпыға бірдей жүйе. Медициналық сақтандыруға қатысу кәсіби желі арқылы немесе ерікті түрде жүзеге асырылады. Алғашқы медициналық көмек мемлекеттік денсаулық сақтау мекемелерінде көрсетіледі. Ауруханада емделу үшін, шұғыл жағдайларды қоспағанда, дәрігердің рецепті болуы керек. Ауруханаларда екінші және үшінші дәрежелі медициналық көмек, сондай-ақ жедел көмек көрсетіледі. Португалиядағы ауруханалар бес топқа бөлінеді: I топ: кейбір ішкі медицина және хирургия қызметтерін және онкология, гематология сияқты кейбір мамандықтарды ұсынатын ауруханалар. Бұл тұрғындардың түріне және денсаулық сақтау жүйесінің орталық басқармасымен белгіленген тәртіпке байланысты. II топ: I топтағы ауруханаларда жоқ кейбір ішкі медицина мен хирургия қызметтерін және кейбір мамандықтарды көрсететін ауруханалар. III топ: ІІ топтағы ауруханаларда барлық ішкі медицина мен хирургия қызметтерін және барлық мамандықтарды ұсынатын ауруханалар. IV топ: Онкология, ішкі медицина, оңалту, психиатрия және психикалық денсаулық салаларына мамандандырылған ауруханалар. Ауруханалар мен алғашқы медициналық көмек көрсету орталықтарының арасында үйлестірудің болмауы және көптеген адамдардың жедел жәрдем бөлімшесіне тікелей баруы. Бұрын жалпы практика дәрігеріне бармай-ақ, бір немесе бірнеше ауруханалар мен негізгі орталықтарды қамтитын жергілікті денсаулық сақтау бөлімшелерін құруға әкелді. Бұл бөлімшелер географиялық орналасуына, мамандықтардың теңгеріміне және жедел жәрдем қызметтерінің болуына байланысты құрылды. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 9,5%-на, яғни жан басына шаққанда 2690 долларға жетті.

Ұлыбритания

Ұлыбританияда мемлекеттік ауруханалар амбулаториялық рецептілерді қоспағанда, емделушіге тегін медициналық көмек көрсетеді. Жеке медициналық көмекке халықтың 8 пайызы ғана жүгінеді. Ұлыбританияның жүйесі Ұлттық денсаулық сақтау қызметі (NHS) деп аталады және 1948 жылдан бері жалпы салық салудан қаржыландырылады. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 9,1%-на, яғни жан басына шаққанда 3377 долларға жетті.

Оңтүстік Африка

Оңтүстік Африкада жеке және мемлекеттік ауруханалар бар. Мемлекеттік ауруханаларды Денсаулық сақтау министрлігі қаржыландырады. Науқастардың басым көпшілігі мемлекеттік ауруханаларды пайдаланады, онда науқастар номиналды ақы төлейді, шамамен $ 35. Пациенттерге алғашқы медициналық көмек көрсету (клиникалар) арқылы, әдетте, медбикелер жүреді. Келесі деңгей - жалпы дәрігерлер мен негізгі рентгенографиясы бар аудандық ауруханалар. Келесі деңгей - жалпы практика дәрігерлері, мамандар мен ЖЖБ-лар мен КТ-СКАН-мен қамтамасыз етілген аймақтық ауруханалар. Ең жоғары деңгейдегі медициналық көмек - бұл супер-мамандар, МРТ сканерлері және ядролық медицина сканерлері. Жеке пациенттер медициналық сақтандырумен қамтылған, немесе медициналық көмек ретінде белгілі, немесе егер сақтандырусыз болса, толық сомасын жеке төлеуге тура келеді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) мәліметінше, 2014 жылы денсаулық сақтау саласына жұмсалған жалпы шығындар ЖІӨ-нің 8,8%-на, яғни жан басына шаққанда 1148 долларға жетті.

Қазақстан

"Лусакадағы (Замбия) басты ауруханада хирург жылына 24000 доллар табады", - делінген.