Vítězslava Kaprálová

Кіріспе

Vítězslava Kaprálová; 24 қаңтар 1915 - 16 маусым 1940) - XX ғасыр классикалық музыкасының чех композиторы және дирижері.

Өмір және мансап

Витезслава Капралова Брнода, Австро-Венгрия империясында (қазіргі Чехия) композитор Вацлав Капрал мен әнші Витезслава Капралованың (туған есімі Виктория Ухлерва) қызы болып дүниеге келді. 1930 жылдан 1935 жылға дейін Брно консерваториясында Вилем Петрежелкамен композиция және Зденек Чалабаламен дирижерлік сабақтарды оқыды. Ол өзінің музыкалық білімін Прагада Витежслав Новак (1935-37) және Вацлав Талих (1935-36) және Бохуслав Мартиню, Чарльз Мунк (1937-39) және кейбір расталмаған деректерге сәйкес, Париждегі Надя Булангермен (1940) жалғастырды. 1937 жылы ол Чехия филармониясын, ал бір жылдан кейін Би-би-си оркестрін өзінің "Әскери симфониетта" композициясында басқарады. Оның күйеуі - Чехия жазушысы Жири Муха, ол қайтыс болғанға дейін екі ай бұрын үйленді. Капралова 25 жасында Монпельеде, Францияда, милиарлық туберкулез деп қате диагноз қойылған, мүмкін, тайфуннан ерте қайтыс болғанына қарамастан, әсерлі еңбек тудырды. Оның музыкасына Рафаэль Кубелик қатты қызығады, ол оның оркестрлік "Waving Farewell" әнін тұсаукесер етті және оның басқа да оркестрлік шығармаларын жүргізді. Оның фортепианолық музыкасын көптеген орындаушылардың арасында пианист Рудольф Фиркусни болды, ол үшін Капралова өзінің ең танымал фортепианолық туындысы Dubnová preludia (Апрель прелюдиясы) жазды. 1946 жылы оның ерекше үлесін бағалау үшін Чехияның ең үздік академиялық институты - Чехия ғылымдар және өнер академиясы Капралованы мемориам мүшелігіне ие етті. 1948 жылы бұл құрмет Академияның 648 мүшесінің тек 10-ы әйелдерге берілді. Композитордың ағылшын тіліндегі жалғыз монографиясы 2011 жылы АҚШ-тағы Лексингтон кітаптары баспасында жарық көрді. Кітапта оның шығармаларының каталогы да бар. Капралова 2015 жылдың 12 қазанынан бастап 16 қазанына дейін Би-би-си радиосының "Аптаның композиторы" болды. Бұл оның музыкасын ойнатып, өмірін талқылайтын бір сағаттық бес бағдарлама. 2021 жылы Капралова 2021 жылдың 1 желтоқсанынан 2022 жылдың 14 ақпанына дейін Парижде Эммануэль Макронның қамқорлығымен ұйымдастырылған "Портрет де Франс" көрмесіне қатысқан 58 тұлғаның бірі болды. 29 әйел мен 29 ер адам алғашқы 318 үміткердің арасынан "Францияның ұлттық наративіне" қосқан үлесі үшін еске алынатын және аталатын соңғы таңдауды жасады.

Vítězslava Kaprálová was born in Brno, Austro Hungarian Empire (now Czech Republic), a daughter of composer Václav Kaprál and singer Vítězslava Kaprálová (née Viktorie Uhlířová). From 1930 to 1935 she studied composition with Vilém Petrželka and conducting with Zdeněk Chalabala at the Brno Conservatory. She continued her musical education with Vítězslav Novák (1935–37) and Václav Talich (1935–36) in Prague and with Bohuslav Martinů, Charles Munch (1937–39) and, according to some unverified accounts, with Nadia Boulanger (1940) in Paris. In 1937 she conducted the Czech Philharmonic and a year later the BBC Orchestra in her composition Military Sinfonietta. Her husband was the Czech writer Jiří Mucha, whom she married two months before she died. Despite her untimely death, possibly from typhoid fever misdiagnosed as miliary tuberculosis, in Montpellier, France at the age of 25, Kaprálová created an impressive body of work. Her music was admired by Rafael Kubelík, who premiered her orchestral song Waving Farewell and also conducted her other orchestral works. Among the many interpreters of her piano music was pianist Rudolf Firkušný, for whom Kaprálová composed her best known piano work Dubnová preludia (April Preludes). In 1946, in appreciation of her distinctive contribution, the foremost academic institution in the country—the Czech Academy of Sciences and the Arts awarded Kaprálová membership in memoriam. By 1948 this honour was bestowed on only 10 women, out of 648 members of the Academy. The only English language monograph on the composer was published in 2011 by Lexington Books in the United States. The book also includes an annotated catalog of her works. Kaprálová was "Composer of the Week" on BBC Radio 3 from Monday 12 October to Friday 16 October 2015, a set of five one hour programs playing her music and discussing her life. In 2021, Kapralova was among the 58 personalities featured by the exhibition Portraits de France, organized under the auspices of Emmanuel Macron in Paris, from December 1, 2021 to February 14, 2022. The 29 women and 29 men made the final cut from the original 318 nominees to be commemorated and celebrated for their contribution to the "national narrative of France."

Композициялар

Капралованың каталогына оның жоғары бағаланған көркем әндері мен фортепиано солосы үшін музыка, сыбызғы квартеті, қамыс триосы, виолончель үшін музыка, скрипка мен фортепиано үшін музыка, оркестрлік кантата, екі фортепиано концерті, екі оркестрлік сюита, симфониетта және кларнет, скрипка және оркестр үшін концертино кіреді. Оның музыкасының көп бөлігі оның көзі тірісінде жарық көрді және бүгінге дейін әртүрлі баспаханалар, соның ішінде Schott және Bärenreiter Verlag баспаларында жарияланып келеді. Сонымен қатар, оның музыкасы Chandos, Naxos, Koch International, Albany Records, Centaur Records, Delos Productions, Gramola, Claves Records, Supraphon және басқалар сияқты түрлі лейблдерде шығарылды.

Капралова қоғамы

1998 жылдан бастап Капралованың мұрасын Капралова қоғамы, Торонто, Онтарио / Канадада орналасқан коммерциялық емес музыка қоғамы насихаттады. Ұйым сонымен қатар, қоғамдық білім беру, адвокаттық және "Кәпірлова қоғамы журналы" арқылы музыкадағы гендерлік теңгерімсіздікті жоюға тырысады.

Мақалалар

Тілсіз, Тимоти. "Navždy (Forever) Kaprálová: Чех композиторы Витежслава Капралованы оның отыз әнін қайта бағалау". Капралова қоғамының 3-журналы, жоқ. 2 (2005 жылдың күзінде): 16. Тілсіз, Тимоти. "Көңілді кеш, керемет жаңалық: Витецслава Капралованың жаңа әнін жарыққа шығару" Капралова қоғамы Журнал 12, No. 1 (2014 жылдың көктемі): 17. Эгелинг, Стефан. "Обо, кларнет және фагоно үшін Капралованың триосы". Капралова қоғамының журналы 9, жоқ. 2 (2011 жылдың күзінде): 5 8. Ерік, бұрқыра. "Жульеттаға арналған. Мартину, Капралова және музыкалық символизм". Капралова қоғамының 2-журналы, жоқ. 2 (2004 жылдың күзінде): 1 15. Фишер, Кристин. "Республикалық гендерлік саясатты тоқтату: Капралованың "Илена кантатасы". Капралова қоғамының 18-журналы, жоқ. 2 (2020 жылдың жазы): 111. Хартл, Карла. "Апта композиторы" деп Капралова атанды. "Би-Би-Си сұхбаты" Чех және словак музыкасы журналы 29 (2020): 204221. Хартл, Карла. "Музыкадағы адвокаттық күш: Витежслава Капралованың жағдайы". Чех және словак музыкасы журналы 27 (2018): 432. Хартл, Карла. "Витежслава Капралова: шығармалардың тақырыптық каталогы. Кіріспе" деген мақаласында айтылған. Капралова қоғамының журналы 21, жоқ. 1 (қыс 2023): 511. - Аллан, бұл - Houtchens. "Махаббат еңбегі жоғалды: Мартину, Капралова және Гитлер". Irish Musical Studies 4 бетіндегі 127-132-беттер. Патрик Ф. Девин мен Гарри Уайт редакциялады. Дублин: Four Courts Press, 1996 жыл. Жандура, Тереза. "Кабралованың "Жабльконың кілті", оп. 10" деген сөздерді Капралова қоғамының журналы 9, жоқ. 1 (2011 жылдың көктемі): 1 11. Косташ, Мартин. "Карпалованың "Илена кантатасында" қолданылған композициялық әдістерді талдау, op. 15. " Капралова қоғамының 10-журналы, жоқ. 1 (2012 жылдың көктемі): 16. Күл, Джорджо. "Витецслава Капралова: Пианино үшін екі би, оп. 23 (1940 ж.) бойынша. Аутографты қайта құруға тырысу". Капралова қоғамының 18-журналы, жоқ. 1 (Қысқы 2020): 812. Латур, Мишель. "Леден" әнін Капралова жазды. Капралова қоғамының журналы 9, жоқ. 1 (2011): 14. Латур, Мишель. "Кэпралованың Vteřiny, op. 18" деген сөз. Капралова қоғамының 10-журналы, жоқ. 1 (2012 жылдың көктемі): 710. Пейдж, Дайан М. "Капралова және музалар: білікті композиторды түсіну". Капралова қоғамының 10-журналы, жоқ. 2 (2012 жылдың күзінде): 16. Сватос, Томас Д. "Капралова мен Мартинуның әдеби қабылдауы туралы: Жири Мучаның ерекше махаббаттары мен Мирослав Барвиктің "Три Студне" романы". Zwischentöne 2 (2017): 71 90 . Вейварова, Микаэла. "Вицеслава Капралованың соңғы концерті". Чех музыкасы 4 (2001): 6 7.

Cheek, Timothy. "Navždy (Forever) Kaprálová: Reevaluating Czech composer Vítězslava Kaprálová through her thirty songs." Kapralova Society Journal 3, no. 2 (Fall 2005): 1 6. Cheek, Timothy. "Sad Evening, Great Discovery: Bringing to Light a New Song by Vítězslava Kaprálová" Kapralova Society Journal 12, no. 1 (Spring 2014): 1 7. Egeling, Stephane. "Kaprálová’s Trio for oboe, clarinet and bassoon." Kapralova Society Journal 9, no. 2 (Fall 2011): 5 8. Entwistle, Erik. "To je Julietta. Martinů, Kaprálová and Musical Symbolism." Kapralova Society Newsletter 2, no. 2 (Fall 2004): 1 15. Fischer, Christine. "Ending Republican Gender Politics: Kaprálová's Cantata Ilena." Kapralova Society Journal 18, no. 2 (Summer 2020): 1–11. Hartl, Karla. "Kaprálová as a Composer of the Week. The BBC Interview." Journal of Czech and Slovak Music 29 (2020): 204–221. Hartl, Karla. "The Power of Advocacy in Music: The Case of Vítězslava Kaprálová." Journal of Czech and Slovak Music 27 (2018): 4–32. Hartl, Karla. "Vítězslava Kaprálová: Thematic Catalogue of the Works. An Introduction." Kapralova Society Journal 21, no. 1 (Winter 2023): 5–11. Houtchens, Alan. "Love's Labour's Lost: Martinů, Kaprálová and Hitler." In Irish Musical Studies 4, pp. 127–132. Edited by Patrick F. Devine & Harry White. Dublin: Four Courts Press, 1996. Jandura, Tereza. "Kaprálová’s Jablko s klína, op. 10." Kapralova Society Journal 9, no. 1 (Spring 2011): 1 11. Kostaš, Martin. "An Analysis of Compositional Methods Applied in Kaprálová’s Cantata Ilena, op. 15." Kapralova Society Journal 10, no. 1 (Spring 2012): 1–6. Koukl, Giorgio. "Vítězslava Kaprálová: Two Dances for Piano, op. 23 (1940). An attempt at reconstruction of the autograph." Kapralova Society Journal 18, no. 1 (Winter 2020): 8–12. Latour, Michelle. "Kaprálová’s song Leden." Kapralova Society Journal 9, no. 1 (2011): 1 4. Latour, Michelle. "Kaprálová’s Vteřiny, op. 18." Kapralova Society Journal 10, no. 1 (Spring 2012): 7–10. Paige, Diane M. "Kaprálová and the Muses: Understanding the Qualified Composer." Kapralova Society Journal 10, no. 2 (Fall 2012): 1–6. Svatos, Thomas D. "On the Literary Reception of Kaprálová and Martinů: Jiří Mucha's Peculiar Loves and Miroslav Barvík's 'At Tři Studně.'" Zwischentöne 2 (2017): 71 90. Vejvarová, Michaela. "Vítězslava Kaprálová's Last Concertino." Czech Music 4 (2001): 6 7.

Диссертациялар мен магистрлік диссертациялар

Блэлок, Марта. Витезслава Капралованың Струнды квартеті талдау және орындау проблемалары, оп. 8 (1935 - 1936) жыл. DMA диссертациясы. Джорджия университеті, 2008. Жандура, Тереза. Өз дауысы: Витезслава Капралованың өнер әндері. DMA диссертациясы. Аризона университеті, 2009 жыл. Литтл, Ребекка. Витезслава Капралованың таңдамалы шығармаларын талдау. Магистрлік диссертация, Техас университеті, Эль-Пасо, 2008.