Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лұқа 18 - Христиан Киелі кітаптарының Жаңа Келісіміндегі Лұқа Евангелиесінің он сегізінші тарауы. Онда Иса Мәсіхтің тәлімдері мен бір кереметі жазылған. Бұл тараудың кітабының аты белгісіз, бірақ ертедегі христиан дәстүрі бір ауыздан бұл Ізгі хабарды Лұқа және Елшілердің істері деп бекітті.
Luke 18 is the eighteenth chapter of the Gospel of Luke in the New Testament of the Christian Bible. It records the teachings and a miracle of Jesus Christ. The book containing this chapter is anonymous, but early Christian tradition uniformly affirmed that Luke the Evangelist composed this Gospel as well as the Acts of the Apostles.
Ұстаз жесір әйел туралы астарлы әңгіме (18:18)
Бұл астарлы әңгіме тек Лұқаның Ізгі хабарында кездеседі, сондай-ақ әділетсіз би туралы астарлы әңгіме және қайыршы жесір туралы астарлы әңгіме деп аталады. Лұқаның алғашқы сөздері (аят 1) бұл астарлы әңгіменің мақсаты Исаның шәкірттеріне "ерекше мінажат етіп, жігерлерін үзбеу керектігін" немесе "баулулары керектігін" көрсету екенін айтады. Киелі кітапта: "Ешқашан да жігерсіз болмаңдар!" - делінген. Бұл жерде "Құдайдан қорықпайтын, ешкімді де сыйламаған" би туралы айтылады. Бастапқыда оның сұрақтарын қабылдамай, ақырында оның өтінішіне құлақ асады, өйткені ол қыздың табандылығынан шаршамайды. Бұл астарлы әңгіме парызшыл мен салықшының астарлы әңгімесінен (олар да дұға етіп жатыр) бірден бұрын айтылған және Лұқа 11-ші жазбада жазылған Түнгі достың астарлы әңгімесіндегіге ұқсас. Методисттер дінінің түсіндірмешісі Джозеф Бенсон 18-ші тарау мен 17-ші тараудың бір-бірінен бөлінуі Исаның "патшалықтың келуі" туралы айтқан сөздерін "қажетсіз түрде үзіп тастайды", - деп атап өтті. Англикан шіркеуінің қызметкері Генри Альфорд бұл сөз "соңғы уағыздан кейін бірден айтылмаған шығар" деген пікірде, бірақ "бәлкім, бұл сөз шәкірттермен Оның қайтып келетін күні және олар оны қалай күтулері керектігі туралы әңгімелесудің жемісі болған шығар". Қазіргі аудармаларда жесір әйелдің сұрағы "адилет" деп аударылған. Дәстүр бойынша оның εκδικησον με (менен аяқтау) туралы өтініші "менен кек алу" деп аударылған. Ал "Антиревиация" деп аударылған аудармада ол "ақталуды" сұрап отыр. Бенсон "сөздің дұрыс мағынасы 'сауда жүргізу' және зардап шеккен адамды зардап шеккен адамнан сот арқылы қорғау. Сондықтан, ағылшын тіліндегі "ақталу" сөзі мұндағы мағынаға дәл келмейді, бірақ доктор Кэмпбеллдің айтуынша, Лұқа 18:7 (ЖД) мысалын қолдануда: "Құдай өз таңдағандарының өшін алмайды ма?", "бұл басқа терминдерден гөрі жақсы жауап береді". Өзінің діндар екеніне сенімді болған парызшыл Құдайдан ештеңе сұрамайды, сондықтан ештеңе де алмайды. Ал салықшылар Рим империясымен тығыз байланыста болған, жек көрінетін яһудилер еді. Олар ең жақсы жол ақысын немесе салықтарды жинаумен танымал болғандықтан (салық шаруашылығын қараңыз), олар әдетте салық жинаушылар деп сипатталады. Алайда астарлы әңгімеде салықшының кәсібі айыпталмайды (бағ. ), бірақ салықшыны "Құдай алдында өзінің лайықсыз екенін мойындай отырып, татуласуға мұқтаж екенін мойындайтын" адам ретінде сипаттайды.
This parable appears only in the Gospel of Luke, and is also known as the Parable of the Unjust Judge and the Parable of the Importunate Widow. Luke's introductory wording (verse 1) states that the parable is intended to show Jesus' disciples "that they should always pray and not give up" or "not lose heart". The King James Version enjoins the disciples "not to faint". It tells of a judge who "did not fear God and did not respect man", who is repeatedly approached by a poor widow who is seeking justice. Initially rejecting her demands, he eventually honors her request to avoid being worn out by her persistence. This parable is found immediately prior to the parable of the Pharisee and the Publican (also on prayer) and is similar to the parable of the Friend at Night, recorded in Luke 11. Methodist commentator Joseph Benson notes that the separation of chapter 18 from chapter 17 "improperly interrupts" Jesus' discourse regarding the "coming of the kingdom", arguing that the forthcoming persecution "would render the duties of prayer, patience, and perseverance peculiarly seasonable". Anglican churchman Henry Alford argues that while it is "not perhaps spoken in immediate unbroken sequence after the last discourse", it probably "arose out of it: perhaps [it] was the fruit of a conversation with the disciples about the day of His coming and the mind with which they must expect it". In modern translations, the widow's request is for "justice". Traditionally her plea for εκδικησον με (endikeson me) has been translated as "avenge me". The Revised Standard Version sees her requesting "vindication". Benson states that "the word properly signifies 'to judge a cause', and defend the injured judicially from the injurious person. The English word avenge, therefore, does not exactly hit the sense here intended, although, as Dr. Campbell observes, in the application of the parable, Luke 18:7 (KJV): And shall not God avenge his own elect?, "it answers better than any other term". Confident in his religiosity, the Pharisee asks God for nothing, and thus receives nothing. On the other hand, publicans were despised Jews who collaborated with the Roman Empire. Because they were best known for collecting tolls or taxes (see tax farming), they are commonly described as tax collectors. The parable, however, does not condemn the publican's occupation (cf ), but describes the publican as one who "recognizes his state of unworthiness before God and confesses his need for reconciliation".
Иса Иерихонның маңында соқыр адамды сауықтырады (18:3543)
Үш синоптикалық ізгі хабардың әрқайсысында Исаның Иерихон қаласынан өтіп бара жатқанда, өзінің азап шегуінен аз уақыт бұрын, Иерихонның маңында соқырларды сауықтырғаны туралы айтылады. Марқа Исаның Иерихоннан кетіп бара жатқан кезінде Бартимей (сөзбе-сөз "Тимей ұлы") есімді кісінің қасында болғанын ғана айтады. Матай да Иерихонның сыртында екі соқыр кісінің сауығып кеткені туралы осыған ұқсас оқиға жазған, бірақ ол олардың есімдерін атаған жоқ. Лұқа бір соқыр кісінің атын атамай, бұл оқиғаның Исаның Иерихоннан кетіп бара жатқан кезінде емес, Иерихонға жақындап келе жатқан кезінде орын алғанын айтады. Бұл екі кісі бірге Исаның екі рет сауықтырған соқыр кісілерінің екіншісі болады. Бартимей алғашқы сауықтыру туралы естіген болуы мүмкін, бірақ ол Исаның беделі туралы білген.
Each of the three synoptic gospels tells of Jesus healing the blind near Jericho, as he passed through that town, shortly before his passion. Mark tells only of a man named Bartimaeus (literally "Son of Timaeus") being present, as Jesus left Jericho, making him one of the few named people to be miraculously cured by Jesus. Matthew has a similar account of two blind men being healed outside of Jericho, but gives no names. Luke tells of one unnamed blind man, but ties the event to Jesus' approach to Jericho rather than his departure from there. These men together would be the second of two healings of blind men on Jesus' journey from the start of his travels from Bethsaida (in Mark ) to Jerusalem, via Jericho. It is possible, though not certain, that Bartimaeus heard about the first healing, and so knew of Jesus' reputation.