Lyari Expressway

Кіріспе

Karachi, Pakistan Lyari Expressway жолы - 38 км қалалық аудан автожолы.

Тарих

2017 жылдың тамызына дейін автожолдың құрылысы аяқталады деп күтілуде, ресми ашылу рәсімі 2017 жылдың 14 тамызында өтеді. Жоба 15 жылдан астам уақыт бойы федералды қаржыландырудың жоқтығына және Синд провинциялық үкіметінің қызығушылығын білдірмегеніне байланысты кейінге қалдырылды.

Тарих

Лиари автожолы жобасы 2002 жылы 11 мамырда Маурипур жолы мен M9 автожолын байланыстыратын жол ретінде қызмет ету мақсатында іске қосылды, осылайша Карачи портына және одан жер үсті бағыттары бойынша жүретін көліктердің жүктемесін жеңілдету. 2002 жылдың мамыр айында Лиари тас жолының құрылысы басталғанда, Ұлттық тас жол басқармасы (NHA) оны 30 ай ішінде (яғни 2004 жылдың қарашасына дейін) аяқтаймыз деп күткен болатын. 2006 жылдың желтоқсанында құрылыс аяқталу кестесін қайта қарағаннан кейін, Frontier Works Organisation (FWO) - Ұлттық құрылыс агенттігінің атқарушы органы 2007 жылдың соңына дейін Сохраб Готтан Маурипур жолына дейінгі оңтүстікке қарай созылатын жолдың аяқталуын күтеді. Лиари автожолының құрылысы бірнеше жыл бойы Синд қаласында муниципалдық үкіметтердің қайта құрылуы мен қаржының жетіспеушілігіне байланысты тоқтатылды. 2014 жылдың шілдесінде Пәкістан Үкіметі Лиари автожолын аяқтау үшін 6 миллиард теңге бөлуді жариялады. Лиари автожолының ұзындығы 32 шақырым, 2013-14 жж. қайта қаралған сметасы 1202 млн. Бұл бөлім "Дан" газетіндегі мақаладан көшірілген. "Лиари тас жолы 1986 жылға дейін суретте жоқ еді. 1975-1985 жылдардағы "Карачидің бас жоспары" бойынша Солтүстік және Оңтүстік айналма жолдар қарастырылды. Бұл жолдар арқылы қалаға қарай көлік қозғалысы жүріп, көлік тығыны мен ластануын азайтуға мүмкіндік береді. Оңтүстік айналма жол қорғаныс басқармасы аумағы арқылы өтіп, Қарачи портын ұлттық тас жолмен байланыстырады. Оны қоршаған ортаға байланысты DHA-ның қатты қарсылығына байланысты тастауға тура келді. Сол кездегі Түнгі айналма жолды салу оңай болған, бірақ ол саясатшылардың бей-жайлығынан салынбады. Халықтың назары 1977 жылы қатты жаңбыр жауған Ляри өзенінде болған апатқа ауды. "Wapda" су тасқынынан қорғау жоспарын жасады, бірақ ол іске асырылмады. 1986 жылы Солтүстік айналма жолға балама ретінде Ляри автожолы ұсынылды, бірақ 100 000 адамды шығару керек болғандықтан, ол жүзеге аспайтындығы анықталды. 1993 жылғы су тасқыны жылдам жолдың жоспарын қайта жандандыруға әкелді, ол су тасқынынан қорғау құралы ретінде, басқа көлік дәлізін қамтамасыз ету функциясынан бөлек. Азаматтық қоғамның қарсылығы Синд үкіметіне 1996 жылы жоба бойынша қоғамдық тыңдаулар ұйымдастыруға мүмкіндік берді, содан кейін Лиари автожолы тоқтатылды және порттық көлік қозғалысы үшін Солтүстік айналма жолға назар аударылды. Бұл жобаның жүзеге асуы мүмкін деп табылды, себебі құрылыс жүргізілетін жердің көп бөлігі тұрғындар тұрмаған. Төрт жылдан кейін 2000 жылы Карачи порт тресі Боталық жолды айналып өту жолын салуды бастауды шешті. Бұл жол 68 шақырым болатын. Маурипурды Сохраб-Готтағы жол ақысын төлейтін алаңнан тыс орналасқан супер магистральмен байланыстыратын. 2001 жылдың маусым айында жағдай өзгерді, үкімет Солтүстік айналма жол мен Ляри автожолын бірге салу туралы идеяны ұсынды. Бұл екі-бір тәсіл жоғары деңгейлерге тартылған, бірақ бұл жетістікті қалай жүзеге асырғаны белгісіз. Бұл жұмысты жүргізу Ұлттық автомобиль жолдары басқармасына тапсырылды, ал LEP (Лиари жедел жолы жобасы) үшін FWO (шекаралық жұмыстар ұйымы) және айналма жол үшін NLC мердігер болып тағайындалды. Айнала жолдың қиылысуы қысқару үшін өзгертілді, ал жолдың жолақтары шығындарды азайту үшін төрт жолаққа қысқартылды".

The Lyari Expressway project was launched on 11 May 2002, with the aim of serving as a commuting artery connecting Mauripur Road and the M9 motorway, thus alleviating the burden of traffic plying on surface routes between to and from Karachi Port. When work started on the Lyari Expressway in May 2002, the National Highway Authority (NHA) had expected to complete it in 30 months (i. e. by November 2004). Having revised the completion schedule, as of December 2006 the Frontier Works Organisation (FWO), the executing agency for the NHA, expects the southbound section running from Sohrab Goth to Mauripur Road completed by the end of 2007. The construction of Lyari Expressway was stopped for several years due to the restructuring of Municipal governments in Sindh and lack of funds. In July 2014, Government of Pakistan announced Rs 6 billion for completion of Lyari Expressway. Lyari Expressway Project is 32 kilometres long and its 2013 14 revised estimate is Rs 1,202 million and 80 percent of this project has also been completed. This section is copied as is from an article in the Dawn newspaper. "The Lyari Expressway was nowhere in the picture until 1986. The Karachi Master Plan 1975–85 had proposed the Northern and Southern Bypasses to enable traffic going upcountry from Karachi port to bypass the city and thus ease congestion and pollution. The Southern Bypass was designed to go through the Defence Authority area and link Karachi port with the National Highway. It had to be dropped because of stiff resistance from the DHA on environmental grounds. The Northern Bypass that could have been easily constructed then was not built on account of the apathy of the policy makers. Public attention was focussed on the Lyari, which wrecked (sic) destruction in 1977 when heavy rains caused severe flooding to 200 deaths. Wapda did come up with a flood protection plan but this was never implemented. In 1986, the Lyari Expressway was proposed as an alternative to the Northern Bypass, but was found unfeasible since 100,000 people would have to be evicted. The floods in 1993 led to the revival of the plan for the expressway as a device for flood protection apart from its function of providing another traffic corridor. Opposition from civil society led the Sindh government to arrange public hearings on the project in 1996 after which the Lyari Expressway was dropped and attention was focussed on the Northern Bypass for port traffic. This was found feasible in view of the fact that most of the land on which it was to be built was uninhabited. Four years later in 2000 the Karachi Port Trust decided to begin work on the Bypass on a BOT basis. It was to be a six lane highway 68 km in length that would connect Mauripur to the Super Highway beyond the toll plaza at Sohrab Goth. In June 2001 there was a change of heart and the government came up with the idea of building both the Northern Bypass and the Lyari Expressway together in the budget for the bypass alone. This two in one approach appealed to the highest quarters though it is not known how this feat was to be achieved by those masterminding it. The work was entrusted to the National Highway Authority and the FWO (Frontier Works Organization) was appointed contractor for LEP (Lyari Expressway Project), and the NLC for the bypass. The alignment of the bypass was changed to make it shorter and its lanes were reduced to four to cut the cost."

Көшіру және қоныс аудару

Лиари тас жолының құрылысы үшін 15 мың тұрғын үйді бұзу және 24400 отбасын көшіру қажет болды. Бұл жоба аясында тұрғындарға өтемақы пакеті берілді, оның ішінде Карачидің шетінде 80 шаршы метр жер учаскесі және құрылыс үшін 50 мың рупия. Жерлер жаңадан дамыған қала маңындағы Хоукс-Бей, Тайзер және Балдия қалаларына бөлінді. Лиар өзенінің бойындағы қиратылған елді мекендердің көпшілігі коммуналдық қызметтерге ие емес және жоспарлы құрылыс болған жоқ. Алайда, Хоук шығанағындағы жаңа қала маңындағы Тайзер Таун және Балдия Таун коммуналдық қызметтер, көлік, мектептер, саябақтар мен жолдармен жоспарланған. Dawn газетінің мақаласында жасалған бағалау жаңа сайттарды келесідей сипаттайды. "Бұл шарадан зардап шеккендерге түрлі жағдай жасалды. Тайзер Таун, Хоукс Бэй және Балдияда салынған нысандар таза, таза және ашық ортаның артықшылығын ұсынады. 2002 жылы Лиари ауыртпалықтарына шалдыққандарға арналған Хоукс Бей алаңы ашылғанда, босқындар сусыз, электр қуатысыз, газсыз ашық жерде қалдырылды. Қалаға автобуспен тұрақты қатынас жоқ. Бірақ өткен айдағы кездесулер басқаша сурет көрсетті. Тайзер Таун және Хоукс Бэй аймақтары жақсы дамыған көрінеді. Олардың үйлеріне электр жарығы қосылды, кәріз желілері орнатылды, газ желілері қосылды. Өсімдіктер - бұл, әрине, бүкіл аймақты жасылдандыруға жеткіліксіз - Қарачидің стандарттарына қарағанда едәуір болды. Қоныс аудару орындарында өмір сүрудің тағы бір оң жағы - білім алу. Алайда, кемеде жүзу бәріміз үшін де оңай болған жоқ. Мектептер жеткіліксіз (және орта білім беру деңгейінде бір ғана), алайда Азаматтар Қоры (TCF) мектептері және басқалары біртіндеп жаңартылуда. Бұл дегеніміз үлкен балалары зардап шегіп, олардың көбісі білім алудан бас тартты дегенді білдіреді".

The construction of the Lyari Expressway required the demolition of 15,000 housing units and the displacement of 24,400 families To resettle the displaced people, the government launched the Lyari Expressway Resettlement Project. As part of this project, the people were given a compensation package that included an 80 square yard plot of land on the outskirts of Karachi and Rs 50,000 for construction. The lands were allotted in newly developed suburbs in Hawke's Bay, Taiser Town and Baldia Town. The demolished settlements along the Lyari River in most cases did not have all the utilities and were not planned constructions. The new suburbs at Hawke's Bay, Taiser Town and Baldia Town however have been planned with utilities, transport, schools, parks and roads An assessment made in a Dawn newspaper article describes the new sites as follows. "The exercise has offered a mixed bag to the people affected. The sites developed in Taiser Town, Hawke's Bay and Baldia are neat, clean and offer the advantage of an open environment. It is said that when the Hawke's Bay site for the Lyari affectees was launched in 2002 the displaced people were virtually dumped in the open with no water, electricity or gas. There were no regular bus services connecting it with the city. But visits last month present a different picture. Taiser Town and the Hawke's Bay sites appear well developed. They had electricity connection, sewage lines had been laid and homes had started receiving gas connections. The plantation — of course not enough to make the entire area lush green— was substantial by Karachi standards. Another positive aspect of life in the resettlement sites for those who are fortunate to get it is education. However it has not been easy sailing for everyone. There are not enough schools (and only one at the secondary level) though the Citizens Foundation (TCF) schools and others are being upgraded gradually. This means that the older children have suffered, and many of them have given up their education".

Дау

Лиари өзенінің бойындағы аудандар бірнеше онжылдықтар бойы дамыды, кейбір адамдар Пәкістан тәуелсіздік алғаннан бері өмір сүрді. Олардың күштеп жер аударылуы мен үйлерін қиратулары кеңінен қарсылық пен дау-дамай тудырды. Ел ішіндегі топтар мен шетелдік үкіметтік емес ұйымдар құрылыс жұмыстарын тоқтатуды немесе жер аударылған адамдарға жақсы өтемақы беруді талап етіп отыр. Осы даулы жағдайларға қарамастан, қоныс аудару жұмыстары жалғасып, құрылыс жұмыстары жалғасуда. Бұл дау 2002 жылы "Халық Ляри автожолына қарсы" атты қысқаметражды деректі фильмнің тақырыбы болды. Фильмнің сценарисін және режиссерін Махин Зия жазды және ол Карачидегі Кара кинофестивалінде көрсетілді.