Bow Church

Кіріспе

Bow, Tower Hamlets Bow Church шіркеуі - Стэнт Мэри және Қасиетті Үштік шіркеуі, Стратфорд, Боу. Ол Боудағы Боу жолындағы (A11 бөлігінің бөлігі) орталық резервация аумағында орналасқан. Осы жерде шамамен 700 жыл бойы шіркеу болған. Екінші дүниежүзілік соғыста шіркеу бомбаға ұшырады, ал қоңырау мұнарасы соғыстан кейін қайта қалпына келтірілді.

Тарих

Шіркеуді (ең қолайлы шіркеу ретінде) 17 қараша 1311 жылы Лондонның епископы Ральф Балдок Степни еншісіндегі Боудағы Стратфорд тұрғындары үшін лицензиялады. Бұған дейін жергілікті тұрғындар шіркеуге бару үшін Степнидегі Сент-Данстанға бару керек еді. Бұл жол әсіресе қыста, су тасқынынан қиылып қалған кезде, қиын болатын. XIV ғасырда олар өздерін сенімді әрі бай сезініп, ғибадат ететін орынды өздері үшін алуды өтінді. Шатырдың ыңғайлылығы оларға өз діндерін жергілікті жерде ұстануға мүмкіндік берді, бірақ олар діни мерекелерде Степнидегі Сент-Данстанға баруға және оны күтіп ұстауға ақы төлеуге міндетті болды. 1497 жылы бұл келісімнің шарттары туралы даудан кейін келісімге қол жеткізілді, онда Боу тұрғындары өздерін Степнидің қауым мүшелері ретінде мойындауға уәде берді және бас шіркеуді жөндеу үшін жыл сайын 24 шиллинг төлеуге келісті, және олардың қатысуын болдырмауға, Сент-Дунстан мейрамынан басқа және Уитсонвиктегі сәрсенбіде, олар қалған қауым мүшелерін Сент-Пол соборына қарай жүріп жүруі керек еді. 1556 жылы Боуда, Англия королевасы Мэри I билік құрған кезде, Лондон епискобы Эдмунд Боннердің басшылығымен көптеген адамдар Ньюгейттен арбамен әкелінді және ағылшын реформациясының көптеген ауытқуларының бірінде Боу шіркеуінің алдында ағашқа ілінген күйге өртелді. Олардың қатарында Стретфордтың он үш шейітінің де есімдері бар. 1719 жылы шіркеу тәуелсіз болды және Стэнт-Мэри, Стратфорд, Боу бағышталды. Қауымда сонымен қатар Солтүстік Боу деп аталатын Ескі Форд ауданы да бар. 1767 жылы шіркеу Америкадағы Шығыс православиеге ең ертеден бері айналған полковник Филипп Людвелл III-тің демалатын жері болды. Шіркеу англикандық болғанымен, ол православие шіркеуінің жерлеу рәсімі бойынша жерленді. Чиркәү ауласында соңғы рет жерлеу 1854 жылы болды, ал 1894 жылы Метрополитен қоғамдық бақтар қауымдастығы оны қоғамдық бақ ретінде қайта ұйымдастырды. MPGA-ның ландшафт бағбандары Фанни Уилкинсон, КР Эшбиден кеңес алды. Ежелгі ғимараттарды қорғау қоғамы қай мазар тастарын сақтау керектігі туралы. Шіркеудің шығыс бөлігін 1911 жылы Уилкинсонның мұрагері Мадлин Агар бақ ретінде орналастырды. MPGA-ның соңғы үлесі 1500 көктемгі шамдарды ұсыну болды. Қазіргі ғимараттың құрылымы 14 ғасырда, мұнарасы 15 ғасырда қосылған деп есептеледі. Ол кірпішпен қосылған Кенттік Рагстондан салынған. Көптеген терезелер соңғы перпендикуляр стильде. Шіркеу ішінде Грейс Амкоттс, 1551 жылы қайтыс болған; Алиса Коборн, 1689 жылы қайтыс болған; және Приска Коборн, 1701 жылы қайтыс болған ескерткіштер бар. Оңтүстік аралық 1794 жылы ауыстырылды. 1896 жылы шіркеудің шатыры құлап, архитектор Осборн С. Хиллз үлкен қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Лондондағы жарылыс кезінде шіркеуге үлкен залал келтірілген. Бұл жерге 1951 жылы Елизавета II патша шіркеуді қалпына келтіру науқанының басталуын атап өту үшін келді. Бұл жұмысты архитектор Г. С. Гудхарт Рендел бақылады. 1984 жылы шіркеу ауласын қоршаған готика стиліне тән темір қоршаулар қалпына келтірілді. 1950 жылы 19 шілдеде шіркеуге B дәрежелі мұражай атағы берілді. Ол өзінің атын жақын маңдағы Боу Черч DLR станциясына береді. Шіркеудің сыртында Альберт Брюс Джойдың либералды премьер-министр Уильям Эварт Гладстонның мүсіні орналасқан, оны 1882 жылы бай от өндіруші Теодор Х. Брайант сатып алған. Киелі үй сонымен қатар 1961 жылы шіркеудің сол кездегі ректоры Франсис Меттрик құрған Боу масондық ложасының гербіндегі орталық бейне ретінде қолданылады. Бүгінгі күні шіркеу белсенді. 2011 жылы шіркеу осы жерде христиан өмірінің 700 жылдығын атап өтті.

The church (as a chapel of ease) was licensed by bishop Ralph Baldock of London on 17 November 1311 for the people of Stratford at Bow within the parish of Stepney. Before this, local people were obliged to travel to St Dunstan's, Stepney, to attend church. This was a difficult journey especially in winter when the road was cut off by flooding. In the 14th century, they felt confident and wealthy enough to petition for their own place of worship. The chapel of ease allowed them to practise their religion locally, but they were still obliged to attend St Dunstan's at Stepney on religious holidays and to pay for its upkeep. In 1497, following a dispute about the terms of this arrangement, an agreement was then reached, whereby the people of Bow promised to acknowledge themselves as parishioners of Stepney and agreed to pay 24 shillings annually for repairs of the mother church, and to dispense with their attendance there, except on the feast of Saint Dunstan, and on the Wednesday in Whitsunweek, when they were to accompany the rest of the parishioners in procession to Saint Paul's Cathedral. In 1556 at Bow, during the reign of Mary I of England, and under the authority of Edmund Bonner, Bishop of London, many people were brought by cart from Newgate and burned at the stake in front of Bow Church in one of the many swings of the English Reformation. These included the thirteen Stratford Martyrs. In 1719, the parish became independent and St Mary, Stratford, Bow, was consecrated. The parish also included the Old Ford area which has also been known as North Bow. In 1767, the church became the resting place of colonel Philip Ludwell III, the earliest known convert to Eastern Orthodoxy in America. Although the church was Anglican, he was buried according to the funeral rites of the Orthodox Church. The last burial in the churchyard was in 1854, and it was re ordered as a public garden by the Metropolitan Public Gardens Association in 1894, laid out by the MPGA's landscape gardener Fanny Wilkinson, who took advice from CR Ashbee of the Society for the Protection of Ancient Buildings as to which tombstones should be preserved. The eastern section of the churchyard was laid out as a garden by Wilkinson's successor Madeline Agar in 1911. More recent input by the MPGA has been the provision of 1,500 spring bulbs. The present building is thought to have a 14th century structure, the tower was added in the 15th century. It is constructed of Kentish Ragstone with brick additions. Many of the windows are in the late perpendicular style. Inside the church, there are monuments including those to Grace Amcottes, died 1551; Alice Coborn, died 1689; and Prisca Coborn, died 1701. The south aisle was replaced in 1794. In 1896, the chancel roof collapsed, prompting a major restoration by the architect Osborn C Hills. The church suffered considerable bomb damage during the London Blitz. The site was visited by Queen Elizabeth in 1951 to mark the start of a campaign to restore the church, the work was overseen by the architect H S Goodhart Rendel. The Gothic style iron railings around the churchyard were reinstated in 1984. The church was given Grade B listed building designation on 19 July 1950. and is now Grade II*. It gives its name to the nearby Bow Church DLR station. Just outside the churchyard is a statue by Albert Bruce Joy of the Liberal Prime Minister, William Ewart Gladstone, which was paid for by the wealthy match manufacturer, Theodore H Bryant of Bryant and May in 1882. The church is also used as the central image in the crest for the Bow masonic lodge, founded by the Rev Francis Mettrick, the then Rector of the church, in 1961. The church is active today. During 2011, the church celebrated 700 years of Christian life on the site.