Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық консервативті партияның саясаткері Ирэн Мэри Бевик Уорд, Солтүстік Тайнсайдтың баронесі Уорд, (23 ақпан 1895 - 26 сәуір 1980) - британдық консервативті партияның саясаткері. Ол ұзақ уақыт қызмет еткен әйел Парламент мүшесі (ХП), тарихтағы ең ұзақ қызмет еткен консервативті әйел депутат болды. Кейіннен ол Лордтар палатасының өмірлік жұртына айналды және парламентте жалпы 43 жыл қызмет етті.
British Conservative Party politician
Irene Mary Bewick Ward, Baroness Ward of North Tyneside, (23 February 1895 – 26 April 1980) was a British Conservative Party politician. She was a long serving female Member of Parliament (MP), the longest serving female Conservative MP in history. She later became a life peeress in the House of Lords, and had served a total of 43 years in Parliament.
Мансап
Уорд жеке және Ньюкасл шіркеуінің орта мектебінде білім алды. Ол 1924 және 1929 жылдары Морпетке үміткер болды, бірақ сәттіліксіз. 1931 жылы ол Уолсендтен Лейборист Маргарет Бондфилдті жеңіп, Қоғамдар палатасына сайланды. Тинесайд индустриясы мен әлеуметтік жағдайлардың күшті қорғаушысы, ол 1945 жылғы жалпы сайлауда өз орындығынан айырылды, онда лейбористер жеңіске жетті. 1950 жылы Уорд Тайнемуттан парламентке оралды, тағы да әйел президентті Грейс Колманды жеңді. Белсенді бекбенкер болған ол 1954 жылы "Кіру құқығы (газ және электр энергиясы жөніндегі кеңестер) туралы" заң жобасын ұсынды. Ол қарттар үйінде тұратын қарттарға ақша төлеу туралы заң жобасын ұсынды. Ол сондай-ақ жалпы әйелдерге бірдей жалақы төлеу және әсіресе Хансардтың жалғыз әйел репортері Флоренс "Жан" Виндер үшін науқан жүргізді. Уорд "Мемлекеттік тіркеуде тұрған көмекші медбикелердің ұлттық қауымдастығын" басқарған Шарлотта Бентлимен бірге жұмыс істеді. Оның жеке мүшесі заң жобасы парламентте мемлекеттік медбикелердің лауазымдық атағынан "ассистент" деген қорлау сөзін алып тастау үшін қабылданды. Бұл 1961 жылы қабылданған медбикелер (өзгерістер) туралы заң, ал келесі жылы 1962 жылы маскүнемдік үшін жаза туралы заң қабылданды. 1964 жылдан бастап Мемлекеттік есеп комитетінің мүшесі болды. Ол төменгі палатада дау-дамайдан тартынбайтын, өз партиясындағы министрлермен келіспеушіліктерін ашық білдіретін, қажет деп санаған кезде оны ашық білдірген. Кейбір адамдар оны сол кездегі лейборист премьер-министр Харольд Уилсонды "сақтап" тастаумен қорқытқан кездегі оқиға үшін еске алады. Парламент депутатының сұрағына жауап бермеген соң, ол: "Мен премьер-министрді ұрамын. Мен жауап алғанша оны ұрамын". 1968 жылы тағы бір оқиға болды, ол кезде лейбористік үкімет көпшілікке ие болды, ол көп мөлшерде маңызды заңдарды қабылдауға кірісті. Бір бөлініс кезінде Уорд банкомат қызметкерлерінің қаржы туралы есеп беруіне жол бермеу үшін банкоматтың алдында тұрды. Ол спикерге: "Парламент диктатураға айналып барады, мен оған наразымын" деп ашулы түрде айтты. Уорд берілмеді және оны камерадан сержант шығарып салды. Ол: "Сіз менің оң қолымды немесе сол қолымды қалайсыз ба?" деп күлді. Уорд 1974 жылы ақпанда жалпы саны 38 жыл қызмет еткеннен кейін, палатадан зейнеткерлікке шықты. Ол 2007 жылы Гвинет Данвудди бұзғанға дейін ең ұзақ қызмет еткен әйел депутат болды. Ол зейнетке шыққан кезде 79 жаста болған. Ол кезде Уорд ең жасы үлкен қызмет ететін әйел Парламент мүшесі және ең жасы үлкен әйел болып қайта сайланды. Брайан Харрисон 1977 жылдың шілдесінде Уордпен ауызша тарих сұхбатын Суфражистік сұхбаттар жобасының бір бөлігі ретінде суфражистік және суфражистік қозғалыстар туралы ауызша дәлелдер: Брайан Харрисон сұхбаттары деп атады. Онда ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Қызыл Крестпен жасаған жұмысын, саясаттағы алғашқы күндерін және одан әрі консервативті мансабын еске алады. Уорд 1940-1945 жылдар аралығында әйелдердің соғыс жұмысының мүмкіндіктері мен проблемаларын зерттейтін әйелдер билігі жөніндегі комитеттің төрағасы болды.
Ward was educated privately and at Newcastle Church High School. She contested Morpeth in 1924 and 1929 without success and was elected to the House of Commons in 1931 for Wallsend, defeating Labour's Margaret Bondfield. A strong advocate for Tyneside industry and social conditions, she lost her seat in the 1945 general election, which Labour won by a landslide. In 1950, Ward returned to Parliament for Tynemouth, again defeating a female incumbent, Grace Colman. An active backbencher, she introduced the bill that became the Rights of Entry (Gas and Electricity Boards) Act, 1954. She promoted a Bill to pay pocket money to the elderly living in institutions. She also campaigned for Equal Pay for women in general, and for Florence 'Jean' Winder, the only woman reporter for Hansard, in particular. Ward worked with Charlotte Bentley who led the "National Association of State Enrolled Assistant Nurses". Her private member's bill passed through parliament to remove the demeaning word "assistant" from the State Enrolled Nurses's job title. This was the Nurses (Amendment) Act, 1961 and the following year there followed the Penalties for Drunkenness Act, 1962. She served on the Public Accounts Committee from 1964. She is remembered for being a fierce character in the House of Commons who was not shy of argument, openly expressing strong disagreements with ministers in her own party when she felt it necessary. She is remembered in some quarters for an incident which caused amusement on both sides of the House when she threatened to "poke" the then Labour Prime Minister Harold Wilson. Having received an evasive answer to a parliamentary question, she responded with the words: "I will poke the Prime Minister. I will poke him until I get a response." Another incident took place in 1968 when the Labour government, who then had a large majority, started passing large amounts of important legislation by making the House sit into the early hours of morning and making several bill committees sit simultaneously. During a division, Ward stood in front of the mace to prevent the tellers from giving the result on a finance bill. She furiously remarked to the Speaker that "Parliament is turning into a dictatorship, and I protest about it." Ward refused to relent and was escorted out the chamber by the serjeant at arms. She quipped: "Do you want my right or my left arm?" Ward retired from the Commons in February 1974, having served a total of almost 38 years. She was the longest serving female MP until that record was broken by Gwyneth Dunwoody in 2007. Aged 79 at her retirement, Ward was at that time also the oldest ever serving female Member of Parliament and the oldest ever woman to be re elected, records not broken until Ann Clwyd achieved both in 2017. Brian Harrison recorded an oral history interview with Ward, in July 1977, as part of the Suffrage Interviews project, titled Oral evidence on the suffragette and suffragist movements: the Brian Harrison interviews. In it she recalls her work with the Red Cross in the First World War, her early days in politics and her further Conservative career. Ward was chairwoman of the Committee on woman power investigating both the possibilities and problems of women’s war work between 1940 and 1945.
Құрметтер
Ол 1975 жылы 23 қаңтарда Тен және Уэр графтығындағы Солтүстік Тенсайдтың Баронесса Уорд ретінде өмірлік теңестірілді. Уорд 1929 жылы Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды, 1955 жылы Дам командир (DBE) болды, ал 1973 жылы Құрмет серіктері орденінің мүшесі болып тағайындалды.
She was created a life peer as Baroness Ward of North Tyneside, of North Tyneside in the County of Tyne and Wear, on 23 January 1975. Ward was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in 1929 and promoted to Dame Commander (DBE) in 1955, and was appointed a Member of the Order of the Companions of Honour in 1973.