Кіріспе

Ферменттелген сусын Tibicos немесе су кефірі - су мен су кефирінің түйіршіктерінен жасалған, бактериялар жасаған полисахаридті биофильм матрицасында сақталған, дәстүрлі ферменттелген сусын. Кейде сүт негізіндегі пробиотикалық сусындардың немесе комбуча сияқты шай өсірілген өнімдердің баламасы ретінде тұтынылады. Су кефірі әдетте үйде дайындалатын пробиотикалық сусындар ретінде жасалады. Егер дайын өнім бөтелкеге құйылса, онда газдалған сусын пайда болады.

Өсімдіктер

Тибикос мәдениеттері бүкіл әлемде кездеседі, олардың екеуі бірдей емес; бірақ типтік тибикостарда лактобацилл, стрептококк, педиококк және лейконосток бактерияларының қоспасы бар, ал сахаромице, кандида, клокера және басқалардың ашытқылары бар. "Дерілерді" құрайтын декстран полисахаридін өндіруге жауапты бактериялар түрі ретінде Lactobacillus brevis бактериясы анықталды. Сүт кефирі "тамыршалары" сияқты, тибиколарда да микробтар тұрақты мәдениетті сақтау үшін симбиозда әрекет етеді. Тибикос мұны кокос суы немесе тікелей жеміс шырыны сияқты көптеген қантты сұйықтықтарда жасай алады, бірақ ең көп тарағандары шекер мен су, ((органикалық қант құмырасын немесе тазартылмаған қантты пайдалану маңызды, бұл ашытқыға пайда әкеледі) сүт қышқылы, спирт (этанол) және көмірқышқыл газы өндірісі үшін қантты тамақтандыру, бұл сусынды көмірлендіреді.

Шығу тегі

Тибикос дәндерінің шығу тегі нақты белгісіз. Мартин Бейжеринктің айтуынша, 1855 жылы Қырым соғысынан елге оралған британдық сарбаздар әкелген имбирь сырасы тұқымдасы (бұл 1892 жылы Гарри Маршал Уордтың дәлелсіз аңыз ретінде жоққа шығарылғанымен, оның шынайы шығу тегі құпия болып қала береді) Гарри Маршал Уордтың анықтамасы бойынша "мырыш пен бактериялардың симбиозды қоспасы бар және жеткілікті мөлшерде азотты органикалық заттар және қызылша немесе қант шашырауының сулы ерітіндісі бар сусын" деп анықталды. Бұл су кефірі туралы алғашқы басылым болуы мүмкін. Басқа теория ретінде Луц (1899) Мексика кактусының (Опунтия) жапырақтарынан алынған "Тиби дәндері" туралы хабарлады. Тибиколар сондай-ақ тиби, су кефирі дәндері, қант кефирі дәндері, жапондық су кристалдары және Калифорниялық аралар, ал ескі әдебиетте bébées, африкалық аралар, австралиялық аралар, имбирь аралары, сіркеткіш аралар, аралар, жапондық сыра тұқымы, сыра тұқымы, сыра өсімдігі, сыра жаңғағы, мәңгілік дәндер және Ғилақад бальзамы деп аталады. Пиду 1898-де қантты кефир дәндерін имбирь сырасы өсімдігімен бірдейлендірді. Имбирлік сыра өсімдігі де тибикостың бір түрі. Кеблер 1859 жылы Кентуккиде "үй ішімдігін" пісіру үшін қолданылғанын және оларды "жапондық сыра тұқымы" деп атағанын растайды. Әдетте, рецепт құрамында тибикос, цитрус, кептірілген жеміс және су болады. Кейбір ингредиенттер ашыту процесін тежейді, мысалы, кран суында хлор немесе құрғатылған жемістерде консерванттар (сульфиттер). Пайдаланылатын жемістер әр түрлі дәмді болу үшін араластырылады. Өсімдіктерді сауықтыру үшін қосымша шаралар қолданылады. Алюминий, мыс немесе мырыш сияқты реактивті металдарды пайдалану барынша азайтылады. Ерітінді қышқылдық металл иондарын құрайтын металлдармен әрекеттеседі, бұл дақылға зиян келтіруі мүмкін. Оның орнына пластик, қорғасынсыз керамикалық немесе шыны ыдыстар қолданылады. Дәнді шыны ыдыста өсіру және дәнді таза пластикалық немесе силиконды ыдыстармен өңдеу ұсынылады. Зерттеушілер тибикосты ашыту кезінде тибикостың дәндерін әр түрлі қант көздерін, атап айтқанда, мелассты, демерара қантын және қоңыр қантты ашыту үшін антимикробтық белсенділікті көрсетті. Қоңыр қант Candida albicans, Salmonella typhi, Shigella sonnei, Staphylococcus aureus және Escherichia coli микроорганизмдеріне қарсы ең жоғары микробқа қарсы белсенділікті арттырды. Тибикос дәндерінің өсіп-өнуі үшін белгілі бір су буферлік сыйымдылығы және/немесе кальций концентрациясы қажет. Қажет болса, буферлік сыйымдылықты көмірсутекті минералды суды қосу арқылы жақсартуға болады.