Кіріспе

ХХ ғасырдың соңында шыққан The Forerunner журналы 1909 жылдан 1916 жылға дейін Шарлотта Перкинс Гилман (ең танымал "Сары обой" жазушысы) шығарған ай сайын шығатын журнал болды. Сол уақытта ол барлық басылымдардың редакциялық, сын мақалаларын, кітап сын-қағаздарын, очерктерін, өлеңдерін, әңгімелерін және алты сериялы романын жазды. Гилманның әлеуметтік өзгерістерге деген ынтасы "Forerunner" журналы мен оның даулы мақалаларына әсер етті. Ол журнал оқырмандарына прогрессивті өзгерістер туралы идеяларды табысты ұсынды, әйелдер сайлау құқығы қозғалысы кезінде оның тілектеріне қолдау артты. Журнал Нью-Йоркте басылып шығады.

Тарихы және профилі

"Форрруннер" журналының алғашқы саны 1909 жылдың қараша айында жарық көрді. The Forerunner басылымында жарияланған ең танымал шығармалардың арасында Гилманның феминисттік утопиялық трилогиясының үш романы бар, олар: Тауды жылжыту (1911), Герланд (1915) және Біздің елде онымен (1916). Бұл кітаптардың ішіндегі ең танымал - Герланд, әйелдер партеногенез арқылы өздерін көбейтетін және қоғамның әйелдерге деген қамқорлық құндылығы сақталатын әйелдер қоғамын ұсынады. Гилман "Алдында жүретін" романын басқа да ірі шығармаларының орындары ретінде қолданды, соның ішінде "Адам әлемін жасады" (1911) және оның "Дианта не істеді" (190910), "Крукс" (1911), "Маг Марджори" (1912), "Жеңіп алды" (1913), және "Бегнина Макиавелли" (1914). Гилман журналдың таралымының ең жоғарғы сатысында 1300 жазылушыны жинауға қол жеткізді, бұл шамамен 6500 оқырманға тең. Журналды жарнама берушілер қолдамады, оны Гилман өзі төледі. Ол айына бір рет шығып, жылына бір доллар тұратын. Журнал 1916 жылы жарияланбай қалды. Алдын ала хабарлаушы сол кездегі танымал БАҚ-қа қарсылық білдіру үшін ғана емес, сонымен қатар қоғамдағы әйелдердің орны туралы жаңа идеялар ұсынды. Гилманның "The Forerunner" журналында жарияланған еңбектері 1900-жылдардың басында әйелдерге қолжетімді болған мәтіндермен айтарлықтай айырмашылықты көрсетті. Әйелдер некеде және үйде өздеріне тиісті әдеп туралы оқыды деп күтілді. Мысалы, 1900-ші жылдардың басындағы ең басты журнал Ladies Home Journal болды, ол әйелдерді пассивті ретінде суреттеді, неке мен отбасы мәселелеріне назар аударды және орта таптағы ақ нәресте әйелдерінің нақты аудиториясына жетумен айналысты. Ол "Әйелдердің ой-пікіріндегі негізгі кемшілік - тәжірибеде" деген идеяны қолдады. Мақалалар негізінен сол кездегі аудиторияға көбірек таныс, басқа да танымал БАҚ-тағы жазбаларды салыстыруға пайдалы көркем әңгімелер болды. Гилман екі негізгі себеппен әлеуметтік өзгерістерге консервативті, баяу тәсілмен қарады: Біріншіден, ол әлеуметтік өзгерістер эволюцияның ғылыми дәлелдеріне негізделген деген түсінікті ұстанады және эволюциялық процестің біртіндеп баратынын түсінді; екіншісі, өзінің өмірінде жүргізілген сайлау науқанының бақылаушысы ретінде ол аз радикалды тәсілдер жақтаушыларды жеңгенін, ал революциялық схемалар көптеген орта таптағы әйелдерді қорқытып, алшақтатқандығын білді.