Кіріспе
Саясатшы (1884-1958) Наваб Мұхаммед Исмаил Хан (1884 жылдың тамызынан 1958 жылдың 28 маусымына дейін) - белгілі мұсылман саясаткері және Бүкіл Үндістан мұсылман лигасының жетекші белсендісі, Халифат қозғалысы мен Пәкістан қозғалысының алдыңғы қатарында тұрған. Наваб Мұхаммед Исмаил Хан Пәкістан Ислам Республикасының негізін қалаушылардың бірі болып саналады. Оның лауазымы Мұхаммед Әли Джиннадан кейін екінші орында тұрды. Ол Джехангирбадтың Наваб Мұхаммед Ысқақ ханның ұлы болып, урду және парсы ақыны, Наваб Мұстафа Хан Шефтаның немересі болды. Үндістанда алғашқы білімін аяқтағаннан кейін ол он екі жасында Англияға барып, Тонибридж мектебінде толық уақытты оқуын жалғастырды. Кейін ол Кембридждегі Сент-Джонс колледжінде бакалавриатқа түсу үшін, одан кейін Иннер-Темплдің Құрметті қоғамының (Иннс-оф-Корт заң мектебінің) адвокаты болды. Нұббат Сахиб өзінің Чодри Халикуззаман, Лиакат Али Хан сияқты әріптестерімен бірге Біріккен провинцияларда мұсылмандықты биік ұстады.
Nawab Mohammad Ismail Khan (August 1884 – 28 June 1958) was an eminent Muslim politician and a leading activist of the All India Muslim League, who stood in the forefront of the Khilafat Movement and Pakistan Movement. Nawab Mohammad Ismail Khan is regarded as one of the founding fathers of the Islamic Republic of Pakistan due to the roles that he fulfilled for the cause of it. His position was described as only second to that of Muhammad Ali Jinnah. He was born to Nawab Mohammad Ishak Khan of Jehangirabad and was the grandson of the Urdu and Persian poet, Nawab Mustafa Khan Shefta (sometimes spelled as 'Shaifta') – 'Shaifta/Shefta' being his Urdu pen name. Upon completing his early schooling in India, he proceeded to England, at the age of twelve to continue his studies as a full time boarder at Tonbridge School in Tonbridge, Kent. He went on from there to attain his undergraduate credentials from St John's College, Cambridge to thereafter become a barrister of the Honourable Society of the Inner Temple (Inns of Court School of Law). It was the Nawab Sahib who with his band of colleagues, like Chaudhry Khaliquzzaman and Liaquat Ali Khan, kept the Muslim banner aloft in the United Provinces.
Симла конференциясы
1945 жылы Шымла конференциясында Наваб М. Исмаил ханның рөлі зор болды. Кейін 1946 жылы маусым айында оның есімі Куаид-и-Азам, Пандит Неру және Сардар Пател сияқты көрнекті басшылармен бірге Уақытша үкіметке ұсынылды. Бірақ Наваб Исмаил ханның өзі жеке себептері анықталмаған уақытша үкіметке кіруден бас тартқаны туралы хабарланған.
Джинна шапқышы
1937 жылы Лакхнау қаласында Құдай-Е-Азам (Ұлы көшбасшы) Мұхаммед Әли Джиннаның төрағалығымен Бүкіл Үндістан мұсылман лигасының 25-ші жыл сайынғы конференциясы өтті. Бетлер сарайында жетпіске жуық көрнекті адамдар шақырылды. Сол күннен кейін болған оқиғалар тарихтың бір маңызды сәтін белгілейді. Бұл тарихи сессияға қатысу алдында Наваб Мұхаммед Исмаил Хан бұл күннің маңызды екенін айтты. Бұл күні Үндістан мұсылмандары Мұхаммед Әли Джиннаны өздерінің ең басты көшбасшысы ретінде құптап, құттықтады. Наваб М. Исмаил хан өзінің шапкесін алып, М. А. Джиннаға ұсынды. Джинна Наваб Сахибтің ұсынысын қабылдады, содан кейін дәстүрлі Шервани / Ачканы киіп жүрді. Бұл оның жеке басына үлкен әсерін тигізді. Куэйд сахнаға өзінің жергілікті киімінде шыққанда, 50 мың адамнан тұратын үлкен топ қатты дауыстады. "Алла хо акбар" (Алла, Ұлы) деген ұрандар ауа-райына үстемдік етті және алғыс айту ұзақ уақытқа созылды. Сол күннен бастап Наваб Мұхаммед Исмаил Ханның "Самур шапаны" деп аталып, бүкіл Үндістан мен әлемнің басқа жерлерінде "Джинна шапаны" деп аталды. Бүкіл Үндістан мұсылман лигасының белсенді жылдары, ақыр соңында Пәкістан толықтай құрылғанға дейін, Набаб Сахибтің шапанын М. А. Джиннаға бірнеше рет берген.
Тәуелсіздік алғаннан кейінгі өмір және өлім
1947 жылы Пәкістан мен Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін, Наваб М. Исмаил Хан Үндістанның Заңнамалық Ассамблеясының мүшесі болды. 1947 жылы екінші рет Алигарх мұсылман университетінің вице-канцлеры болуды қабылдады, бірақ Алигарх мұсылман университетінің мұсылмандық сипатының бар болуымен байланысты қиындықтарға тап болды. Бұл Наваб М. Исмаил Хан болды. Университет өзінің қасында болуына байланысты зардап шегуі мүмкін екенін сезінген сәттен бастап, ол дереу отставкаға кетіп, 1948 жылы Мереттке оралды. Оның Әлигарх университетімен байланысы оның әкесі, Набаб М. Исхақ Ханның арқасында терең тамыр жайды. Колледж. Наваб М. Исмаил Хан да көп жылдар бойы университетінің сенімді адамы ретінде қызмет етті. Оны Пәкістанға әкелу үшін бірнеше күш-жігер жұмсалды, бірақ аңыз бойынша, ол алғаш рет елге келгенде Пәкістанның премьер-министрі Лиакат Али Хан оған ашық хат ұсынды, бірақ Махмудабадтың Раджа Әмір Ахмет Хан дәл айтқандай: "Оның өзін-өзі құрметтеуі мен мінез-құлқының үлкен абыройы оған мұндай ұсынысты қабылдауға мүмкіндік бермеді". Саясатынан бас тартқаннан кейін ол екі рет, 1951 жылы және 1955-1956 жылдары Пакистанға барды. Оның үш ұлы Г. А. Мадани, Икрам Ахмет Хан (Кайзер) және Ифтихар Ахмет Хан (Адани) Пәкістанның мемлекеттік қызметіндегілер. Г. А. Мадани мен мен А. Хан (Кайзер) 1937 және 1939 жылдары Үндістанның мемлекеттік қызметінде еңбек жолын бастады және бюрократияның ең жоғары азаматтық лауазымдарына көтерілді. "Адани" деген атпен белгілі болған ол әдебиет қайраткері және Мирза Ғалиб және урду поэзиясы туралы кітаптар жазған.
Өлім
Наваб Мұхаммед Исмаил Хан 1958 жылы 28 маусымда 73 жасында Үндістанның Меретт қаласында қайтыс болды.