Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Яһуди әлеміндегі білім берудің жалпы сипаттамасы Яһуди білім беруі (, Хинух) - иудаизмнің ілімдерін, қағидаларын және діни заңдарын беру. Яһудилер білімді жоғары бағалайды, ал білімнің құндылығы яһуди мәдениетінде қатты қалыптасқан. Яһуди діні Танахты зерттеудің алғашқы күндерінен бастап Тораны зерттеуге үлкен мән береді.
Overview of education in the Jewish world
Jewish education (, Chinuch) is the transmission of the tenets, principles, and religious laws of Judaism. Jews value education, and the value of education is strongly embedded in Jewish culture. Judaism places a heavy emphasis on Torah study, from the early days of studying the Tanakh.
Тарих
Яһуди дінінің пайда болуынан бастап яһуди білімінің құндылығы жоғары бағаланып келеді. Еврей жазбаларында Ыбырайымның ұрпақтарына Құдайдың жолын үйреткені мадақталады. Яһуди ата-аналарының негізгі міндеттерінің бірі - бұл "Шма Исраил" дұғасының бірінші абзацында айтылғандай, балаларына тәлім беру: "Бүгін мен сендерге тапсырған осы нұсқауларды жүректеріңе түйіңдер. Оларды балаларыңа үйретіп, ұстанып жүр. Оларды үйде отырғанда да, жол жүргенде де, ұйықтағанда да, орындарынан тұрғанда да оқы! Оларды қолдарыңа байлап, алақаныңа байлап, есіктеріңнің қақпаларына жазып қой! 6: 6 - 9). Сондай-ақ, балаларға ата-аналарының нұсқауларын іздеуді де ескертеді: "Енді өткен күндерді еске түсір, ұрпақтан ұрпаққа өткен жылдарды еске ал. 32:7). Нақыл сөздер кітабында да білім берумен байланысты көптеген тармақтар бар: "Балам, тәлім-тәрбиеме назар аудар, өсиеттерімді жаныңда ұста, Олар саған ұзақ ғұмыр, ұзақ ғұмыр, амандық пен тыныштық сыйлайды" (Нақыл сөздер. 3:12). Бастауыш мектепте білім беруді Е.Ө. 75 жылы Симеон бен Шетах және 64 жылы Ешуа бен Гамла міндетті деп санады. Үлкен ұлдар мен еркектерді биит мидрашпен оқыту Екінші ғибадатхана кезеңінен басталады Талмудта балалар алты жастан бастап мектепке баруы керек және басқа міндеттерді оқудан ұстап қалмауы керек деп айтылған. Яһуда бен Теманың айтуынша, "Микраны бес жастан, Мишнаны он жастан, мицвоттарды он үш жастан, Талмудты он бес жастан оқуға болады" (Авот 5:21). Микра - жазба Тауратқа, Мишна - қосымша ауызша Тауратқа (жазбаша Таураттың өсиеттері қалай орындалатынын анықтайтын қысқа және нақты заңдар) және Талмуд - ауызша және жазба заңның бірлігін түсіну мен заңдарды ойлануға қатысты. Бұл жерде қолданылған "Талмуд" термині зерттеу әдісі болып табылады және оны кейіннен жасалған сол есімді жинақтармен шатастыруға болмайды. Осы дәстүрге сай, XVIII ғасырдың соңына дейін яһудилер өздерінің мектептерін құрды немесе балалары үшін жеке ұстаздарды жалдады. Мектептер синагогаға жақын орналасқан қосымша ғимараттарда немесе жеке ғимараттарда орналастырылды. Рабби Яһуда Ханасидің ұлы Раббан Гамалиел былай деген: "Тораны зерттеген кезде дерек еретс, яғни дүниелік істі қоса алғанда, ол өте жақсы, өйткені екеуінде де еңбек ету адамның ақыл-ойынан күнәны алып тастайды. Ал дүниелік істі қоса алмаса, ақырында Тораны зерттемеу елеусіз қалдырылады және күнәға әкеледі.
Jewish education has been valued since the birth of Judaism. In the Hebrew Bible Abraham is lauded for instructing his offspring in God's ways. One of the basic duties of Jewish parents is to provide for the instruction of their children as set forth in the first paragraph of the Shema Yisrael prayer: “Take to heart these instructions with which I charge you this day. Impress them upon your children. Recite them when you stay at home and when you are away, when you lie down and when you get up. Bind them as sign on your hand and let them serve as a symbol on your forehead; inscribe them on the doorposts of your house and your gates” (Deut. 6:6 9). Additionally, children are advised to seek the instruction of their parents: "Remember the days of old, consider the years of many generations; ask thy father, and he will declare unto thee, thine elders, and they will tell thee" (Deut. 32:7). The Book of Proverbs also contains many verses related to education: “My son, do not forget my teaching, but let your mind retain my commandments; For they will bestow on you length of days, years of life and well being“ (Prov. 3:1 2). Elementary school learning was considered compulsory by Simeon ben Shetah in 75 BCE and by Joshua ben Gamla in 64 CE. The education of older boys and men in a beit midrash can be traced back to the period of the Second Temple The Talmud, states that children should begin school at six, and should not be kept from education by other tasks. According to Judah ben Tema, “At five years the age is reached for studying Mikra, at ten for studying the Mishnah, at thirteen for fulfilling the mitzvoth, at fifteen for studying Talmud” (Avot 5:21). Mikra refers to the written Torah, Mishnah refers to the complementary oral Torah (the concise and precise laws dictating how the written Torah's commandments are achieved) and Talmud refers to comprehension of the oral and written law's unity and contemplation of the laws. The term "Talmud" used here is a method of study and is not to be confused by the later compilations by the same name. In keeping with this tradition, Jews established their own schools or hired private tutors for their children until the end of the 18th century. Schools were housed in annexes or separate buildings close to the synagogue. Rabban Gamaliel, the son of Rabbi Judah Hanasi said that the study of the Torah is excellent when combined with Derech Eretz, worldly occupation, for toil in them both keeps sin out of one's mind; But [study of the] Torah which is not combined with a worldly occupation, in the end comes to be neglected and becomes the cause of sin.
Жыныстық бөліну
Тәрбиедегі жыныстық бөліну дәстүрлі түрде норма болды, бірақ көптеген қазіргі еврей мектептері студенттерді православиелік немесе ультра православиелік қауымнан тыс бөлмейді. Тарихи тұрғыдан алғанда, ешиваларда ұл балаларға арналған білім негізінен Тора мен Талмуд сияқты яһуди жазбаларын зерттеуге бағытталған, ал қыздар яһуди білімінде де, кең ауқымды дүниелік білімде де білім алды.
Sex segregation in education was traditionally the norm, although many contemporary Jewish schools do not segregate students, outside of Orthodox or Ultra Orthodox communities. Historically, education for boys in yeshivas was primarily focused on the study of Jewish scriptures such as the Torah and Talmud, while girls obtained studies both in Jewish education as well as broader secular studies.
Бастауыш мектеп
Талмудта (Трактат Бава Батра 21а) яһудилердің ресми білім беруін бірінші ғасырдағы дана Джошуа бен Гамла бастаған деп жазылған. Бұған дейін ата-аналар балаларына бейресми түрде тәлім беріп жүрді. Бен Гамла әрбір қалада мектептер құрып, 6-7 жастан бастап білім беруді міндетті етті. Талмудта "Тинкот шел бет Раббанға" (рабидің үйінде оқыған балаларға) үлкен мән беріледі, бұл дүние олардың білім алуы үшін жалғасуда және тіпті Иерусалимдегі ғибадатхананы қайта құру үшін сабақтар үзілмеуі керек (Шаббат 119б трактаты).
The Talmud (Tractate Bava Bathra 21a) attributes the institution of formal Jewish education to the first century sage Joshua ben Gamla. Prior to this, parents taught their children informally. Ben Gamla instituted schools in every town and made education compulsory from the age of 6 or 7. The Talmud attaches great importance to the "Tinokot shel beth Rabban" (the children [who study] at the Rabbi's house), stating that the world continues to exist for their learning and that even for the rebuilding of the Temple in Jerusalem, classes are not to be interrupted (Tractate Shabbat 119b).
Ежелгі дәуір
Мишна және Талмуд дәуірінде жас жігіттер бет-динге (иудей заңдарының соты) тағайындалған, онда олар үш қатарға бөлініп отыратын және өздерінің сыныптастары соттың үстінде отыруға көтерілген сайын, жетістіктерге жететін. Сот жүйесі жойылғаннан кейін ешивот Тораны зерттеудің негізгі орындары болды. Талмудтың өзі негізінен Вавилониядағы Сура мен Пумбедита ешивоттарында құрастырылған, ал ұрпақтың жетекші даналары сол жерде оқытты. XIX ғасырға дейін жас жігіттер жергілікті раввиннің қарамағында оқыды, оған еврей қауымы студенттерді ұстауға қаражат бөлді. Хасид ұстаздары мен литвалық раввин Хаим Воложин екеуі де орталықтандырылған ешивотқа негіз қойды; Ешива#Тарих қараңыз.
In Mishnaic and Talmudic times young men were attached to a beth din (court of Jewish law), where they sat in three rows and progressed as their fellow students were elevated to sit on the court. After the formal court system was abolished, yeshivot became the main places for Torah study. The Talmud itself was composed largely in the yeshivot of Sura and Pumbedita in Babylonia, and the leading sages of the generation taught there. Until the 19th century, young men generally studied under the local rabbi, who was allocated funds by the Jewish community to maintain a number of students. The Hasidic masters and the Lithuanian rabbi Chaim Volozhin both founded centralised yeshivot; see Yeshiva#History.
Қазіргі заман
Ешивот православие қауымдастығында бүгінгі күнге дейін басты орынды иеленіп келеді. Қазіргі уақытта ешивоттар, әсіресе АҚШ пен Израильде, бірақ жалпы алғанда, православиелік қауым бар жерде көп. ХХ ғасырда Хесдер (Израильдік діни сионист) және Қазіргі православие иешивоты құрылды. Бұл қауымдардың бәрінде ешива оқулары кең таралған, жас ерлер (және мидрашадағы әйелдер) орта мектептен кейінгі бірнеше жыл Тораны оқып жатыр. Хареди / Хасиди қауымдастықтарында бұл зерттеу жиі ондаған жылдар бойы жүргізіледі; kollel қараңыз. Православ емес ағымдарда да ешивот бар, бірақ олар (ерекше) раввиндік дайындық үшін арналған. Олардың оқу бағдарламасы да дәстүрлі білім беруден өзгеше.
Yeshivot have remained of central importance in the Orthodox community to this day. Presently, there are numerous yeshivot particularly in the US and Israel, but, in general, wherever there is an established Orthodox community. In the 20th century, Hesder (Israeli Religious Zionist) and Modern Orthodox yeshivot were also founded. In all of these communities, yeshiva study is common, with young men (and women in a midrasha) spending several years post high school studying Torah. In the Haredi / Hasidic communities, this study often spans decades; see kollel. Non orthodox streams have yeshivot also, although these are intended (almost entirely) for Rabbinic preparation. Their syllabi similarly depart from the traditional.
Дүниежүзілік білім берудің маңыздылығы
ХХІ ғасырда АҚШ пен Израильде сыншылар (кейбір) хареди және хасид ешивалары математика мен ғылым сияқты зайырлы пәндерді алып тастап, діни пәндерді оқытады деп наразылық білдірді. Бұл хареттіктердегі дүниетанымдық зерттеулерге деген қарсылық Израильде және Израильден тыс жерлерде әртүрлі түрде көрінеді. Америкада кейбір хареди (ультра-православ) иешивалары, бірақ хасидтік (литвалық) емес, мемлекеттік талаптарға сай келетін зайырлы білім беру бағдарламаларын ұсынады. Мысалы, Ешива Тора Водаас "Нью-Йорк штатының Регенттер кеңесі сертификаттаған орта мектепті" басқарады, оның оқу бағдарламасы "соңғы жалпы негізгі стандарттарға сәйкес келеді". Американың хасидтік ешивалары бастауыш мектептен жоғары оқу орындарына дейін барлық, бірақ ең бастапқы кездесетін зайырлы оқулардан аулақ болудың ұзақ тарихы бар. Мысалы, бірнеше он жыл бұрын Бобов хасиди династиясының раввині Шломо Халберштам Бобов иешиваларының хасиди ата-аналарынан жоғары деңгейдегі зайырлы білім алуды күшейтуді талап еткенде, Халберштам олардың өтінішін қабылдамады және принцип бойынша ол "бірден артық оқушы алмасам да" келісімге келмейтінін айтты. Нафтули Мостер сияқты сыншылар мұндай ешивалардың зайырлы тақырыптар бойынша ұлттық немесе мемлекеттік стандарттарды қабылдауын насихаттау үшін жұмыс істеді. 2022 жылы Бруклиндегі және төменгі Гудзон аңғарындағы 100-ден астам ер балалардың мектептеріндегі білім сапасына қатысты New York Times зерттеуі мектептерде әдетте тек бастапқы ағылшын тілі мен математика оқытылғанын және ғылым мен тарих оқытылмайтынын, ал өткен төрт жыл ішінде үкімет қаражатынан 1 миллиард доллардан астам қаржы алынғанын көрсетті. NYT тергеуі Нью-Йорктегі хасидтер мектебінің қазіргі зайырлы оқу бағдарламасы 8 мен 12 жас аралығындағы балаларға арналған және аптасына төрт күн, көбінесе күніне 90 минут оқып, тек бір күндік дін сабақтарынан кейін оқу мен математикадан тұрады деп мәлімдеді. Ағылшын тілі мұғалімдерінің өздері көбінесе ағылшын тілін жетік меңгермейді, ал оқушылардың өздерінің мұғалімдерін "math" сияқты сөздердің дұрыс жазылмауында түзеткен оқиғалары болды, олар "mathe" деп қате жазылған. Кейбір мектептерде ғылым мен әлеуметтік білімді қамтитын, сондай-ақ жәрмеңкелер мен орфографиялық бал аралары сияқты интерактивті оқу бағдарламалары бар. Хасидтік мектептердің өкілі Ричард Бамбергер және Хасидтік мектептерді білдіретін Чикаголық заңгер Дж. Эрик Коннолли Нью-Йорк Таймз және басқалар мектеп түлектері ағылшын тілінде сөйлей алмайды немесе жаза алмайды дегенді жоққа шығарды. Хасид басшыларына еліктеп, олар еврей мектептерінің жалпы жолында жоғары сынып оқушыларына арналған стандартты тесттерде жақсы нәтиже көрсеткен деректерді келтірді. NYT журналистері бұл нәтижелер хасид емес мектептердегі оқушылардың жетістіктерін толықтай көрсетеді деп қарсылық білдірді; хасид мектептерінің көпшілігі мемлекеттік стандартталған тесттерді мүлдем өткізбейді, бірақ 2019 жылы кейбіреулері осы емтихандарды берді, ал оларды тапсырған мыңдаған хасид жігіттерінің 99% -ы сәтсіз аяқтады, бұл барлық Нью-Йорк тұрғындарының 49% -ына қарама-қайшы. Сонымен қатар, штаттағы хасидтік ешивалардағы, соның ішінде стандартталған тест жүргізбейтін мектептердегі үш ондаған ұстаздардың және бұрынғы мұғалімдердің есептері, олар оқытқан мыңдаған ұлдардың көпшілігі ағылшын тілін еркін сөйлеуді үйренбей, мектепті тастап кеткенін көрсетті, ал сынып деңгейінде оқу мен жазуды үйренбей қалды; математикаға қатысты, көпшілігі қосу мен алуды білетін, кейбіреулері көбейту мен бөлуді де білетін, бірақ аз ғана бұдан да көп нәрсе істей алатын. NYT газетінің хабарлауынан кейін кейбір жергілікті саясаткерлер берілген зайырлы білім беру стандартына қатысты алаңдаушылық білдірді. Мектептердегі дене жазалау туралы есептерден кейін ерекше сынға ұшырады. Израильдегі хасид және хасид емес хареттік ешивалардың білім беру философиясы олардың американдық әріптестеріне өте ұқсас, яғни зайырлы оқуға қарсы, Багрут сертификатына жету жолын жоқ. 2017 жылы, матрицалық емтихан тапсырған хареди қыздарының пайызы 51% болды (он жыл бұрын 31% -дан жоғары; ұлдар үшін 14% -дан төмен 16%), өйткені православиелік ешивот негізінен негізгі пәндерді елемеді. Хареди оқушыларының 8 пайызы емтихан тапсырады. Хаифа университетінің ағартушылық саласының құрметті профессоры, 2006 жылғы Израиль сыйлығының иегері Мириам Бен Перец: "Исраилдік студенттердің саны артып келеді, олардың б�...
In the 21st century, critics in both the United States and Israel have protested that (some) Haredi and Hasidic yeshivas are teaching religious studies to the exclusion of secular subjects such as mathematics and science. This Haredi aversion to secular studies manifests differently in Israel and outside Israel. In America, some yeshivas of Haredi (Ultra Orthodox), but non Hasidic (Lithuanian) identity, offer state compliant secular education curriculums. For example, Yeshiva Torah Vodaas runs a "NYS Board of Regents certified High School" with a contemporary curriculum "in compliance with the latest Common Core standards." American Hasidic yeshivas, from elementary to high school levels, have a long history of shying away from all but the most rudimentary exposure to secular studies. For example, when several decades ago Rabbi Shlomo Halberstam of the Bobov Hasidic dynasty was met with intensified calls for higher level secular education from Hasidic parents of Bobov affiliated yeshivas, Halberstam rejected their pleas and stated that on principle he would not compromise "even if it means that I will have no more than one student." Critics such as Naftuli Moster have worked to promote the adoption of national or state standards on secular subjects by such yeshivas. A New York Times investigation into the quality of education in the more than 100 all boys schools across Brooklyn and the lower Hudson Valley in 2022 revealed that the schools generally taught only rudimentary English and math and no science or history, while receiving more than $1 billion in government money in the previous four year period. The NYT investigation alleged that the current secular curriculum in most New York Hasidic boys' schools exists for children between the ages of 8 and 12 only and consists of reading and math, four days a week, often for 90 minutes a day, and only after a full day of religious lessons. English teachers are often not fluent in the language themselves, and there have been anecdotes of students correcting their teachers on the spelling of words such as 'math', misspelled as 'mathe'. Select schools do provide more robust syllabi which include science and social studies, and interactive learning programs such as fairs and spelling bees. Richard Bamberger, a spokesman for Hasidic schools, and J. Erik Connolly, a Chicago lawyer representing Hasidic schools, denied claims by the NYT and others that graduates of the schools were unable to speak or write in English. Echoing Hasidic leaders, they quoted data showing that Jewish schools in general perform well on standardized tests for high school students. NYT reporters countered that these results almost entirely reflect the performance of students at non Hasidic schools; most Hasidic schools do not administer state standardized tests at all, but in 2019 some did give these exams, and 99% of the thousands of Hasidic boys who took them, failed, in contrast to 49% of all New Yorkers who passed. Additionally, accounts of almost three dozen then current and former teachers across the state's Hasidic yeshivas, including in those schools that do not administer standardized test, revealed that most of the thousands of boys whom they had taught had left school without learning to speak English fluently, let alone read or write at grade level; in regards to math, most could add and subtract, some could also multiply and divide, but few could do more. Following the NYT reporting, concerns were raised by some local politicians as to the standard of secular education provided. Particular criticism followed accounts of corporal punishment in the schools. The educational philosophy of Hasidic and most non Hasidic Haredi yeshivas in Israel is largely similar to that of their American counterparts, i. e. opposed to secular studies, no path to attaining a Bagrut certificate. As of 2017, percentage of Haredi girls taking matriculation exams was 51% (up from 31% a decade prior; for boys it was 14% (down from 16%), since Orthodox yeshivot mostly ignore core subjects. About 8 percent of Haredi students pass the exam. Miriam Ben Peretz, professor emeritus of education at the University of Haifa, and winner of the 2006 Israel Prize notes: “More and more Israeli students don’t have any foundation of knowledge, any basics — not in math, not in English, not in general things have to change." Some Israelis who have been educated in Haredi yeshivas have established Out for Change, an organization seeking to sue the government for alleged failure to enforce Israel's law for compulsory education. There is a similar organization in America called YAFFED (Young Advocates for Fair Education).
Мектептер
Яһудилік күндізгі мектептер құбылысы салыстырмалы түрде кең таралған. 19-20 ғасырға дейін ер балалар cheder (сөзбе-сөз "бөлме", өйткені ол синагогада болды, тарихи тұрғыдан бұл ғимараттың жалғыз бөлмесі мидраш болды) немесе талмуд Тора болды, онда оларды меламат тинокос (балалардың мұғалімі) оқытты. Бірінші еврей күндізгі мектебі Германияда пайда болды, негізінен дүниежүзілік білімге басымдық берілгеніне байланысты. Бұрын кәсіп үйрену үшін шәкірт болу жеткілікті болған, немесе гимназияда бірнеше жыл оқу адамды университетке жеткілікті түрде дайындаған. Яһуди күндізгі мектептерін ашқан раввиндердің қатарында рабби Шимсон Рафаэль Хирш бар, оның Франкфурт-на-Майндағы Реалшшхулесі көптеген ұқсас мекемелерге үлгі болды. Сондай-ақ, еврейлер білім берудің академиялық институттарын құруға және оқытуды кәсіби мансап ретінде ілгерілетуге де барабар емес. Америка мұғалімдер федерациясының соңғы төрт президенті үш еврей болды: Альберт Шенкерден бастап, оның орнын басатын Сандра Фельдманнан бастап, қазіргі AFT президенті Рэнди Вайнгартенге дейін. 2007 жылы АҚШ-та 750-ден астам күндізгі мектеп және сол мектептерде 205 000 оқушы болды. Осы оқушылармен қатар жүздеген мың (шамамен 250 000) еврей балалары қосымша діни, еврей және қауымдық мектептерге барады. Бұған дейін әйелдер еврейлердің негізгі түсініктері мен халаханы ата-аналармен немесе басқа отбасы мүшелерімен бейресми жағдайда үйренген, әйелдер Тораны қарқынды зерттеген кездейсоқ жағдайлардан басқа. Бұл білім беру теңсіздігінің негізгі дәлелдерінің бірі әйелдерді Тораға қатысты тақырыптарды үйренуден бас тарту Талмудта кездеседі. Раввин Елиезердің "Сота" трактатында: "Егер ер адам өз қызына Тораны үйрететін болса, онда ол оған ақымақтық үйреткендей болады" деп жазылған. Дәстүрлі діни көзқарастар әйелдер ерлер сияқты ақыл-ой деңгейінде емес, сондықтан Тора мен Талмудтың күрделілігін түсіне алмайды деген пікірде болды. Бұл жағдай 1918 жылы Польшадағы Краковта алғашқы еврей қыздар мектебінің Bais Yaakov-ын құрған Сара Шнирердің күш-жігеріне байланысты өзгерді. XIX ғасырдан бастап Еуропаның көп бөлігінде мемлекеттік білім беру міндетті болды, ал еврей балаларының білімін бақылау үшін еврей мектептері құрылды. Бет-Якоб жүйесінде әйелдер негізінен Тораны, сондай-ақ кейбір халаханы (иудей діни заңы), бірақ Талмудты оқымайды. Бұл дегеніміз, олар тек Тораға ғана емес, сонымен қатар 'үй шаруасына үй шаруасына үйрену және күн сайын ешивада білім алғысы келетін күйеулерін қолдау' тәсіліне үйретіледі. Бұл кезде АҚШ-тағы қыздар көбінесе мемлекеттік мектептерде ұлдармен бірге оқыды, және олар еврей білімін синагогалар мен жексенбілік мектептерде бағдарлама арқылы алды, өйткені еврей күндізгі мектептері аз кездесті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін әйелдер еврей зерттеулерін зерттеуге және оқытуға көшті. Еврей мектептерінде әйелдер мен еркектер үшін білім беру теңдігін қамтамасыз етуде үлкен қадамдар жасалды.
The phenomenon of the Jewish day school is of relatively common origin. Until the 19th and 20th century, boys attended the cheder (literally "room," since it was in the synagogue, which historically was a building with a bet midrash being the only room) or talmud Torah, where they were taught by a melamed tinokos (children's teacher). The first Jewish day school developed in Germany, largely in response to the higher emphasis in general on secular studies. In the past, an apprenticeship was sufficient to learn a profession, or alternatively several years in a gymnasium could prepare one adequately for university. Rabbis who pioneered Jewish day schools included Rabbi Shimson Raphael Hirsch, whose Realschule in Frankfurt am Main served as a model for numerous similar institutions. Jews have also been disproportionately engaged in the building of academic institutions of education and in promoting teaching as a professional career. Three of the past four presidents of the American Federation of Teachers have been Jews: starting with Albert Shanker, her successor Sandra Feldman, all the way to current AFT president, Randi Weingarten. In 2007, there were over 750 day schools in the United States and 205,000 students in those schools. Beyond those students, hundreds of thousands (~250,000) of Jewish children attend supplementary religious, Hebrew, and congregational schools. Prior to this women learned basic Jewish concepts and halakha in an informal setting with parents or other family members, apart from occasional instances where women learned Torah intensively. One of the main arguments for this educational inequality of discouraging women from learning Torah related topics is found in the Talmud. According to Rabbi Eliezer in Tractate Sotah: 'If a man teaches his daughter Torah, it's as if he's teaching her foolishness.' Traditional religious views were that women were not on the same intellectual level as men, and therefore were unable to understand the intricacies of the Torah and Talmud. This situation changed largely due to the efforts of Sara Schnirer, who founded the first Jewish girls' school Bais Yaakov in Kraków in Poland in 1918. leading to the formation of the Beth Jacob Movement. From the 19th century onward, public education became compulsory in most of Europe, and Jewish schools were established in order to maintain educational control over Jewish children. In the Beth Jacob system, women primarily learn Torah, and also some halacha (Jewish religious law), but not the Talmud. This means that they are not only taught Torah but are also taught 'the lifestyle of being a homemaker, and supporting their husbands who want to learn in yeshiva all day.' Girls in the United States at this time were often educated at public schools together with boys, and they received their Jewish education through programs at synagogues and Sunday schools, as Jewish day schools were less common. After the end of World War II, women moved into Jewish studies research and teaching. The balance of education for women and men has made great strides in equality in Jewish schools.
Жастар топтары
Соңғы зерттеулер бойынша, орта және жоғары мектептерде 650 000 еврей оқушысы бар. Олардың көпшілігі еврей жастары топтарына қатысады немесе еврей жастары ұйымдары қаржыландыратын іс-шараларға қатысады. Олардың көбісі сионист жастар қозғалысы. Әр түрлі ұйымдар саяси идеология, діни көзқарас және басшылық құрылымы бойынша ерекшеленеді, бірақ олардың барлығы жастардың басшылығына назар аударумен сипатталады. Консервативті қозғалыста USY United Synagogue Youth бар. Қазіргі православие қозғалысы бұрын Синагогалық жастар ұлттық конференциясы болып табылатын NCSY-ге ие. BBYO - бұл конфессиялық емес топ, бірақ көптеген яһудилер оны реформа қозғалысымен байланыстырады. Солтүстік Америкадағы ғибадатханалық жастар федерациясы, NFTY деп аталады, Солтүстік Америкадағы реформалық иудаизмнің ұйымдастырылған жастар қозғалысы. Реформалық яһудилік одағы қаржыландырып, қолдаған NFTY синагога деңгейіндегі реформалық жастар топтарын толықтыру және қолдау үшін бар. Ұйымға жергілікті 750 жасөспірімдер тобы мүше, олардың саны 8500-ден аса.
Recent studies estimate a population of 650,000 Jewish middle and high school students. Most of these attend Jewish youth groups or participate in activities funded by Jewish youth organizations Jewish youth organizations. Many of these are Zionist youth movements. The various organizations differ in political ideology, religious affiliation, and leadership structure, although they all tend to be characterized by a focus on youth leadership. The Conservative movement has USY United Synagogue Youth. The Modern Orthodox movement has NCSY formerly National Conference of Synagogue Youth. BBYO is a non denominational group, though most Jews associate it with the Reform movement. The North American Federation of Temple Youth, known as NFTY, is the organized youth movement of Reform Judaism in North America. Funded and supported by the Union for Reform Judaism, NFTY exists to supplement and support Reform youth groups at the synagogue level. About 750 local youth groups affiliate themselves with the organization, comprising over 8,500 youth members.
Жазғы лагерьлер
Еврейлік жазғы лагерьлер - еврей дінінің белгілі бір ағымдарымен және / немесе Израильге бағдарланумен байланыстар құру құралы. Лагерьлерді православие, консервативті, реконструкциялық және реформациялық қозғалыстар, еврей қауымдық орталықтары және жас Яһуда, Бетар, Хабоним Дрор, Хашомер Хацаир және Б'неи Акива сияқты сионисттік қозғалыстар қолданады. 70 000-нан астам лагерьлер, әсіресе АҚШ-та, пайда көздемейтін 150-ден астам еврей жазғы лагерьлеріне қатысады. Сонымен қатар, еврей лагері қоры бұл лагерьлерде 8500-ден астам еврей колледж жасындағы кеңесшілер жұмыс істейді деп есептейді. Америка стиліне ұқсас еврей жазғы лагерьлерін басқа елдерде де, мысалы Израильдегі Кимма лагерінде де табуға болады. Құрама Штаттардан тыс жерлерде осындай лагерьлерді әртүрлі қайырымдылық ұйымдары мен жергілікті еврей жастар қозғалыстары ұйымдастырады. Консервативті иудаизмге жататын "Кэмп-Рама" ұйымы Солтүстік Америкада лагерьлер ұйымдастырады, онда жастардың арасында салтқа сай шәмбе күнін өткізу, еврей тілін үйрену және кашрут заңдарын орындау тәжірибесі бар. Реформалық иудаизм одағы әлемдегі ең ірі еврей лагері жүйесін, URJ Camp & Israel бағдарламасын басқарады. Олар Солтүстік Америкада 13 жазғы лагерь, соның ішінде спорттық арнайы лагерь, жасөспірімдер лидерлік институты және ерекше қажеттіліктері бар жастар үшін бағдарламалар, сондай-ақ Израильге саяхат бағдарламалары бар. Бұл бағдарламаларға қатысушылар Шаббатқа қатысады, еврей құндылықтары мен тарихы туралы бағдарламаға қатысады және жазғы лагерьдің әдеттегі іс-шараларына қатысады, соның ішінде спорт, шығармашылық өнер және түстер соғысы.
Jewish summer camps are a tool for creating ties with a particular denomination of Judaism and/or orientation to Israel. Camps are sponsored by the Orthodox, Conservative, Reconstructionist, and Reform movement, by Jewish community centers, and by Zionist movements such as Young Judaea, Betar, Habonim Dror, Hashomer Hatzair and B'nei Akiva. Over 70,000 campers participate in over 150 non profit Jewish summer camps, especially in the United States. In addition, the Foundation for Jewish Camp estimates that these camps are staffed by over 8,500 Jewish college aged counselors. American style Jewish summer camps can also be found in other countries, such as Camp Kimama in Israel. Outside the United States, similar camps are generally organized by various philanthropic organizations and local Jewish youth movements. The Camp Ramah network, affiliated with Conservative Judaism runs camps in North America where youngsters experience traditional Shabbat observance, study Hebrew and observe the laws of kashrut. The Union for Reform Judaism runs the largest Jewish camping system in the world, the URJ Camp & Israel Programs. They operate 13 summer camps across North America, including a sports specialty camp, teen leadership institute and programs for youth with special needs, as well as a number of Israel travel programs. Participants in these programs observe Shabbat, engage in programming about Jewish values and history, and partake in typical summer camp activities including athletics, creative arts and color war.
Студенттік ұйымдар
Еврейлердің бейресми білім беруінің көп бөлігі университет кампустарында ұйымдастырылған. Бұл көбінесе ұлттық ұйымдармен, мысалы, Хиллель (АҚШ) немесе Еврей студенттер одағы (Ұлыбритания) немесе Халықаралық еврей студенттері одағы және Еврей студенттері Еуропалық одағы сияқты халықаралық ұйымдармен қолдайды. Рор еврей оқу институты The Chabad on Campus International Foundation серіктестігімен бірге Синай ғалымдары қоғамын басқарады, бұл Тораны зерттеу, әлеуметтік іс-шаралар және ұлттық желілер мүмкіндіктерін қамтитын колледж студенттері үшін біріктірілген стипендиялық бағдарлама.
Much informal Jewish education is organized on university campuses. This is often supported by national organizations, such as Hillel (United States) or the Union of Jewish Students (United Kingdom), or by international organizations such as the World Union of Jewish Students and the European Union of Jewish Students. The Rohr Jewish Learning Institute in partnership with The Chabad on Campus International Foundation, manages the Sinai Scholars Society, an integrated fellowship program for college campus students comprising Torah study, social activities, and national networking opportunities.
Драмалық
Драмаға негізделген еврей білімінің алғашқы мысалдарының бірі - раввин Моше Хайм Лузатттоның (Рамхал 17071746, Италия) театрлық шығармалары. Мұндай пьесаларды қолдану дәстүрлі яһуди білім беруінде сирек болғанмен, Иерусалимдегі Эц Хаим мектебі 1930 жылдары пьесаларды сахналады. ХХ ғасырдан бастап драма оқу құралы ретінде қолданыла бастады. Шломо Хорвицтің "Еврейлік жол қиылысы" секілді бағдарламалары ағылшын тілінде сөйлейтін түрлі елдерде мектептер мен синагогаларда білім беру театрын ұсынады. Бар Илан университетіндегі Локштейн орталығы - Диаспорадағы еврей мұғалімдеріне арналған зерттеу тобы өз веб-сайтында мұғалімдерге арналған драмалық бағдарламаларды ұсынады.
One of the earliest examples of drama based Jewish education is the theatrical works of Rabbi Moshe Chaim Luzatto (Ramchal 1707–1746, b. Italy), who wrote plays with multiple characters on Jewish themes. While the use of such plays was probably rare in traditional Jewish education, the Etz Chaim school of Jerusalem reportedly staged plays in the 1930s. From the 20th century onward drama has been used as an educational tool. Programs such as Jewish Crossroads by Shlomo Horwitz provide educational theater in schools and synagogues in various English speaking countries. The Lookstein Center at Bar Ilan University, a think tank geared to Jewish educators in the Diaspora, lists many drama related programs on their website for use of teachers in the classroom.
Спорт
Спорт еврей жастарын иудаизм мен Израильмен байланыстырудың тағы бір құралы болып табылады. Bring It In Israel Израильде спорттық еріктілік бағдарламасын ұсынады, ол Израиль мен иудаизмге қызығушылықты арттыру үшін өз қауымдастықтарына оралатын жас көшбасшыларды тәрбиелейді. Спорттың тарихи авеню ретінде танылған рөлі яһуди халқының зайырлы қоғамға қатысуына (әсіресе Еуропа мен АҚШ-та) әлеуметтік, діни және мәдени кедергілерді жеңу үшін маңызды болды.
Sports is another vehicle to connect Jewish youth to Judaism and Israel. Bring It In Israel offers a sports volunteering program in Israel that cultivates a cadre of young leaders who return to their communities to promote interest in Israel and Judaism. The perceived role of sports as a historical avenue was crucial for Jewish people to overcome social, religious and cultural obstacles toward their participation in secular society (especially in Europe and the United States).