Inger Louise Valle

Кіріспе

Ингер Луиза Валле (28 қараша 1921 - 21 мамыр 2006) - Норвегияның Еңбек партиясының саясаткері, ол Норвегияның қылмыстық жүйесін реформалау бойынша күш-жігерін көрсетті. Ол профессор Ян Грунттың анасы.

Өмірбаян

Ол 1977-1981 жылдар аралығында Норвегия парламентіне Акершус партиясының мүшесі болды. Ол сондай-ақ 1971-1972 жылдары Әкімшілік және тұтынушылар істері министрі, 1972 жылы Отбасы және тұтынушылар істері министрі, 1973-1976 және 1976-1979 жылдары Әділет және полиция министрі, 1979-1980 жылдары Жергілікті үкімет істері министрі болды. Сонымен қатар, ол Барумның жергілікті билігінде қызмет атқарды және Норвегияның тұңғыш тұтынушылар омбудсмені болды. Артықшылықты отбасынан шыққан, заңгер мамандығы бойынша білім алған Вальль негізгі мансабы саясатта болған алғашқы әділет министрлерінің бірі болды. Норвегияның қылмыстық жүйесі туралы оның көзқарасы криминологияға негізделген гуманистік қағидаларға негізделген, ал оның реформаға арналған бірнеше ұсыныстары даулы болды. Әсіресе 1978 жылы "Қылмыстық есеп" (Stortingsmelding 104, 1977-1978) деген тақырыпта үлкен дау туды. Есепте қатаң жазалардың қорқынышты әсері миф болып табылады және қылмыскерлерге қатысты саясат пен жазалау әдісінен гөрі кеңірек қарастыруға негізделуі керек деп мәлімделген. Норвегияның Еуропалық қоғамдастыққа мүшелігіне қарсы науқанда танымал болған Арне Хогестадты Норвегияның қылмыстық жүйесінің директоры етіп тағайындауы да мәселеге көп көмектеспеді. Оның үстіне, ол қаржылай пайда табу үшін жасалатын қылмыстар үшін түрме жазасын жоюды ұсынды. 1978 жылдың күзінде дау-дамай күшейді, онда заң профессоры Джонс Анденес Консервативтік партия ұйымдастырған кездесуде баяндаманы сынға алды, бұл қағидалар қылмыскерлерді құшақтап, заңдылық пен тәртіпке қауіп төндіреді деп мәлімдеді. 1979 жылы сәуірде Валье премьер-министр Нордлиге Норвегиядағы өлім жазасын толық жою туралы барлық кеңестерге және ұсыныстарға қарсы Стортингетте үгіт-насихат жасады. Валь тез арада өзін оқшауланған күйде тапты, тіпті өз партиясында. 1979 жылғы сайлауда лейбористік партияның салыстырмалы түрде нашар нәтижеге қол жеткізгендігі үшін үлкен кінә оның аяғына тиді. Тіпті оны сынға алғандардың арасында да ол адамгершілік құндылықтарға деген батылдығы мен беріктігімен танымал. Оның көптеген ұсыныстары ешқашан жүзеге асырылмаса да, кейбірлері, атап айтқанда, қылмыстық жауапкершілік жасын көтеру және қоғамдық қызмет түрлерін жазалау жүйесіне қосу. 1975 жылы Валье БҰҰ-ның Халықаралық әйелдер жылының Норвегиялық атқарушы комитетінің басшысы болды.

She represented Akershus in the Norwegian Parliament in the period between 1977 and 1981. She also served as Minister of Administration and Consumer Affairs 1971 1972 and Minister of Family and Consumer Affairs in 1972, Minister of Justice and the Police 1973 1976 and 1976–1979, and Minister of Local Government Affairs 1979–1980. Valle also served in the local government of Bærum, and was Norway's first Consumer Ombudsman. Born into a privileged family and educated as an attorney, Valle was one of the first ministers of justice whose main career had been in politics. Her views on the Norwegian penal system were grounded in humanistic principles founded in criminology, and several of her proposals for reform met with controversy. In particular the so called "Criminal report" in 1978 (Stortingsmelding 104, 1977 1978) caused considerable controversy. The report asserted that the deterrent effect of stiff penalties was a myth, and that policy toward criminals should be based in broader considerations than penology. It didn't help matters much that she enlisted Arne Haugestad, who had already gained notoriety in the campaign against Norwegian membership in the European Community, as the director of Norway's penal system. Among other things, he recommended eliminating prison sentences as punishment for crimes for financial gain. The controversy gained steam in the fall of 1978, when professor of law Johs Andenæs critiqued the report in a meeting arranged by the Conservative Party, claiming that the principles were coddling criminals and threatening law and order. The year after in April 1979, Valle pressured prime minister Nordli to push through Stortinget, against all advice and recommendations the total abolition of the death penalty in Norway. Valle quickly found herself isolated, even now within her own party. Much of the blame for the Labour Party's relatively poor showing in the 1979 elections were put at her feet. Even among her detractors, she is noted for her moral courage and commitment to humanistic values. Although many of her proposed reforms never were implemented, some were, notably raising the age of criminal accountability and including community service in the penal system. Valle headed the Norwegian executive committee for UN's International Women's Year in 1975.