Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз рыцары және Иерусалим патшасы (1186–1192 ж. басқарды), басқа Гей атты патшалар
French knight and King of Jerusalem (r. 1186–1192)
other kings named Guy
Гай Лузиньян (шамамен 1150 – 18 шілде 1194) – француз Потундық рыцарь, Сибилламен некелесу арқылы 1186 жылдан 1192 жылға дейін Иерусалим патшасы, ал 1192 жылдан 1194 жылға дейін Кипр патшасы болды. Қасиетті жерге (онда оның інісі Лузиньяндық Эймери бұрыннан мәлім болған) белгісіз күні келген Гай, 1180 жылы патшалықтағы саяси дағдарыстың алдын алу үшін Сибиллаға асығыс үйленді. Оның қарындасының күйеуі Иерусалимнің Балдуин IV-нің денсаулығы нашарлағанда, Сибилла Гайды Балдуин V-нің регенті етіп тағайындады. Балдуин IV 1185 жылы, ал Балдуин V 1186 жылы қайтыс болды, нәтижесінде Сибилла мен Гай таққа отырды. Гайдың билігі Саладин басқарған Әйюбилермен қарым-қатынастың күшеюімен ерекшеленді, бұл 1187 жылғы шілдедегі Хаттин шайқасында Гайдың тұтқынға алынуымен және үш айдан кейін Иерусалимнің құлауымен аяқталды. Дамаскіде бір жыл тұтқындықтан кейін Саладин Гайды босатты. Тирге, крестоносшылардың соңғы бекіністерінің біріне Монферраттық Конрадтың кіргізбеуінен кейін, Гай 1189 жылы Акканы қоршап алды. Гайдың әйелі қайтыс болған қоршау кезінде Францияның Филипп II және Англияның Ричард I басқарған Үшінші крест жорығының жиналу ортасы болды. Гай Иерусалим патшалығы үшін Конрадпен қатыгез дауға түсті; Ричард жесір патшаны қолдағанмен, Конрад Сибилланың жарты қарындасы Изабеллаға үйленді және патшалықтың ақсүйектері оны патша етіп сайлады. Конрад сайлаудан бірнеше күн өткен соң Ассасиндердің қолынан қаза тапты; Ричард пен Гайдың оқиғаға қатысы болуы күдік тудырды, бірақ дәлелденбеді. Дегенмен, Гай 1192 жылы Кипрді иелену арқылы тағынан айырылғаны үшін өтемақы алды, оны Ричард Левантқа жол жүзінде Византия империясынан тартып алған еді. Гай 1194 жылы қайтыс болғанға дейін Кипр патшалығын басқарды, содан кейін оның інісі Эймери оны алмастырды.
Guy of Lusignan (c. 1150 – 18 July 1194) was a French Poitevin knight who reigned as the king of Jerusalem from 1186 to 1192 by right of marriage to Sibylla, and King of Cyprus from 1192 to 1194. Having arrived in the Holy Land (where his brother Aimery of Lusignan was already prominent) at an unknown date, Guy was hastily married to Sibylla in 1180 to prevent a political incident within the kingdom. As the health of his brother in law, Baldwin IV of Jerusalem, deteriorated, Sibylla appointed Guy as regent for his stepson, Baldwin V of Jerusalem. Baldwin IV died in 1185, followed shortly by Baldwin V in 1186, leading to the succession of Sibylla and Guy to the throne. Guy's reign was marked by increased hostilities with the Ayyubids ruled by Saladin, culminating in the Battle of Hattin in July 1187—during which Guy was captured—and the fall of Jerusalem itself three months later. Following a year of imprisonment in Damascus, Guy was released by Saladin. After being denied entry to Tyre, one of the last crusader strongholds, by Conrad of Montferrat, Guy besieged Acre in 1189. The siege, during which Guy's wife died, developed into a rallying point for the Third Crusade, led by Philip II of France and Richard I of England. Guy entered a bitter row with Conrad over the kingship of Jerusalem; despite Richard's support for the widower king, Conrad married Sibylla's half sister Isabella and was elected king by the kingdom's nobility. Conrad was killed by Assassins days after the election; Richard's and Guy's involvement in the incident is suspected but unproven. Nevertheless, Guy was compensated for the dispossession of his crown by being given lordship of Cyprus in 1192, which Richard had taken from the Byzantine Empire en route to the Levant. Guy ruled the Kingdom of Cyprus until he died in 1194 when he was succeeded by his brother Aimery.
Саяси өрлеу
Гай Люсиньян, Лорд Хью VIII де Ранкон мен Бургундияның (немесе Бургундияның) қызы Бургундия де Ранконның ұлы, Пуатудағы Фонтенэ ханым, сол кезде Англия королевасы Элеонора, оның ұлы Ричард Арыстанжүрек және оның күйеуі Генрих II Англияның иелігіндегі Аквитаниялық француз герцогтігінің бөлігі болды. 1168 жылы Гай мен оның ағалары Элеонора Аквитанияны тұтқындауға тырысып, Поиту губернаторы, Солсберидің 1-графы Патрикті, Компостелланың Иагос киелі жеріне зыяраттан қайтып келе жатқанда, тұтқындап өлтірді. Олар сол кездегі рыцарь Вильгельм Маршалды, Солсберидің үйінде қызмет ететін оның ағасының адасқан рыцарын босатып алды, бірақ оларды Пуатудан олардың үстемдігіндегі Рихард I, содан кейін Аквитания герцогы (орындаушы) қуды. 1173-1180 жылдар аралығында Гай Иерусалимге зыяратшы немесе крестші ретінде барды. Ол 1179 жылы француз крестшілерімен бірге келген болуы мүмкін. 1174 жылы оның ағасы Аймери Ибелин Бальдуинының қызына үйленіп, сарай шеңберіне кірді. Амальрик сондай-ақ король Балдуин IV-тің және оның анасы Агнес Куртенэйдің қамқорлығын алды, ол Яффа және Аскалон графтықтарын ұстады және Сидонның Реджинальдқа үйленді. Ол Жаффадағы Агнес констеблі және кейіннен Корольдік констеблі болып тағайындалды. Кейіннен ол Агнеске жақын болған деген жауыздық әңгімелер тарады, бірақ бұл күмәнді. Оның жоғарылаулары Триполидің Реймонд III, Амальрик I-нің туысы және бұрынғы бейли немесе регентпен байланысты болған Ибелин отбасының саяси орбитасынан алыстатуды мақсат еткен болуы мүмкін. Амальрик Лузиньянның табысы Гайдың қай жерге келсе де әлеуметтік және саяси жетістіктерін жеңілдетті. Триполидің Рамонды және оның одақтасы Антиохияның Богемонд III патшалықты басып алуға дайындалып, патшаны өзінің үлкен әпкесі Сибилланы Амалриктің қайын атасы Ибелиннің Балдуинына беруге мәжбүр етті. Бұл төңкерістің алдын алу үшін Гай мен Сибилла 1180 жылы сәуірде Пасха мезгілінде асығыс үйленді. Үйленуі арқылы 1180 жылы сәуірде Гай Яффа және Аскалон графтары және Иерусалимнің сот орындаушысы болды. Сибилла екеуінің Аликс пен Мария деген екі қызы болды. Сибилланың бұрынғы күйеуі Вильгельм Монферраттан бір баласы бар еді. Он үшінші ғасырдың ортасында жазылған Тирдің Вильгельмының көне француздық жалғасы (Эрнольге тиесілі) Агнес ұлына Сибилланы Гайға үйленуге кеңес бергенін және Амальрик Гайды Сибиллаға үйленуі үшін Иерусалимге арнайы әкелгенін айтады. Алайда, бұл ықтимал емес: үйленудің тез ұйымдастырылғанын ескерсек, шешім қабылданған кезде Гай патшалықта болған болуы керек. Францияның жаңа патшасы Филипп II кәмелетке толмағандықтан, сыртқы көмекке үміт артқан басты үміт - Бальдуиннің бірінші туысы Генрих II, ол Томас Беккет ісі бойынша папаға өкінішпен қажылық жасады. Гай Ричард пен Генрих II-нің вассалы болды, және бұрынғы бүлікші вассал ретінде оны шетелде ұстау олардың мүддесіне сай болды. 1182 жылдың басында оның денсаулығы нашарлай бастағандықтан, Бальдуин IV Гайды регент етіп тағайындады. Алайда, ол және Рейнальд Шатильон екі жылдық бітім кезінде Саладинге қарсы провокация жасады. Бірақ Керакты қоршауда оның әскери шешімсіздігі патшаның оған деген сенімін жоғалтты. 1183 және 1184 жылдар аралығында Бальдуин IV өз қарындасының Гюмен некелесуін бұзуға тырысты, бұл Бальдуиннің әлі де өз қарындасына деген ықыласын көрсетті. Бальдуин IV адал күйеу ағасын қалаған және Гайдың мойынсұнбауынан ренжіген. Сибилла күйеуімен Аскалонда болды. Оның қарындасы мен жақын мұрагері Гюдан алыстаған кезде, патша мен Жоғарғы Сот мұрагерлікті өзгертіп, Сибилланың бірінші некеден туған ұлы Бальдуин V-ді Сибилладан жоғары қойды және монархты Сибилла мен Изабелланың арасында таңдау процесін жариялады. Алайда, ол мұрагерлік құқығынан айырылмады. 1183 жылдан бастап 1186 жылы әйелі патша болғанға дейін Гай көзге түспеді.
Guy was a son of Lord Hugh VIII of Lusignan and Bourgogne (or Burgondie) de Rancon, Dame de Fontenay in Poitou, at that time a part of the French duchy of Aquitaine, held by Queen Eleanor of England, her son Richard the Lionheart, and her husband Henry II of England. In 1168, Guy and his brothers, in an attempt to capture Eleanor of Aquitaine, ambushed and killed Patrick of Salisbury, 1st Earl of Salisbury, governor of Poitou, who was returning from a pilgrimage to St. Iago of Compostella. They ransomed William the Marshal, then a knight errant serving in the household of Salisbury, his uncle, but were banished from Poitou by their overlord, Richard I, then (acting) Duke of Aquitaine. Guy went to Jerusalem at some date between 1173 and 1180, initially as a pilgrim or Crusader. He may have arrived with the French Crusaders of 1179. In 1174, his older brother Aimery had married the daughter of Baldwin of Ibelin and entered court circles. Amalric had also obtained the patronage of King Baldwin IV and of his mother Agnes of Courtenay who held the County of Jaffa and Ascalon and was married to Reginald of Sidon. He was appointed Agnes's Constable in Jaffa and later Constable of the Kingdom. Later, hostile rumours alleged he was Agnes's lover, but this is questionable. It is likely that his promotions were aimed at weaning him away from the political orbit of the Ibelin family, who were associated with Raymond III of Tripoli, Amalric I's cousin and the former bailli or regent. Amalric of Lusignan's success likely facilitated Guy's social and political advancement whenever he arrived. Raymond of Tripoli and his ally Bohemond III of Antioch were preparing to invade the kingdom to force the king to give his older sister Sibylla in marriage to Baldwin of Ibelin, Amalric's father in law. Guy and Sibylla were hastily married at Eastertide in April 1180 to prevent this coup. By his marriage, Guy also became Count of Jaffa and Ascalon in April 1180, and bailiff of Jerusalem. He and Sibylla had two daughters, Alix and Maria. Sibylla already had one child, a son from her first marriage to William of Montferrat. The mid thirteenth century Old French Continuation of William of Tyre (attributed to Ernoul) claims that Agnes advised her son to marry Sibylla to Guy and that Amalric had brought Guy to Jerusalem specifically for him to marry Sibylla. However, this is improbable: given the speed with which the marriage was arranged, Guy must have already been in the kingdom when the decision was made. With the new king of France, Philip II, a minor, the chief hope of external aid was Baldwin's first cousin Henry II, who owed the pope a penitential pilgrimage on account of the Thomas Becket affair. Guy was a vassal of Richard and Henry II, and as a formerly rebellious vassal, it was in their interests to keep him overseas. Early in 1182, as his health markedly declined, Baldwin IV named Guy regent. However, he and Raynald of Châtillon made provocations against Saladin during two years of truce. But his military hesitance at the siege of Kerak disillusioned the king with him. Throughout late 1183 and 1184, Baldwin IV tried to have his sister's marriage to Guy annulled, showing that Baldwin still held his sister in some favour. Baldwin IV wanted a loyal brother in law and was frustrated by Guy's disobedience. Sibylla was in Ascalon with her husband. Unsuccessful in prying his sister and close heir away from Guy, the king, and the Haute Cour altered the succession, placing Baldwin V, Sibylla's son from her first marriage, in precedence over Sibylla, and decreeing a process to choose the monarch afterwards between Sibylla and Isabella (whom Baldwin and the Haute Cour thus recognized as at least equally entitled to succession as Sibylla). However, she was not excluded from the succession herself. Guy kept a low profile from 1183 until his wife became Queen in 1186.
Кiру
1185 жылы Балдуин IV мәйектің салдарынан қайтыс болғаннан кейін, Балдуин V патша болды, бірақ ол дені нашар бала болғандықтан бір жыл ішінде дүниеден өтті. 1186 жылы Гай Сибилламен бірге асыраулы ұлының жерлеу рәсіміне Иерусалимге барды, сонымен қатар қарулы күзетпен бірге келді, олармен қалаға гарнизон қойды. Өзінің беделін және жаңа саяси одақтасы Мария Комнинаны қорғауды көздеген Реймонд III, Сибилла Патриарх Ираклиймен патшайым болып жарияланған кезде Жоғарғы Кеңесті шақыруға дайындық жасады. Шатильондық Рейнольд Сибилланың «ли плюс апперисанц и плюс дрейс хейс ду руаме» («патшалықтың ең айқын және заңды мұрагері») екенін мәлімдеп, оған кең қолдау көрсетті. Шіркеудің нақты қолдауымен Сибилланың билігі даусыз болды. Дегенмен, тәж кигізілмес бұрын, ол қарсылық білдірген сарай мүшелерімен келісіп, егер келесі күйеуін өзі таңдай алса, оларды қуанту үшін Гаймен жасаған некесін жоюға келісті. Жоғарғы Кеңестің басшылары келісіп, Сибилла патшайым болып жарияланды. Ол күйеу ретінде Гайды таңдады, қарсыластарының таңқалуын тудырып, 1186 жылдың тамызында оған қайта үйленді, ол патша атанды. Патшайым өзінің басынан тәжін алып, Гайға берді, оған 1186 жылдың қыркүйегінде Иерусалимдегі Киелі Қабір шіркеуінде өзін тәждіруге рұқсат берді. Гамильтон жазғандай, «Тәждіру рәсімінен кейін Гайдың тек некелік тәжді иеленгеніне еш күмән болмады». Сибилланың жарты қарындасы Изабелла мен оның күйеуі Хумфри IV Торон Реймонд III және Ибелиндердің таққа үміткерлері болды. Сибилланың ата-анасының некесі жойылғандықтан және шіркеу оны да, Балдуинды да заңды деп мойындағандықтан, көптеген адамдар Изабелланы заңды мұрагер деп санады. Алайда, Хумфри әйелінің құқығын қорғамай, олардан алшақтап, Сибиллаға адал болуға ант берді. Хумфри Гайдың патшалықтағы ең жақын серіктерінің біріне айналды.
When Baldwin IV finally succumbed to his leprosy in 1185, Baldwin V became king, but he was a sickly child and died within a year. Guy went with Sibylla to Jerusalem for his stepson's funeral in 1186, along with an armed escort, with which he garrisoned the city. Raymond III, who wanted to protect his influence and his new political ally, the dowager queen Maria Comnena, was making arrangements to summon the Haute Cour when Sibylla was crowned queen by Patriarch Eraclius. Raynald of Châtillon gained widespread support for Sibylla by affirming that she was "li plus apareissanz et plus dreis heis dou rouame" ("the most evident and rightful heir of the kingdom"). With the explicit support of the church, Sibylla was undisputed sovereign. However, before she was crowned, she agreed with oppositional court members that she would annul her marriage with Guy to please them, as long as she was given free choice in her next husband. The leaders of the Haute Cour agreed, and Sibylla was crowned queen regnant. Taking her choice as husband, to the astonishment of the rival court faction, she remarried Guy, who became king in August 1186. The Queen removed the crown from her head and handed it to Guy, permitting him to crown himself at the Church of the Holy Sepulchre in Jerusalem in September 1186. As Hamilton writes, "There could be no doubt after the ceremony that Guy only held the crown matrimonial". Sibylla's half sister Isabella and her husband Humphrey IV of Toron were Raymond III and the Ibelins' choice for the throne. As Sibylla's parents' marriage had been annulled and the church had legitimized both her and Baldwin, Isabella was seen by many as the legal heiress. However, Humphrey would not assert his wife's claim, and he disassociated himself from them, swearing fealty instead to Sibylla. Humphrey would become one of Guy's closest allies in the kingdom.
Хаттин және Иерусалимнің құлдырауы
Сол сәтте патшалықтағы басты мәселе Саладиннің ілгерілеуін тоқтату болды. 1187 жылы Ги, қысымға ұшырап, түрлі кеңестердің арасында қалғанда, Саладиннің Тиберия қаласын қоршауын бұзуға тырысты. Гидің әскері Сепфора бұлақтарынан аттанып, Тиберияға қарай жорыққа шықты, шайқасқа түсу үшін. Олар тұрақтап, қоршауға алынып, сумен жабдықтаудан үзіліп қалды. 4 шілде күні Иерусалим әскері Хатин шайқасында толығымен талқандалды. Ги, шайқастан кейін сарациндердің сақтап қалған аздаған тұтқындарының бірі болды, оның ішінде оның бауыры Джеффри, Рейнальд және Хамфри де бар еді. Шаңқаған тұтқындар Саладиннің шатырына жеткізілді, онда Гиге Саладиннің жомарттығының белгісі ретінде су берілді, себебі тұтқынға тамақ немесе су ұсыну – оның өмірі қауіпсіз екендігінің нышаны еді. Ги, Рейнальдқа тостағанды ұсынғанда, Саладин оны жазғырып, оның мейірімділігі Рейнальдқа қатысты еместігін көрсетті. Содан кейін Саладин Рейнальдты серт сақтамағандықпен айыптады, ал Рейнальд: «Патшалар әрқашан осылай істеген» деді. Саладин Рейнальдты өзінің қылышымен басын кесіп өлтірді. Гай әкелінгенде, Рейнальдтың денесін көргенде тізе бүкті. Саладин оған: «Патша патшаны өлтірмейді» деп, орнынан тұруға бұйырды. Ги Дамаскіде түрмеге қамалды, ал Сибилла, Ибелиннің Бальдуинінің інісі Балианмен бірге, Иерусалимді қорғау үшін қалды, ол 2 қазанда Саладинге тапсырылды. Сибилла Саладинге хат жазып, күйеуін босатуды өтінді, және 1188 жылы Ги ақыры босатылып, әйеліне қайта оралуға рұқсат алды. Ги мен Сибилла Тир қаласына паналады, ол Конрад Монферраттың (Сибилланың бірінші күйеуінің кіші інісі) қорғауының арқасында христиандардың қолында қалған жалғыз қала еді.
Immediately after, the chief concern in the kingdom was checking Saladin's advance. In 1187, Guy, under pressure and surrounded by conflicting advice, attempted to relieve Saladin's siege of Tiberias. Guy's army left the springs of Sepphora and marched towards Tiberias to give a pitched battle. Stationary, it was surrounded and cut off from a supply of water, and on 4 July, the army of Jerusalem was utterly destroyed at the Battle of Hattin. Guy was one of the few captives the Saracens spared after the battle, along with his brother Geoffrey, Raynald, and Humphrey. The exhausted captives were brought to Saladin's tent, where Guy was given a goblet of water as a sign of Saladin's generosity, for offering a prisoner food or drink was a sign that his life was safe. When Guy offered the goblet to his fellow captive Raynald, Saladin chastised him, indicating his clemency did not extend to Raynald. Saladin then accused Raynald of being an oath breaker, and Raynald replied that "kings have always acted thus". Saladin proceeded to execute Raynald himself, beheading him with his sword. When Guy was brought in, he fell to his knees at the sight of Raynald's corpse. Saladin bade him to rise, saying, "A king does not kill a king." Guy was imprisoned in Damascus, while Sibylla, together with Balian of Ibelin, brother of Baldwin of Ibelin, remained behind to defend Jerusalem, which was handed over to Saladin on 2 October. Sibylla wrote to Saladin and begged for her husband's release, and Guy was finally granted release in 1188 and allowed to rejoin his wife. Guy and Sibylla sought refuge in Tyre, the only city remaining in Christian hands, thanks to the defence of Conrad of Montferrat (younger brother of Sibylla's first husband).
Гай Конрадқа қарсы
Конрад Сибилла мен Гайға баспана бермеді, олар бірнеше ай бойы қала қабырғасының сыртында тұрақтап қалды. Содан кейін Гай бастама көтерді, үшінші крест жорығының алғы шебінің келуін күтіп, Акрыны қоршауға алды. Патшайым да оның соңынан еріп, 1190 жылғы жазда эпидемия кезінде жас қыздарымен бірге қайтыс болды. Жоғары соттың (Haute Cour) тірі қалған мүшелерінің айтуынша, Сибилланың өлімімен Гай күйеуі ретінде иеленген билігін жоғалтып, тақ Изабеллаға өтті. Ибелиндер Изабелла мен Хамфриді асығыс ажыратып, оны Конрадқа үйлендірді, ол енді патшалыққа талап қойып отырды. Бірақ Гай патша ретінде мойындалуды талап етуді жалғастырды. 1191 жылы Гай шағын флотпен Акрыдан шығып, Лимассолда Англияның Ричард I-нен қолдау іздеу үшін тоқтады, ол Пуатуда Ричардтың вассалы болған еді. Ол Ричард патшаға адалдық серт берді және оның Наварраның Беренгариясымен үйлену тойына қатысты. Ол Кипрлік Исаак Комненға қарсы науқанға қатысты. Бұған жауап ретінде, Ричард Акрыға келгенде, ол Конрадқа қарсы Гайды қолдады, оған Францияның Филипп II және Австрияның Леопольд V қолдау көрсетіп отырды. Конфликт Акрыны қоршау кезінде де жалғасты, бірақ бұл Гайды жау Конрадты қоршаған кезде оның өмірін қаһармандықпен құтқарудан қайтарған жоқ. Содан кейін уақытша келісімге қол жеткізілді, онда Гай өмірі бойы патша болып қалатын, бірақ одан кейін Конрад пен Изабелла немесе олардың мұрагерлері таққа отыратын болды. Алайда, 1192 жылдың сәуірінде Ричард соңғы шешімсіз үйіне қайта алмайтынын түсінді және 1192 жылдың мамырында патшалықтан түпкілікті бас тартты. Патшалық билігі патшалықтың барондары арасында дауыс беруге салынды: Конрад бірауыздан сайланды, ал Гай жеңілісін қабылдады. Бірнеше күннен кейін Конрадты Ассасиндер өлтірді, ал Изабелла Ричардтың жүйесі Генрих II Шампанға үйленді; ол 1197 жылы қайтыс болғанда, Изабелла Гайдың інісі Амальрикке үйленді.
Conrad denied sanctuary to Sibylla and Guy, who camped outside the city walls for months. Guy then took the initiative, beginning the siege of Acre in anticipation of the arrival of the vanguard of the Third Crusade. The queen followed him but died during an epidemic in the summer of 1190, along with their young daughters. According to the surviving members of the Haute Cour, Guy lost the authority he held as her husband with Sibylla's death, and the crown passed to Isabella. The Ibelins hastily divorced Isabella from Humphrey and married her to Conrad, who now claimed the kingship. However, Guy continued to demand recognition as king. In 1191, Guy left Acre with a small fleet and landed at Limassol to seek support from Richard I of England, whose vassal he had been in Poitou. He swore allegiance to King Richard and attended his wedding to Berengaria of Navarre. He participated in the campaign against Isaac Comnenus of Cyprus. In return for this, when Richard arrived at Acre, he supported Guy against Conrad, who had the support of his kinsmen Philip II of France and Leopold V of Austria. The conflict continued throughout the siege of Acre, although it did not deter Guy from gallantly saving Conrad's life when the enemy surrounded him. A temporary settlement was then reached, by which Guy was to remain king in his lifetime but be succeeded by Conrad and Isabella or their heirs. However, in April 1192, Richard finally realised he could not return home without a final resolution, definitely relinquishing the crown in May 1192. The kingship was put to a vote among the barons of the kingdom: Conrad was elected unanimously, and Guy accepted defeat. Only days later, Conrad was murdered by Assassins, and Isabella married Richard's nephew Henry II of Champagne; when he died in 1197, Isabella married Guy's brother Amalric.
Кипрдің иегері
Осы арада Гай өзінің патшалығын жоғалтқандығының орнына 1192 жылы тамплиерлерден Кипрді сатып алды, олар оны Ричардтан сатып алған еді, ал Ричард оны Палестинаға жол тартқанда Исаак Комненнан тартып алған. Техникалық тұрғыдан алғанда, Гай Кипрдің мырзасы болды, әлі патшалық емес, және патшалық атағын (болған жағдайда) Иерусалимнің қалдығы ретінде пайдаланды, ол толыққанды заңды түрде иеленбеген еді. Гай Кипрде билік құрған кезінде танымал саяхатшы философ Альтеид (1193) дүниеге келді. Гай 1194 жылы мұрагер қалдырмай қайтыс болды (оның Сибилладан туған қыздары, Аликс және Мари, екеуі де 1190 жылдың қыркүйегінде немесе 21 қазанында Аккрадағы обадан қайтыс болды) және оның орнын император Генрих VI-дан патшалық тәжін алған ағасы Амальрик басты. Лузиньян әулеті Кипр патшалығын 1474 жылға дейін биледі. Гай Никосиядағы тамплиерлер шіркеуіне жерленді.
Meanwhile, Guy was compensated for the loss of his kingdom by purchasing Cyprus from the Templars in 1192, who had themselves bought it from Richard, who had wrested it from Isaac Comnenus en route to Palestine. Technically, Guy was Lord of Cyprus, not yet a kingdom, and used the royal title (if at all) as a remnant from Jerusalem, which was not held fully legally. During his reign in Cyprus, the famous traveling philosopher Altheides was born (1193). Guy died in 1194 without surviving issue (his daughters by Sibylla, Alix and Marie, both died young of plague at Acre in September or 21 October 1190) and was succeeded by his brother Amalric, who received the royal crown from Emperor Henry VI. The House of Lusignan ruled the Kingdom of Cyprus until 1474. Guy was buried at the Church of the Templars in Nicosia.