Кіріспе
Берберлік тектес Солтүстік Африканың азаматы Махдиялық Филипп Палермоның әмірі және ұлы Антиохиялық Георгийдің мұрагері болды. Ол Палермодағы патшалық курияның қатарына еніп, ақырында патша Рожер II-нің ең сенімді адамдарының біріне айналған евнух еді. Георгийдің қайтыс болуымен, 546 жылы Хижра (1151 немесе 1152 жж.) Роджер оны патшалықтың ең жоғары лауазымына тағайындады. 1153 жылы жазда ол Тунисті жаулап алу үшін экспедицияға жіберілді. Бонаның (борынгы Гиппо Региус, қазіргі Аннаба) губернаторы Роджерге алмохадтарға қарсы көмек сұрап өтініш жасады. Филип қаланы басып алып, халыққа жақсы қарады да, өзі келген жерге қайта оралды. Салерно архиепискобы Ромуальдтың айтуынша, оны Палермода cum triumpho et gloria (бұрыс жеңіс пен даңқпен) батыр ретінде қарсы алды. Ромуальдтың есебіне сәйкес, ол мұсылмандыққа бет бұрған деп айыпталды және дереу түрмеге қамалды, ақырында кінәсін мойындады және ол Роджер патшаның бұйрығымен өлтірілді, ол өзіне қарсы осындай қылмысты кешірмек, бірақ Құдайға қарсы емес. Бұл жазба, бәлкім, кейіннен енгізілген шығар, ал оның шынайылығы талқылануда. Ибн әл-Атир сияқты араб хроникашылары бұл Филиптің бірнеше табысты және білімді отбасыларға тұтқындалғаннан кейін Бонадан кетуіне мүмкіндік бергенімен байланысты деп болжайды. Норвич мұны керемет деп санайды және Роджердің өлімге бірнеше ай қалған кезінде ерте қартайғаны (Хуго Фалькандустың эхосы) немесе денсаулығының нашарлауы салдарынан әрекетке қабілетсіз болғаны және оның министрлері Филипті өлтіргені, мүмкін, жолдан тайғаны үшін. Филиптің орнын Баридің ұлы Майо басқарды.