Кіріспе

Уильямсон Ли Оптика Ко., 348 U. S. 483 (1955) - АҚШ Жоғарғы Сотының бизнесті реттейтін мемлекеттік заңдар тек рационалды негізде қаралуға жатады және сот заңның барлық мүмкін себептерін қарастырудың қажеті жоқ деп тапқан ісі.

Өмірбаян

Оптик талапкер 1953 жылы Оклахома штатында қабылданған заңның конституцияға қайшы екенін жариялап, мемлекеттік қызметкерлерге оны орындауды бұйыру үшін сотқа жүгінді. Осы заң бойынша (59 Оклахома штаты, штат. Энн. - Айтшы. 13 §§ 28) лицензиясы бар оптометрик немесе офтальмолог емес кез келген адамның линзаларды бетке орнатуын немесе линзаларды немесе басқа да оптикалық құрылғыларды қосарлауды немесе алмастыруды заңсыз ететін ережелерді қамтыды, егер Оклахома лицензиясы бар офтальмолог немесе оптометриктің жазбаша нұсқамалық өкілеттігі болмаса. Заң бойынша, көздік жасатқысы келетін, жөндеуге немесе қайта жөндеуге келген кез келген адам рецепт алуы керек еді. Заң лицензиясы жоқ оптика дәрігерлеріне практикалық теріс әсер етті, бірақ ол көзге дайын көзілдірікті сатушыларды босатты. Осылайша, ол тең қорғалу негіздерімен, сондай-ақ оптикалық маманның бизнесті жүргізу құқығына ерікті түрде араласу үшін тиісті іс жүргізу негіздерімен дауланды. Аудандық сот Заңның 2, 3 және 4-баптарының бөліктері Конституцияға он төртінші түзетудегі Тиісті процес туралы ережеге және Заңның 3-баптың бөліктері Конституцияға он төртінші түзетудегі Тең қорғаныс туралы ережеге қайшы келетінін шешті.

Шешім

Сот бөлігінде растады, ал бөлігінде кері бұрылды, басқалармен қатар, заңның ережелері он төртінші түзетудегі Тиісті процес туралы ережелерді бұзбайды. Ол сондай-ақ, оптика дәрігерлеріне жүктелетін ауыртпалық, ал дайын көз айнекті сатушылар босатылған, тең қорғаныс туралы ереже бұзылмаған деп тапты. Рационалды негіздегі тексеруді қолдана отырып, Сот Оклахома штатының заң шығарушы органы лицензияланған оптометрик немесе офтальмологтан рецепт талап етуде заңды мүддеге ие екенін анықтады. Оптиктер линзаларды рецептсіз ауыстыруға лайықты болса да, Сот әр жағдайда рецепт талап ету көзді жиі тексеруге шақырады, бұл көздің аса ауыр ауруларын ертерек анықтауға мүмкіндік береді деп түсіндірді. Сондықтан егер сот дәлелдегендей, заңды мемлекеттік мүдде болса, заң тиісті сот процесіне қарсылық білдіре алады. Сот сонымен қатар тең қорғауға қатысты бұзушылық жоқ деп тапты, өйткені заң шығарушы органдарға "бірте-бірте бір қадам жасап, заң шығарушы санаға ең өзекті болып көрінетін проблеманың кезеңіне қарай" мәселелерді шешуге рұқсат етілді. Сонымен, оптиктерге әсер етілгені, ал айнек сатушылар босатылғандығы, сатушылардың заң шығарушының ойындағы мәселенің бір бөлігін білдірмейтінін білдіруі мүмкін. Сотта Даглас заңның тиісті процеске қарсы күресті жеңіп шыққанын анықтаудың стандарттарын түсіндірді: "заңның конституциялық болуы үшін оның мақсаттарына әр жағынан логикалық сәйкес болуы қажет емес. Бұл жерде түзету үшін жамандық бар және бұл заңның нақты шарасы оны түзетудің ақылға қонымды тәсілі деп ойлануға болады". Сотталушы Дугластың айтуынша, "Бұл сот он төртінші түзетудің тиісті процессі туралы ережесін қолданып, бизнес пен өнеркәсіптік жағдайларды реттейтін мемлекеттік заңдарды жоятын күн өтті, өйткені олар ақылсыз, ойланбасты немесе белгілі бір ойлау мектебімен үйлесімсіз болуы мүмкін". Сот бұл жағдайда тең қорғалу мәселесіне қысқаша тоқталады: "Бірдей қорғалу туралы ережеге тыйым салу қарапайым кемсітушілікке барады. Біз бұл жерде осы тұсқа жеттік деп айта алмаймыз.