Кіріспе

Уокерберн (Allt an Fhùcadair) - Шотландияның Шотланд шекарасындағы шағын ауыл, A72 автожолында, Пиблс қаласынан 13 км және Галашилс қаласынан 16 км қашықтықта орналасқан. Ол 1854 жылы Баллантайн отбасына тийд фабрикасының жұмысшыларын орналастыру үшін құрылған. Бұл Баллантайн мемориалдық институтының үйі. Ауылда әдеттегідей аз санда ғылымға негізделген өнеркәсіптер мен көптеген табысты шағын кәсіпорындар бар. Шотландияның алғашқы су электр жүйесі орналасқан. Уокерберннің халқы шамамен 740 адам (2020).

Ерте тарих

Уокер Бёрн айналасында қоныстанушылардың қола дәуірінде болғандығы туралы дәлелдер бар, өйткені Гленмидте және ауылдың оңтүстігіндегі Плора Бёрн-де күйдірілген үйінділер анықталған. Бұл үйінділер адамдар бір кездері осы аймақтарда суды қыздыру үшін пайдаланылған тастарды қыздырғандығын дәлелдейді. Темір дәуірі қыратының қалдықтары Болд Ригте көрінеді және солтүстікке қарай аңғарға тамаша көзқараспен бұл жерді қорғаныс орны ретінде таңдап алудың себебін түсіну оңай. Бұл қамалдың көлемі шамамен 220 футтан 140 футқа дейін. Твиддейлді римдіктер басып алса да, олар оны қоныстанған жоқ және бұл жерде үлкен римдік жолдар немесе ғимараттар жоқ. Римдік лагерлердің қалдықтары Лин шіркеуінің маңында, Пиблстің батысында және Иннерлейтенде бар. Тауэр Ноуу қаласында Ньюстедтен Пиблзге дейінгі Рим жолының қалдықтары бар. Бұл Иннерлейтеннің сыртындағы Рим лагерімен байланысты және Пурвис төбесіндегі террасалармен байланысты болуы мүмкін. Мүмкін, Уолкер Бёрннің айналасында британдықтардың қонысы болған шығар, немесе кем дегенде жергілікті тұрғындар қоныстанған және фермаларда жұмыс істеген, мүмкін, Иннерлейтендегі лагерьдегі легионерлерді тамақтандыру үшін. Террасалардың өзі - құпия. Бұл жерлер егін егу үшін арналған террасалар ма, әлде төбе басына орналасқан театр түрінде салынған ба, белгісіз. Бұл аймақта ешқашан қазба жұмыстары жүргізілмеген, сондықтан террасаларды салған адамдар туралы, римдіктер ме, англосакстар ма, аз мәлімет бар. Галашиеллге қарай, Килл Брейде, тағы да көп террасалар мен ескі қоныстың белгілері бар. 9-ғасырда Твиддейл британдары, Стратклайдтағылар сияқты, батыста ирланд шотландтарынан, шығыста саксондардан қатты қысым көрді. 974 жылы шотланд патшасы Кембрия патшалығын құлатып жібергеннен кейін, көптеген ирланд шотландтары осы аймаққа қоныс аударды, содан кейін Нортумбриядан қоныс аударушылар соңынан келді, өйткені саксондар үстемдікке ие болды. Ауылдың солтүстігінде, "жаңа" Кэберстон фермасынан кейін, Пристхоуптың қираған коттеджі орналасқан. Ежелгі жазбалар бұл жерде едәуір шаруа қожалығы болғандығын көрсетеді, бірақ атаудың қайдан пайда болғаны әлі күнге дейін құпия. Холлвелл, ол Holylee, ауылдың шығысындағы үй мен үй болды, бұл діни байланысты білдіретін тағы бір атау, мүмкін қасиетті құдыққа. Бұл атау 1455 жылы жазылған жазбаларда кездеседі және патшаның спорт түріне арналған жерді білдіреді. Джеймс IV жерді Крайтон отбасынан жылына 26 фунт стерлингке жалға алды және бірінші үйді, мүмкін, қазіргі үйден гөрі төбеде тұрғызған болуы мүмкін. Твидтің үстіндегі төбеде, Элибанкте, әлі күнге дейін үйдің қалдықтарын көруге болады. Бұл мұнара Холлидегі біріне сигнал беріп, ол өз кезегінде Скрогбанкке, Кэберстонға, Болдқа және Пурвис Хиллге сигнал беруден бұрын Иннерлейттендегі ұқсас тізбеге хабар береді. Элибанк Мюррейлер отбасының иелігінде болды, олардың бірі сэр Уолтер Скотт болды. Елібанктің әулеті шекаралық ақын Джеймс Хоггтың "Элибанктің әулеті" деп аталатын өлеңінде аталады. Елібанк бүкіл әлемнен келген садақшыларды тартатын Елібанк орман алаңындағы садақ курсымен танымал. 1800 жылдары бұл аймақта жүн өндірісі кеңейгенге дейін қоныстану үлгісі үлкен иеліктерге тиесілі шағын фермалардың, көбінесе жер иелері жоқ жер иелерінің үлгісі болды. Эдинбургтің қарқынды дамып келе жатқан қаласын қамтамасыз ететін базар бақшалары мол болды, ал қой мен ірі қара шаруашылығы да табысты болды.

Орта ғасырдан Ұлы соғысқа дейін

Орта ғасырлар бойы Твид аңғарында мата өндірісі шағын өнеркәсіп болды. Крофтер тоқымашы өз қойларын, әдетте, жалпы жерлерінде ұстайтын, бүкіл қауым қырқыуға көмектесетін, әйелдер жүнді қаптап, жүнді қаптап, тоқымашы өзі тоқыған және орнатылған және оны тоқыған. Кейін мата жуып, "оқып" немесе ұнтақтап, күйдіріліп күйдірілетін. Олар жергілікті өсімдіктерден бояулар алған, бірақ жүннің көбісі боялмаған. Твид өзенінің жағалауында, әсіресе, өрттің тау беткейлерімен төмен қарай ағып кеткен жерлерінде, осы тоқымашы тоқымашылардың шағын топтары құрылатын және "Walker Burn" атауы тек тоқымашылар жүнді "оқыған" өртті білдірген болуы мүмкін. Баллантайн отбасы алғаш рет Bellendaine, содан кейін Ballantin және ақырында Ballantyne деген атпен жоғары Ale Water-дегі Bellenden Farm жер иелері және егіншілері ретінде пайда болады. Кейін 1666 жылы Галашилс ауылында тоқымашылар шағын колониясы Уильям Баллантинге мүше болды. 1672 жылы оның ұлы Уолтер туылған кезде Галашилс шіркеуінің шомылдыру рәсімінің алғашқы жазбасы болып табылады. Уиллиам мен Уолтердің ұрпағы Генри Баллантайн (1802 - 1865) Tweed матасын жасаудың ең шеберлерінің бірі ретінде танымал болды. 1846-1847 жылдары жаңа диірменге арналған жерді іздеп, Генри Уокер Берн Твидке құятын жердің мүмкіндіктерін көрді. Ол Томас Хорсбургпен келіссөздерге кірісті. Ол Уолкер Берннің айналасындағы жерді сатып алып, жақын маңдағы Твид өзеніндегі бұрылысты пайдаланып, диірмен орнатқысы келді. Твидтің сол жағындағы аймақтағы жалғыз ғимараттар Кэберстон фермасы мен 4 фермалық коттедж болды. Твидтің оңтүстік жағында, Батыс Болд фермасы әлдеқайда ескі және басқа меншік иелігінде болды. Бұл жерде көпір болған жоқ. Фредерик Томас Пилкингтон Баллантайн отбасы үшін виллалар мен 115 үйді салу үшін ұсталды. Плора Террасасындағы пәтерлер блоктары жұмысшылардың алғашқы үйлері болды. 1854 жылы ауылды Прайстоуптың үстіне қарай Твид өзеніне қарай ағатын Уолкер Берн өзенінен кейін Уолкерберн деп атайды. Жаңа ауылда 1856 жылы бірінші бала дүниеге келді, ал алғашқы дүкендер 1858 жылы ашылды. Бірте-бірте жұмысшылар үйлері көптеп салынып, 1861 жылы бастауыш мектепті ұстауға балалардың саны жетіп қалды. Темір жолдың келуі және 1866 жылы пошта кеңсесінің ашылуы Уолкербернді Пиблсшир картасына кеңейіп жатқан, белсенді диірмен ауылы ретінде қойды. Темір жол 1962 жылы жабылды, бірақ пошта әлі де бастапқы ғимаратта тұр. 1875 жылы салынған шіркеуден кейін методист шіркеуі, 1890 жылы қауымдық шіркеу пайда болды, қазір екеуі де жеке үйлер. Шотландия шіркеуі 1883 жылы салынған, ал регби клубы 1884 жылы Шотландия регби одағының 25-ші мүшесі ретінде құрылған. Ал 1877 жылы "Жақсы тамплиерлер" қозғалысы қоғамдық зал салып, оны 1908 жылы қоғам иелігіне берді. Зал қайырымдылық қоры ретінде ұсталады. Француз стиліне pissoir A72 шолындағы Walker Burn көпірінің жанында қоғамдық дәретхана ретінде орнатылды. Ол енді қолданылмайды. 1878 жылы, алғашқы газ көше шамдары орнатылған кезде, ауылдың халқы 1028 адам болды, ғасырдың басына қарай 1500-ге дейін өсті. 1882 жылы ауыл Холл көшесінің етегінде өзінің полиция бекетіне ие болды, ол жаңа полиция үйі салынғанға дейін қолданыста болды. Ол да, бастапқы полиция бөлімшесі де пайдаланылуда, бірақ полициямен емес. 1883 жылдың желтоқсанында Уолкерберн кооперативтік қоғамының алғашқы жиналысы болды, ол 1966 жылы Иннерлейтен қоғамымен, ал 1969 жылы Бордерс қоғамымен біріккенге дейін ауылдағы бөлшек саудада белсенді рөл атқарды. Иннерлейтенде әлі күнге дейін кооператив дүкені бар, бірақ Уокерберн дүкені 1987 жылы жабылды. 1960 жылға дейін Пошта кеңсесінен басқа, Уокербернде азық-түлік дүкені, касапаны, нан пісірушісі және көкөніс дүкені, химик, зергер, тігінші, гардероб, жалпы киім дүкені және трикотаж және киім тігу дүкені, екі балық және чипстер дүкені, екі шаштараз, кітапхана, аяқ киім жөндеу дүкені, бірнеше тәтті дүкендер және көптеген шағын дүкендер болды. Алғашқы көпір Твид өзенінен 1867 жылы салынды. Осы уақытқа дейін жаңа станцияға жолаушыларды бір жылға дейін тасымалдау керек болды. 1914 жылы оның орнына арқалық көпір салынды. Бұл жаңа көпір Уолкерберндегі революция болды, өйткені ол тек жаяу жолаушыларды ғана емес, көліктерді де тасымалдай алды. Сонымен, атпен немесе көліктік көлікпен саяхаттау үшін Иннерлейтен арқылы (онда көпір бар) немесе кейде Твид су тасқынынан өту мүмкін емес Болд Форд арқылы өтудің қажеті жоқ еді. 1904 жылы Дэвид Баллантайн әкесі Емендік институтын салған. Институт Думфрисширдің қызыл құмтасынан, Твид көпірінің жанында, фрезер�...

1914-1918 жылдар, Ұлы соғыс, Тартан, Хаки және Фланель

Жас жігіттер әскерге түсті, қарттар мен әйелдер аптасына 10 мың метр тартан, әскерге арнап хаки фланель өндіретін зауытты басқарады. Уолкербернде Шотландиядағы барлық елді мекендердің тұрғындарының пайыздық үлесі бойынша ең жоғары зардап шеккендер саны болды, бірақ диірмен иелері мен қауым көптеген жесірлер мен балаларды қамқорлыққа алды. Соғыстан кейін тоқыма саудасы өркендеп, 1920 жылы Парк-авенюде ауылдан тыс жерлерден жұмысқа алынған әйелдерге арналған жатақхана салынды. Бұл қазір жалғыз басты адамдардың пәтері. 1920 жылы соғыс мемориалы халықтан қаржы алынып салынды. Толық өлшемді фигура жоспарланған, бірақ қаржының жетіспеушілігі кесу фигурасын кесуге әкелді. 1998 жылдың тамызында мүсін ұрланып, оны қайтадан орнату үшін тағы да қаржы жиналды. Пиблстегі Beltane Studios компаниясы шығарған толық өлшемді фигура үшін жеткілікті ақша жиналды, ол 1999 жылдың 20 қыркүйегінде патша ханшайымының қатысуымен қатты жаңбыр астында өткен қызметте орнатылды. 2000 жылы екі полиция қызметкері Эдинбург әуежайындағы қоршаудың шетіндегі кесінділердің жанында ескі мүсінді байқады. Көп талқылаудан кейін ескі мүсін А72 автожолындағы негізгі диірмен ғимараттарының орнына қарама-қарсы шағын бақтағы диірмен қоңырауының қасына орналастырылды.

1920-1921 жылдар, Су электр жүйесі

Бастапқыда диірмендер диірмендерге жеткілікті қуат өндірді, бірақ өндіріс кеңейген сайын арзан энергия қажет болды. 1920 жылы лондондық Boving & Co мырзаларына Tweed өзенінен су қуатын пайдаланудың жақсы жүйесін құру мүмкіндігін зерттеуді сұрады. Бірінші қадам - бұл төсенішті тиімдірек ету, бұл үлкен және терең құлау арқылы жүзеге асырылды, бірақ бұл жеткіліксіз болды. Сонымен қатар, түнде, ладе жүйесі энергияны пайдаланып, оны ысырап етті. Революциялық шешім - тауларда үлкен су қоймасын салу және суды Твид өзенінен су қоймасына дейін сорғылау үшін артық энергияны пайдалану болды. Келесі кезең - суды қайта түсіріп, Пелтон турбинасын іске қосу және одан да көп қуат өндіру. Кирни заңында 9 "құбырмен электр станцияға қосылған ферробетонды резервуар салынды. Құрылыста пайдаланылған барлық материалдарды тасымалдау үшін А72 жолынан су қоймасына дейін каникулдық темір жол салынды. Өнімнің төмендеуіне байланысты электр қуаты да азайды. Жүйе бөлшектеліп, тек ескі су қоймасы ғана қалды.

1920-шы және 1930-шы жылдар, Бум және Баст жылдары, Чарльстон және Джиттербаг

Мектепке түсу жасы 14 жасқа дейін көтерілді. 11 жастан бастап, тіпті одан да кіші балалар Темірханада жұмыс істеуге жіберілмейді. Депрессия жүн саудасына соққы берді және тек бір тоқыма станогы жұмыс істеген қараңғы жылдар болды, бірақ 98 тоқыма станогы да жұмыс істеген жыл болды. Осыған байланысты жалақылар көтеріліп, төмендеді. Қоғамдық залда кинотеатр болған, онда пианиноның сыңғырлауына сай үнсіз фильмдер көрсетіліп, сериал өте танымал болды. Кейде кинопроектор үзіліс кезінде Джордж қонақ үйіне баратын, содан кейін фильмдер кері қарай көрсетілетін. Билер мен клубтық балаларға көп адам қатысып, олар әрқашан Ұлы шерумен басталды. Уокерберннің жалақысы ешқашан жоғары болған жоқ, бірақ жұмыс 14 жастан зейнеткерлікке дейін сенімді болды және диірмен иелері ауру жұмысшыларға қамқорлық жасап, жұмыс уақыты біртіндеп қысқарған сайын көбірек демалыс қызметін қамтамасыз етті. Өзен жағасындағы жаңа саябақта екі теннис корты, сырғанақ алаң және көкпар болды. Тек серуендеу паркі ғана аман қалды! 1929 жылы жергілікті билік Уолкербернде қоғамдық тұрғын үйлерді қамтамасыз ете бастады, өйткені көптеген отбасылар жоғары деңгейдегі баспана іздеді. 1932 жылы балалар үшін алғашқы жазғы фестиваль "Пол Кубогы" үшін Иннерлейтен мектебінің футбол матчымен өткізілді. Фестиваль маусым айында оқу жылының соңғы аптасында өткізіледі, ал Пол Кубогы әрқашандай қызу тартысады.

1939-1945 жылдар, тағы бір соғыс, тағы да тартан

Екінші дүниежүзілік соғыста 12 Уолкерберн ер адам өздерінің өмірін құрбан етті. Әскерлер Парк-авенюдегі ескі жүн дүкенінде (жаңа үйлер), Парк-авенюдегі жатақханада (пәтер блогы) және отбасылармен бірге орналасты. Жас жігіттер Глазгодан 157 далалық жедел жәрдемде және Йоркширден 68 далалық полкте келді. Бірнеше жаңа келіндер ауылды тастап кетті! Офицерлер соғыстың барлық кезеңінде Стоунихилл қаласында тұрды, солдаттардың асханасын ауылдың әйелдері ескі бақсы үйінде жүргізді. Химияшы Сэнди Рассел Ирландиялық жеребе сайысында жеңіске жетіп, Иннерлейтенде барлық әскерлер үшін керемет шар атқан еді. 1941 жылы жергілікті үй күзетшісі мен өрт сөндіру қызметі Милл Вул дүкені өртеніп кеткен кезде пайда болды. "Милл" асханасында ашылған британдық мейрамхана ауылдың кедей-кедейлеріне, сондай-ақ, зауытта жұмыс істейтіндерге тамақ та ұсынды. Көліктері мен бензині барлар "үйге қайту" қызметін жүргізді, олар ауыл ерлеріне күш-жігермен үйге оралды және оларды Эдинбург пен Саймингтон қалаларында пойыз бен автобустардан қарсы алды. Әйелдер ерікті қызметі ауылда бірлік құрып, асхананы ғана емес, сонымен қатар барлық адамдарды көңіл көтеретін және соғыс күшін қолдауға көмектесетін көптеген іс-шараларды өткізді.

1950 жыл, Сіз ешқашан жақсы болған емессіз...

Уолкерберн зауытында 1940 жылдары жұмыс істеуге келген поляк, украин және басқа да шығыс еуропалық босқындар жұмыс істеді. "Құқық іздеушілер" тобының тағы бір түрі - жақынырақ орналасқан аудандардан көшіп келгендер. Үлкен қаладан ауылға көшіп келудің мәдени шокі кейбіреулерге тым көп болды, бірақ көпшілігі қалды. Жаңа үйлер Твидгольм даңғылы бойында салынды. Жаңа клубтар пайда болды. 1954 жылы ауылдың 100 жылдығына орай үлкен мерекелер ұйымдастырылды. Текстиль саудасында ақша тез жиналды, бірақ көптеген бірігулердің алғашқысы болды, дегенмен сенім жоғары болды және келе жатқан үлкен өзгерістерді аз адам болжады. Жыл сайын екі рет сатылатын маусымда иесі Уолкербернде пойызға мініп, Пикадиллидегі Лайонс Корнер Хауста таңғы асқа жетіп, Лондонға жетіп, 1 Алтын алаңдағы Баллантайн кеңсесіне баратын. Осы аймақта жаңа Орман шаруашылығы комиссиясы жер сатып алып, Ситка еменін отырғыза бастады. Гленбеннадағы "швед" үйлері орман шаруашылығы жұмысшыларын орналастыру үшін салынған, ал орман жұмыстары диірмендегі жұмысқа балама болды. Келесі 30 жыл ішінде ландшафтты қара шыршалы орман өзгертті, бірақ ақыр соңында орман практикасындағы өзгерістер егіс саясатын қайта қарауға әкелді, бұл қара орманды жинаған кезде жаңа егіс жолдарға және мекендерге жақын араластырылуы керек дегенді білдіреді.

1960-1970 жылдар, Баяу төмендеу

1961 жылы темір жол жабылғанда, халық саны 863-ке дейін төмендеді, дүкендер қиналып, жабыла бастады және жергілікті тұрғындар әлі де жұмыс үшін диірменге тәуелді болса да, жалақы инфляциямен қатар жүрмеді. Баллантайн 1968 жылы Scottish Worsteds & Woollens компаниясына біріктірілді, содан кейін 1980 жылы қалған диірменді Dawson International сатып алды. Алғашында Уокерберн шекарадағы басқа жерлерде зауыттың жабылуынан пайдаланды, бірақ 1988 жылы Доусон шығып, соңғы зауыт жабылды. Бұл Уолкерберннің диірмендік ауылының аяқталуы болды. Ратберн химиясы (1975) сияқты жаңа өндірістер пайда болды және кеңейді. Бұл уақыт алды, өйткені ауыл жұмыссыздықтың жоғары деңгейімен және тұрғын үй бағасының төмендеуімен күресті, бірақ Уокерберн баяу қалпына келді.

XXI ғасыр

Еуропалық Одақтың, Шотландияның кәсіпкерлік және Шотландияның шекаралық кеңесінің көмегімен ауыл тұрғындары WAVE тобын құрып, ауыл клубтарын, қоғамдарын және жеке тұлғаларды біріктіріп, болашақ жаңғыруды қарастыруға мүмкіндік берді. Burning Issues айылдың ай сайынғы бюллетені ретінде құрылды және Walkerburn және Innerleithen серіктестігі Еуропалық қайта жаңғыруды қаржыландыруды барынша пайдалану үшін құрылды. Қоғамдық кеңес қайта жанданды және жаңа Қоғамдық даму тресі қалыптасты. "Патвей" тобы Александра паркін жаңа жабдықтармен, серуендеу паркімен, жабайы табиғатпен қоршаумен, ағаш отырғызумен және жаяу жүргіншілер жолдарымен қайта салды. Қоғамдық зал жаңаланып, кеңейтілді, ол кез келген жастағы адамдарға жаттығулар мен би сабақтарын және салауатты тамақ дайындау сабақтарын ұсынатын ауылдың салауатты өмір бастамасына үй болды. Даму тресі ауылды аралап өтетін жаяу жүру, атпен және велосипедпен жүру жолдарын одан әрі кеңейтудің мүмкіндігін қарастыра бастады, бұл Walkerburn-ді Tweed аңғарында туризмнің жаңа нүктесі ретінде дамытады. Ауылдағы 80-нен астам отбасы үйде компост салуға қол қойды, ауылды тазалау және қоғамдық іс-шаралар қайтадан жақсы қолдау тапты, үй бағасы көтеріле бастады және бос орындарда жаңа үйлер салынды.

Кут тас

Кут тасы - бұл үлкен кене тәрізді тау жынысы, оның жоғарғы бетінде үлкен табиғи "кубок" белгілері бар. Ол Холилиге қарама-қарсы, Уокерберннің шығысында, Твид өзенінің оңтүстік жағалауынан бірнеше метр қашықтықта орналасқан. Тас өзеннің түбінде орналасқан, ол қасиетті құдыққа өту нүктесін белгілеген болуы мүмкін. Атаудың шығу тегі белгісіз.

Бассейн тасы

Бұл үлкен тас плитаның көлемі 1,00 м шаршы метрден аз, қалыңдығы 0,30 м шамасында және оны Торнили орманының жоғарғы бөлігінде, Forest Enterprise басқаратын орманды аймақта кездестіруге болады. Тастың ортасында айқын ойыс немесе алабы бар және оның астында кішірек тастармен әдейі бекітілген сияқты. Шотландияда қылқаншақ ауруына қарсы ескі дәрі бар. Ол жерде науқас қылқаншақты табиғи тас бөтелкелерге жиналған сумен жуады. Жуғаннан кейін қабықшалар жоғалады. Тастың мақсаты осы болуы мүмкін.

Сыр құдығы

Уолкерберннің үстінде, Оңтүстік тау жотасында, "Шырша құдыры" орналасқан. Екі киім-кешек, бірақ жақсы ауа райы тас Traquair және Selkirk арасында Minchmoor арқылы ескі айдап жол шағын тұщы су көзі белгілейді. Бір тасқа "Сыр құдығы" деген жазу жазылған. Екінші тасқа да сол есім қойылған, ол 1966 жылы салынған. Егер құдықтан өтіп кетсеңіз, әдетте ірімшікпен аймақты қоршап тұратын "Wee Folk" немесе "Wee Folk" жұлдыздарына сыйлық қалдырыңыз. Бұл сапардың қауіпсіздігі мен сәттілігін қамтамасыз етеді. "Сыр құдығы" бұрын жалған тәңірлерге табынуға арналған жер болған болуы мүмкін, бірақ ол ырымға айналған.

Топан судың тарихы

Ол құрылғаннан бері Уокерберн Твид өзенінің су тасқынына кем дегенде он рет ұшырады, әсіресе 2015 жылы 5 және 30 желтоқсанда Регби клубы, Боулинг клубы және балық аулау күркесі сияқты мүліктерді су басады. Боулинг клубының клуб үйі мен жаңадан салынған петанк алаңын судың астында қалды, бұл клуб үйіне, оның шөп кесу жабдықтарына және басқа да заттарына үлкен залал келтірді. Уокер ордасында кенеттен су басу жиі кездеседі. Твид өзенінің су тасқыны туралы тарихи деректері 17 фут немесе одан аз су тасқыны деңгейі, әдетте, қаладағы тұрғын үйлерге айтарлықтай әсер етпейтінін білдіреді.